medical doctor(MarmaraUni,schoolofmedicine
OBGYN#sexual therapist#musictherapist#EKLli#humanist#guitarist#chorist#mother#loves nature,science,music,travel,books
Sözcü’ye kayyum atandı. Ülkeyi zifiri karanlığa gömdüler. Şimdi o karanlık konuşulmasın diye gerçek gazetecilerin ekranlarını karartıyorlar. Halkın haber alma hakkını gasp ediyorlar. Gazetecileri hapsediyorlar. Gerçeklerden korkanlar tarih boyunca hatırlanacak. Pes etmeyeceğiz. Halka gerçekleri ulaştırmak için haber yapmaya, anlatmaya devam edeceğiz.
Erdoğan neden hiç ondan söz etmiyor?
Başkan yardımcın rezaletin sembolü.
İddia değil.
Sabit.
Bu kadar mı?
2 milyar tl yi iade edince bitiyor mu?
Ne söylesen boş.
Fatma’dan bahset
Fon vurgununda insanların 2.2 milyar TL’sini çalan Fatma Betül Sayan Kaya’nın elini kolunu sallayarak gezdiği, 440 vurguncunun isminin gizlendiği ülkede İsmail Arı’yı haber yaptığı için tutukladılar. Susturmak istiyorlar. Susmayacağız.
Murat Ağırel:
* Ayağıma kelepçe takabilirsiniz, sokağa çıkmamı engelleyebilir, cezaevine de atabilirsiniz
* Ama bu soruları ortadan kaldıramazsınız
* Bu fotoğrafa iyi bakın. Ayağımda elektronik kelepçe var. Ama en sonda söyleyeceğimi baştan söyleyeyim:
* Meslektaşlarım Şaban Sevinç ve Mustafa Balcı cezaevindeyken ayağımdaki kelepçenin benim için hiçbir önemi yok
* Ben evimdeyim, onlar dört duvar arasında. Mesele ben değilim
* Mesele, gazeteciliğe yönelen baskı
* 9 Ekim Cuma günü, Ticaret Bakanlığı ve Bakan Ömer Bolat’ın şikâyeti üzerine savcılıkta ifade verdim.
* Mahkeme yurtdışına çıkış yasağı ve haftada üç gün imza kararı verdi. Savcılık itiraz etti. İmza yükümlülüğü ev hapsine çevrildi.
* Ne yaptım? Sahte belge mi ürettim? Özel hayat ile ilgili bilgi mi verdim?
* Bilmediğim rakamları gerçek diye mi açıkladım? Hayır.
* Meclis kürsüsünde dile getirilen, tutanaklara giren iddiaları araştırdım. Soru sordum.
* İddialarda adı geçen isimlerden birinin Ticaret Bakanı Ömer Bolat olduğunu söyledim.
* Ömer Bolat’ın Hedef Portföy bünyesinde yatırımının bulunduğu iddiasını aktardım.
* Ayrıca Hedef Portföy çevresindeki şirketler, ticaret sicili kayıtları, ortaklık ve adres bağlantıları hakkında edindiğim bilgileri anlattım.
* Program canlıydı.
* İsmail Saymaz ve diğer yayın arkadaşlarım doğal olarak sorular yöneltti.
* İsmail Saymaz, 400 milyon lira yatırılıp 800 milyon lira alan bakanın Ömer Bolat olup olmadığını sordu.
* Verdiğim yanıt çok açık: “400 koyup 800 aldığını bilmiyorum. Bu konuda bilgim yok.”
* Şaban Sevinç ve Mustafa Balcı cezaevinde.
* Gazetecilik yalnızca kendin için özgürlük istemek değildir; görüşüne katılmadığın meslektaşının da özgürlüğünü savunabilmektir.
* Asıl sorular hâlâ ortada:
* Fon krizinde kim kazandı, kim kaybetti? Kimler krizden önce çıktı? Hangi hisselerin değeri olağandışı işlemlerle yükseltildi? Denetim kurumları ne yaptı? Siyasi veya bürokratik nüfuz kullanıldı mı?
