#گزارش مجتبی علیزاده
این فقط یک تابلو نیست؛ این روایت سالها تبعیض است
شاید برای بسیاری، عبارت «ورود اتباع خارجی ممنوع» فقط چند کلمه روی یک تابلو باشد؛ اما برای میلیونها افغانستانی که سالهاست در ایران زندگی میکنند، این چند کلمه خلاصه یک عمر تجربه است؛ تجربهای از تبعیض، تحقیر و محرومیت، تنها به جرم افغانستانی بودن.
سالهاست افغانستانیها از تبعیض در زندگی روزمره میگویند؛ از مدارس و مراکز آموزشی تا بیمارستانها و مراکز درمانی، از ادارات دولتی و اداره امور اتباع تا بانکها و مراکز ورزشی، از کلانتریها تا دادسراها و دادگاهها؛ جاهایی که گاهی پیش از آنکه حرفت شنیده شود، ملیتت دیده میشود.
ما کار میکنیم. مالیات میدهیم. هزینه اقامت میپردازیم. برای مجوز کار و بیمه اجباری پول میدهیم و سهم خود را در اقتصاد و جامعه ادا میکنیم؛ اما وقتی نوبت به حقوقمان میرسد، ناگهان هویت انسانی ما کنار میرود و فقط یک عنوان باقی میماند: «اتباع».
برای سیمکارت هزینه میپردازیم، اما با محدودیت در استفاده از آن روبهرو میشویم. حسابهای بانکیمان گاهی بهدلیل ملیتمان مسدود میشود. از دریافت گواهینامه محروم میمانیم. پول بیمه میدهیم، اما هنگام مراجعه به برخی مراکز درمانی، دفترچه بیمهمان پذیرفته نمیشود. وقتی قربانی جرم میشویم، برای پیگیری پروندههایمان با موانع بیشتری روبهرو میشویم؛ گویی ملیت ما پیش از حقیقت پرونده قضاوت شده است.
دردناکتر از خود تبعیض، عادی شدن آن است.
دیروز پارک.
دیروز نانوایی.
دیروز حسینیه.
امروز استخر.
فردا نوبت کدام در است که روی آن بنویسند: «ورود اتباع خارجی ممنوع»؟
و پرسش بزرگتر اینجاست: آنان که هر روز از حقوق بشر، کرامت انسانی و مبارزه با نژادپرستی سخن میگویند، کجا هستند؟ چگونه میتوان از تمدن، فرهنگ و انسانیت گفت، اما در همان جامعه، انسانی را تنها بهدلیل ملیتش از حق ورود، حق درمان، حق آموزش و حق برخورد برابر محروم کرد؟
اگر همین تابلو بر درِ استخری در اروپا یا آمریکا نصب میشد و روی آن نوشته بود «ورود ایرانی ها ممنوع»، آیا جهان باز هم سکوت میکرد؟ آیا رسانههای ایرانی و بینالمللی، سازمانهای حقوق بشری و فعالان مدنی ایرانی بیتفاوت میماندند؟
حقوق بشر نباید تابع ملیت، زبان یا گذرنامه باشد. کرامت انسان مرز نمیشناسد. اگر تبعیض در هر جای جهان محکوم است، اینجا نیز باید محکوم باشد. اگر نژادپرستی زشت است، وقتی قربانی آن افغانستانی است نیز همانقدر زشت است.
ما ترحم نمیخواهیم. ما امتیاز ویژه نمیخواهیم.
ما فقط میخواهیم افغانستانی بودن جرم نباشد؛ ملیت، دلیل تحقیر و محرومیت نباشد؛ و انسان بودن، برای برخورداری از ابتداییترین حقوق کافی باشد.
سکوت در برابر تبعیض، بیطرفی نیست؛ سکوت، به تبعیض مشروعیت میبخشد
درخواست بررسی توسط پلیس و دادستانی آلمان
در این ویدیو، یک دختر نوجوان افغانستانی که بنا بر گزارشها قربانی ازدواج اجباری و در نهایت توسط طالبان کشته شده است، با اظهاراتی تحقیرآمیز، جنسی و توهینآمیز مورد تمسخر قرار میگیرد.
