درخواست بررسی توسط پلیس و دادستانی آلمان
در این ویدیو، یک دختر نوجوان افغانستانی که بنا بر گزارشها قربانی ازدواج اجباری و در نهایت توسط طالبان کشته شده است، با اظهاراتی تحقیرآمیز، جنسی و توهینآمیز مورد تمسخر قرار میگیرد.
منتشرکننده این ویدیو، که بنا بر اطلاعات موجود یک شهروند ایرانی ساکن آلمان است، با اظهارات خود به کرامت یک قربانی خشونت بیاحترامی کرده و به باور بسیاری از مخاطبان، محتوایی منتشر کرده که میتواند عادیسازی خشونت جنسی علیه کودکان دختران و زنان و نفرتپراکنی نسبت به افغانستانی ها تلقی شود.
ما، بهعنوان بخشی از جامعه افغانستان، نسبت به توهین به قربانیان خشونت، تحقیر زنان و دختران افغانستان و انتشار چنین محتوایی اعتراض داریم.
اگر شما نیز معتقدید این موضوع باید بررسی شود، لطفاً این ویدیو را با حفظ احترام و بدون توهین، برای اطلاع مراجع مسئول آلمان منتشر کنید و در صورت امکان پلیس و نهادهای مسئول را در جریان قرار دهید.
ما خواستار بررسی قانونی و اجرای قانون هستیم، نه نفرت و خشونت.
#Afghanistan #Justice #StopHate #HumanDignity #Germany Menschenwürde NoHate Polizei Staatsanwaltschaft StandWithAfghanWomen
@Kajgirls1@AyubiJS@baminotv@reza_jafarit با پدرت درست صحبت کن هزار بار به مادرت گفتم تور درست تربیت کنه تو دور ریخته رثلای دستمال کاغذی بپدی ولی استفاده شدی تبدیل به حر///وم لقمه ای که الان هستی شدی✌️
برای آزادی افغانستان؛ همه زیر یک پرچم
از تمام مردم افغانستان، با هر قوم، زبان، دین، مذهب و عقیده دعوت میکنیم تا زیر پرچم ملی افغانستان در کنار هم بایستیم. این تجمع متعلق به همه مردم افغانستان است؛ زن و مرد، پیر و جوان، بدون هیچ تفاوتی.
هدف از این گردهمایی، رساندن صدای مردم افغانستان به جهان و اعتراض به ادامه سرکوب، محرومیت زنان و دختران از حقوق اساسی، زندانی شدن آزادیها و نقض گسترده حقوق بشر در افغانستان است.
نگذاریم ظلم، سرکوب و جنایتهای امارت شی///:طانی طالبان عادیسازی شود. سکوت در برابر این وضعیت، به معنای عادی جلوه دادن رنج میلیونها افغانستان است. بسیاری از معترضان همچنین نگراناند که عادیسازی حضور و تعامل با مقامهای امارت شی///طانی طالبان در کشورهای اروپایی، به عادیسازی عملکرد و نقض حقوق بشر تحت حاکمیت آنان بینجامد.
بیایید با حضور خود نشان دهیم که مردم افغانستان خواهان آزادی، عدالت، آموزش، برابری و کرامت انسانی هستند و آینده کشور را بر پایه اتحاد و همبستگی میخواهند.
لطفاً از آوردن هرگونه پرچم یا نماد غیر از پرچم افغانستان خودداری کنید. امروز بیش از هر زمان دیگری، افغانستان به اتحاد همه فرزندانش نیاز دارد.
📍 هامبورگ – Jungfernstieg
📅 شنبه، ۱۸ جولای ۲۰۲۶
🕒 ۱۵:۰۰ تا ۱۸:۰۰
یک ملت، یک صدا، یک پرچم؛ برای افغانستان آزاد. #افغانستان
#گزارش مجتبی علیزاده
شکنجه کودکان به نام تعلیم؛ جنایتی که نباید در سکوت بماند
ویدیویی تکاندهنده از لتوکوب و تحقیر کودکان در یکی از مکاتب دینی افغانستان، بار دیگر چهره خشن حاکمیت امارت شی///طانی طالبان را به نمایش گذاشته است. هرچند زمان و تاریخ دقیق این رویداد مشخص نیست، اما گزارشها و بررسیها نشان میدهد این حادثه در یکی از مدارس دینی تحت اداره امارت شی///طانی طالبان رخ داده است.
