Eskiden şehit haberi gelince, hemen milli yas ilan edilir, televizyonlarda sessizlik, sokaklarda matem havası olurdu..
Bugün ise yirmi can gitti… Belki birinin düğününe iki hafta kalmıştı, birinin doğacak çocuğu onu bekliyordu. “Keşke bu acı, ülkece biraz daha hissedilseydi.”
ciğerlerimiz yanıyor çok üzgünüm bu yerlerden her geçtiğimde hep bu an’ın aklıma gelecek olması aşırı üzüyor çocukluğumun geçtiği yerler, geleceğimiz… yemyeşil ormanlarımız simsiyah oldu ama biz küllerimizden doğmayı çok iyi biliriz tekrardan yeşerteceğiz 🙏🏼
Çanakkale’nin yeşili siyaha döndü…
Bu yangında sadece ağaçlar değil, sayısız can ve yuva da yok oldu.
Evlerimiz, ormanlarımız, hayvanlarımız…
Hep birlikte el ele verip, Çanakkale’yi yeniden yeşertelim. 🌱
aynı anda kaç şehir yanıyor, kaç insan yerinden yurdundan oluyor, kaç hayvan göz göre göre ölüyor. binlerce insanın evi ve emekleri yok oluyor. terk edilmiş bir halk ve yine geriye kalmış acılar var. kim bilir daha neler yaşayacağız. bunu bilmek daha da canımı acıtıyor, nefretim daha da körükleniyor.
o kadar uzgunum ki, depremdeki kimsesizligimize, yanginlardaki caresizligimize, hayvanlarin cigliklarindan, insanlarin gozyaslarindan… elimizden bi sey gelmeden seyirci kalmaktan, atalarimizin emanetinin gozumuzun onunde paramparca olusunu izlemekten oyle ruhum daraldi ki