diyor ya atsız ata şiirinde
"ateş düşmüş gönlüme
söndürde derdine yan
namert yolu kesmiş
çöldeki merdine yan
yarınlar kalleş dolu
mert olan her düne yan"
öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı yetmişinde bile mesela, zeytin dikeceksin. hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil, ölmekten korktuğun hâlde ölüme inanmadığın için
Bu kadar affedici olmayin, insanlar ne yaptiklarini çok iyi biliyorlar.
Gösterdiginiz iyi niyeti mecburiyetinizmis gibi anladiklar için bu kadar piskinler
Bir kere daha canimi neyin sıktığını anlatacak halim yok. Yanlis yapan da, telafi etmeye tenezzül etmeyen de ne yaptiginin farkinda.
Herkes herseyin farkinda, kime neyi anlatacaksin.
ister düşün... kendini ister hayale kaptır
uzar uzar çünkü hiç sonu yoktur yolların
bakarsın aldanmışsın, gördüğün bir seraptır
sevimli bir hayale açılırken kolların