อย่าแหย่แมวหลับ!!

อดีตนักเรียนหนังที่หลงรักการดูซีรีส์ และมีชีวิตทำงานที่ลุ่ม ๆ ดอน ๆ เดี๋ยวมีงาน เดี๋ยวตกงาน 🥴 MBTI : ENFJ-T

[˖ ࣪˒ʚɞ ࣪🐾 เสือดำแฟนพิอี้ป๋อ 🖤 ໒꒱ ‧₊˚〜 @liya_Y85]

ชอบประโยคนี้มาก "ความใจดีของฉันสิ้นสุดลง เมื่อรู้สึกว่าคนตรงหน้าไม่ให้เกียรติ" แล้วคือถอยออกมาจากตรงนั้น มันดีมากๆเลย ไม่รับรู้อะไรเกี่ยวกับคนคนนั้นอีก รู้สึกโล่งและแฮปปี้มาก ต่อให้ตอนนี้ผ่านมาเจอกันก็แค่คนรู้กจักเท่านั้น

[อย่าแหย่แมวหลับ!! @Actuallykil]

ตอนเห็นซีนนี้คุยกับตัวเองว่า ชอบว่ะ แบ่งยากันกิน เอ็นดู :)

[zsub @zsubutly]

อยากอ่านนิยายเรื่องนี้มาก ชอบแนวนี้ที่สุด ชอบที่ต่างคนต่างเป็นแสงสว่างซึ่งกันและกัน ทำไมซีรีส์ไม่ทำแบบฟูลๆ ไปเลย อยากรู้รายละเอียดของเรื่องมากๆ เห็นเค้าสปอยนิยายก็อยากจะสัมผัสกับความรู้สึกของทั้งสองคนแบบเต็มๆ ต่างคนต่างมีบาดแผล แต่พอมาอยู่ด้วยกัน บาดแผลนั้นจะค่อยๆได้รับการปลอบโยน

[rz @rsycld]

อันนี้ดีอะ เทสสีชุดว่ายน้ำ ถ้าเกิดจมน้ำคงช่วยได้บ้าง โดยเฉพาะเด็กๆ

[my tiny gigy 🐈 @tinygigycat]

“อยากให้โลกใบนี้ใจดีกับปลั๊กกี้ขึ้นมาบ้าง”

ก๊อกแตก 😭😭😭😭 พี่ใหญ่ถึงจะขี้แกล้งแต่ก้รักน้องมากนี่นา ไม่ง่ายเลยใช่ไหมลูกกว่าจะผ่านมาได้จนถึงวันนี้ น้องกี้เก่งมากๆ เก่งที่สุดเลย พรุ่งนี้ก็จะเก่งยิ่งกว่าวันนี้แน่นอนคับ

#PLUGGY_PERSES #JUNG_PERSES
#DearMyselfxPERSES

[江樾禾 @feihuo17]

中国小姐姐沉浸式洗碗不仅节省用水、还洗得干净彻底的视频在外网上火了。有网友说，这视频应该作为全世界的洗碗教科书来用😆

[L O L A @lolitascak3]

รายการเกาหลีให้ชายแท้ลองมาทดสอบว่า ถ้ามีเกย์หน้าตาดีมาจีบ จะเป็นยังไง มีตั้งแต่โดนชมว่าหล่อจัง พูดหวานๆ จับมือ กอด เอาหน้าเข้าใกล้ สรุปชายแท้เสียอาการมาก เหงื่อแตก มือสั่นปากสั่น เขิน

[มิ้งเป็นทาสรักเกิลกรุ๊ป @4ever09me]

ดูความน่ารักของย่ายายตึกเจ็ม ไปเลี้ยงหลาน แต่ก้เอาขนมไปแบ่งให้มาสคอตตัวอื่นด้วย ทุกคนเคารพอาชีพนี้จริงๆ

“เพราะทุกคนก็คู่ควรกับกำลังใจเหมือนกัน”

[Kris @krtinnn]

เรื่องนี้ผ่านมา 7 ปีแล้ว แต่ก็ยังไม่เคยลืมเพราะเป็นบทเรียนสำคัญในชีวิตการทำงาน:

- สมัยจบใหม่ เคยทำงานอยู่ที่นึงซักพัก ช่วงนั้น covid เพิ่งจะมา และ corporate มีนโยบายเปิดช่องทางการสื่อสารให้แจ้งว่ามีใครเป็นโควิดบ้าง โดยบอกว่าจะเป็นความลับ
- พี่ที่ทำงาน นั่งโต๊ะข้างกัน เพิ่งกลับมาจากประเทศกลุ่มเสี่ยงโดยไม่กักตัว มีอาการไอ เป็นไข้ หอบ แต่ก็ยังดื้อมาทำงานเพียงเพราะไม่อยากเสียวันลา
- หัวหน้ารู้ ทุกคนรู้ VP รู้ แต่ตั้งใจกันปกปิด
- เราที่ต้องนั่งโต๊ะข้างๆเค้า (fixed desk) เลยต้องแอบแจ้ง HR เรื่องนี้
- วันรุ่งขึ้น ทุกคนรู้หมดว่าเราเป็นคนแจ้ง แม้แต่ HR ยังเดินมาถามเราต่อหน้าทุกคนว่าแจ้งทำไม
- พี่คนนั้นโดนสั่งหยุดงาน ละคืนนั้นพี่เค้าก็เข้าโรงบาลเลยเพราะอาการหนัก
- หลังจากนั้น นี่ก็โดนบุลลี่หนักมากจากทุกคนในเรื่องนี้ เป็นหนึ่งในเหตุผลหลักที่ทำให้ลาออก
- Exit interview HR ถามว่ามีอะไรจะ feedback มั้ย พอเราพูดเรื่องนี้ HR บอกว่าถ้าตอบแบบนี้มันจะวุ่นวายน่ะสิ…. เราก็เลยตัดบทว่า งั้นไม่มี feedback ครับ
- เรื่องนี้ผ่านมา 7 ปีแล้ว ไม่รู้ว่าคนในเหตุการณ์วันนั้นถ้ามองย้อนกลับไป เค้าจะรู้สึกอะไรบ้างมั้ย แต่เรามองย้อนกลับไปก็คิดว่าเราทำถูกแล้ว และคิดถูกแล้วที่ตัดสินใจลาออกมา
- เรื่องนี้กลายเป็นบทเรียนสำคัญของเราในโลกการทำงานว่า “อย่าเชื่อ HR” และไม่มีใครจะปกป้องเราได้เลยยกเว้นตัวเราเอง อะไรก็ตามที่เป็น confidential channel, confidential feedback, employee survey อย่าแสดงตัวตนของเราออกมา อย่าพูดความจริง ให้พูดในสิ่งที่พวกเค้าอยากฟังและเราจะอยู่ได้

[norsoryorlor @nadoji2001]

กุสงสัยจริงๆเงินเดือนทหารมันได้เท่าไร จ่าเด้งวันๆมันมารอแต่จะกินเคะมันไม่กินขงกินข้าวบ้างหรอ กุแจ้งความได้มั้ยหลวงปิดปากเจ้า หลวงจ้องจะแทงเจ้า อันตรายต่อความมั่นคงมาก

#อรุณรุ่งEP4

[คุณก็พูดโพดเกินไป🕊️☮️ @goyard234]

จากใจคนOCDและPerfectionist
ระดับToxic 5555555555555

ถ้าจะบอกให้ปล่อยวาง
มูฟออนให้ไว
อยู่กับปัจจุบันอาจจะเข้าใจยาก
งั้น..มาลองแบบนี้ดูนะคะ

เราต้องแยกให้ออกระหว่างความรับผิดชอบ กับการโทษตัวเองของเรา
เวลางานพลาด ให้ถามตัวเอง 3 ข้อ
1. พลาดเพราะประมาท หรือเพราะข้อจำกัดของระบบหรือเวลา หรืออะไร?
2. เราเรียนรู้อะไรจากครั้งนี้?
3. ครั้งหน้าจะป้องกันยังไง? จะแก้ยังไงให้มันครบ จบ ห้ามเกิดขึ้นอีก

ถ้าตอบได้ครบก็ถือว่าหน้าที่ของเราจบแล้ว
ไม่จำเป็นต้องลงโทษตัวเองต่อ

งานที่ทำเป็นทีม
มันคือความผิดพลาดของระบบไม่ใช่ภาระของคนคนเดียว ไม่ใช่หน้าที่เราต้องรับผิดชอบเสมอไป
ต่อให้เรารอบคอบแค่ไหน
มนุษย์ก็พลาดได้ และไม่มีใครเช็กได้ 100%
เตรียมมาพร้อมแค่ไหน
มันจะมีปัจจัยทำให้พลาดอยู่ดี

- อย่าใช้ชีวิตแบบวิ่งไปตามธงที่ใครสักคนตั้งไว้อยู่อย่างนั้น
เพราะเไม่ว่าจะวิ่งสับจนขาแตก เราไม่ถึงธงของเขา ก็คือไม่ดี มีเรื่องโดนติอยู่ดี

- ขณะเดียวกัน เราก็อย่าปักธงของตัวเองให้จับต้องยาก เพราะสุดท้ายมันก็มีแต่เราที่ได้ดั่งใจตัวเอง แล้วก็..ต้องเข้าใจด้วยว่า มันมีความจริงอยู่อย่างคือบางทีเรา..ก็ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจตัวเองเหมือนกัน

- อะไรที่จบไปแล้ว คือจบแล้ว
เราทำได้แค่หาบทเรียนให้ตัวเองเฝ้าระวัง แต่อย่าไปนั่งจบจดโทษตัวเอง มันเสียเวลา พลาดแล้ว เจอปัญหาแล้ว งั้นคราวหน้าต้องระวังเรื่องนี้

แยกเหตุผล ออกจากความรู้สึก
รู้สึกแย่ได้ แต่ให้เวลาตัวเองแค่30-60นาทีพอ
แล้วค่อยๆปรับให้เร็วขึ้น จาก30 เหลือ 20 เหลือ 10 นาที
แล้วสมองเราจะประมวล เข้าใจกลไกของอารมณ์ได้เร็วขึ้น
ถ้าปลายทางเข้าใจว่า
รู้สึกแย่ก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้วหนิ
..เดียวเราจะมูฟออนไปเองอัตโนมัติ

- พูดตลอดว่าอย่าใช้ชีวิตแบบหาคนผิด เพ่งโทษ และรับบทเหยื่อ เราจะไม่มีสติ แยกแยะแบบขาดวิจารณญาน เราจะเอาแต่ย้ำคิดย้ำทำโทษคนอื่น โทษตัวเอง ลงโทษทั้งเขาและเรา และไม่แก้ปัญหาสักที

- ทุกคนเคยทำพลาด ต่อให้ศัลยแพทย์มือเทพผ่าตัดมาหมื่นเคส ก็พลาดได้ อย่าเอาแต่จับจดกับความผิดพลาด มันเสียเวลา.. ขณะที่มัวแต่นั่งโทษตัวเอง โมโหตัวเอง เสียใจ ร้องไห้ก็อาจจะทำให้สิ่งควรต้องทำพลาดไปอีกรอบก็ได้

[อย่าแหย่แมวหลับ!! @Actuallykil]

ซังฮี้ไฟมาแล้ว ใครรู้สาเหตุวานบอกที
#ไฟดับ

[อย่าแหย่แมวหลับ!! @Actuallykil]

@moujei_ ดับกว้างมากเลยค่ะ ตั้งแต่อยู่มาไม่เคยเจอดับกว้างขนาดนี้มาก่อน

[อย่าแหย่แมวหลับ!! @Actuallykil]

ตอนแรกนึกว่าดับแค่ซังฮี้ืแต่ปล่าวเลยวงกว้างมาก กว้างที่สุดเท่าที่เคยเลย จรัญดับ ปิ่นเกล้ากับ ตลิ่งชันดับ พระราม7ดับ
#ไฟดับ

[อย่าแหย่แมวหลับ!! @Actuallykil]

@goyard234 ขอบคุณค่ะ 🌷

[อย่าแหย่แมวหลับ!! @Actuallykil]

@am0ur_ คนพี่ดูตัวใหญ่ใจบ๊อกแบ๊กจังค่ะ ส่วนคนน้องนี่ตรงมาก คาแรกเตอร์ในซีรีส์เหมือนสลับกันในชีวิตจริงเลยเนอะ 🙂

[CHONCHAYA @chonchaya_jpg]

บางทีปัญหาไม่ได้ใหญ่ แต่สมองเราซูมอินจนเกินจริง 🧠⚡
นี่คือ ตัวอย่างชัดๆ ของ "กลลวงความคิด" (Cognitive Distortions) ที่ชอบขยายขนาดความผิดพลาดให้ใหญ่โตจนเต็มพื้นที่ใจ ทั้งที่ในความเป็นจริงมันอาจเป็นแค่จุดเล็ก ๆ จุดเดียว อย่าปล่อยให้ความคิดปรุงแต่งมาบิดเบือนความจริงกันน้าา 🌱

[เดย์ ,, @Donaldae]

คนไทยแม่งจีเนี้ยสด้านภาษามากๆ แต่โลกมันดันไม่ได้เข้าใจภาษาไทย เลยไม่มีคนรู้ว่าคนไทยแม่งโคตรฉลาด IQ EQ สูงสัสๆ อันนี้มันทั้งอ่านได้ปกติ อ่านย้อน อ่านแนวตั้ง แนวนอน คือได้หมด มันเป็นไปได้ไง

[𝑷𝒐𝒐𝒌 ᥫ᭡ @SuRider32186456]

อายุเท่ากันไม่ได้แปลว่าชีวิตต้องมีเหมือนกัน

แต่ละคนมีต้นทุน โอกาส และจังหวะชีวิตไม่เหมือนกัน คนเดียวที่รู้ว่าชีวิตเราเดินมาถึงตรงนี้ได้ยังไงและวันนี้มันดีพอสำหรับเราหรือยังคือตัวเราเอง

ชีวิตไม่ใช่การแข่งขันแต่คือการใช้ชีวิตแบบที่เหมาะกับตัวเองและมีความสุขที่สุด