در این تصاویر، کودکانی که باید در محیطی امن و سرشار از آموزش و محبت درس بیاموزند، به بهانه «توبه» یا نیاموختن درس، روی خاک انداخته شده و با شلاق و چرم مورد ضربوشتم قرار میگیرند. این صحنهها نه با کرامت انسانی سازگار است، نه با حقوق کودک و نه با هیچ معیار پذیرفتهشده آموزشی.
این تنها یک ویدیو نیست؛ بلکه بخشی از واقعیتی است که مردم افغانستان سالها زیر حاکمیت امارت شی///طانی طالبان با آن روبهرو بودهاند. گزارشهای متعدد نهادهای بینالمللی از نقض گسترده حقوق بشر، سرکوب آزادیهای اساسی، محرومیت دختران از آموزش، ازدواج های اجباری حجاب اجباری بازداشتهای خودسرانه و رفتارهای خشونتآمیز در افغانستان منتشر شده است.
اما یک پرسش جدی همچنان باقی است: با وجود این همه اسناد، گزارشها و شواهد درباره نقض حقوق بشر، چرا برخی دولتهای اروپایی، از جمله آلمان، همچنان با دیپلماتهای منصوب امارت شی//طانی طالبان تعامل دارند؟ در حالی که هزاران شهروند افغانستان دقیقاً به دلیل ترس از همین گروه، کشور خود را ترک کرده و در کشورهای اروپایی، از جمله آلمان، پناهنده شدهاند.
کودکان افغانستان به مکتبهای واقعی علم، دانش و آگاهی نیاز دارند، نه مدارس دینی افراطگرا که خشونت را به نام دین و تعلیم بر آنان تحمیل میکنند. آنان به کتاب، قلم و آموزش نیاز دارند، نه شلاق، ترس و تحقیر.
سکوت در برابر خشونت علیه کودکان، راه را برای تکرار چنین جنایتهایی هموار میکند. صدای این کودکان باید شنیده شود و عاملان این خشونتها باید در برابر عدالت پاسخگو باشند
#افغانستان
#گزلرش مجتبی علیزاده
از قتل فجیع «رویدا» تا بازداشت دختران در هرات؛ آیا جان زنان و کودکان افغانستان دیگر اهمیتی ندارد؟
افغانستان بار دیگر با جنایتی تکاندهنده علیه یک کودک به سوگ نشست. بر اساس گزارشها، رویدا، دختر ۱۱ ساله اهل ولسوالی سوزمهقلعه ولایت سرپل، پس از آنکه از سوی افراد ناشناس مورد تجاوز قرار گرفت، با ضربات چاقو به شکلی فجیع به قتل رسید. پدر این کودک برای تأمین معاش خانواده در ایران مشغول کارگری بود و هنگام وقوع این جنایت، کیلومترها دورتر از خانه، از سرنوشت دخترش بیخبر بود.
در همان زمان، گزارشها از ادامه بازداشت زنان و دختران در هرات نیز توسط امارت شیطانی طالبان حکایت دارد؛ بازداشتهایی که بنا بر این گزارشها، به بهانه رعایت نکردن پوشش مورد نظر امارت شیطانی طالبان انجام میشود. خانوادههای بسیاری همچنان از سرنوشت دختران بازداشتشده اطلاعی ندارند و نگرانیها درباره وضعیت آنان همچنان ادامه دارد.
از ولایت غور نیز گزارشهای محلی منتشر شده است که بر اساس آن، یک دختر ۱۷ ساله توسط نیروهای امارت شیطانی طالبان از خانوادهاش برده شده و برخلاف رضایت خود، به اجبار به نکاح یکی از اعضای امارت شیطانی طالبان درآمده است. این گزارش، بار دیگر نگرانیها درباره ازدواجهای اجباری و نقض حقوق دختران را تشدید کرده است.
اینها تنها چند نمونه از گزارشهایی است که این روزها از افغانستان منتشر میشود؛ قتل کودکان، خشونت علیه زنان، بازداشت دختران، ازدواجهای اجباری و محدودیتهای روزافزون علیه نیمی از جامعه.
