Eşitlik diyorum otobüste bir beyefendi yer verirse oturur musun diyor e otururum tabi aq adam kalkmış ne diyim otur abi biz eşitiz ben ayakta durabilirim mi diyim mal mıyım ben
Aklıma birden ilkokulda katıldığım ilk yılbaşı çekilişinde bana hediye alacak kişinin ben sana alacaktım ama almadım hehahahhe diyip kıçını dönüp gitmesi geldi. İçim hüzün doldu.
İlerde yaşlanınca bu laflarıma üzülür müyüm bilmem. Ama otobüse bindiğimde kimseye dik dik bakıp, bastonumla dürtüp ya da zorla yerine oturup yer isteyeceğimi, yeri aldıktan sonra da karşımdakine bunu zorunlulukmuş gibi hissettireceğimi sanmıyorum.
Az önce işe gelirken bindiğim otobüste (132M) zar zor bir yere oturabildim. 2-3 durak sonra maksimum 40larında bir adam yanımda ayakta durmaya başladı. Koridor tarafında oturuyordum, adam da arkasını dönüp kıçını benim koltuğuma yasladı. Başta bir şey demedim ama ++
Şu ana kadar otobüslerde sayısız yaşlıya yer verdim ama hiçbiri oturduktan sonra minicik bir tebessüm dahi etmedi bana. Zaten bunu yapmak zorundaymışım hissi veriyorlar sürekli. O yüzden hiçbiri de saygımı kazanamadı. ++
@uuloji @Zelihaayldrmm 3 sayfa ama okurken ömrümden 3 yıl çaldı. Bahsedilen bilinmeyen kadın bir düzine sayfadan oluşan bir mektupla -şahsi fikrim- obsesif bozukluğunu(!) anlatmış uzun uzun. 😂