منتشرکننده این ویدیو، که بنا بر اطلاعات موجود یک شهروند ایرانی ساکن آلمان است، با اظهارات خود به کرامت یک قربانی خشونت بیاحترامی کرده و به باور بسیاری از مخاطبان، محتوایی منتشر کرده که میتواند عادیسازی خشونت جنسی علیه کودکان دختران و زنان و نفرتپراکنی نسبت به افغانستانی ها تلقی شود.
ما، بهعنوان بخشی از جامعه افغانستان، نسبت به توهین به قربانیان خشونت، تحقیر زنان و دختران افغانستان و انتشار چنین محتوایی اعتراض داریم.
اگر شما نیز معتقدید این موضوع باید بررسی شود، لطفاً این ویدیو را با حفظ احترام و بدون توهین، برای اطلاع مراجع مسئول آلمان منتشر کنید و در صورت امکان پلیس و نهادهای مسئول را در جریان قرار دهید.
ما خواستار بررسی قانونی و اجرای قانون هستیم، نه نفرت و خشونت.
#Afghanistan #Justice #StopHate #HumanDignity #Germany Menschenwürde NoHate Polizei Staatsanwaltschaft StandWithAfghanWomen
برای آزادی افغانستان؛ همه زیر یک پرچم
از تمام مردم افغانستان، با هر قوم، زبان، دین، مذهب و عقیده دعوت میکنیم تا زیر پرچم ملی افغانستان در کنار هم بایستیم. این تجمع متعلق به همه مردم افغانستان است؛ زن و مرد، پیر و جوان، بدون هیچ تفاوتی.
هدف از این گردهمایی، رساندن صدای مردم افغانستان به جهان و اعتراض به ادامه سرکوب، محرومیت زنان و دختران از حقوق اساسی، زندانی شدن آزادیها و نقض گسترده حقوق بشر در افغانستان است.
نگذاریم ظلم، سرکوب و جنایتهای امارت شی///:طانی طالبان عادیسازی شود. سکوت در برابر این وضعیت، به معنای عادی جلوه دادن رنج میلیونها افغانستان است. بسیاری از معترضان همچنین نگراناند که عادیسازی حضور و تعامل با مقامهای امارت شی///طانی طالبان در کشورهای اروپایی، به عادیسازی عملکرد و نقض حقوق بشر تحت حاکمیت آنان بینجامد.
بیایید با حضور خود نشان دهیم که مردم افغانستان خواهان آزادی، عدالت، آموزش، برابری و کرامت انسانی هستند و آینده کشور را بر پایه اتحاد و همبستگی میخواهند.
لطفاً از آوردن هرگونه پرچم یا نماد غیر از پرچم افغانستان خودداری کنید. امروز بیش از هر زمان دیگری، افغانستان به اتحاد همه فرزندانش نیاز دارد.
📍 هامبورگ – Jungfernstieg
📅 شنبه، ۱۸ جولای ۲۰۲۶
🕒 ۱۵:۰۰ تا ۱۸:۰۰
یک ملت، یک صدا، یک پرچم؛ برای افغانستان آزاد. #افغانستان
#گزلرش مجتبی علیزاده
از قتل فجیع «رویدا» تا بازداشت دختران در هرات؛ آیا جان زنان و کودکان افغانستان دیگر اهمیتی ندارد؟
افغانستان بار دیگر با جنایتی تکاندهنده علیه یک کودک به سوگ نشست. بر اساس گزارشها، رویدا، دختر ۱۱ ساله اهل ولسوالی سوزمهقلعه ولایت سرپل، پس از آنکه از سوی افراد ناشناس مورد تجاوز قرار گرفت، با ضربات چاقو به شکلی فجیع به قتل رسید. پدر این کودک برای تأمین معاش خانواده در ایران مشغول کارگری بود و هنگام وقوع این جنایت، کیلومترها دورتر از خانه، از سرنوشت دخترش بیخبر بود.
در همان زمان، گزارشها از ادامه بازداشت زنان و دختران در هرات نیز توسط امارت شیطانی طالبان حکایت دارد؛ بازداشتهایی که بنا بر این گزارشها، به بهانه رعایت نکردن پوشش مورد نظر امارت شیطانی طالبان انجام میشود. خانوادههای بسیاری همچنان از سرنوشت دختران بازداشتشده اطلاعی ندارند و نگرانیها درباره وضعیت آنان همچنان ادامه دارد.