در چنین شرایطی، بسیاری از فعالان حقوق بشر این پرسش را مطرح میکنند: چند دختر دیگر باید قربانی شوند؟ چند زن دیگر باید بازداشت شوند؟ چند کودک دیگر باید جان خود را از دست بدهند تا جامعه جهانی، بهویژه کشورهای اروپایی، در سیاست خود نسبت به حکومت امارت شیطانی طالبان تجدیدنظر کنند؟
همزمان، در حالی که گزارشهای نگرانکننده از وضعیت حقوق بشر در افغانستان ادامه دارد، بحث پذیرش نمایندگان حکومت امارت شیطانی طالبان در برخی کشورهای اروپایی نیز با انتقادهای گسترده روبهرو شده است. منتقدان میگویند تا زمانی که درباره این گزارشها تحقیق، پاسخگویی و شفافیت وجود ندارد، عادیسازی روابط دیپلماتیک با حکومت امارت شیطانی طالبان، پرسشهای جدی درباره تعهد جامعه جهانی به دفاع از حقوق زنان و کودکان ایجاد میکند.
هر زن بازداشتشده، هر دختری که به اجبار از خانوادهاش جدا میشود و هر کودکی که قربانی خشونت میشود، فقط یک خبر نیست؛ هر کدام روایتی از انسانی است که حق زندگی، امنیت و کرامتش نقض شده است. سکوت در برابر این گزارشها، مطالبه عدالت را از بین نمیبرد؛ بلکه ضرورت پاسخگویی و رسیدگی مستقل را بیش از پیش برجسته میکند
#گزارش مجتبی علیزاده
گزارشها حاکی از آن است که امارت شی///:طانی طالبان فهرست شماری از شهروندان افغانستان را که پس از ورود به آلمان بار دیگر به افغانستان سفر کردهاند، در اختیار مقامهای آلمانی قرار دادهاند.
بر اساس این گزارشها، اطلاعات یادشده در روند بررسی پروندههای پناهندگی و اقامت این افراد مورد توجه نهادهای مسئول قرار گرفته است؛ موضوعی که نگرانیهای گستردهای را در میان جامعه افغانستانی مقیم آلمان برانگیخته است.
برخی منابع همچنین مدعیاند این اطلاعات در ازای دریافت پول در اختیار طرف آلمانی قرار گرفته است، اما تاکنون هیچیک از مقامهای آلمان یا امارت شی///:::طانی طالبان این ادعا را بهصورت رسمی تأیید نکردهاند.
در صورت تأیید این گزارشها، پیامدهای آن میتواند برای بسیاری از افغانستانیهایی که پس از دریافت حمایت بینالمللی دوباره به افغانستان سفر کردهاند، بسیار جدی باشد.
در کنار این موضوع، پرسش مهم دیگری نیز مطرح میشود؛ آیا گسترش ارتباطات و همکاریهای عملی میان آلمان و امارت شی///:طانی طالبان، در عمل نوعی عادیسازی روابط با این گروه محسوب میشود؟ دولت آلمان همچنان اعلام میکند که امارت شی///:::طانی طالبان را به رسمیت نشناخته است، اما همکاریهای عملی در حوزههایی مانند اخراج مهاجران که حتی سابقه جرم نداشته ، اسناد سفر و ارتباطات کنسولی، از نگاه برخی ناظران، فراتر از یک ارتباط صرفاً فنی ارزیابی میشود.
منتقدان هشدار میدهند که در صورت گسترش چنین همکاریهایی، مخالفان امارت شی///::طانی طالبان، فعالان مدنی، روزنامهنگاران و پناهجویان افغانستانی ممکن است با مخاطرات بیشتری روبهرو شوند؛ نگرانیای که با توجه به وضعیت حقوق بشر در افغانستان، برای بسیاری از اعضای جامعه افغانستانی اعم از زنان دختران کودکان جوانان در اروپا اهمیت ویژهای دارد.
با این حال، اینکه این همکاریها به معنای «مشروعیتبخشی» به امارت شی///طانی طالبان است یا صرفاً تعاملی محدود برای مدیریت مسائل مهاجرتی، همچنان موضوعی محل بحث و اختلاف نظر است
#افغانستان #مهاجرت #اروپا
#گزارش مجتبی علیزاده
یک سال گذشت اما عدالت هنوز اجرا نشده است.
یک سال از قتل طاها رضایی، نوجوان ۱۸ ساله افغانستانی، که قربانی نژاد پرستی شد میگذرد پروندهای که در زمان وقوع، بازتاب گستردهای در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی داشت و میلیونها بازدید و واکنش را درگیر خود کرد، اما امروز همچنان در ابهام، بیپاسخی و تأخیر در روند رسیدگی باقی مانده است.
