@nasertorkan پهلوی رفت ایران ماند، نوبت رفتن جمهوری اسلامی است: ایران خواهد ماند.
شما تکلیفت را با خودت روشن کن، درختی که 48 سال است بار نداده، دیگر بار نخواهد داد.
آقای پزشکیان در سازمان ملل فرمودهاند:
"هر کسی که بخواهد اعتراض کند، کاملاً حق این کار را دارد. ما با بسیاری از این معترضان صحبت کردیم و با آنها گفتوگو کردیم."
این تصاویر، آخرین نمونه از صحبت و گفتوگوی نهادهای نظامی، انتظامی و امنیتی جمهوری اسلامی و دولت آقای پزشکیان با معترضان در روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه است.
هشدار: تصاویر حاوی صحنههای بسیار دلخراش است.
مجری: ۸-۹ ژانویه مردم خودتون رو کشتید؟
پزشکیان : ما مردم عادی رو نکشتیم، تمام کسانیکه کشتیم تروریستهای مسلح بودند !
عکس تروریست های مسلح را پشت بیمارستان الغدیر مشاهده میکنید
پزشکیان، مردم را کشتهاید و باید پاسخگو باشید. دوران روایتسازی و «تروریست» نامیدن قربانیان گذشته. همه میدانند در دیماه در خیابانهای ایران چه اتفاقی افتاد. با ظاهرالصلاحی و دروغ نمیشود خون مردم را از حافظهی جامعه پاک کرد و پشت دشمن خارجی پنهان شد.
ایرانیان کشته شدند و حکومت باید دربارهی تکتک آن جانها پاسخگو باشد. انکار مسئولیت، قربانیسازی از حکومت و متهمکردن کشتگان، حقیقت را عوض نمیکند. گزارشهای مستقل وجود دارد، خانوادههای کشتهشدگان وجود دارند، و حافظهی مردم را نمیشود از پشت تریبون سازمان ملل بازنویسی کرد.
بازجو خبرنگار؟
وقتی بود که محکوم به اعدام در بیدادگاه جمهوری اسلامی بدون وکیل و پشت درهای بسته به اعدام محکوم شده بود و در جمهوری اسلامی اعتراف تلویزیونی انجام میداد،مثل روح الله زم.
همیشه اعترافات اعدامی بعد از قتل حکومتی پخش میشد.
این مشکل مردم ایران نیست که فقط نتانیاهو از خواستههاشون حرف میزنه.
مشکل، بیشرفی بقیهٔ سران دنیا و مدعیان حقوق بشره که در برابر قتلعام مردم ایران سکوت کردهاند.
بیشرفی شما، گناه ما نیست.
#IranMassacre
@Drabdullahganj1 ممدانی شهردار نیویورک برای حضور نتانیاهو مانع تراشی کرد. اگر ترامپ از او حمایت نمیکرد،میتوانست بیاید؟
شی جین پینگ برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل نیامد ولی همزمان در امریکا با ترامپ دیدار کرد.
بیشتر تقسیم کار برای پخت و پز جدید به نظر میرسد تا داستان سربالایی و اسب و گاری.
نخست وزیر نتانیاهو: ما نمیترسیم. اما به شما میگویم چه کسی میترسد. دیکتاتورهای تهران؛ آنها هستند که میترسند. و میدانید از چه چیزی بیشتر از همه میترسند؟ از مردم خودشان. از مردم شجاع ایران که برای مدتهای طولانی، فداکاریهای بسیاری کردهاند.
حکومت ایران بهویژه زمانی میترسد که مردمش این را داشته باشند. این یک وسیله ارتباطی است؛ استارلینک، که به مردم امکان میدهد به حقیقت دسترسی پیدا کنند، انتخاب کنند، و از آزادی اندیشه و آزادی بیان برخوردار باشند.
به همین دلیل است که حکومت ایران میلیونها و میلیاردها دلار صرف سانسور اینترنت میکند. آقای رییس، من این وسیله را نزد شما میگذارم تا آن را به هیات نمایندگی جمهوری اسلامی بدهید؛ تا وقتی که آنها، دیر یا زود، ناگزیر به جدا شدن و ترک حکومت شدند، آنها هم بتوانند آزادانه داستان خود را در شبکههای اجتماعی بازگو کنند.