پهلوهای دسیسه
پس از سال ۲۰۱۸، ایالات متحدهٔ آمریکا و شرکای غربیاش به نزدیک به سیصد هزار عضو نظام جمهوریت، یا منفعتبران زیر چتر جمهوریت مانند حوزهٔ خبرنگاری، جامعهٔ مدنی، مؤسسات خیریه و انکشافی، وعدهٔ جابهجایی در غرب دادند؛ وعدهای که بیشتر به نام اسآیوی شهرت دارد.
در آغازین روزهای سال ۲۰۲۰، ما بسیار تلاش کردیم آمریکاییها را قانع کنیم که از صدور ویزا و وعدهٔ امتیازات مادی و رفاهی به فرماندهان و اعضای قطعات خاص دست بردارند. وعدهٔ ویزا و جابهجایی در غرب تقریباً برای همهٔ اعضای جمهوریت وضعیتی غیرقابلوصف پدید آورده بود. چه بسا کسانی فکر میکردند اگر در خط فکری خلیلزاد و پروسهٔ دوحه قرار نگیرند، شاید از این امتیاز بیبهره بمانند.
تشریح این فرآینده و این پروسه باید سادهسازی میشد. آسانترین راه سادهسازی آن این بود که بگویند صلح در یک قدمی است، اما رئیسجمهور و امرالله صالح مانعاند. برای آنکه این مانع در اذهان چهره یابد، همین کار را کردند و یک چهره ترسیم کردند. این سادهسازی باور و انتباه سراسری پدید آورد که سازش با طالبان فقط دو قربانی خواهد داشت : غنی و معاونش؛ و چه بهتر که اینها فدای پروسهٔ صلح شوند.
موج تبلیغات بسیار بزرگ و عظیم آغاز یافته بود. رسانههای اسپانسرشده وجدان خود را به کرایه داده بودند و میزهای گرد اکثرا ضدجمهوریت و ضد دستگاه ارگ بیشترین عاید را داشت. به عباره دیگر هر فرد منقد جمهوریت مستحق ویزای غرب بود. یکی از نارواهایی که این مطبوعات تبلیغ میکردند این بود که گویا در ترورهای شهری و اختطافها دستهای ناشناخته دخیلاند؛ در حالی که همه را طالبان انجام میدادند. واضحترین مثال آن انفجار چهارراهی زنبق است که عامل آن را خلیلزاد بهخاطر بهاصطلاح پیشبرد پروسهٔ صلح از زندان رها ساخت.
به هر حال، هدف این بود که زیر عنوان پروسهٔ صلح، از جمهوریت چیزی جز اسم و پوست باقی نمانند؛ محتوا و معنای آن را در اذهان از بین ببرند و بعد همان اسم و پوست بیبطن را در یک مجلس علنی منحل کنند و برای طالبان مشروعیت بسازند. هر کار دیگر را موفقانه انجام دادند، اما مجلس تاجگذاری برای طالبان را برگزار کرده نتوانستند؛ و از همین رو گروه طالب تا امروز آبروی سیاسی و مشروعیت ندارد. اگر پروسهٔ صلح واقعاً وجود میداشت، هیچکس نمیتوانست مانع آن شود. پروسه صلح اسم جعلی برای تغییر رژیم بود.
بعداً برای توجیه دسیسه گفتند که نظام جمهوریت بهخاطر فساد سقوط کرد. مگر چه کسانی در فساد دست داشتند؟ اگر مأموران جمهوریت در فساد غرق بودند، پس چرا مستحق امتیازات رفاهی و ویزای دائمی در غرب شدند؟ این تهاجم مطبوعاتی توسط دسیسهسازان غربی و شرکای داخلیشان، که بیشتر در نقش ابلهانِ کارآمد ظاهر میشدند، تطبیق میشد.
در فرجام معلوم شد که این دسیسه پروسهٔ صلح نبود و پروسهٔ سازش هم نبود. این فرایند برای مقاصد شیطانی و در خط منافع پنهانی قدرتهای خارجی طراحی شده بود. مثال دیگر، پرداخت هفده میلیارد دلار در طول پنج سال به طالبان است. اگر قرار بود ده درصد این پول برای تقویت مبارزهٔ ضدطالبان مصرف شود، بهیقین کسی نیاز به فرار از افغانستان نمیداشت.
