@arvinfld علیرغم ژرمانوفوب بودنم
اون کیت آلمان به راستی که کار بینقصی بود…
واقعاً آخرین جام همه اینایی که گفتی بود..
بعد اون جام من دیگه فوتبالیست سبیلو یادم نیست، یه علی دایی کریم باقری و غیره بودن که اونم فردوسیپور ۹۹ اینا بهشون گفت تو بوندسلیگا فقط دو نفر سبیل دارن اونم شماهایین :)
جام ۹۴ بینظیر بود، تقریباً همهی تیما یه شخصیت آیکونیک داشتن. بازیکنا لات، یاغی، چغر، بچهپایین، بازیا پُرگل، هیجانانگیز، پُر تنش، افتتاحیه گنگ. زیبایی بصری در حد کمال. ینی لامصب تمام چیزی بود که برای عاشق فوتبال شدن بسنده بود. میتونم صفحهها در رثای اون جام سوگواری کنم.
🚬
انقدر پیر شدیم که یادمون میاد جام جهانی قبلی که تو آمریکا بود نصف شب بیدار میموندیم برای فوتبال.آخرین بازی مارادونا،اشک های اسکوبار،پاپین،فنایی!!باجو و اون پنالتی لعنتی...از اجرای جنیفر لوپز ۳۲سال گذشته
@arvinfld اسکوبار نگونبخت هم یکی از دراماهای این جام بود و آخرین جام یدالله فوق ایدیهم آقامون مارادونا و تست دوپینگ و ژائو هاوهلانژ بیپدر :)) جیجی اوکوچا، گئورگی هاگی (یا هاجی)، هریستو استویچکوف، الکسی لالاس، خورخه کامپوس و اون ایتالیای بیهمتا از پالیوکا تا باجو…
هعععی…
@Shahryaaram ۹۰ رو من خاطره خیلی محوی دارم که داییم عشق ایتالیا داشت و اسم اسکیلاچی از دهنش نمیافتاد…
شاید سرچشمههای ایتالیادوستیم به اون دوران برمیگرده…
@HOTAN_O آره منم از این دفترا داشتم، یادش بخیر…
تنها کار منظمی که تو اون دوران میکردم بریدن و چسبوندن و عکس و بعضاً نوشتن زیرش با خط خرچنگقورباغه بود، شماره صفحهم با لتراست میزدم :))