طاها رضایی در تاریخ ۱۳ تیر ۱۴۰۴ از خانه خارج شدبا امید کار و زندگی اما هرگز بازنگشت.بعد از اعلام مفقودی از همین رسانه چند روز بعد، خبر تلخ کشف پیکر بیجان سر از تن جدا شده او منتشر شد و یکی از سنگینترین پروندههای سالهای اخیر همانند کبری رضایی در حافظه افکار عمومی ثبت گردید.
ما از همان لحظه اول سکوت نکردیمپیگیری کردیم روایت کردیم.
اطلاعرسانی کردیم.و اجازه ندادیم این پرونده در تاریکی دفن شود.
اما حقیقت فقط در یک پرونده خلاصه نشد در این یک سال، بارها تلاش شد پروندهها در سکوت پیش برود یا به حاشیه رانده شود.بارها خانوادههای قربانیان افغانستانی با فشار، تهدید و امنیتی ارعاب مواجه شدند تا صدایشان خاموش شود.و حتی ما و تیم خبریمان نیز به دلیل انتشار این پروندهها و پیگیری این جنایتها، بارها با تهدید و فشار روبهرو شدیم.در جریان موضوعات محمدحسین رضایی وکیل افغانستانی در روند پیگیری پروندها طاها وکبری برای روشن شدن حقیقت و جمعآوری اطلاعات با ما همکاری داشته، اما پس از این از این همکاری و تأکید بر شفافیت، گزارش از فشار و در نهایت اخراج او از ایران منجر شده است. .
هیچ فشاری نمیتواند عدالت را خاموش کند.و هیچ تلاشی نمیتواند نام یک قربانی را از حافظه مردم پاک کند.
طاها و کبری رضایی فقط یک نام نیست آنها تبدیل به نمادی از یک مطالبه بزرگتر شده است مطالبه عدالت، شفافیت و پاسخگویی.
در تمام این یک سال، یک چیز تغییر نکرده استدرد خانواده طاها انتظارشانو پروندهای که هنوز بسته نشده است.
ما همان روز قول دادیم و امروز دوباره تکرار میکنیم:
نمیگذاریم طاها فراموش شود.
نه طاها رضایی…
نه کبری رضایی…
و نه هیچ قربانی دیگری همان طور سال کذشته من، مجتبی علیزاده، به خاک پدرم قسم خوردهام که این پرونده را رها نکنم تا زمانی که حقیقت کامل روشن شود و عدالت بهطور کامل اجرا گردد.
این پرونده بسته نخواهد شد این صدا خاموش نخواهد شد و این مطالبه، فراموش نخواهد شد.
🕯️ سالگرد مراسم طاها رضایی
پنجشنبه ۱۸ تیر ۱۴۰۵
ساعت ۱۵ الی ۱۶:۳۰
دماوند، روستای وادان، خیابان امام حسین
🕌 مسجد قمر بنیهاشم
روحش شاد… یادش جاودان 🖤
#گزارش مجتبی علیزاده از اعلام مفقودی تا شناسایی جسد سوخته؛ مرتضی رضایی و زنجیره پروندههای بیپاسخ
ماهها پیش، خبر مفقود شدن مرتضی رضایی از طریق همین رسانه منتشر شد. خانوادهای نگران به دنبال فرزند خود میگشتند و امید داشتند که این ناپدید شدن، سرانجامی جز یک فاجعه داشته باشد.
امروز، همان رسانه خبر تلخ دیگری را منتشر میکند؛ مرتضی رضایی دیگر زنده نیست.
مرتضی رضایی، جوان ۲۷ ساله افغانستانی ساکن حسنآباد فشافویه، روز دوم آذر ۱۴۰۴ از خانه خارج شد. ساعاتی بعد تلفن همراهش خاموش شد و از آن لحظه هیچ رد و نشانی از او به دست نیامد. چهار روز بعد، جسدی سوخته در گردنه حسنآباد فشافویه کشف شد؛ جسدی که شدت سوختگی و آسیبهای واردشده به آن به حدی بود که هویت قربانی قابل تشخیص نبود.
اما آنچه این پرونده را هولناکتر میکند، تنها سوختگی پیکر نیست.