حالا نیز پرسش این است که چرا همهٔ ظرفیتهای مدنی و علمی را از افغانستان خارج میسازند تا طالب بدون دغدغه و تشویش برنامههایش را تطبیق کند. در پنج سال اخیر، دستکم ایالات متحدهٔ آمریکا هجده بار اعلامیه داده است که نمیخواهد طالب سقوط کند. در تاریخ ۱۳ جولای سال جاری، مبلغ یازده میلیارد افغانی را در پولند چاپ کردند و به طالبان تحویل دادند. هزینهٔ چاپ آن هشتونیم میلیون دلار بود، در حالی که ارزش این مقدار افغانی نزدیک به یکونیم میلیارد دلار میشود.
به این پهلوهای دسیسه کمتر مکث صورت میگیرد. تمام مشکلات و نواقص در نوع نظام جمهوریت قابل حل بود. آن نوع نظام یعنی جمهوری اسلامی افغانستان دروازه را برای تفاهم و تقسیم قدرت، اعم از شکل عمودی و افقی، باز گذاشته بود.
حالا پرسش این است که هدف اساسی این دسیسه، یعنی تحویلدهی افغانستان به طالب، چه بود و چه هست؟ در این باره در آینده مکث خواهم کرد. خداوند توفیق دهد.
حماسهنامه جاویدان در یادبود شهید حسیب پنجشیری
امروز، مراسم ختم قرآن عظیمالشأن بهمنظور ادای احترام به روح پاک و پرفتوح فرمانده دلاور، شهید حسیب پنجشیری با حضور مسئولان و اساتید «افغانستان کوچک» در سفارت افغانستان برگزار گردید؛ رزمندهای که با صلابت و سرفرازی جام سرخ شهادت را نوشید و نام خویش را در دفتر افتخارات این سرزمین جاودانه ساخت.
در این مراسم دگرجنرال محمد ظاهر اغبر سفیر و نمایندهی سیاسی مردم افغانستان در تاجیکستان با تأکید بر تداوم راه مبارزه و ایستادگی تصریح کرد که خون پاک این شهیدان هرگز هدر نخواهد رفت و آرمان آزادیخواهی آنان بیپاسخ نخواهد ماند. وی تأکید کرد که راه مبارزه، ایستادگی و حقطلبی با عزم راسخ ادامه خواهد یافت و این ملت آزادهپرور همواره آمادهٔ ایثار و فداکاری در راه آزادی، عزت و سربلندی میهن خویش است.
به پاس قدردانی از حماسهآفرینیهای این پاسدار آزادی مراسم فاتحهخوانی و یادبود این شهید والامقام بهزودی در افغانستان کوچک» برگزار خواهد شد تا بار دیگر پیمان همبستگی و وفاداری به راه شهیدان تجدید گردد.
خون شهیدان، مشعل فروزان راه آزادی است.
دفتر مطبوعات
سفارت افغانستان در جمهوری تاجیکستان
(افغانستان کوچک)
فرا رسیدن #سالروز_استقلال کشور را به هموطنان عزیز تبریک میگویم و با ارج گذاری به ایثار و فداکاری مبارزان راه آزادی و استقلال، یاد و خاطره آنان را گرامی میدارم.
هموطنان گرامی!
هرچند بدست آوردن استقلال و تحمل سختیهای مبارزه برای رسیدن به آن، ارزشمند و باعث اعتبار و افتخار ملت ماست اما حفظ استقلال و بهرهمندی از لوازم آن، در صورتی ممکن است که #افغانستان عزیز یک کشور قوی و متکی بخود باشد در حالیکه قوت یک مملکت بسته به صلح و ثبات پایدار، وحدت ملی و داشتن جوانان آراسته به زیور علم و دانش است.
نیک میدانیم که قوای بشری تعلیم یافته در صورتی تربیت میشود که فرصت آموزش و تعلیم برای تمام فرزندان ما اعم از دختران و پسران فراهم باشد و اتحاد و اتفاق بین مردم در صورتی استحکام مییابد که احساس مالکیت همگانی و باور به سرنوشت مشترک گسترش یابد. افغانستان تنها با پشتوانهٔ انسجام و قوت ملی میتواند از مزایای استقلال برخوردار شده به پیشرفت نایل آید و همزمان، عضو مسئول و با اعتبار جامعه بینالمللی با جایگاه شایسته و قابل احترام در جهان باشد.
بار دیگر، سالروز استقلال افغانستان عزیز را تبریک گفته برای وطن و هموطنان عزتمند خود آرامش، آسایش و بهروزی استدعا مینمایم.
جنرال سمیع سادات: مارشال دوستم، قهرمان افسانهای افغانستان است که نسل جدیدی از رهبران را تربیه کردهاست.
لینک صحبت کامل:
https://t.co/I6vUYyejZM
🔹 برای دریافت آخرین خبرها در تلگرام عضو شوید:👇 📢
https://t.co/XhGjg0Xkap
#افغانستان#خبر#طالبان