* Yatırım hesabı sahibi olmak suç değildir; hakkında iddia bulunan herkes de suçlu değildir.
*Ama hiçbir kamu görevlisi sorulardan muaf değildir.
* Ayağıma kelepçe takabilirsiniz. Sokağa çıkmamı engelleyebilirsiniz. Cezaevine de atabilirsiniz.
* Ama bu soruları ortadan kaldıramazsınız.
* Çünkü mesele benim ayağımdaki kelepçe değil. Mesele, halkın gerçeği öğrenme hakkı.
ADAYA VİLLA, MİLLETE YARA
Bir adanın kıyısında
bir villa yükseliyormuş şimdi;
harcına kum değil,
unutmamız istenen ölüler karışıyor.
Pencereleri denize bakacakmış,
kapıları geniş, odaları ferah…
Oysa binlerce evin
penceresi yıllardır karanlık.
Bir ana, oğlunun odasına giremiyor hâlâ;
yatağını bozmuyor,
gömleğini yıkamıyor,
Parkasını kaldırmıyor askıdan.
Çünkü bazı evlerde zaman,
bir ölüm haberi geldiği gün durur.
Şart koşuyormuş:
“Oraya oturmam için
bana bir unvan vereceksiniz.”
Bir unvan…
Kaç mezar taşı eder?
Kaç yetimin sustuğu akşam?
Kaç gelinin yarım kalan türküsü?
Kaç babanın,
kimse görmesin diye
geceye dönerek ağlaması?
Şimdi bir de
milletin Meclisine girmeyi düşlüyormuş;
bir zamanlar üzerine ateş yağdırdığı halkın
kürsüsünden konuşmayı,
ellerini sıralara dayayıp
“Ben de buradayım,” demeyi…
Peki, kim söyleyecek
orada bulunmayanların adını?
Dağ başında donan askerin,
köy yolunda vurulan öğretmenin,
servisten dönemeyen çocuğun,
ocağına ateş düşen annenin hesabını
kim soracak?
Bir koltuk çekilecekmiş ona,
ama binlerce evden
birer sandalye eksik.
Bir kapı açılacakmış ona,
ama binlerce kapının önünde
hâlâ ayakkabıları duruyor ölülerin.
Bir unvan takılacakmış adına,
ama analar çocuklarına
hâlâ “şehidim” diye sesleniyor.
Ey yönetenler!
Barış diyorsanız,
önce adaletin yüzüne bakın.
Çünkü adalet olmadan kurulan her cümle
yaralı bir milletin kulağında
hakaret gibi yankılanır.
Barış, katile konfor,
ölülere sessizlik değildir.
Barış, hafızayı duvara gömmek,
mezarların üzerinden
saraylara yol döşemek değildir.
Bir millet affeder belki,
ama onun adına kimse
unutma kararı veremez.
Çünkü vatan,
yalnızca üzerinde yaşanan toprak değil;
uğruna ölenlerin
bize bıraktığı emanettir.
Ve siz,
bir adaya villa yaparken
aslında bu milletin bağrında
yeni bir oda açıyorsunuz:
Duvarları öfke,
pencereleri utanç,
kapısı kapanmayan
kocaman bir yara…
Ruşen IŞIK
@inandemirel Biz de böyle almanya vizesi için beklemiştik. Bir uçak biletini açığa aldık. Vize çıktı. Bu sefer de okul başlamıştı.kalacak yer sorun oldu. En son çare babayla gittiler. Son anda 1 kişi erasmusu iptal etmiş.onun yerine yerleşti. Baştan aşağı gerilimdi
🇹🇷Ece Üner'in Atatürk'ün Kızları hakkında efsane komuşması:
•Bizim kızlar kazandı. Milli gururumuz filenin sultanları.
•Tarifeli uçakla uçan filenin sultanları bize tarifsiz mutluluk yaşattı.
•Gerçi arkalarından atıp tutan da çok ama ürüyen istediği kadar ürüsün.
