اما تو عزیزم!
نه قایقی ساخته بودی، نه سازی در دستت بود و نه ترانهای بر لبت. نه تولدی که کسی برایت گرفته باشد. نه فیلمی از موتورسواری نه لحظهای از رقصیدنت؛ گویی زندگی پیش از آنکه به تو برسد، از کنارت گذشته بود.
از تو، چیزی نماند جز چند عکسِ تکراری، یادگارِ یکبار سفر به شمال.
جمهوری اسلامی کافیست این گریه را تحلیل کند. این گریه #فردوسی_پور یک نماد است نماد اکثریتی که #انحصار_اقلیت فرصت را از آنان گرفته و طردشان کرده است.گریه شهروند #غیر_خودی.اگر اینان درک می شدند، #فاجعه_خونین_دیماه پیش نمی آمد. #محروم_کنندگان تا دیر نشده صدای محروم شدگان را بشنوید.