جسدی که چهار روز بعد پیدا شد، تنها یک پیکر سوخته نبود. شدت آسیبها به حدی بود که هویت قربانی قابل شناسایی نبود و بنا بر اطلاعات خانواده، یکی از دستان نیز از بدن جدا شده بود. صحنهای که نهتنها خانواده رضایی، بلکه افکار عمومی را با این پرسش روبهرو میکند که چه بر سر این جوان ۲۷ ساله آمده است.
شش ماه بعد، نتیجه آزمایش DNA منتشر شد و آخرین امیدهای خانواده از بین رفت؛ جسد کشفشده متعلق به مرتضی رضایی بود.
شش ماه انتظار شش ماه بیخبری.
شش ماه چشم دوختن به هر تماس تلفنی و هر خبر.
و در پایان، تأیید مرگی که خانواده از همان روزهای نخست از آن هراس داشتند.
اما مرتضی رضایی تنها یک نام نیست.
پرونده او در خلأ اتفاق نیفتاده است.
سالهاست که این رسانه اخبار مربوط به مفقود شدن، قتل، مرگهای مشکوک و دادخواهی خانوادههای افغانستانی را منتشر میکند. نامهایی چون طاها رضایی، کبری رضایی، اشکان علیزاده، محمد رضایی، مهدی اکبری، موسی اکبری، شیرحسین اعتمادی، مریم اسحاقی، سیرسادات، قربان مجاهد و دهها پرونده دیگر که هر کدام خانوادهای را در انتظار حقیقت و عدالت رها کردهاند.
در کنار این پروندهها، گزارشهای متعددی از مفقود شدن مهاجران افغانستانی، ناپدید شدن کودکان و نوجوانان و نگرانی خانوادههایی منتشر شده که میگویند سالهاست از سرنوشت عزیزان خود بیخبر ماندهاند. خانوادههایی که هنوز نمیدانند فرزندشان زنده است یا مرده، کجاست و چه بر سر او آمده است.
آنچه این پروندهها را به هم پیوند میدهد تنها ملیت قربانیان نیست؛ بلکه حجم پرسشهای بیپاسخی است که پشت سر آنها باقی مانده است.
مرتضی رضایی امروز دیگر یک فرد مفقودشده نیست؛ او به یکی دیگر از نامهای این فهرست طولانی تبدیل شده است. فهرستی که هر سال بلندتر میشود و پشت هر نام آن، مادری داغدار، پدری چشمانتظار و خانوادهای جستجوگر حقیقت ایستاده است.
این گزارش فقط درباره یک جسد سوخته نیست.
فقط درباره یک جوان ۲۷ ساله نیستفقط درباره یک خانواده نیست.
این گزارش درباره حق دانستن حقیقت است.
درباره خانوادههایی است که نمیخواهند عزیزانشان به یک آمار، یک پرونده بایگانیشده یا یک خبر فراموششده تبدیل شوند.
همین رسانه روزی خبر مفقود شدن مرتضی رضایی را منتشر کرد.
امروز خبر شناسایی پیکر او را منتشر میکند.
اما یک پرسش همچنان پابرجاست:
مرتضی رضایی چگونه کشته شد، چه کسانی مسئول این جنایت هستند و چه زمانی خانواده او پاسخ روشنی برای این فاجعه دریافت خواهندکرد؟
#گزارش مجتبی علیزاده مرتضی، نوجوان ۱۶ سالهای که در جریان اعتراضات منطقه جبرییل هرات بر اثر اصابت دو گلوله نیروهای امارت شی///طانی طالبان زخمی شده بود، پس از چند روز مبارزه با مرگ در شفاخانه، بر اثر شدت جراحات جان باخت.
به گفته منابع موثق، مرتضی روز سهشنبه، ۱۹ جوزا، در جریان اعتراضات قیام سراسری باشندگان جبرییل هدف شلیک قرار گرفت و به شدت زخمی شد. با وجود تلاش پزشکان برای نجات جان او، این نوجوان سرانجام بر اثر وخامت وضعیت جسمی درگذشت.
قیام سراسری جبرییل در واکنش به بازداشت زنان و دختران از سوی امارت شی///طانی طالبان آغاز شد. شاهدان عینی میگویند نیروهای امارت شی///طانی طالبان برای متفرقکردن معترضان به سوی جمعیت شلیک کردند؛ اقدامی که در نتیجه آن، افزون بر مرتضی، شماری دیگر از باشندگان محل نیز زخمی شدند.