•Türk kadının gücünü kanıtladılar. Sadece filenin ağında 7 düvelin takımlarına karşı değil bazılarının kafalarındaki örümcek ağlarına da karşı durdular.
#FileninSultanları
Bakın size bir şey anlatayım. Üniversitede bir hocam vardı, haftada bir 2 haftada bir whipple ameliyatı yapardı. Whipple dediğiniz ameliyat tıbbın en büyük 3-5 ameliyatından biri. Ve bu adam herkese bu ameliyatı yapardı endikasyon dahilinde. Yani sadece sana bana yapmazdı yoldan geçen amcaya da ihtyaç varsa yapardı. Yani ihtiyacını varsa olabilirdiniz bu ameliyatı.
Neyse. Bu hocam şimdi özel sektöre geçmiş. Geçen gün duydum, whipple ameliyatını 1.7milyon TL’ye yapıyormuş. Kaç cerrah yapabilir veya yapar bilmiyorum. Ama olay bu değil.
Eskiden bedava ulaşabileceğiniz bir sağlık hizmetine artık ödeyeceğimiz bedel böyle.
Şimdi gelelim zurnanın zırt dediği yere. Parası olan bu hizmete zaten ulaşabiliyor, ulaşmaya devam edecek.
Kim ulaşamayacak biliyor musunuz? Geçen gün pediatri yoğun bakımın kapısını kıranlar, geçen gün psikiyatri hekimine saldıranlar, geçen gün acili birbirine katanlar ve benzerleri…
Sizi iyi etmeye çalışanlara saldırdıkça,aşağı çekmeye çalıştıkça, bıktırdıkça, nefret ettirdikçe, bu doktorlar kaçacak. Ya yurtdışına, ya özel sektöre…
Siz saldırdığınızla kalacak, ihtiyacınız olduğunda ya bulamayacak ya da bulmak için dünya paralar vereceksiniz.
Tehlikenin hala farkında olmayanlara sesleniyorum. Ha farkında olmasanız da çok yakında farkına varacaksınız…
Mabel Matiz’in “Ha Leylim” soruşturması kapsamında verdiği ifadeden:
“Şarkım bir sanat eseridir. Klipte müstehcenliğe ilişkin herhangi bir sahne, görüntü, gönderme bulunmamaktadır.
Soruşturma kapsamında video klibinde yer alan iki erkeğin birbirine bakmasına ilişkin görüntü, aralarındaki ilişkinin niteliği ne olursa olsun müstehcenlik suçuna vücut vermemektedir.
İki insanın birbirine bakması, karşılıklı dans etmeleri suç değildir. Birbirlerine aşk ile de bakıyor olabilirler, nefret ile de bakıyor olabilirler, kırgınlıkla da bakıyor olabilirler. Bütün bunlar sinemanın, sanatın, edebiyatın konusuna dahildir ve suçlanmamalıdır.
Sistematik bir şekilde yapmış olduğum çoğu eserden kimliğim üzerinden suç içerikli anlamlar çıkarılmasını kabul etmiyorum. Eserlerimi sürekli açıklamak zorunda bırakılmanın haksızlık olduğunu düşünüyorum.
Aynı eserlerin başka bir sanatçı tarafından yapıldığı takdirde herhangi bir soruşturma açılıp açılmayacağını, aynı yorumların yapılıp yapılmayacağını samimiyetle ve naçizane kendi içimde sorguluyorum.
Üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum.”
Değerli Dostlar,
Bugün Silivri'den, canım Nasuh'tan gelen mesajı sizlerle paylaşmak istiyorum.
Sevgiler,
Mine
-----
Bugün 17 Ağustos Marmara Depremi’nin 27’nci yılı ve ben 33 gündür Silivri’de tutukluyum.
