ben hiçbir şeyi ve hiç kimseyi kendi içimde affetmiyorum.
sadece çok sevdiğim insanları affetmiş gibi yapıyorum.
sonra bir gün birden dayanamıyorum ve çıkıp gidiyorum.
"naptım ki şimdi yani?" diye düşünen olursa geçmişi bir tur yoklasın o yüzden.
"Küçümsemek sayılmaz; seviyesizi dışlayacaksın, kalitene yaklaşmayanı yanına yaklaştırmayacaksın, bahanelere sığınanı yarınına almayacaksın, samimiyetsize yüz vermeyeceksin, nezaketten bi'haber mahluklarla muhatap olmayacaksın. Hayat kısa ve insanlar kötü, umursamayacaksın. "
öğrencilerimden biri dünkü depremde annesine "sen kendi güvenliğini sağlamaya bak ben zaten öğretmenimin yanında güvendeyim" demiş.. verdiğim güven şaka olmalı