Doughnut

โลกอีกใบของโนบิตะ

199x - 16x - 6x

[เซเลบหม่อมสามหยอย® @toyubomm]

จากตารางจ��ดอันดับ Business Hotel ในญี่ปุ่น โรงแรมแต่ละเครือมีจุดเด่นและลักษณะเฉพาะตัวดังนี้ครับ

​S Tier (เน้นความสะดวกสบาย บริการจัดเต็ม และห้องพักคุณภาพสูง)

​Dormy Inn: ขึ้นชื่อเรื่องมี "บ่อออนเซ็น" ให้แช่แทบทุกสาขา มีราเมง (Yonaki Soba) บริการฟรีตอนดึก และไลน์อาหารเช้าจัดเต็ม มักมีเมนูท้องถิ่นชื่อดัง

​Richmond Hotel: ห้องพักมักจะกว้างกว่า Business Hotel ทั่วไป ของใช้ในห้องพรีเมียม เตียงนอนสบาย และมักตั้งอยู่ในทำเลที่เดินทางสะดวก

​Daiwa Roynet Hotel PREMIER: เป็นแบรนด์พรีเมียมของเครือนี้ หลายสาขามีการแยกโซนห้องน้ำและห้องอาบน้ำออกจากกัน (ซึ่งหาได้ยากในโรงแรมญ���่ปุ่นราคาประหยัด) ห้องกว้างและตกแต่งทันสมัย

​VESSEL HOTELS: เป็นมิตรกับครอบครัว ห้องกว้างขวาง เด็กมักพักฟรีร่วมกับผู้ปกครองตามเงื่อนไข และอาหารเช้าคุณภาพดีมาก

​A Tier (มาตรฐานสูง คุ้มค่า มีจุดขายเฉพาะตัวที่โดดเด่น)

​Toyoko INN: แบรนด์คลาสสิกสาขาเยอะที่สุด หาเจอง่ายด้วยป้ายไฟสีน้ำเงิน ราคาคงที่เข้าถึงง่าย มีอาหารเช้าฟรีทุกสาขา มาตรฐานและผังห้องเหมือนกันทุกที่

​SUPER HOTEL: เน้นคอนเซปต์รักษ์โลกและสุขภาพ มีหมอนเพื่อสุขภาพให้เลือกหยิบ มีบ่อน้ำแร่รวมในหลายสาขา ใช้ระบบรหัสผ่านเข้าห้อง และมีอาหารเช้าแนวออร์แกนิกฟรี

​TOKYU STAY: จุดเด่นที่กินขาด���ือมีเครื่องซักผ้าและไมโครเวฟในห้องพัก ตอบโจทย์คนไปนั่งทำงานแบบ Work from Anywhere นานๆ หรือไม่อยากพกเสื้อผ้าไปเยอะ

​HOTEL MYSTAYS: ตกแต่งดูทันสมัย มักมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบ บางสาขาจะเป็นสไตล์เซอร์วิสอพาร์ตเมนต์ที่มีมุมครัวเล็กๆ ให้ด้วย

​JR-EAST HOTEL METS PREMIER: จุดเด่นคือทำเลทอง เพราะเป็นโรงแรมของกลุ่มรถไฟ JR East จึงมักตั้งอยู่ติดหรือเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟเลย รุ่น Premier จะมีความหรูหราและใหม่กว่ารุ่นปกติ

​B Tier (เน้นความคุ้มค่า สะดวก รวดเร็ว คล่องตัว)

​SOTETSU FRESA INN: ราคาประหยัด ทำเลดี มักมีระบบเช็คอินอัตโนมัติ และเด่นที่ Amenity Bar ตรงล็อบบี้ที่มีของให้หยิบเยอะมาก เช่น ครีมบำรุงผิว มาสก์หน้า ผงแช่อ่าง

​Comfort HOTEL: เครือจากฝั่ง���ะวันตก บรรยากาศพื้นที่ส่วนกลางจะโปร่ง มีมุมให้นั่งทำงาน มีกาแฟฟรีตลอดวัน และมีอาหารเช้าฟรี

​VIA INN: บริหารโดยกลุ่ม JR West จึงมักอยู่ติดสถานีรถไฟในภูมิภาคคันไซและภาคตะวันตกของญี่ปุ่น สะดวก กะทัดรัด และปลอดภัย

​HOTEL ROUTE INN: มักตั้งอยู่ตามต่างจังหวัด หรือชานเมืองใกล้ทางด่วน (เหมาะกับคนเช่ารถขับเ��ี่ยว) จุดเด่นคือมีห้องอาบน้ำรวมขนาดใหญ่และอาหารเช้าฟรี

​C Tier (เน้นราคาประหยัดสุดๆ เข้าพักเพื่อซุกหัวนอนเป็นหลัก)

​APA HOTEL: สาขาเยอะมาก ทำเลดีใกล้สถานี แต่ห้องมักจะมีขนาดเล็กมาก (เตียงกางเกือบเต็มพื้นที่) เน้นออกไปใช้ชีวิตข้างนอกแล้วกลับมานอน ชดเชยด้วยทีวีจอใหญ่และมักมีห้องอาบน้ำรวม

