Büyüdüm ben, sevgili çocukluğum.
Sen giderken ellerime biraz özlem, biraz sessizlik bırakmışsın. O zamanlar büyümeyi bir kapı sanırdım; açılır ve tüm acılar dışarıda kalır diye düşünürdüm. Oysa büyümek, bazı yaraları daha iyi tanımakmış.
Bir öğretmen daha toprağa düştü…
Kalem tutması gereken ellerde bıçak olmamalıydı.
Eğitim sadece müfredat değil; sevgi, vicdan ve merhamet öğretmektir.
Öğretmenlerimizi koruyamadığımız bir yerde geleceğimizi nasıl koruyacağız?
#fatmanurcelik#KADIN