قتل این نوجوان، بار دیگر توجهها را به برخورد خشونتآمیز با اعتراضات مدنی در افغانستان جلب کرده است. بسیاری از شهروندان و فعالان مدنی، کشته شدن مرتضی را نمادی از بهای سنگینی میدانند که معترضان در برابر سیاستهای سرکوبگرانه امارت شی///طانی طالبان میپردازند.
منبع میافزاید که امارت شی///طالبان طالبان از خانوادهی مرتضی خواسته که برای تحویلگرفتن جسد او، باید تعهد بسپارند که مرتضی توسط امارت شیطانی طالبان کشته نشده و مرگش به معترضان نسبت داده شود.
با جانباختن مرتضی، شمار قربانیان رویدادهای اخیر هرات افزایش یافته و درخواستها برای پاسخگویی عاملان این رویداد و پایان دادن به خشونت علیه شهروندان معترض، بار دیگر شدت گرفته است.
#هرات #جبرییل #طالبان #افغانستان #حقوق_بشر
#گزارش مجتبی علیزاده از کابل تا هرات؛ خشم عمومی از سرکوب زنان و دختران، افغانستان را در کانون توجه قرار داد
در پی انتشار تصاویر و گزارشهای تکاندهنده از کابل و همچنین رویدادهای خونین اخیر در جبرئیل هرات، موجی از خشم و اعتراض در میان فعالان مدنی، مدافعان حقوق زنان و شهروندان افغانستان شکل گرفته است.
منتقدان امارت شی///طانی طالبان میگویند که محرومیت دختران از آموزش، حذف زنان از عرصههای اجتماعی و شغلی، محدودیتهای گسترده بر زندگی روزمره و برخورد با معترضان، افغانستان را با یکی از عمیقترین بحرانهای حقوق بشری تاریخ معاصر خود روبهرو کرده است.
اعتراضات اخیر در هرات و جبرئیل نشان داد که با وجود فشارها و محدودیتها، مطالبات مردم برای آزادی، آموزش، عدالت و کرامت انسانی همچنان زنده است.
فعالان حقوق زنان وجامعه تأکید میکنند که زنان افغانستان حتی با رعایت پوشش مورد نظر امارت شی//طانی طالبان نیز از محدودیتها، بازداشتها و حذف از عرصه عمومی مردمانی با تفکر افراطی گرایانه اسلامی در امان نماندهاند و این وضعیت با واکنش گسترده افکار عمومی روبهرو شده است.
✊ کار، تحصیل، آزادی
🇦🇫 افغانستان بدون زنان آزاد نخواهد شد.
🇦🇫 عدالت، آزادی و کرامت انسانی حق مردم
#افغانستان #قیام_سراسری
#گزارش مجتبی علیزاده
تهران | فریاد «کار، تحصیل، آبادی» مقابل سفارت افغانستان
امروز جمعی از زنان، دختران و مردان افغانستانی در مقابل سفارت افغانستان در تهران تجمع اعتراضی برگزار کردند و با سر دادن شعار «کار، تحصیل، آبادی» خواستار آزادی، آموزش، عدالت و حقوق برابر برای مردم افغانستان شدند.
معترضان با انتقاد از سیاستهای امارت شی///طانی طالبان، محرومیت دختران از آموزش، محدودیتهای گسترده علیه زنان، ازدواج اجباری، کودکهمسری و سایر موارد نقض حقوق بشر را محکوم کردند. شرکتکنندگان همچنین اعلام کردند که امارت شی///طانی طالبان نماینده مردم افغانستان نیستند و مردم افغانستان حق دارند درباره آینده کشور خود آزادانه تصمیم بگیرند.
این تجمع ساعتی بعد با حضور نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی ایران پایان یافت. بنا بر گفته حاضران، به آنان اعلام شد که برای برگزاری تجمع نیاز به مجوز دارند و در نتیجه تجمع متفرق شد.
برخی از شرکتکنندگان نیز عنوان کردند که دریافت مجوز برای تجمعات اعتراضی، بهویژه برای پناهجویان و مهاجران افغانستانی، با دشواریهای جدی روبهرو است و همین موضوع امکان بیان مسالمتآمیز مطالبات آنان را محدود میکند.
✊ کار، تحصیل، آبادی
🇦🇫 آزادی، عدالت و کرامت انسانی حق مردم افغانستان است.
🇦🇫 امارت شی///طانی طالبان نماینده مردم افغانستان نیستند
🔥 قیام سراسری در اروپا 🔥
وقتی صدای دختران افغانستان خاموش میشود، ما فریاد میشویم.