​LiVEMAX HOTELS: เน้นราคาถูกที่สุดเพื่อแข่งขัน ห้องพักเล็กกะทัดรัด แต่มีไมโครเวฟให้ในห้องพัก เหมาะกับคนจำกัดงบขั้นสุด

[investment ไกลบ้าน @IKlaibaan]

วิธีเลือก Business Hotel ในญี่ปุ่น
• ชอบแช่ออนเซ็น ➔ Dormy Inn
• เน้นเดินทางสะดวก ➔ APA Hotel
• เน้นคุณภาพการนอน ➔ Super Hotel
• สายประหยัด ➔ Toyoko INN
• ขอห้องกว้างนอนสบาย ➔ Richmond Hotel

สรุปจาก https://t.co/UrRbXKBrwQ

[Doughnut @112Doughnut]

@DTSUPN AMEX ครับ

[investment ไกลบ้าน @IKlaibaan]

ถ้าจังหวัดในไทยถูกเปลี่ยนเป็นชื่อญี่ปุ่น

กรุงเทพมหานคร - 天使京 เทนชิเกียว : เมืองแห่งเทพ
ปทุมธานี - 蓮都 เร็นโตะ : เมืองดอกบัว
พระน��รศรีอยุธยา - 聖都 เซโตะ : นครศักดิ์สิทธิ์
สิงห์บุรี - 獅子城 ชิชิโจ : เมืองสิงห์
ชัยนาท - 勝里 โชริ : สถานที่แห่งชัยชนะ
นนทบุรี - 歓喜城 คันกิโจ : เมืองแห่งความยินดีปรีดา
อ่างทอง - 金浴槽 คินโยกุโซ : เมืองแห่งอ่างทองคำ
สระบุรี - 聖池城 เซจิโจ : เมืองแห่งสระน้ำศักดิ์สิทธิ์
ลพบุรี - 猿城 เอนโจ : เมืองแห่งลิง
นครสวรรค์ - 天空都 เท็นกูโตะ : เมืองแห่งสวรรค์
อุทัยธานี - 日出城 ฮิจิโจ : เมืองแห่งดวงอาทิตย์แรกขึ้น
สุพรรณบุรี - 黄金城 โอกินโจ : เมืองทองคำ
กาญจนบุรี - 金城 คินโจ : เมืองทอง
นครปฐม - 始都 ชิโตะ : เมืองแรก
สมุทรสาคร - 大海城 ไทไคโจ : เมืองแห่งทะเลใหญ่
สมุทรสงคราม - 海戦城 ไคเซ็นโจ : เมืองแห่งสงครามทางทะเล
สมุทรปราการ - 海防城 ไคโบโจ : ป้อมปราการริมทะเล
ราชบุรี - 王城 โอโจ : เมืองของพระราชา
เพชรบุรี - 宝石城 โฮเซกิโจ : เมืองเพชร
ประจวบคีรีขันธ์ - 連山城 เร็นซันโจ : เมืองแห่งทิวเขาต่อเ��ื่อง
ชลบุรี - 水城 ซุยโจ : เมืองแห่งน้ำ
ระยอง - 花櫚城 คารินโจ : เมืองแห่งไม้ประดู่
ตราด - 桐城 คิริโจ : เมืองแห่งต้นตราด
นครนายก - 領主都 เรียวชุโตะ : เมืองของผู้เป็นนาย
ฉะเชิงเทรา - 深度川城 ชินโดกาว่าโจ : เมืองคลองลึก
จันทบุรี - 月城 เกตสึโจ : เมืองพระจันทร์
ปราจีนบุรี - 東古城 โทโกโจ : เมืองโบราณทางตะวันออก
สระแก้ว - 水晶城 ซุยโชโจ : เมืองสระแก้วใส
เชียงใหม่ - 新城 ชินโจ : เมืองใหม่
เชียงราย - 孟莱城 โมไรโจ : เมืองของพญามังราย
ลำปาง - 馬車城 บาชะโจ : เมืองรถม้า
ลำพูน - 毘食城 บิโจคุโจ : เมืองพระวิษณุเสวยได้ (หริภุญไชย)
แพร่ - 絹城 คินุโจ : เมืองแห่งผ้าไหม (เวียงโกศัย)
น่าน - 南城 นันโจ : เมืองน่าน
พะเยา - 湖陽 โคโย : เมืองแห่งทะเลสาบ (กว๊านพะเยา)
แม่ฮ่องสอน - 象育 โซอิกุ : สถานที่ฝึกช้าง
อุ��รดิตถ์ - 北港 ฮกโก : ท่าเรือทางเหนือ
พิษณุโลก - 毘界 บิไค : โลกของพระวิษณุ
สุโขทัย - 幸暁 โคเกียว : รุ่งอรุณแห่งความสุข
ตาก - 乾城 คันโจ : ตาก
กำแพงเพชร - 宝石壁 โฮเซกิเปกิ : กำแพงดุจเพชร
เพชรบูรณ์ - 宝豊 โฮโฮ : เมืองอุดมด้วยสิ่งล้ำค่า
พิจิตร - 美城 บิโจ : เมืองงดงาม
นครราชสีมา - 王都 โอโตะ : เมืองหลวงของพระราชา
บุรีรัมย์ - 楽城 รากุโจ : เมืองแห่งความรื่นรมย์
สุรินทร์ - 帝釈城 ไทชากุโจ : เมืองแห่งพระอินทร์
ศรีสะเกษ - 吉祥城 คิสโชโจ : เมืองมงคล
อุบลราชธานี - 蓮王都 เร็นโอโตะ : เมืองดอกบัวของพระราชา
ยโสธร - 栄誉城 เอโยะโจ : เมืองแห่งเกียรติยศ
อำนาจเจริญ - 権栄 เคนเอ : อำนาจที่รุ่งเรือง
ชัยภูมิ - 勝地 โชจิ : ดินแดนแห่งชัยชนะ
ขอนแก่น - 堅木城 เคนโบกุโจ : เมืองไม้แก่นแข็ง
มหาสารคาม - 大学城 ไดกากุโจ : เมืองแห่งความรู้
ร้อยเอ็ด - 百門城 เ��ียกุมงโจ : เมืองร้อยประตู
กาฬสินธุ์ - 黒水城 โคกุซุยโจ : เมืองแห่งน้ำดำ
เลย - 麗城 เรโจ : เมืองอันงดงาม
หนองคาย - 葦池城 อิชิจิโจ : หนองน้ำที่มีต้นคาย
บึงกาฬ - 黒湖城 โคโกโกะโจ : ทะเลสาบดำ
หนองบัวลำภู - 蓮池城 เร็นจิโจ : หนองบัว
สกลนคร - 万民都 บันมินโตะ : เมืองของผู้คนมากมาย
นครพนม - 山都 ซันโตะ : เมืองแห่งภูเขา
มุกดาหาร - 真珠城 ชินจุโจ : เมืองแห่งไข่มุก
อุดรธานี - 北都 โฮกุโตะ : เมืองทางเหนือ
สุราษฎร์ธานี - ���民都 เซ็นมินโตะ : เมืองของคนดี
ชุมพร - 集福城 ชูฟุกุโจ : เมืองแห่งการรวมสิ่งมงคล
ระนอง - 鉱山城 โกซังโจ : เมืองแห่งเหมืองแร่
พังงา - 象牙山城 โซงะซันโจ : เมืองภูงา
พัทลุง - 象捕獲城 โซโฮะกะคุโจ : เมืองจับช้าง
นครศรีธรรมราช - 吉祥法都 คิสโชโฮโตะ : เมืองแห่งพระธรรม
ภูเก็ต - 宝山 โฮซัน : ภูเขาแก้ว
กระบี่ - 剣城 เคนโจ : เมืองดาบ
ตรัง - 暁城 เกียวโจ : เมืองแห่งรุ่งอรุณ
สงขลา - 山城 ซันโจ : เมืองภูเขา
สตูล - 仙都果城 เซ็นโตะคะโจ : เมืองต้นกระท้อน
ปัตตานี - 海岸城 ไคกันโจ : เมืองชายฝั่ง
ยะลา - 網城 โมโจ : เมืองแห่งแห
นราธิวาส - 善民郷 เซ็นมินเกียว : ที่อยู่ของคนดี