Dağ ve doğa kazalarında, deprem, seller ve diğer tüm doğal afetlerde ilk sivil arama kurtarma çalışmalarını bir avuç dağcı arkadaşımla birlikte bizzat başlattım. Ülkemiz sivil toplum kuruluşlarının ve gönüllülüğün gücünü, kapasitesini, potansiyelini, aktif vatandaşlık bilincini, yurttaş olarak neler yapabileceğini ve karşılıksız yardımseverliği kurucusu olduğum ve 20 yılı aşkın süre bizzat yönettiğim AKUT Arama ve Kurtarma Derneği’nden öğrendi.
Türk milleti, hiç görmediği, tanımadığı ve bir daha hiç görmeyeceği, ülkemizin bir başka köşesinde başı derde girmiş, kaza geçirmiş, afeti yaşayan yurttaşları için organize olmayı, birlikte çalışmayı, gönüllü olarak hizmet etmeyi, arama kurtarma çalışmalarına katılmayı, hayat kurtarmayı, toplum bilinçlendirme çalışmaları yapmayı AKUT’tan öğrendi. Arkasından da benzeri yüzlerce, binlerce sivil toplum kuruluşu kurarak, on binlerce gönüllü biraya gelerek bizzat bu çalışmalara dahil oldu.
AKUT’un çalışmaları rol model oldu. 17 Ağustos sivil, asker, kamu herkese ülkemizde sivil toplum kuruluşlarının, gönüllüğün ve karşılıksız yardımseverlik döneminin başlangıcı oldu. 17 Ağustos depreminde 220 yurttaşımızın hayatını AKUT kurtardı. AKUT, dünyada meydana gelen büyük afetlerde Türk milletinin özverisinin ve zorda olana yardım etme duygusunun örneği oldu. Yunanistan’dan Hindistan’a, İran’dan Pakistan’a, Haiti’den Tayvan’a, Mozambik sellerine kadar pek çok ülkenin bütün afetlerinde çalıştı.
Yıllar içerisinde yazdığım sayısız makale, köşe yazısı, çıktığım tv programları, verdiğim röportajlar ile sosyal sorumluluk bilincini, gönüllülük ruhunu, karşılıksız hizmeti, yurttaşlık duyarlılığını, sosyal girişimciliğin teorik alt yapısını anlatıp sorumlu yurttaş olma konusunda ilham olurken; 30 yılı aşan hizmetlerimin üstüne bugün “halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmek” suçlamasına maruz kalmayı reddediyorum!
Yalnızca bizim halkımızın değil, tüm dünya milletlerinin güvenliği, sağlığı ve iyiliği için gösterdiğim çabalarımın karşılığı olarak büyük Türk Milleti bana 800’ün üzerinde plaket ve 2000’nin üzerinde onur, takdir ve teşekkür belgesi verdi.
Aklı hür, vicdanı hür, irfanı hür Türk Milleti kendisini kin ve düşmanlığa alenen tahrik eden kimseye bu teveccühü gösterir mi, göstermiş olabilir mi?
Bu sorumun cevabını size bırakıyorum.
Ali Nasuh Mahruki
#nasuhmahruki
Türkiye’nin yıllardır taşıdığı sorunların demokratik yollarla çözülmesini; silahların tamamen sustuğu, insanların kimlikleri ve düşünceleri nedeniyle ayrıştırılmadığı, herkesin kendisini eşit yurttaş hissettiği bir ülkeyi kim istemez ki?
Barışa kim karşı çıkabilir?
Kardeşliğe huzura özgürlüğe kim itiraz edebilir?
Ancak gerçek barış yalnızca bir kanun çıkarmakla kurulmaz. Barışın temeli adalettir, hukuktur, güvendir ve toplumsal mutabakattır.
Bugün Türkiye’nin en büyük meselesi, vatandaşın devlete ve adalete duyduğu güvenin ağır biçimde zedelenmiş olmasıdır.
CHP’li belediyelere ve başkanlarına yönelik operasyonların gerçekleştirildiği; henüz yargılama süreçleri dahi tamamlanmadan seçilmiş belediye başkanlarının suçlu muamelesine maruz bırakıldığı bir dönemdeyiz.