از ولایت غور نیز گزارشهای محلی منتشر شده است که بر اساس آن، یک دختر ۱۷ ساله توسط نیروهای امارت شیطانی طالبان از خانوادهاش برده شده و برخلاف رضایت خود، به اجبار به نکاح یکی از اعضای امارت شیطانی طالبان درآمده است. این گزارش، بار دیگر نگرانیها درباره ازدواجهای اجباری و نقض حقوق دختران را تشدید کرده است.
اینها تنها چند نمونه از گزارشهایی است که این روزها از افغانستان منتشر میشود؛ قتل کودکان، خشونت علیه زنان، بازداشت دختران، ازدواجهای اجباری و محدودیتهای روزافزون علیه نیمی از جامعه.
در چنین شرایطی، بسیاری از فعالان حقوق بشر این پرسش را مطرح میکنند: چند دختر دیگر باید قربانی شوند؟ چند زن دیگر باید بازداشت شوند؟ چند کودک دیگر باید جان خود را از دست بدهند تا جامعه جهانی، بهویژه کشورهای اروپایی، در سیاست خود نسبت به حکومت امارت شیطانی طالبان تجدیدنظر کنند؟
همزمان، در حالی که گزارشهای نگرانکننده از وضعیت حقوق بشر در افغانستان ادامه دارد، بحث پذیرش نمایندگان حکومت امارت شیطانی طالبان در برخی کشورهای اروپایی نیز با انتقادهای گسترده روبهرو شده است. منتقدان میگویند تا زمانی که درباره این گزارشها تحقیق، پاسخگویی و شفافیت وجود ندارد، عادیسازی روابط دیپلماتیک با حکومت امارت شیطانی طالبان، پرسشهای جدی درباره تعهد جامعه جهانی به دفاع از حقوق زنان و کودکان ایجاد میکند.
هر زن بازداشتشده، هر دختری که به اجبار از خانوادهاش جدا میشود و هر کودکی که قربانی خشونت میشود، فقط یک خبر نیست؛ هر کدام روایتی از انسانی است که حق زندگی، امنیت و کرامتش نقض شده است. سکوت در برابر این گزارشها، مطالبه عدالت را از بین نمیبرد؛ بلکه ضرورت پاسخگویی و رسیدگی مستقل را بیش از پیش برجسته میکند
#گزارش مجتبی علیزاده
شکنجه کودکان به نام تعلیم؛ جنایتی که نباید در سکوت بماند
ویدیویی تکاندهنده از لتوکوب و تحقیر کودکان در یکی از مکاتب دینی افغانستان، بار دیگر چهره خشن حاکمیت امارت شی///طانی طالبان را به نمایش گذاشته است. هرچند زمان و تاریخ دقیق این رویداد مشخص نیست، اما گزارشها و بررسیها نشان میدهد این حادثه در یکی از مدارس دینی تحت اداره امارت شی///طانی طالبان رخ داده است.
در این تصاویر، کودکانی که باید در محیطی امن و سرشار از آموزش و محبت درس بیاموزند، به بهانه «توبه» یا نیاموختن درس، روی خاک انداخته شده و با شلاق و چرم مورد ضربوشتم قرار میگیرند. این صحنهها نه با کرامت انسانی سازگار است، نه با حقوق کودک و نه با هیچ معیار پذیرفتهشده آموزشی.
این تنها یک ویدیو نیست؛ بلکه بخشی از واقعیتی است که مردم افغانستان سالها زیر حاکمیت امارت شی///طانی طالبان با آن روبهرو بودهاند. گزارشهای متعدد نهادهای بینالمللی از نقض گسترده حقوق بشر، سرکوب آزادیهای اساسی، محرومیت دختران از آموزش، ازدواج های اجباری حجاب اجباری بازداشتهای خودسرانه و رفتارهای خشونتآمیز در افغانستان منتشر شده است.
اما یک پرسش جدی همچنان باقی است: با وجود این همه اسناد، گزارشها و شواهد درباره نقض حقوق بشر، چرا برخی دولتهای اروپایی، از جمله آلمان، همچنان با دیپلماتهای منصوب امارت شی//طانی طالبان تعامل دارند؟ در حالی که هزاران شهروند افغانستان دقیقاً به دلیل ترس از همین گروه، کشور خود را ترک کرده و در کشورهای اروپایی، از جمله آلمان، پناهنده شدهاند.
