(Deniz başını Teoman’ın omzuna koyar ve yeniden ağlamaya başlar. Teoman ise denize bakarak onun saçlarını okşar. Yüzünde intikamdan eser kalmamıştır; o, artık bu kıza derinden bağlandığını resmen hissetmektedir.)
VE BİTTDİ.....
T:O senin o temiz kalbini hiçbir zaman anlamayacak.
D:Ben çok yalnızım, Teoman... Kimse beni sevmiyor.
T:Yalan. Sen yalnız değilsin. Ben buradayım... Ve sen farkında olmasan da, hep senin yanında olacağım.
T:Bak gitti Kimse hiçbir şey bilmeyecek
D:Sen. Sen neden böyle yaptın Sen benden nefret ediyorsun sanıyordum
T:Ben senden nefret etmiyorum Deniz Sadece sen o kadar kör olmuşsun ki etrafında sana gerçekten değer veren insanları görmüyorsun O Aras içinakıttığın gözyaşlarını değmez