Benim bir son damlam var.O son damlaya kadar çağlayanları taşırım yüreğimde. Dayanırım, susarım, sabrederim. Beklerim belki kendiliğinden yoluna girer bir şeyler diye. Sonra bir damla damlar ve ben taşarım. Kimse bardağa önceden doldurduklarını görmez, herkes son damlaya takılır.
Değiştiremeyeceğim şeyler varmış. Gücümün yetmeyeceği olaylar, mutsuz olsam da elimden bir şeylerin gelmeyeceği durumlar varmış. Büyümek de diyebilirsiniz buna, belki olgunlaşmak da ama hissizleşmek bunun adı.
Herkese, her şeye,
En çok da kendime.