کودکان افغانستان به مکتبهای واقعی علم، دانش و آگاهی نیاز دارند، نه مدارس دینی افراطگرا که خشونت را به نام دین و تعلیم بر آنان تحمیل میکنند. آنان به کتاب، قلم و آموزش نیاز دارند، نه شلاق، ترس و تحقیر.
سکوت در برابر خشونت علیه کودکان، راه را برای تکرار چنین جنایتهایی هموار میکند. صدای این کودکان باید شنیده شود و عاملان این خشونتها باید در برابر عدالت پاسخگو باشند
#افغانستان
#گزارش مجتبی علیزاده از اعلام مفقودی تا شناسایی جسد سوخته؛ مرتضی رضایی و زنجیره پروندههای بیپاسخ
ماهها پیش، خبر مفقود شدن مرتضی رضایی از طریق همین رسانه منتشر شد. خانوادهای نگران به دنبال فرزند خود میگشتند و امید داشتند که این ناپدید شدن، سرانجامی جز یک فاجعه داشته باشد.
امروز، همان رسانه خبر تلخ دیگری را منتشر میکند؛ مرتضی رضایی دیگر زنده نیست.
مرتضی رضایی، جوان ۲۷ ساله افغانستانی ساکن حسنآباد فشافویه، روز دوم آذر ۱۴۰۴ از خانه خارج شد. ساعاتی بعد تلفن همراهش خاموش شد و از آن لحظه هیچ رد و نشانی از او به دست نیامد. چهار روز بعد، جسدی سوخته در گردنه حسنآباد فشافویه کشف شد؛ جسدی که شدت سوختگی و آسیبهای واردشده به آن به حدی بود که هویت قربانی قابل تشخیص نبود.
اما آنچه این پرونده را هولناکتر میکند، تنها سوختگی پیکر نیست.
جسدی که چهار روز بعد پیدا شد، تنها یک پیکر سوخته نبود. شدت آسیبها به حدی بود که هویت قربانی قابل شناسایی نبود و بنا بر اطلاعات خانواده، یکی از دستان نیز از بدن جدا شده بود. صحنهای که نهتنها خانواده رضایی، بلکه افکار عمومی را با این پرسش روبهرو میکند که چه بر سر این جوان ۲۷ ساله آمده است.
شش ماه بعد، نتیجه آزمایش DNA منتشر شد و آخرین امیدهای خانواده از بین رفت؛ جسد کشفشده متعلق به مرتضی رضایی بود.
شش ماه انتظار شش ماه بیخبری.
شش ماه چشم دوختن به هر تماس تلفنی و هر خبر.
و در پایان، تأیید مرگی که خانواده از همان روزهای نخست از آن هراس داشتند.
اما مرتضی رضایی تنها یک نام نیست.
پرونده او در خلأ اتفاق نیفتاده است.
سالهاست که این رسانه اخبار مربوط به مفقود شدن، قتل، مرگهای مشکوک و دادخواهی خانوادههای افغانستانی را منتشر میکند. نامهایی چون طاها رضایی، کبری رضایی، اشکان علیزاده، محمد رضایی، مهدی اکبری، موسی اکبری، شیرحسین اعتمادی، مریم اسحاقی، سیرسادات، قربان مجاهد و دهها پرونده دیگر که هر کدام خانوادهای را در انتظار حقیقت و عدالت رها کردهاند.
در کنار این پروندهها، گزارشهای متعددی از مفقود شدن مهاجران افغانستانی، ناپدید شدن کودکان و نوجوانان و نگرانی خانوادههایی منتشر شده که میگویند سالهاست از سرنوشت عزیزان خود بیخبر ماندهاند. خانوادههایی که هنوز نمیدانند فرزندشان زنده است یا مرده، کجاست و چه بر سر او آمده است.
آنچه این پروندهها را به هم پیوند میدهد تنها ملیت قربانیان نیست؛ بلکه حجم پرسشهای بیپاسخی است که پشت سر آنها باقی مانده است.
مرتضی رضایی امروز دیگر یک فرد مفقودشده نیست؛ او به یکی دیگر از نامهای این فهرست طولانی تبدیل شده است. فهرستی که هر سال بلندتر میشود و پشت هر نام آن، مادری داغدار، پدری چشمانتظار و خانوادهای جستجوگر حقیقت ایستاده است.
