If I were president I wouldn’t care about party lines, I’d just always truly make the American people my #1 priority. For problems I’m ignorant in I’d have experts from the left and right advise me on them and try to find the middle ground that’s best for America. Wouldn’t be buyable, don’t care about doing things just because my party says I should, and I would focus on uniting the country instead of dividing it. Anyways, we can pick this up in 15 years when I’m old enough to run haha
When we help people (curing 1000 blind people, building 100 houses, 100 wells, etc) people get mad and say I shouldn’t be doing this and governments should. Yes, ideally a YouTuber isn’t the one fixing these issues but I’m not just gonna stand by and do nothing 🤷🏻♂️
@xasomereia@p_poniridis Μια από τα ίδια κι εγώ. Ότα�� καταλάβω ότι μετακόμισε και το τελευταίο από τα ακαουντ που δεν θα ήθελα με τίποτα να χάσω (δεν είναι δα και τόσα πολλά... 😂), θα την κάνω. Δεν ξέρω τι θα κάνω με τις συζητήσεις, όμως, που κάποιες τις έχω για πολύτιμες.
> Η επιμονή δε ορισμένων αριστερών, κομμουνιστών, αναρχικών, να παρουσιάζουν τον φασισμό περίπου ως ένα κόλπο της αστικής τάξης, ένα πράγμα που το ξαμολάνε και το μαζεύουν οι αστοί κατά πώς κρίνουν∙ έτσι, σα να πατάνε διακόπτες, για μένα είναι παραλυτική και καταστροφ��κή.
Ο έρμος boban να πω ότι δεν με έπεισε ποτέ η αντίληψη του έρποντος φασισμού (όπως και η συμμετρική της, η «δημοκρατική» ανατροπή του). Θεωρώ τον φασισμό ως ασυνέχεια και στον αγώνα για την επικράτησή του και στην ανατροπή του. >
> Έτσι, χωρίς να υποτιμώ τις εξελίξεις στις ΕΠΑ, όχι μόνο δεν συμμερίζομαι την άπο��η ότι χθες ζήσαμε το '33, αλλά την κοιτάζω και με καχυποψία.
Ναι, ζούμε την εποχή της φασιστικής προπαρασκευής, αλλά όχι, ο φασισμός δεν είναι γραμμική εξέλιξη του συντηρητισμού ή του αυταρχισμού.>