@MOJNBG 🥺🫂
نمیدونم تو چه سنیه ولی پسر من از یه سن خاصی اینطوری شده، مثلا برای باباش نقاشی میکشه، دوست داره همه تفریحات رو با باباش بره ، وقتی من و باباش سرماخورده بودیم براش کارت پستال درست کرد و به فارسی سخت توش نوشته بود زود خوب شو در حالی که برای من هیچی.
تراپیسته گفت از این چیزی که میگی ناراحت و اذیتی؟ چرا با خنده میگی؟! گفتم ری اکشن ناخوداگاهم به مسائل همینه، وقتی جدیم، ناراحتم، عصبیم خندم بیشتره موقع صحبت .
این خیلی بده واقعا، به مرور متوجه شدم همین مساله باعث شده خیلی وقتا جدی گرفته نشم و همه فکر کنن در همه حال شادم.
مثلا بعد از عمل بینیم، اولین ری اکشن هرکی استوری دماغ پانسمان دارم رو دیده بود خنده بود، بدون استثنا هیچکس نپرسیده بود چی شده و بعد که فهمیدن قضیه جدی بود خیلیشون گفتن فکر میکردیم استوریت شوخیه، اصن شبیه کسی که دماغش عمل شده نبودی،فکر کردیم پانسمانت الکیه.
زن دو دقیقه لبخند نزن.
تراپیسته گفت از این چیزی که میگی ناراحت و اذیتی؟ چرا با خنده میگی؟! گفتم ری اکشن ناخوداگاهم به مسائل همینه، وقتی جدیم، ناراحتم، عصبیم خندم بیشتره موقع صحبت .
این خیلی بده واقعا، به مرور متوجه شدم همین مساله باعث شده خیلی وقتا جدی گرفته نشم و همه فکر کنن در همه حال شادم.
با همین فرمون همه فکر میکنن چون همیشه و تو هر شرایطی لبخند به لبم پس آدم خیلی قوی هستم و هیچ نیاز به توجه ندارم، یا مثلا هر اتفاقیم برام بیفته هیچی نیست و من از پسش بر میام پس از دور برام دست تکون میدن و کف و سوت میکشن.
همشم طبیعتا به خاطر همین اخلاق پسندیدمه🫠
خانومای همسایه طی یک اقدام یهویی تصمیم گرفتن نوبتی بریم خونه ی همدیگه به قصد استحکام روابط و دیدن خونه های همدیگه و ایده گرفتن (از سوئدیا خیلی بعیده🤭) و من دارم فکر میکنم خونه تکونی عیدو باید چند ماه بکشم جلوتر، کمدا و کابینتام باید مرتب و تمیزکاری کمد و کابینتاااا، واااااااای🫠
امروز رسما بساط استراحت بعد از عمل رو برچیدم و برگشتم به روتین زندگی، اولین چیزی که برای خودم خریدم چی بود؟ بله کمپوت آناناس. اگه نمیخوردمش یه جای کار میلنگید.
اعتراف میکنم که منتالی به چنین توفیق اجباری نیاز داشتم، اینکه دو روز نیاز به استراحت داشته باشی و توجه همه ی خانواده رو تو باشه و هیشکی ازت هیچی نخواد و بگن تو فقط استراحت کن، چیزی بود که خیلی وقت بود لازم داشتم. درسته خیلی کارا عقب افتاد و حالا که پاشدم باید بدوام ولی زیبا شد🤭
اعتراف میکنم که منتالی به چنین توفیق اجباری نیاز داشتم، اینکه دو روز نیاز به استراحت داشته باشی و توجه همه ی خانواده رو تو باشه و هیشکی ازت هیچی نخواد و بگن تو فقط استراحت کن، چیزی بود که خیلی وقت بود لازم داشتم. درسته خیلی کارا عقب افتاد و حالا که پاشدم باید بدوام ولی زیبا شد🤭
تراپیست میگه همه ی درد و دلاتو با همسرت نکن، مادر و خواهرت نیست که(مادر شوهر تویی؟)
آخه زن من مادر و خواهرمو چطوری برای درد و دل گیر بیارم؟ تا میام دو کلوم حرف بزنم یا نت قطع میشه یا یکی در میزنه یا زنگ میزنه یا بابام مسیج میده ناراحتیاتو به مادرت منتقل نکن از راه دور غصه نخوره.
از چت جی پی تی پرسیدم من تو زندگی دیگم بیدار شم توی اون زندگی چه شکلیم؟!
جوابش ناراحتم کرد🥺
زندگیات همچنان کار دارد، نگرانی دارد و روزهای سخت هم دارد؛ اما همهچیز حول محور پاسخ دادن به نیازهای دیگران نمیچرخد و در آن زندگی، برای خودت هم به اندازهی چیزهایی که میسازی، جا داری