این گزارش فقط درباره یک جسد سوخته نیست.
فقط درباره یک جوان ۲۷ ساله نیستفقط درباره یک خانواده نیست.
این گزارش درباره حق دانستن حقیقت است.
درباره خانوادههایی است که نمیخواهند عزیزانشان به یک آمار، یک پرونده بایگانیشده یا یک خبر فراموششده تبدیل شوند.
همین رسانه روزی خبر مفقود شدن مرتضی رضایی را منتشر کرد.
امروز خبر شناسایی پیکر او را منتشر میکند.
اما یک پرسش همچنان پابرجاست:
مرتضی رضایی چگونه کشته شد، چه کسانی مسئول این جنایت هستند و چه زمانی خانواده او پاسخ روشنی برای این فاجعه دریافت خواهندکرد؟
#گزارش مجتبی علیزاده از کابل تا هرات؛ خشم عمومی از سرکوب زنان و دختران، افغانستان را در کانون توجه قرار داد
در پی انتشار تصاویر و گزارشهای تکاندهنده از کابل و همچنین رویدادهای خونین اخیر در جبرئیل هرات، موجی از خشم و اعتراض در میان فعالان مدنی، مدافعان حقوق زنان و شهروندان افغانستان شکل گرفته است.
منتقدان امارت شی///طانی طالبان میگویند که محرومیت دختران از آموزش، حذف زنان از عرصههای اجتماعی و شغلی، محدودیتهای گسترده بر زندگی روزمره و برخورد با معترضان، افغانستان را با یکی از عمیقترین بحرانهای حقوق بشری تاریخ معاصر خود روبهرو کرده است.
اعتراضات اخیر در هرات و جبرئیل نشان داد که با وجود فشارها و محدودیتها، مطالبات مردم برای آزادی، آموزش، عدالت و کرامت انسانی همچنان زنده است.
فعالان حقوق زنان وجامعه تأکید میکنند که زنان افغانستان حتی با رعایت پوشش مورد نظر امارت شی//طانی طالبان نیز از محدودیتها، بازداشتها و حذف از عرصه عمومی مردمانی با تفکر افراطی گرایانه اسلامی در امان نماندهاند و این وضعیت با واکنش گسترده افکار عمومی روبهرو شده است.
✊ کار، تحصیل، آزادی
🇦🇫 افغانستان بدون زنان آزاد نخواهد شد.
🇦🇫 عدالت، آزادی و کرامت انسانی حق مردم
#افغانستان #قیام_سراسری
#گزارش مجتبی علیزاده
تهران | فریاد «کار، تحصیل، آبادی» مقابل سفارت افغانستان
امروز جمعی از زنان، دختران و مردان افغانستانی در مقابل سفارت افغانستان در تهران تجمع اعتراضی برگزار کردند و با سر دادن شعار «کار، تحصیل، آبادی» خواستار آزادی، آموزش، عدالت و حقوق برابر برای مردم افغانستان شدند.
معترضان با انتقاد از سیاستهای امارت شی///طانی طالبان، محرومیت دختران از آموزش، محدودیتهای گسترده علیه زنان، ازدواج اجباری، کودکهمسری و سایر موارد نقض حقوق بشر را محکوم کردند. شرکتکنندگان همچنین اعلام کردند که امارت شی///طانی طالبان نماینده مردم افغانستان نیستند و مردم افغانستان حق دارند درباره آینده کشور خود آزادانه تصمیم بگیرند.
این تجمع ساعتی بعد با حضور نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی ایران پایان یافت. بنا بر گفته حاضران، به آنان اعلام شد که برای برگزاری تجمع نیاز به مجوز دارند و در نتیجه تجمع متفرق شد.
برخی از شرکتکنندگان نیز عنوان کردند که دریافت مجوز برای تجمعات اعتراضی، بهویژه برای پناهجویان و مهاجران افغانستانی، با دشواریهای جدی روبهرو است و همین موضوع امکان بیان مسالمتآمیز مطالبات آنان را محدود میکند.
✊ کار، تحصیل، آبادی
🇦🇫 آزادی، عدالت و کرامت انسانی حق مردم افغانستان است.