[Doughnut @112Doughnut]

@Ny13Na 1 4 3 2 ครับ

[Doughnut @112Doughnut]

@_asystoleee_ คิดถึงโต๊ะกลมหินอ่อน และปฏิทินจีน

[Doughnut @112Doughnut]

@_asystoleee_ ขอพิกัดหน่อยครับ

[Doughnut @112Doughnut]

@Ny13Na ดีต่อใจครับ

[Doughnut @112Doughnut]

@LadyAxiim สีฟ้าครับ สดใส แต่ไม่ฉูดฉาด

[The Secret Sauce @SecretSauceTH]

Trust the Process
บทเรียน Arsenal แชมป์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกในรอบ 22 ปี

มีคำพูดหนึ่งที่แฟนปืนอย่างผมพูดกันมาหลายปี จนบางช่ว��มันกลายเป็นคำล้อเสียด้วยซ้ำ

Trust the Process
เชื่อในกระบวนการ

22 ปีแห่งความผิดหวัง เสียใจครั้งแล้วครั้งเล่า โดนล้อเลียนจนเบื่อหน่าย จนวันนี้สำเร็จได้เป็นแชมป์พรีเมียร์ลีกแล้วว้อยยยยยยยย

Trust the Process ฟังดูเหมือนคำขวัญองค์กรที่ผู้บริหารชอบพูดในวันที่ผลงานยังไม่มา หรือเป็นคำปลอบใจในวันที่ทุกอย่างกำลังพัง แต่ถ้ามองสิ่งที่เกิดขึ้นกับ Arsenal ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา คำนี้อาจ��ป็นคำอธิบายที่แม่นยำที่สุดของการสร้างองค์กรที่กลับมายิ่งใหญ่ได้อีกครั้ง