Üstelik bununla da yetinilmiyor; belediye başkanları görev yaptıkları ve ailelerinin yaşadığı şehirlerden yüzlerce kilometre uzağa, ağır tecrit koşullarıyla anılan kuyu tipi cezaevlerine gönderiliyor. Adeta zulmeder gibi bir muameleye maruz bırakılmaları ise ayrıca sorgulanması gereken bir durumdur.
AYM kararlarının tartışıldığı, AİHM kararlarının uygulanmadığı, seçilmişlerin iradesinin yargı kararları ve kayyum uygulamalarıyla ortadan kaldırıldığı, insanların söyledikleri bir söz nedeniyle soruşturulma endişesi taşıdığı bir ortamda demokratikleşmeyi yalnızca belirli bir mesele üzerinden konuşamayız.
Böyle bir ortamda demokratikleşmeden söz ediyorsak önce şu temel gerçeği kabul etmek zorundayız:
Demokrasi herkes içindir ya da demokrasi değildir.
Hukuk herkes içindir ya da hukuk değildir.
Özgürlük herkes içindir ya da özgürlük değildir.
Bir taraftan demokratikleşmeden söz ederken diğer taraftan siyasi rakipleri yargı yoluyla tasfiye etmeye çalışmak, toplumun bir kesimine hukuk vaat ederken başka bir kesimini hukuksuzluğa mahkûm etmek gerçek bir huzur getirmez.
Kaldı ki TBMM’ye sunulan Çerçeve Yasa konusunda hukukçular tarafından son derece ciddi hukuki ve anayasal itirazlar dile getirilmektedir.
Hukukçuların Anayasa ve evrensel hukuk ilkeleri açısından ciddi sakıncalar gördüğü bir düzenlemenin, yeterince tartışılmadan ve toplumun bütün kesimlerinin kaygıları giderilmeden yasalaştırılması yeni sorunlar doğurur. Millet bilmeden, toplum tartışmadan, farklı kesimlerin kaygıları giderilmeden yapılan siyasi mutabakatlar, toplumsal mutabakatın yerine geçmez.
Benim demokrasi anlayışımda millet, sonucu kendisine açıklanan bir sürecin seyircisi değildir.
Millet bu ülkenin sahibidir.
Bu nedenle yapılması gereken bellidir:
Anayasa ve mahkeme kararlarını eksiksiz uygulamak, yargının bağımsızlığına ilişkin toplumdaki şüpheleri ortadan kaldırmak.
Seçilmişlerin iradesini güvence altına almak ve düşüncesini açıklayan hiç kimsenin korkmadığı bir ülke olmak. Tüm bunlar sağlandıktan sonra da milletin önüne hiçbir soru işaretine mahal vermeden çıkmak en doğru seçenek olacaktır.
Türkiye’nin Kürt meselesi dâhil hiçbir meselesi çözümsüz değildir.
Ancak Kürt meselesinin çözümünü bir dönem daha iktidarda kalmanın, bir seçim daha kazanmanın hesabına endekslerseniz; yıllarca cezaevinde tuttuğunuz siyasetçileri ve milletvekillerini seçim hesaplarının bir parçası hâline getirdiğiniz izlenimini güçlendirecek adımlar atarsanız, toplumun sürecin samimiyetini ve gerçek niyetini sorgulamasın��n önüne geçemezsiniz.
Türkiye’nin ihtiyacı kapalı kapılar ardındaki mutabakatlar değil, milletin önünde kurulmuş büyük bir toplumsal mutabakattır.
Ve milletin bu konuda vereceği yetki doğrultusunda da gerekli demokratik düzenlemeler, açık ve şeffaf bir biçimde, millet iradesinin tecelligâhı olan TBMM çatısı altında hayata geçirilmelidir.
Son cümle olarak şunu söylemek isterim:
Unutmamak üzere isimlerini köprülerimize, alt ve üst geçitlerimize kazıdığımız şehitlerimizin aziz hatıralarına haksızlık edildiği duygusuyla vicdanlarımızın sızlamasına izin vermemek, bu ülkenin vatandaşları olarak hepimizin en önemli sorumluluklarından biridir.