@tekke_bekcisi Hadisi önüne koydum, gece gündüz oku tefekkür et. Allah kalbindeki Hz. Ali sevgisini ziyadeleştirsin öyle ki hakikat sana gün gibi görünsün, amin. Hadi hayırlı geceler.
@tekke_bekcisi Bak bi de önyargılısın sorduğun bütün soruları önyargılı davranmadan usulünce dosdoğru içimden geldiği gibi cevaplamışken “herhangi bir hassasiyetimin olmadığını” iddia edebilecek hadsizliği kendinde buluyorsun Demekki bütün muaviyeciler aynı, kimi rafızi der kimi de senin gibi.
@ibrahimKAYA_632 Hadislerin yazımının yasak olduğu devirde “sen benden ne duyarsan yaz ey Ali” diyor Efendimiz. Adam da buna binaen ne alaka 29 hadis diyor. Anladın mı?
@tekke_bekcisi Ne uyarlaması kardeş? Hem Mümin değil misin? Mümin müminin kardeşidir diyor ya ayette ben de kardeş diyorum, nerede bunun sakıncası? Anonim hesapla geçmişsin karşıma konuşuyorsun adam yerine koyup cevap veriyoruz bi de öfkeleniyorsun, dervişlik böyle olmaz no no
@nameiszeynep Kocaman sarılsam ya sana, sarılsam da şöyle bi göğsümde için rahatlayana kadar ağlasan. İnan hiç kıpırdamam saatlerce sürse bile, seninle ağlar hatta saçlarını bile okşarım.
Gönlüne ferahlıkların en ferahını versin Rabbim ♥️
@tekke_bekcisi “Ya Ali! Müminden başkası seni sevmez; münafıktan başkası da sana düşmanlık yapmaz” (Sahih-i Müslim, c.1, s.120; Sahih-i Tirmizi c.5, s.306, Hadis No: 3819; Sünen-i Nisai c.8, s.117; Müsned-i Ahmet bin Hanbel c.1, s.95)
Bak hadis bu Derviş kardeş, hadi git bi papatya çayı iç 😊
@tekke_bekcisi muaviye gibi biri için ahiretimi tehlikeye atmamayı öğretti, dolayısıyla Allah muaviyeye, Ehli Beyte zulmedenlere ve bu zihniyettekilere lanet etsin
@tekke_bekcisi Asıl fitne ne biliyor musunuz? Hakkın yanında durup, zalime sen haksızsın dedirtmemek. Böyle böyle Ehl-i Beyti seviyoruz dediğimizde pat diye bi rafızi ya da Şia yaftalamasıyla karşı karşıya kalıyoruz. Yani bunlar fitne değil ama haksıza haksız demek fitne. Herkes müko biz dinsiz
Bir anlığına o sulu gözlü "Ali haklıydı, Muaviye hilekârdı" masalını bir kenara bırakın.
O gün Şam’da sadece Hz. Muaviye’nin değil; Aişe validemizin, Talha’nın, Zübeyr’in, Sa’d bin Ebî Vakkas’ın ve Abdullah bin Ömer’in kalbine düşen o şüphe gökten zembille inmedi!
Bizzat Hz. Ali’nin kararları ve sahadaki görüntüsü bu şüpheyi besledi.
Hicri 35 yılında, Şam’da devletin en güçlü garnizonunu yöneten Hz. Muaviye’nin zihnine girin.
Medine’den gelen istihbarat raporlarını masanıza koyuyorsunuz. Karşınızdaki tablo kan dondurucu:
İslam’ın meşru halifesi, kendi payitahtında, kendi evinde haftalarca susuz bırakılarak kuşatılmış.
O esnada mescitte namazları kıldıran, şehrin fiili kontrolünü elinde tutan kişi Hz. Ali {r.a.}.
Ardından darbeci çapulcular halifeyi Kur'an okurken doğruyor. Kanlı gömleği ve eşinin kesik parmakları Şam’a, sizin önünüze geliyor.