เพราะสิ่งที่ผู้จัดการทีม Mikel Arteta ทำ ไม่ใช่แค่การสร้างทีมฟุตบอลให้เล่นดีขึ้น แต่คือการฟื้นฟูทั้งระบบขององค์กรที่เคยสูญเสียทั้งตัวตน (identity) ความมั่นใจ และความสามารถในการชนะ

ฟุตบอลเป็นเพียงฉากหน้า แต่เรื���องจริงคือเรื่องของภาวะผู้นำครับ

ตอนที่อาร์เตต้าเข้ามารับตำแหน่งในปี 2019 Arsenal ไม่ได้อยู่ในภาวะทีมฟอร์มตกธรรมดา แต่เป็นองค์กรที่กำลังหลงทาง หลังจากยุคอันยาวนานของ Arsène Wenger สโมสรดูเหมือนสูญเสียคำตอบพื้นฐานที่สุดข้อหนึ่งไป นั่นคือ “เราเป็นใคร”

เราเป็นทีมฟุตบอลที่เล่นสวยงาม? เป็นทีมที่ปั้นดาวรุ่ง? เป็นสโมสรที่มีชื่อเสียงทางการตลาด? หรือเป็นทีมที่ต้องกลับมาชนะ��ห้ได้?

สิ่งที่น่าสนใจคือ อาร์เตต้าไม่ได้เริ่มจากแทคติก

เขาเริ่มจากคำถามเรื่องตัวตน

มีเรื่องเล่าว่าในช่วงแรก เขาเดินคุยกับคนทั้งสโมสร ตั้งแต่นักเตะ ทีมงาน ไปจนถึงเจ้าหน้าที่เบื้องหลัง แล้วถามคำถามง่ายๆ ว่า “Arsenal สำหรับคุณคืออะไร”

คำถามนี้ดูเรียบง่าย แต่จริงๆ แล้วทรงพลังมาก เพราะองค์กรที่ตอบไม่ได้ว่าตัวเองคือใคร มักตอบไม่ได้ว่าควรเดินไปทาง��หน

แต่การรู้ว่าตัวเองคือใครอย่างเดียวไม่พอ เพราะตัวตนต้องถูกแปลงเป็นวัฒนธรรม (culture)

นี่คือจุดที่สองที่อาร์เตต้าทำได้ยอดเยี่ยม

เขาไม่ได้สร้างวัฒนธรรมผ่านคำพูดสวยๆ หรือสไลด์ประชุม แต่ทำให้มันจับต้องได้จริง เราเห็นป้าย WE > ME ซึ่งสะท้อนแนวคิดว่าทีมต้องมาก่อนตัวเอง เห็นการนำสุนัขลาบราดอร์ชื่อ Win เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเพื่อสร้างความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง (belonging) และเห็นการนำต้นมะกอกเข้ามาไว้ในสโมสรเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของรากเหง้า

ต้นไม้ต้นนั้นมีรากโยงกับปี 1886 ปีที่อาร์เซนอลก่อตั้งขึ้น มันถูกใช้แทนรากของสโมสร และ culture ที่เขากำลังสร้างใหม่

อาร์เตต้าอธิบายว่า ต้นไม้เป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องดูแลตลอดเวลา รากก็เหมือนประวัติศาสตร์ของสโมสร วันที่แดดออก น้ำดี ทุกอย่างก็เติบโตง่าย แต่วันที่พายุเข้า
��ันที่อากาศหนาว วันที่ทุกอย่างเริ่มสั่นคลอน นั่นแหละคือช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด เพราะทีมที่ดี คือทีมที่ยังรักษากันไว้ได้ ในวันที่ทุกอย่างกำลังพัง

ต้นไม้ต้นนั้นเลยไม่ใช่แค่สัญลักษณ์ แต่สอนว่า การเปลี่ยนแปลงองค์กรอย่างแท้จริง (transformation) ไม่ได้เริ่มจากกลยุทธ์ แต่มักเริ่มจากวัฒนธรรม

แต่แน่นอน วัฒนธรรมอย่างเดียวไม่พอหรอกครับ

สิ่งที่สามที่ทำให้อาร์เตต้าต่างจากผู้นำสายสร้างแรงบันดาลใจทั่วไป คือความเข้มงวดเรื่องรายละเอียด

เขาใส่ใจทุกอย่าง ตั้งแต่ข้อมูลภายในทีม ท่าทางของนักเตะ การวอร์มอัพ ไปจนถึงการใช้จิตวิทยาเพื่อสร้างความได้เปรียบเหนือคู่แข่ง แม้แต่ลูกตั้งเตะซึ่งหลายทีมมองว่าเป็นเพียงองค์ประกอบเล็กๆ เขากลับเปลี่ยนให้กลายเป็นอาวุธสำคัญของทีม

อาร์เซน่อลมีสถิติเกมรับที่ดีที่สุดในลีก โดย ดาบิด รายา เก็บคลีนชีตได้มากที่สุด และทีมมีระเบียบวินัยในการช่วยกันเล่นเกมรับอย่างน่าทึ่ง