🇦🇫 امارت شی///طانی طالبان نماینده مردم افغانستان نیستند
🔥 قیام سراسری در اروپا 🔥
وقتی صدای دختران افغانستان خاموش میشود، ما فریاد میشویم.
وقتی آزادی را از مردم ما میگیرند، ما به خیابان میآییم.
✊ ما برای آزادی ایستادهایم.
✊ ما برای عدالت ایستادهایم.
✊ ما برای آینده افغانستان مقابل امارت شیطانی طالبان ایستادهایم.
🇦🇫 از هرات تا جبرئیل، از کابل تا اروپا؛
صدای مقاومت، صدای زنان و جوانان افغانستان را به گوش جهان خواهیم رساند.
📍 تظاهرات در هامبورگ
🗓 شنبه 13.06.2026
🕒 ساعت 15:00 تا 17:00
📌 Glockengießerwall – Ausgang Wandelhalle Hauptbahnhof
🔥 سکوت پایان یافته است.
🔥 ترس پایان یافته است.
🔥 زمان ایستادن در کنار افغانستان فرا رسیده است.
🇦🇫 لطفاً تنها پرچم افغانستان را همراه داشته باشید.
از همکاری و همبستگی شما سپاسگزاریم.
#قیام_سراسری
#هامبورگ
#افغانستان
#Herat
#Hamburg
#FreeAfghanistan
#StandWithAfghanWomen
#PhoenixFreedom
#آزادی_خواهان_ققنوس
تصاویری از قیام امروز مردم جبرئیل هرات در برابر طالبان
امروز زنان و مردان جبرئیل هرات با حضور در خیابانها صدای اعتراض خود را بلند کردند. تصاویر منتشرشده نشان میدهد که شهروندان، با وجود فضای سنگین امنیتی و خطر بازداشت، در برابر طالبان ایستادگی کرده و خواستار پایان سرکوب و بیعدالتی شدند.
منابع محلی گزارش میدهند که در جریان این اعتراضات، شماری از شهروندان کشته، زخمی و بازداشت شدهاند. همچنین گفته میشود که فضای امنیتی در بخشهای مختلف هرات به شدت تشدید شده و نیروهای طالبان حضور گستردهای در منطقه دارند.
گزارشها حاکی از آن است که برخی شفاخانهها و مراکز درمانی تحت نظارت و کنترل شدید طالبان قرار گرفتهاند و نگرانیهایی درباره وضعیت زخمیها و بازداشتشدگان وجود دارد.
این تصاویر تنها بخشی از آن چیزی است که امروز در جبرئیل هرات رخ داد؛ روزی که زنان و مردان این شهر با وجود تهدیدها و خطرات، صدای اعتراض خود را به گوش همگان رساندند.
📍 هرات – جبرئیل
🖤 #هرات #جبرئیل #افغانستان #قیام_سراسری@AyubiJS@baminotv
بی شرفی کسانی که تریبون دارند و امروز در برابر جنایت امروز هرات روسکوت کردن بهشان تبریک میگم چراکه همه کسانی که امروز تریبون بزرگی دارند مثل بلاگر٫ورزشکار٫خبرنگار٫هنرمند٫خواننده٫فعال حقوق زن و کودک٫همه کسانی که رسانه دارند.
#افغانستان#قیام_سراسری#هرات#جبرئیل
Die deutsche Polizei, die Staatsanwaltschaft sowie die zuständigen Kinderschutzbehörden werden aufgefordert, die über das Konto@ahu_miss_persianan“ veröffentlichten Inhalte unverzüglich und sorgfältig zu prüfen.
Den vorliegenden Unterlagen zufolge wurden Äußerungen über ein siebenjähriges Mädchen sowie Aussagen mit Bezug zu sexueller Gewalt und Vergewaltigung gemacht. Solche Inhalte können die Rechte, die psychische Sicherheit, die Privatsphäre und die Würde eines Kindes erheblich gefährden.
Der Schutz von Kindern ist sowohl eine rechtliche als auch eine gesellschaftliche Verantwortung. Es wird erwartet, dass sämtliche Beweismittel und vorliegenden Dokumentationen gründlich untersucht werden und bei Feststellung möglicher Rechtsverstöße oder strafrechtlich relevanter Handlungen unverzüglich die notwendigen rechtlichen Schritte eingeleitet werden.
