Ozgur

PhD in Instructional Tech | Learning, Instruction, EEG, Educational Neuroscience

[Ozgur @zgrun]

Twitter hesabımı pek kullanmadığım aşikardır. hıhım.

[Dilek Dai Ozcengiz @DilekOzcengiz]

Akademik yapılar açısından en tehlikeli insan tipi, entelektüel olarak yetersiz olduğu hâlde bunu başka yollarla telafi etmeye çalışan kişilerdir. Bu kişiler okumayı, yazmayı ve üretmeyi sevmez; fakat akademik çevrelerde unvan, makam ve statü sahibi olmaya büyük bir tutkuyla bağlanırlar. Çünkü onlar için akademi, bilgi üretiminin değil, sembolik iktidarın alanıdır.

Statü arayışı, çoğu zaman derin bir yetersizlik duygusunun dışa vurumudur. Günlük dilde “aşağılık kompleksi” olarak adlandırılan bu durum, Alfred Adler’in tanımladığı biçimiyle üstünlük kompleksi şeklinde tezahür eder. Yani birey, kendisini yetersiz hissettikçe bu eksikliği güç, mevki ve otorite üzerinden telafi etmeye çalışır. Akademik unvan, bu kişiler için entelektüel bir emeğin sonucu değil; psikolojik bir savunma mekanizmasıdır.

Bilgi üretmeyen fakat bilgiyi hızla ve yüzeysel biçimde tüketen bu çevreler, akademinin asli işlevini aşındırır. Metinleri anlamadan çoğaltan, kavramları içselleştirmeden tekrarlayan, atıf sayısını düşüncenin önüne koyan bu zihniyet; akademiyi bir düşünce alanı olmaktan çıkarıp bürokratik bir sertifika rejimine dönüştürür.

Asıl tehlike, bu yetersizliğin kurumsallaşmasıdır. Çünkü bu tipler zamanla karar verici pozisyonlara gelir, nitelikli üretimi tehdit olarak algılar ve kendilerinden daha donanımlı olanları sistem dışına iter. Böylece akademik ortam, eleştirel düşüncenin değil, itaatin; bilginin değil, görünürlüğün ödüllendirildiği bir yapıya evrilir.

Sonuçta akademik çöküş, dış baskılarla değil; içeride bilgiye mesafeli ama güce yakın aktörlerin çoğalmasıyla başlar. Akademiyi ayakta tutan şey unvanlar değil, metinlerdir; makamlar değil, sorular; hiyerarşi değil, entelektüel cesarettir.

[Ozgur @zgrun]

Akademi, tam da hocamızın tarif ettiği insanların elinde can veriyor ne yazık ki.

[Dilek Dai Ozcengiz @DilekOzcengiz]

Akademik yapılar açısından en tehlikeli insan tipi, entelektüel olarak yetersiz olduğu hâlde bunu başka yollarla telafi etmeye çalışan kişilerdir. Bu kişiler okumayı, yazmayı ve üretmeyi sevmez; fakat akademik çevrelerde unvan, makam ve statü sahibi olmaya büyük bir tutkuyla bağlanırlar. Çünkü onlar için akademi, bilgi üretiminin değil, sembolik iktidarın alanıdır.

Statü arayışı, çoğu zaman derin bir yetersizlik duygusunun dışa vurumudur. Günlük dilde “aşağılık kompleksi” olarak adlandırılan bu durum, Alfred Adler’in tanımladığı biçimiyle üstünlük kompleksi şeklinde tezahür eder. Yani birey, kendisini yetersiz hissettikçe bu eksikliği güç, mevki ve otorite üzerinden telafi etmeye çalışır. Akademik unvan, bu kişiler için entelektüel bir emeğin sonucu değil; psikolojik bir savunma mekanizmasıdır.

Bilgi üretmeyen fakat bilgiyi hızla ve yüzeysel biçimde tüketen bu çevreler, akademinin asli işlevini aşındırır. Metinleri anlamadan çoğaltan, kavramları içselleştirmeden tekrarlayan, atıf sayısını düşüncenin önüne koyan bu zihniyet; akademiyi bir düşünce alanı olmaktan çıkarıp bürokratik bir sertifika rejimine dönüştürür.