รูปแบบ��ารเล่นของเขาเป็นการผสมผสานระหว่างการครองบอลแบบบาร์เซโลน่า (La Masia) กับความแข็งแกร่งและลูกตั้งเตะที่อันตรายแบบฟุตบอลอังกฤษ ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากสมัยที่เขาอยู่กับเดวิด มอยส์ ที่เอฟเวอร์ตัน

นอกจากนี้ เขายังทำให้อาร์เซน่อล เป็นผู้เชี่ยวชาญลูกตั้งเตะ จากการทำงานของ นิโคลัส โจเวอร์ โค้ชลูกตั้งเตะ กลายเป็นอาวุธลับที่ทำประตูสำคัญให้ทีมได้บ่อยครั้ง

ความยิ่งใหญ่มักไม่ได้มาจากความสำเร็จครั้งใหญ่เพียงครั้งเดียว แต่มาจากการปรับปรุงเรื่องเล็กๆ อย่างต่อเนื่อง

เขายังใส่ใจไปถึงเรื่องความยาวของหญ้าในสนามเยือน และการจัดระเบียบร่างกาย (Body Language) ของนักเตะเยาวชน

เขาเข้มงวดเรื่องข้อมูลรั่วไหลเป็นอย่างมาก และเคยสั่งแยกทีมชุด U-21 ออกจากทีมชุดใหญ่เพราะเกรงว่าข้อมูลแทคติกจะรั่วไหลไปยังอดีตโค้ชที่ย้ายไปอยู่ทีมคู่แข่ง

มีกา���ใช้จิตวิทยาและกลอุบายเพื่อหลอกล่อคู่แข่ง เช่น การให้นักเตะวอร์มอัพในตำแหน่งที่ไม่ใช่ตำแหน่งจริง หรือปล่อยภาพซ้อมของนักเตะที่ยังไม่พร้อมลงเล่น

เรื่องที่สี่ สำคัญไม่แพ้กันคือ การบริหารคน

องค์กรจำนวนมากเชื่อว่าการเติบโตคือการเพิ่มคนเก่ง เพิ่มงบประมาณ เพิ่มทรัพยากร แต่บางครั้งการเติบโตเริ่มจากการเอาสิ่งที่ไม่เหมาะสมออกไป

ตอนอาร์เตต้าเข้ามา Arsenal มีปัญหาความเป็นพิษในทีม มีอัตตา มีการแบ่งฝักแบ่งฝ่าย มีคว���มไม่เป็นมืออาชีพ

เขาเลือกจัดการเรื่องเหล่านี้อย่างเด็ดขาด โดยเฉพาะเคสของซูเปอร์สตาร์ในวันนั้นอย่าง Pierre-Emerick Aubameyang ที่วินัยหย่อนยาน จนต้องออกจากทีม

เพราะทีมที่ดีไม่ได้มีคนเก่งที่สุดเสมอไป แต่เป็นทีมที่ทุกคนเดินไปในทิศทางเดียวกันมากที่สุด

สิ่งนี้ยังสะท้อนชัดผ่านการซื้อนักเตะ

Arsenal ยุคนี้ไม่ได้ซื้อคนเพราะชื่อเสียง อย่างเดียว แต่ซื้อคนที่เข้ากับระบบ

โอเด��าร์ด กองกลางคลาสสูง เพราะความเข้าใจเกม ดีแคลน ไรซ์ ��พราะภาวะผู้นำและสภาพจิตใจ เบน ไวท์ เพราะความยืดหยุ่น ไค ฮาแวร์ตซ์ เพราะความเข้าใจระบบ

มันไม่ใช่การสะสมคนเก่งแบบไร้ทิศทาง แต่คือการสร้างทีมอย่างมีแบบแผน

บทเรียนที่ห้า คือเรื่องของความอดทน

หากย้อนกลับไปช่วงแรกของอาร์เตต้า หลายคนคงจำได้ว่าเขาเกือบโดนปลดเหมือนกัน ผลงานไม่ได้สวยงามเลย และถ้าวัดด้วยมาตรฐานฟุตบอลยุคใหม่ เขาอาจไม่ได้เวลาเยอะขนาดนี้

แต่ Arsenal ไม่ตื่นตระหนก

นี่คือสิ่งที่หาได้ยากมากในโลกปัจจุบัน

ทุกวันนี้ ทุกอย่างถูกเร่งให้เร็วขึ้น ธุรกิจต้องเติบโตทุกไตรมาส ผู้บริหารต้องโชว์ผลลัพธ์เร็ว โค้ชฟุตบอลแพ้ไม่กี่นัดก็ถูกกดดัน

แต่ความจริงคือ องค์กรจำนวนมากไม่ได้ล้มเพราะกลยุทธ์ผิด พวกเขาล้มเพราะเลิกเชื่อในกลยุทธ์เร็วเกินไป

การเชื่อในกระบวนการจึงไม่ใช่การหลับหูหลับตาเชื่อ แต่คือความอดทนอย่างม���วินัย

Arsenal เป็นทีมที่ “เกือบ” มาหลายปี

เกือบดีพอ เกือบได้แชมป์ เกือบกลับมายิ่งใหญ่

คำว่า “เกือบ” ถ้าอยู่กับองค์กรนานพอ อาจทำลายความเชื่อมั่นในตัวเอง (ซึ่งเคยเป๋มาหลายปี) แต่ถ้าจัดการถูกต้อง มันกลับกลายเป็นพลัง

