“Sensiz geçen her an, zamana değmeyen bir sessizlik gibi.
Adını duymadığım bir günde bile, kalbim seni fısıldıyor.
Uzak olsan da, içimde hep aynı yerdesin;
özlemin, en tanıdık yanım artık.”
Bugün oturdum 15 yaşındaki Gamze’ye ağladım. Ne hayalleri vardı ailesiyle sevdikleriyle. Şimdi yarım kalmıştı her şey eksikti. Hiçbir şey istediği gibi değildi. Kalbi ağrıyordu Gamze’nin. Sonra o da oturdu şimdiki Gamze’ye ağladı. İkisi de birbirine ağladı.
Babaların sarılanlarını izlemekti. İnsanların babalarıyla olan anılarını dinlerken uzaklara dalıp gitmek, göğsünde bir daralma hissetmek, kelimelerin sanki boğazına bir ip bağlanmış gibi seni boğması değil miydi?
@Garishandshowy Bu kız arkadaş için de geçerli ya, bir şey anlatırken karşımda haa, hmm , öyle mi gibi tepkiler verenlere çok sinir oluyorum biraz sohbeti ilerlet be mübarek diyaloğa bir şeyler kat be