آنچه سوگ را بسیار دردناک میکند، این است که باید با بخشی از خودمان خداحافظی کنیم.
گویی که بخشی از ما، با فرد از دست رفته یکی شده بود و حالا باید برای قسمتی از خودمان سوگواری کنیم.
ایوان گونچاروف توی کتاب اُبلوموف یه جمله داره که وقتی خوندمش چندبار با خودم تکرار کردم:
"در غرب، رویاها برای تبدیل شدن به حقیقت بنا میشوند و در شرق رویاها برای فرار از حقیقت!"
به همین دلیل جغرافیا خودِ سرنوشته!