เพราะความแข็งแกร่งทางจิตใจไม่สามารถซื้อได้ มันต้องผ่านความเจ็บปวดจริง และต้องก้าวข้ามผ่านมันให้ได้

ประโยคทองของฤดูกาลนี้ออกมาจากปากของดีแคลน ไรซ์ ในวันที่แพ้แมนเชสเตอร์ซิตี้ 2-1 วันที่แม้แต่แฟนปืนอย่างผมก็ทำใจแล้วว่าปีนี้คง��ะเป็นอีกปีที่ได้เป็นแค่ท่านรอง ใจมันฝ่อ หดหู่เหมือนทุกปี

“It’s not done!”

“มันยังไม่จบเว้ย”

ประโยคหลังเกมนี้ ถูกเผยแพร่ไปทั่วโลกออนไลน์ และปลุกให้แฟนอาร์เซนอลทั้งโลก เชื่อมันว่า เฮ้ย ปีนี้มันไม่เหมือนเดิมว่ะ ใจมันได้แล้ว ใจมันใหญ่แล้ว ปีนี้มันต้องเป็นปีของเราสิวะ!

สุดท้าย สิ่งที่ผมคิดว่าสวยที่สุดของเรื่องนี้ คือมิติทางอารมณ์

เพลง North London Forever ไม่ได้พูดถึงแชมป์ ��ม่ได้พูดถึงชัยชนะ แต่มันพูดถึงบ้าน ชุมชน และความผูกพัน

สิ่งที่น่าสนใจคือ North London Forever ไม่ได้ถูกแต่งขึ้นเพื่อ Arsenal โดยตรง แต่ มิเกล อาร์เตต้า มองเห็นพลังของมัน และเลือกดึงมันเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างวัฒนธรรมใหม่ของสโมสรในช่วงปี 2022 ซึ่งเป็นช่วงที่ Arsenal ยังไม่ได้ประสบความสำเร็จเต็มตัว ยังอยู่ระหว่างการสร้างตัวตน และยังต้องต่อสู้กับคำวิจารณ์มากมาย

ประโยค whatever the weather มีความหมายล��กมาก และท่วงทำนองตอนที่คน 60,000 กว่าคนร้องในสนามทั้งตอนก่อนแข่งและหลังแข่งฟังแล้วขนลุกสุดๆ

ผมเองเชียร์อาร์เซนอลมานับ 20 กว่าปี ไปดูอาร์เซนอลที่สนามเป็นสิบๆ ครั้ง ก็เพิ่งได้ฟังเพลงนี้จริงๆในสนามเมื่อปีนี้นี่เอง การได้อยู่ในบรรยากาศวันนั้นยอมรับว่าน้ำตาไหลได้เลยครับ

North London forever
ลอนดอนเหนือจะอยู่กับเราตลอดไป

Whatever the weather
ไม่ว่าสภาพอากาศจะเป็นอย่างไร

These streets are our own
ถน���ทุกสายที่��ี่คือบ้านของเรา

And my heart will leave you never
และหัวใจของฉันจะไม่มีวันจากที่นี่ไป

My blood will forever run through the stone
เลือดของฉันจะไหลเวียนอยู่ในผืนดินและก้อนหินแห่งที่นี่ตลอดไป

มันไม่ได้หมายถึงแค่ฝนตกหรือแดดออก แต่มันหมายถึง ตอนชนะก็อยู่ ตอนแพ้ก็อยู่ ตอนถูกล้อก็ยังอยู่

นี่คือสิ่งที่ทำให้ Arsenal ไม่ใช่แค่สโมสรฟุตบอล แต่เป็นชุมชนของผู้คนที่มีความเชื่อร่วมกัน

การสร้างสิ่งยิ่งใหญ่ ไม่ได้��ริ่มจากการหา “คนที่เก่งที่สุด” แต่มันเริ่มจากการตอบให้ได้ว่าเราเป็นใคร จากนั้นสร้างวัฒนธรรมที่สนับสนุนตัวตนนั้น สร้างวินัยให้มันเกิดขึ้นจริง และมีความอดทนมากพอที่จะไม่เลิกกลางทาง

Trust the process

[Premier League @premierleague]

Dressed in @Arsenal red again. ❤️‍🔥

[B/R Football @brfootball]

22 years since the Invincibles.

Arsenal are Champions again ❤️

[Arsenal @Arsenal]

This belongs to all of us.

[𝗗Ẹ𝗖𝗟𝗔𝗡 𝗥!𝗖𝗘 @DR41fanpage]

I told you all. It's done 🏆❤️

[Arsenal @Arsenal]

We did it, together.

