Beni umudunu yitirdiğinde anlayacaksın sevgilim. İyi ve güzel olan her hissini, her hayalini, her inancını senden yavaş yavaş çaldıklarında. Sırtındaki bıçak yaraları sayılamayacak kadar çok, tedavi edilemeyecek kadar dokunulmaz olduğunda..
Gözlerimdeki alevlerle ve üstümdeki okyanusla
Tutkulu özlemlerde (iç geçirme) sürükle beni!
Ve bana (...'sız) sensiz yaşayabileceğim bir hayat bağışla!
Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?
Kadının bütün düşüncesi güzelliği üstünedir, erkeğinki ise güzelliğin peşinden koşmak üzerine. Hep bu ikili nedenden ötürü birbirlerini neden anlayamadıklarını hayatlarının sonuna kadar sorup dururlar.