به قول حمید سلیمی:
تو زیباترین حزن من بودی،
عزیزترین زخمم بودی،
و دلخواهترین رنجم،
و این که با افعال گذشته از تو یاد میکنم،
غمانگیزترین شکل انقراض است که برگزیدهام.
اشتباه از ما بود!
اشتباه از ما بود که خوابِ سرچشمه را در خیالِ پیاله میدیدیم.
دستهامان خالی، دلهامان پُر،
حالا مهم نیست که تشنه به رویای آب میمیریم.
از خانه که میآیی
یک دستمال سفید،پاکتی سیگار،گزیده شعرِ فروغ و تحملی طولانی بیاور، احتمال گِریستن ما بسیار است.
_خسروشکیبایی