[Doughnut @112Doughnut]

@_asystoleee_ ลงชื่อสนับสนุน พรบ

[Wiroj 77 @wirojlak]

ในหลายประเทศที่เป็น ปชต. เขามีหลักการที่เรียกว่า Derbyshire Principle คือ หน่วยงานของรัฐไม่ควรฟ้องร้องประชาชนในข้อหาหมิ่นประมาท ถ้าประเทศไหนที่ปล่อยให้หน่วยงานรัฐ ไปฟ้องร้องประชาชน ก็จะทำให้ปรรชาชนหวาดกลัว และเป็นอุปสรรคต่อตรวจสอบการปฏิบัติหน้าที่ และการใช้จ่ายงบประมาณของรัฐบาล

[ณัฐพงศ์ เปรมพูลสวัสดิ์ (คุง) @nuttapongprem]

ผมได้ฟัง อ.ชัชชาติ แถลงข่าวเรื่องโรงขยะอ่อนนุชแล้วครับ

ต้องบอกก่อนว่า ผมคิดว่าการที่ผู้ว่าชัชชาติออกมาแถลงด้วยตนเองเป็นเรื่องดี เพราะเป็นการยืนยันว่าปัญหานี้ต้องได้รับความสำคัญมากขึ้น

แต่ผมฟังแล้วยังกังวลอยู่ แม้ส่วนใหญ่เป็นประเด็นที่ทราบกันมาตลอดอยู่แล้วจากการติดตามเรื่องมาก่อนหน้านี้

ผมขอพูดถึงแค่โรง 600 ต���น และ 1,000 ตัน ที่ทุกฝ่ายเห็นตรงกันว่ามีปัญหาแล้วกันครับ

ในส่วนนี้ มีข้อมูลที่น่าสนใจคือ การปรับเอกชนที่ไม่ทำตามสัญญา ผู้ว่าชัชชาติระบุว่าผู้บริหารชุดนี้มีการปรับไปแล้วจริง ไม่ใช่ว่าไม่เคยปรับเลย

ผู้บริหารชุดปัจจุบันได้เรียกค่าปรับวันละ 12,000 บาท เนื่องจากเอกชนไม่สามารถกำจัดขยะให้หมดภายในวันนั้นๆได้

- 16 มิ.ย.65 - 12,000 บาท
- 17 มิ.ย.65 - 12,000 บาท
- 18 มิ.ย.65 - 12,000 บาท
- 20 มิ.ย.65 - 12,000 บาท

รวมเอกชนรายนี้เสียค่าปรับให้ กทม. รวม 48,000 บาท หรือ 4 วัน จากตลอด 4 ปี

ฟังถึงตรงนี้ ผมตกใจพอสมควร เพราะระยะเวลา 4 ปี หรือ 1,446 วัน นับจากวันเลือกตั้งครั้งที่แล้ว เอกชนรายนี้ถูกปรับไปเพียง 4 วันเท่านั้นเอง ราวกับว่าเอกชนรายนี้ทำตามสัญญาได้ดีมากแบบไร้ข้อบกพร่องในช่วงเวลาที่เหลืออยู่

ดูเหมือนจะขัดกับคำพูดของรองผู้ว่าจั���รพันธุ์ที่ตอบกระทู้ในสภาว่าเอกชนรายนี้ไม่ค่อยทำตามที่ กทม.เซ็ตมาตรฐานไว้

และยังขัดกับที่เราได้ไปเห็นในพื้นที่จริงในโรงขยะที่พบว่าเป็นปัญหามาก เชื่อว่า กทม.มีช่องในการเรียกค่าปรับมากกว่านี้ได้ เพราะในสัญญาก็ระบุเรื่องความสะอาดและการบำรุงรักษาโรงงาน รวมถึงในข้อเท็จจริง ขยะก็ไม่ได้ถูกกำจัดด้วยการหมักปุ๋ยทั้งหมด แต่มีบางส่วนถูกเอาไปทิ้งที่ต่างจังหว���ดด้วย ซ��่งเรื่องนี้ก็ไม่ตรงตามสัญญาตามที่ผู้ว่าบอกเอง

ดังนั้น การปรับแค่ 4 วัน จาก 4 ปี จึงเกิดความรู้สึกว่าปรับน้อยเกินจริง และไม่ได้ทำให้เอกชนเกรงกลัวเลย เพราะเม็ดเงินที่บริษัทได้มูลค่ามหาศาลกว่านั้นมาก จึงไม่มีความทะเยอทะยานที่จะแก้ปัญหา นั่นคือสิ่งที่ผมกังวลใจมาตลอด

นอกเหนือจากการปรับ วันนี้ทางผู้ว่าฯ ได้ยอมรับว่าไม่เป็นระบบปิดทั้งหมดจริง และแม้จะพยายามแก้ไขปัญหานี้ก็ไม่บรรลุผล แต่ทาง กทม.ก็คิดว่าปัญหากลิ่นน้อยลง โดยพิจารณาจากค่าในเครื่อง E-Nose และเรื่องร้องเรียนผ่าน Traffy Fondue

นี่จึงน่ากังวลอีกเรื่องครับ

มีการหยิบยกสถิติเรื่องร้องเรียนว่าจากปีที่แล้วมีผู้ร้องเรียน 661 เรื่อง ปีนี้ลดลงเหลือ 323 เรื่อง แปลว่ามีผู้ร้องลดลงถึง 51% หมายความว่าสถานการณ์กลิ่นเหม็นดีขึ้นแล้ว?

