انیمیشن سریالی «عوارض ناخواسته» با این سوال پیش میرود که چه میشد اگر مرگ هم درمانی داشت؟ آیا شرکتهای داروسازی و گردنکلفتهای اقتصادی دنیا این موضوع را برمیتابیدند؟
https://t.co/YQ8JJumcMZ
در ترافیک خیابان حافظ بودم که یکدفعه این داستان روی سرم افتاد، همان لحظه ریکوردر گوشی را باز کردم و کل داستانی که روی کلهام افتاده بود را با صدای بلند خواندم
چیزی که در ادامه میبینید پیادهسازی صدای تسخیرشدهی من است.
بخوانید و به اشتراک بگذارید
https://t.co/2iiheBptuK
اندور به ما میگوید که انقلابها با سخنرانیهای پرشور قهرمانانه پیروز نمیشوند. یعنی ظاهرش این است وگرنه در پشت صحنه میبینیم که مثل هر فعل و انفعال سیاسی دیگری با دروغ، پولشویی، فدا کردن مهرههای خودی و مدیریت بینقص زنجیرهی تأمین به ثمر میرسند.
https://t.co/1jDngpuJXA
چه چیزی باعث میشود یک اتوبوس از بچههای شانزده هفدهساله که نمیدانند «لیکور» را با کدام «ل» مینویسند، با هم فریاد بزنند: «شهریوره، لیکور زردآلو / میخوریم و میکنیم و میکنیم برف پارو»؟
https://t.co/Wgo62qM3WW
همهچیزمان را سپردهایم به چند تراشه، چند هارد و چند حساب ابری. از عکسهای خانوادگی تا پیامهای عزیزان ازدسترفته و سالها کار و خاطره.
مقالهی «وقتی زندگی دیجیتال ناپدید میشود» داستان آدمهاییست که ناگهان بخشی از زندگیشان را از دست دادهاند.
https://t.co/9JeBnNNAt8
شاید باارزشترین دارایی ما نه خانه باشد، نه ماشین، بلکه چند ترابایت خاطره، عکس، نامه و فایل باشد که روی حافظههای آسیبپذیر جا خوش کردهاند.
اگر همهی دیتاهایمان را از دست بدهیم چه میشود؟
روایتی جذاب از دنیای بازیابی دادهها و ارزش واقعی خاطرات دیجیتال.
https://t.co/9JeBnNNAt8
چگونه به مریخ رفتم؛ عبدالله ناهید، از پیشگامانِ علمیتخیلینویسی در ایران
https://t.co/5vF6hiGWRc
زندگی و آثار عبدالله ناهید سقزی (افتخارالسلطان)، نویسنده و نقاش و نمایندۀ مجلس در دهههای آغازین قرن چهاردهم خورشیدی
این همان چیزی است که در طول دوران استعمار، برای بسیاری از جوامع بومی آمریکا رخ داد. پلنتی کوپس، رهبر قبیله کراو، این حالت را اینگونه توصیف میکند:
«وقتی بوفالوها رفتند، قلب مردم من بر زمین افتاد و دیگر نتوانستند آنها را بلند کنند. پس از آن، دیگر هیچ اتفاقی نیفتاد.»
شرایط اجتماعی خاص احتمال قطع امید ما از آینده را بیشتر میکنند. جامعهشناسان معتقدند در لحظات آشفتگی و دگرگونیهای عمیق اجتماعی، روایتهای آینده دیگر منطقی به نظر نمیرسند و ما درک خود را از آینده و چگونگی آماده شدن برای آن از دست میدهیم.
به گفته ویلیام گیبسون، رماننویس علمیتخیلی: «در تمام طول قرن بیستم، مدام شاهد این بودیم که به قرن بیستویکم ارجاع داده میشد. چقدر پیش میآید بشنوید کسی به قرن بیستودوم اشاره کند؟ حتی به زبان آوردنش هم برایمان ناآشناست. ما به نقطهای رسیدهایم که دیگر آیندهای نداریم.»
همچنان اختلال عمدی در اینترنت دیتاسنترها ادامه دارد و مجله سفید مثل خیلی سایتهای ایرانی دیگر، گروگان گرفته شده تا از خارج از ایران در دسترس نباشد.
بابت این که به ما همچنان دسترسی ندارید شرمندهایم و متاسفانه راهحلهای فنی فعلی فراتر از قابلیتهای ماست.
تصمیم گرفتیم این روزها باشیم
ما به این باوریم که علاوه بر پناهگاههای فیزیکی (که نداریم)، حیفه که پناهگاههای فکری هم نداشته باشیم.
اکثرمون فقط به نت ملی دسترسی داریم و بعد از این همه روز بیمحتوایی، حالا واجبه که حداقل توی سفید همدیگه رو پیدا کنیم.
https://t.co/3q6LajTFu4
حیفه که به بهانهی شرایط اضطراری، تا ابد نخونیم، بحث نکنیم و اندیشه نکنیم. حتی میتونه اینجا محلی برای فرار ذهنی باشه.
پس هر کی ایرانه و مخاطب سفید هست، پیشنهاد میکنیم در این روزهای بیحوصلگی و ملال، غرق نشیم و تا جایی که میشه با هم بخونیم، بحث کنیم و فکر کنیم. 💛
یه داستانی رو از ساموئل دیلینی به فارسی ترجمه کردم و گذاشتم روی سفید. تا جایی که متوجه شدم اولین داستانیه که از دیلینی کامل ترجمه شده.
داستان جالبیه. نویسنده هم نویسندهی بینظیریه. اگه داستانهای یه ذره غصهناک دوست دارید خیلی خوشحال میشم بخونید:
https://t.co/S415SJ1Wzi
ممنون از این همه مهر و محبتی که به ما دارین چون دوباره فعال شدیم
خوشحالیم که وبلاگ ما عین میکدهای هست که اگه شلوغ هم نشه، هرگز خالی هم نیست. همیشه پاتوق مستهای قدیمی و یاران همیشگیه.
🥂به سلامتی کنار شما پیر شدن
پروندهی جدید سفید
وقایعنویسی در دیستوپیا؛ ضحی کاظمی
https://t.co/BN7h7SYFse
ضحی کاظمی نویسنده علمیتخیلی است. رنسانس مرگ، کاجزدگی، سندرم ژولیت، بارانزاد و پاکسازی تز قاتل مهمترین آثار او هستند.
رادیو سفید: مرگ و آنچه پس از آن میآید
پنجمین قسمت رادیو سفید در مورد مرگ و آنچه پس از آن میآید است. اسطوره، تاریخ، روزمرگی و مفهوم مرگ ترمودینامیک جهان.
https://t.co/cRwdx374T2