Arkadaş Z. Özger

8 Ocak 1948 Bursa - 5 Mayıs 1973 Ankara

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

ölümsuyu sürünün
sürünün ölümsuyu
bir ölü bin dirinin kanıdır
besler hayatsuyu

5 Mayıs 1973, Ankara

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

iyi ki doğdun Arkadaş!

beni umutsuz koma
tarihle avutma beni
çünki aşkla sınanmışım sana
sana yangınla, suyla, ateşle
ölümle, yaprakla, şiirle, sınanmışım

8 Ocak 1948
özlemle…

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

şuramızda birşey var
acıya benzer
umuda benzer
böyle günlerde herşey
hem acıya, hem umuda benzer

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

yırtarak geçiyor kalbimizden
hayatı da törpüleyen zaman

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

önce anne doğurdu çocuğu acıya
sonra çocuk acıya anneyi ve ölümü kattı
sonra her şey ve herkes çocuktan var oldu

05 Mayıs 1973
özlemle...

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

Burnum duymuyor ama seni
uslanmış ıtır kokusunu da duymuyor
benim burnum
benim burnum
vahşi dağ çiçekleri, bozkır gülleri ve devedikenlerinin
kırları genişleten halk kokusuyla yanıyor
genzim çatlıyor
genzim çatlıyor ve seni de çatlatıyor
ey illizyonizmin sırça küresi.

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

Kara bir gök için çok şey söylenebilir elbet.

İşte benim bulutum
pas tutmamış sözcüklerden örgülü bir ağıt
alnına halk sıçramış neferlerin çılgar gözleriyle
sana
ey rengi tarihini utandıran elbise.

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

Yüzün hiç yabancı değil
sen eski borazanların gedikli çalgıcısı
sesine küflü ambarların kokusu sinmiş
irin salgını, cinayet fotokopisi ve kangren depolanmış
eskimiş tarih satıcısı ambarların kokusu.

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

iyi ki doğdun Arkadaş!

vur umudunu kalabalık ağaçlara
yorumla beslenen dallara köpürerek akan sulara
kır çiçeği kokusuyla aygınlaşan dağlara
kurcala yaşamanın gizemli torbasını
ekmeğin ve terin kardeşliğini kıskan
sana toprağı ve aşkı öğretecek
hayat denen anneye koş.

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

-seni koruycam
tamamlıycam
-seni
kazanmalıyım
istediğim kadar beslerim
seni
büyütürüm içimde
seni
çok çok çok
bir şey ver bana
-seni seviyorum

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

dokunurken bırakır ürkek bir martı gibi
çünki deniz orada
-ben alışkın değilim bir eli martılamıya
çünki deniz orada
çünki deniz orada
-heyecan verir bana
aşk
çekilir kuytusuna
uzar gider gecede
bırakarak cinsel tortusunu
sevgi
denizin başlangıcı

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

sevgilim
bugün
helva yedim şarap içtim göğe uzandım
avuçlarımda hüzünlü bir aşk
ince kemikli bir eli okşuyorum
göğü okşuyorum
yabanıl bir diken batıyor avuçlarıma
bir çakıyla parmağımı kesiyorum yanlışlıkla
sanki bilerek yanlışlıkla kesiyorum
sanki aşkı kesiyorum

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

ve sevinç güzel bir denizle başladı
ve güneş ipi kalınlaştırıyordu
sonra ansızın uzayıverdi ip
bir ucu orda kaldı
bir ucu bende
ve iki uç arasında sıkışan
karışık bir sevgiyi acabayla büyüten
bir güzelliğin negatifini büyüten
ince bir yüreğe dayanamadı

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

ip
koptu
sevinç
güzel bir denizle kaldı
ve güneş bir bulutla rahibeleşiyordu

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

günler sarmal bir yay gibi
bunu unutma
bahar annemizin yemenisindeki solgun çiçektir
bunu unutma
seni ben her yerinden öperim
beni unutma

kadere inansaydım
sana inanırdım
düşürmem sigaramın ucundaki külü ben
#arkadaşzekaiözger

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

ölümsuyu sürünün
sürünün ölümsuyu
bir ölü bin dirinin kanıdır
besler hayatsuyu
şuramızda, tam şuramızda
tarihe nasıl anlatsam
ey anneleri korkutan
bizi yaşatan kan
günler perişan

05 Mayıs 1973, Ankara

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

Arkadaş 74 yaşında!

#8Ocak1948
#ArkadaşZekaiÖzger

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

ama şimdi kim kandırabilir sizi
bir ölünün hayat kokan ağzını öpmek için

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

ve başlar sıkıntısı kuralsız bir çelişkinin
yapışkan bir sevişmenin sancısı doldurur boşlukları
ve tutku aç bir güve gibi kemirirken sevdayı
dölün pasıyla bulanırken sevginin beyazlığı
ah şimdi kim inandırabilir bu eski çocuğa
aşkın ve dostluğun varlığını

[Arkadaş Z. Özger @zekaiarkadas]

şimdi bu yüreği nerelerde beslemeli
bütün saksıları kırılıyorken güneşin büyüsüyle
ve ölümler ilençliyorken en masum sevinçleri
ve her sevgi kendisiyle çelişiyorken
şimdi bu nasıl doğmaklar olur yeniden beyazlara