Asıl tehlike, bu yetersizliğin kurumsallaşmasıdır. Çünkü bu tipler zamanla karar verici pozisyonlara gelir, nitelikli üretimi tehdit olarak algılar ve kendilerinden daha donanımlı olanları sistem dışına iter. Böylece akademik ortam, eleştirel düşüncenin değil, itaatin; bilginin değil, görünürlüğün ödüllendirildiği bir yapıya evrilir.

Sonuçta akademik çöküş, dış baskılarla değil; içeride bilgiye mesafeli ama güce yakın aktörlerin çoğalmasıyla başlar. Akademiyi ayakta tutan şey unvanlar değil, metinlerdir; makamlar değil, sorular; hiyerarşi değil, entelektüel cesarettir.

[Ozgur @zgrun]

Adaletin elbet tecelli edeceğine inanıyorum. Her şeye rağmen bilimin ve doğruluğun ışığında bilgiyi paylaşarak yürümeye devam edeceğim.

[Ozgur @zgrun]

14 yıl önce, idealist biri olarak bilime, içinde yaşadığım topluma ve ülkeme katkı sunma gayesiyle adım attığım akademi yolculuğumda; ne yazık ki liyakatin, emeğin ve hukukun hiçe sayıldığı bir noktadayım.

[Ozgur @zgrun]

Şimdi de bu emeklerimi ve kazandığım hakkı liyakatsizliğe kurban etmeyecek, hakkım olanı hukuki yollarla sonuna kadar aramaya devam edeceğim.

[Yavuz Akbulut @yvzkblt]

Science requires hard work, resources, collaboration, and ethics. However, today, merit is often overridden by wealth and connections. Low-quality work is praised, and discrimination is on the rise. Future generations may not value the science we leave behind.

[Ozgur @zgrun]

Sözüm ona üst çeyreklikte bulunan bir dergide 14 aydır "under review" bekleyen makalemi bu sebeplerle çektim. Ki çekmesi bile sürüncemeliydi.
Resmen bizi bir kenara atıp ümitler dehlizinde boğulmaya terk ediyorlar; bizler de değerlendirmeler geleceğini ümit ederek bekliyoruz.

[Yavuz Akbulut @yvzkblt]

We submit our manuscripts, which sit with the editor for months. Meanwhile, the same journal bombards us with invitations to review. Young researchers in particular, hoping for publication, do a lot of reviewing. This amounts to labour exploitation. It's unethical and must stop!

[Yavuz Akbulut @yvzkblt]

We submit our manuscripts, which sit with the editor for months. Meanwhile, the same journal bombards us with invitations to review. Young researchers in particular, hoping for publication, do a lot of reviewing. This amounts to labour exploitation. It's unethical and must stop!

[Ozgur @zgrun]

İnsanların uykularını kaçıran yöneticilerin de uykuları kaçsın dilerim. Biraz olsun vicdanları sızlasın.

[Ozgur @zgrun]

bazı insanlar ve şeyler ıspanak gibi. uzaktan bir sürü, ocağın üstünde azıcık. lâkin bir fark var; ıspanak sevilesiyken diğeri ı-ıh!

[Ozgur @zgrun]

doÇÇ.dr. yani "doçent çala çırpa doktor" 🥰

[Ozgur @zgrun]

bazı doçent unvanlarının önüne "çala çırpa" koyalım; bu şekilde daha tanımlayıcı olur.

[Ozgur @zgrun]

o kocaman ama altı boş ifadeler falan... hiç yakışıyo mu yahu...

[Ozgur @zgrun]

ya şu her derde deva bulduğunu iddia eden ifadeler/tvitler yok mu 🤭

[Ozgur @zgrun]

izninizle, süslü ve dolambaçlı cümleler kurmadan sadece şunu demek istiyorum: tüküreyim böyle adalete de vicdana da.

[Yavuz Akbulut @yvzkblt]

Doçent adayları değerlendirilirken şu iki eleştiri yazılmamalı kanımca. 1. Doktora sonrasında yıllarca öğretim üyesi kadrosu verilmemiş, lisansüstü ders verme ya da öğrenci yetiştirme fırsatı sunulmamış adaylara yönelik "hiç öğrenci yetiştirmemiş" eleştirisi.