ผมว่าก็มีความคลาดเคลื่อนอีก น่าจะเป็นเพราะ��ระชาชนร้องจนไม่อยากร้องมากกว่า เพราะเหนื่อยที่จะร้องแล้ว

ขณะเดียวกัน ก็มีการนำค่าจากเครื่อง E-Nose มานำเสนอว่า ตลอดทั้งปีหมู่บ้านอิมพีเรียลมีจำนวนวันที่ค่ากลิ่นเกินมาตรฐานเพียง 4 วัน เท่านั้น ซึ่งก็ขัดกับความรู้สึกของประชาชนอีก เพราะการใช้ค่าเฉลี่ยมาคำนวณตัวเลขอาจทำให้คลาดเคลื่อนได้ และอาจทำให้กำหนดทิศทางไม่ตรงได้ครับ

จากความเดือดร้อนของประชาชนทั้งหม��� ผมจึงต้องยืนยันว่าโรงที่มีปัญหานี้ควรยกเลิกสัญญาจริงๆ และการยกเลิกสัญญาก็ทำได้ ตามสไลด์ที่มีการแถลงข่าวในวันนี้

เรื่องขยะไปไหนต่อก็เห็นค่อนข้างตรงกันอยู่แล้วครับ ต่างกันเพียงว่าพวกเราไม่อยากให้ประชาชนต้องอดทนรอดมกลิ่นขยะไปอีกปีแบบนี้ เพราะการประหยัดเงินเล็กเงินน้อย เทียบไม่ได้กับสุขภาพและชีวิตของประชาชนครับ

#โรงขยะอ่อนนุช #ประเวศ #สะพานสูง #พรรค��ระชาชน #กลิ่นขยะ

[ศุภณัฐ มีนชัยนันท์ Suphanat Minchaiynunt @BankSuphanatMin]

เท่าที่ผมจำได้ สส.คุงเขาแจ้งปัญหา #โรงขยะอ่อนนุช ตรงๆ “ต่อหน้า” ผู้ว่าชัชชาติ อย่างน้อย 2 ครั้ง คือ

1) กลางปี 66 หลังชนะเลือกตั้ง คุณพิธา-สส กทม ได้นัดคุยผู้ว่า ชัชชาติ ที่ศาลาว่าการ กทม. และพูดถึงเรื่องนี้

2) ช่วงปลายปี 67 สส.คุง นัดเข้าไปคุยกับ ผู้ว่า โดยตรงที่ศาลาว่าการ กทม.พร้อมอธิบายปัญหา+วิธีแก้ให้หมด

ขอแค่กทม.ใช้อำนาจทั้งหมดที่มี ทุกอย่างจะดีขึ้น แต่กลับไม่ได้เป็นแบบนั้น

ผมคิดว่า จาก 2 เหตุการณ์ที่สส.คุง แจ้งตรงต่อหน้าผู้ว่า และยังไม่นับอีกหลายสิบเหตุการณ์ที่นัดประชุม, ยื่นหนังสือ, อภิปรายในสภา แต่ปัญหา #โรงขยะอ่อนนุช แห่งเดิม (ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน) ยังคงไม่ได้รับการแก้ไข

ผมคิดว่า ด้วยการทำงานของสส.คุงต่อประเด็นเรื่องนี้ สส.คุงน่าจะเป็นคนที่รู้เรื่องนี้ มากที่สุด และมีสิทธิวิจารณ์การแก้ปัญหาของกทม.ในเรื่องนี้ แบบเต็ม max เพราะอยู่ในแทบทุกเหตุการณ์

และยิ่งกทม.พยายาม overclaim การแก้ปัญหา โดยเอาเรื่อง สร้างโรงขยะอ่อนนุชแห่งใหม่ (ซึ่งเป็นโครงการที่ประมูลกันจบตั้งแต่ สมัยผู้ว่าอัศวิน) มาพูดปนๆกับปัญหาของโรงขยะแห่งเก่า

👉🏻ใครที่รู้เรื่องจริง ฟังแล้วก็ต้องโทนไม่ได้ กับการสร้างภาพ สร้าง storyline ใหม่ เพื่อ��ลบปัญหาจริง ของกทม.

ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือน กทม.กำลัง gaslighting ปัญหาโรงขยะเก่า ด้วยโรงขยะใหม่ - ให้คนลืมภาพปัญหาจริงๆ ของโรงขยะเก่า “ที่ยังคงมีอยู่ทุกวัน” เสมือนว่า ตอนนี้มันได้รับการแก้ไขแล้ว ไม่มีกลิ่นแล้ว

ทั้งที่ “ตลอด 4 ปีตัวโรงขยะอ่อนนุชแห่งนี้ ยังคงส่งกลิ่นเหม็นทุกวัน”

[บก.ลายจุด @nuling]

ทุกวันนี้ กกต ยังไม่เปิดเผยข้อมูลรายหน่วยเลือกตั้งทั้งประเทศ คือ เอาตัวเลขสรุปมาให้ดู แต่ไม่เปิดเผยข้อมูลหน่วย มีแชร์เป็น PDF อยู่ไม่กี่แห่ง

ทุเรศฉิบหาย