وقتی آزادی را از مردم ما میگیرند، ما به خیابان میآییم.
✊ ما برای آزادی ایستادهایم.
✊ ما برای عدالت ایستادهایم.
✊ ما برای آینده افغانستان مقابل امارت شیطانی طالبان ایستادهایم.
🇦🇫 از هرات تا جبرئیل، از کابل تا اروپا؛
صدای مقاومت، صدای زنان و جوانان افغانستان را به گوش جهان خواهیم رساند.
📍 تظاهرات در هامبورگ
🗓 شنبه 13.06.2026
🕒 ساعت 15:00 تا 17:00
📌 Glockengießerwall – Ausgang Wandelhalle Hauptbahnhof
🔥 سکوت پایان یافته است.
🔥 ترس پایان یافته است.
🔥 زمان ایستادن در کنار افغانستان فرا رسیده است.
🇦🇫 لطفاً تنها پرچم افغانستان را همراه داشته باشید.
از همکاری و همبستگی شما سپاسگزاریم.
#قیام_سراسری
#هامبورگ
#افغانستان
#Herat
#Hamburg
#FreeAfghanistan
#StandWithAfghanWomen
#PhoenixFreedom
#آزادی_خواهان_ققنوس
بی شرفی کسانی که تریبون دارند و امروز در برابر جنایت امروز هرات روسکوت کردن بهشان تبریک میگم چراکه همه کسانی که امروز تریبون بزرگی دارند مثل بلاگر٫ورزشکار٫خبرنگار٫هنرمند٫خواننده٫فعال حقوق زن و کودک٫همه کسانی که رسانه دارند.
#افغانستان#قیام_سراسری#هرات#جبرئیل
تصاویری از قیام امروز مردم جبرئیل هرات در برابر طالبان
امروز زنان و مردان جبرئیل هرات با حضور در خیابانها صدای اعتراض خود را بلند کردند. تصاویر منتشرشده نشان میدهد که شهروندان، با وجود فضای سنگین امنیتی و خطر بازداشت، در برابر طالبان ایستادگی کرده و خواستار پایان سرکوب و بیعدالتی شدند.
منابع محلی گزارش میدهند که در جریان این اعتراضات، شماری از شهروندان کشته، زخمی و بازداشت شدهاند. همچنین گفته میشود که فضای امنیتی در بخشهای مختلف هرات به شدت تشدید شده و نیروهای طالبان حضور گستردهای در منطقه دارند.
گزارشها حاکی از آن است که برخی شفاخانهها و مراکز درمانی تحت نظارت و کنترل شدید طالبان قرار گرفتهاند و نگرانیهایی درباره وضعیت زخمیها و بازداشتشدگان وجود دارد.
این تصاویر تنها بخشی از آن چیزی است که امروز در جبرئیل هرات رخ داد؛ روزی که زنان و مردان این شهر با وجود تهدیدها و خطرات، صدای اعتراض خود را به گوش همگان رساندند.
📍 هرات – جبرئیل
🖤 #هرات #جبرئیل #افغانستان #قیام_سراسری@AyubiJS@baminotv
🚨 سرکوب زنان در هرات
در روزهای اخیر، طالبان موج گستردهای از بازداشت زنان را در هرات آغاز کردهاند. دهها زن در نقاط مختلف شهر بازداشت، تهدید و مورد آزار قرار گرفتهاند.
امروز نیز در جریان تجمع اعتراضی در منطقه جبرئیل هرات، گزارشها حاکی از آن است که چندین نفر در نتیجه سرکوب معترضان توسط طالبان زخمی شدهاند.
زنان افغانستان از حق آموزش، کار و حضور در جامعه محروم شدهاند و اکنون با موج تازهای از بازداشتها و فشارها روبهرو هستند.
در برابر این بیعدالتی سکوت نمیکنیم.
📢 برای حمایت از زنان هرات و همه زنان افغانستان به ما بپیوندید.
📅 شنبه ۱۳ ژوئن ۲۰۲۶
🕒 ساعت ۱۵:۰۰ تا ۱۸:۰۰
📍 میدان جمهوری – پاریس
✊ آموزش • کار • آزادی
زنان افغانستان تنها نیستند. ما صدای آنان خواهیم بود.
🔁 لطفاً این فراخوان را به گستردگی به اشتراک بگذارید.