İlk serinlik gibi güzel güzel estin
Sonrası fırtına neden beni seçtin?
Bildiğim her renkten farklıydı tonun
Gök kuşağı bilmez bir renk seçtin
Bildiğim her renkten farklıydı tonun
Gök kuşağı bilmez bir renk seçtin...
İçimizdeki boşluğu, dünyanın bütün kitaplarını okusak, çekilmiş bütün filmleri ve dizileri izlesek hatta aklımıza gelen bütün duaları etsek de doldurmayan anlar var ve elden gelen bir şey yok...
Ancak bazen sağlığımız için zehirli hale geldikten sonra bir zamanlar iyi olan şeyleri sona erdirmemiz gerekir. hayatımıza aldığımız her şeyin sonsuza kadar bizimle kalması gerekmiyor.
Birini ya da bir şeyi bıraktıktan sonra kalbşniz biraz ağrıyorsa bu sorun değildir. Bu sadece duygularınızın gerçek olduğunu gösterir. Kimse sonları sevmez, kimse acıyı sevmez.
Bak çiçekler hüzünlü artık.Gidemediğim her yol, söylemediğim her kelime benim omuzumdan inmiyor artık. Bak seni sen bile terkettiğinde ben oradaydım.Bir balkonda söndürdüğün o son sigaradaydım, bir gecenin en karanlık sabahındaydım bak ben, annen yokken de oradaydım. Bunu Unut
Aradığım şey ile bulduğum şey arasında sıkışmış bir hayatın ertesi sabahı bu. Yüzümdeki yamalı gülümseyişin arkasındaki o hüznün hikayesi. Herkes yolunu buldu bana yer kalmadı. Bak ben bunu bir şiir okurken hissettim, bak bu sahiden hüzünlü bir şey.
“Kendimi bir balkondan aşağı daha rahat bırakabilirim, bir insana bırakmaktansa. Öyle çok korkuyorum insandan.” İnsan insanın bazen evi, bazen yurdu, bazen umudu bazense yanılgısı ve yenilgisidir. Ve daima, insan insanın kapanmayan o yarasıdır.