Daha kan kurumadan aynı darbe atmosferinde darbeciler Hz. Ali'yi halife ilan ediliyor.
Şimdi Şam’dan Medine’ye ve Kûfe’ye baktığınızda ne görüyorsunuz?
Halifeyi katleden o asi güruhun liderleri (Eşter’ler, İbn Ebubekir’ler) darağacında sallanacağına, yeni halifenin ordusunda sancak taşıyor, valilik ve komutanlık alıyorlardı!
Hz. Ali sadece "Gücüm yetmiyor, kısası bekletin" demekle kalmadı; Hz. Osman’a karşı ayaklanan Mısır ve Kûfe ekibinin elebaşlarını devletin zirvesine taşıdı.
Hz. Osman’ın evine giren Muhammed bin Ebubekir’i Mısır’a vali atadı.
Kuşatmanın baş aktörlerinden Malik el-Eşter’i ordusunun sağ kolu ve başkomutanı yaptı. Şam’dan bakan birinin bunu "çaresizlik" olarak değil, "darbecileri ödüllendirmek" olarak okuyacak tabi.
Akabinde Hz. Ali payitahtı Medine’den Kûfe’ye taşıdı.
Kûfe neresiydi?
Hz. Osman’a karşı isyan ateşinin yakıldığı, darbecilerin en güçlü olduğu garnizon. İslam’ın halifesi, önceki halifeyi katledenlerin kalesine taşınıp orayı başkent yaparsa, Şam’daki Hz. Muaviye’nin "Ali katillerin rehinidir ya da ortağıdır" diye düşünmemesi için saf olması gerekirdi...
Ayrıca şüphe sadece Hz.Muaviye’de veya Cemel ehlinde değildi. Sa’d bin Ebî Vakkas (Aşere-i Mübeşşere’den), Abdullah bin Ömer, Muhammed bin Mesleme, Üsame bin Zeyd ve Hassân bin Sâbit gibi devrin en büyük sahabesi de Hz. Ali’ye biat etmeyi ve ordusuna katılmayı reddetti.
Onlar da mı Emevi valisiydi?
Onlar da mı saltanat peşindeydi? Hayır!
Çünkü Hz. Ali’nin etrafındaki o bulanık tablo ve katillerin ordudaki hakimiyeti, sahabenin en büyüklerini bile dehşete düşürdü.
Hz. Ali’nin meşruiyeti ve haklılığı bugünkü romantiklerin anlattığı kadar "şüphesiz ve mutlak" olsaydı, Peygamberin en yakınları bu kavgada Hz. Ali’yi yalnız bırakır mıydı?
Nitekim Medine’de bir avuç çapulcu 40 gün boyunca Halife’nin evini kuşatıp suyunu keserken, şehrin en nüfuzlu ismi olan Hz. Ali’nin (oğulları Hasan ve Hüseyin’i kapıya nöbetçi dikmek dışında) ağırlığını koyup isyancıları kılıçla dağıtmaması, aksine o kaos sürerken mescitte imamet makamına geçmesi, sahabe arasında "Acaba bu kuşatmadan memnun mu?" şüphesini doğurdu.
Şimdi elinizi vicdanınıza koyun ya da mantığınızı çalıştırın;
Hz. Ali’nin kendi karargâhında elinin kolunun bağlı olduğunu, kendi ordusuna bile söz geçiremediğini Şam’daki Hz. Muaviye nereden bilecek?
Hz. Muaviye müneccim mi?
Ona vahiy mi iniyor da Hz. Ali’nin kalbindeki temiz niyeti ve çaresizliği okusun?
Bir devlet adamı niyete değil, sahadaki fiili duruma bakar!
Sahada gördüğü tek şey; meşru devlet başkanının katledildiği ve katillerin yeni iktidarın PROTOKÜLÜNDE oturduğudur.
Bu tablo karşısında kalbe şüphe düşmesi fitne değil, en doğal insani ve siyasi reflekstir.