Kein Kind darf Ziel von Beleidigungen, Erniedrigungen, verbalen Angriffen oder Äußerungen mit Bezug zu sexueller Gewalt werden. Der Schutz der Sicherheit, Privatsphäre und Würde von Kindern muss für die zuständigen Behörden oberste Priorität haben.@polizeiberlin
#گزارش مجتبی علیزاده
موج تازه محدودیتها؛ امارت شی///طانی طالبان زنان هرات را زیر سایه تهدید و بازداشت قرار دادند
هرات – در حالی که افغانستان با فقر گسترده، بیکاری، گرسنگی و بحران انسانی دستوپنجه نرم میکند، اسناد منتشرشده از نشست مسئولان امارت شی//طانی طالبان در هرات نشان میدهد که این گروه بار دیگر تمرکز خود را بر محدود کردن زنان و کنترل پوشش آنان گذاشته است.
بر اساس این اسناد، زنان و دخترانی که از دیدگاه امارت شی//طانی طالبان «حجاب مورد نظر» را رعایت نکنند، با برخورد نیروهای امر به معروف و نهی از منکر و مأموران پلیس روبهرو خواهند شد. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که هزاران خانواده افغانستانی با مشکلات شدید معیشتی دستبهگریباناند و بسیاری از زنان بیسرپرست برای تأمین نان فرزندان خود با دشواریهای فراوان روبهرو هستند.
در کشوری که میلیونها نفر زیر خط فقر زندگی میکنند، کودکان از سوءتغذیه رنج میبرند و بسیاری از خانوادهها توان تأمین نیازهای اولیه خود را ندارند، و حتی گفتن آزادی مذهب و آزادی بیان را ندارند اولویت دادن به تشدید محدودیتها علیه زنان نشانه فاصله عمیق حاکمان با واقعیتهای زندگی مردم است.
فعالان حقوق بشر و حقوق زنان و کودکان معتقدند که سیاستهای محدودکننده امارت شی///طانی طالبان طی سالهای گذشته نهتنها فرصتهای آموزشی و شغلی زنان را از بین برده، بلکه هزاران خانواده را از یکی از مهمترین منابع درآمد خود محروم کرده است. به باور آنان، نتیجه این سیاستها افزایش فقر، وابستگی اقتصادی و آسیبپذیری اجتماعی در سراسر کشور بوده است.
انتشار این اسناد بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که چرا بهجای تمرکز بر بحرانهای اقتصادی، گرسنگی، بیکاری و مشکلات روزافزون مردم، فشار بر زنان و محدود کردن آزادیهای فردی همچنان در صدر اولویتهای امارت شی///طانی طالبان قرار دارد.
در حالی که شهروندان افغانستان با یکی از دشوارترین دورههای اقتصادی و اجتماعی تاریخ معاصر خود روبهرو هستند، تصمیمهای تازه برای تشدید محدودیتها علیه زنان نگرانیها درباره آینده حقوق و آزادیهای مدنی
ما با هم ایستادهایم؛ دختران و پسران جوانی که باور داریم کودکی باید زمان آموختن، رشد کردن و رؤیا ساختن باشد؛ نه زمان ازدواج.
کمپین «نه به کودکهمسری» صدای نسلی است که از حق کودکان برای زندگی، آموزش و انتخاب آینده خود دفاع میکند؛ نسلی که باور دارد هیچ کودکی نباید پیش از آنکه فرصت شناخت خود و جهان را پیدا کند، بار مسئولیتهای بزرگسالی را بر دوش بکشد.
کودکی یک حق است، نه امتیازی که بتوان آن را سلب کرد. هیچ عقدی نباید پایان کودکی و آغاز محرومیت از آموزش، فرصت و انتخاب باشد.
برای حق کودکی، برای حق آموزش، برای حق انتخاب؛ نه به کودکهمسری.
#نه_به_کودک_همسری #NoToChildMarriage
#مرگ_بر_طالبان
#گزارش برلین ۳۰ می ۲۰۲۶ | در جریان تجمع اعتراضی علیه امارت شیطانی طالبان که روز ۳۰ می در شهر برلین برگزار شد، یک زن با پرتاب بطریهای شیشهای به سمت محل برگزاری برنامه، اقدام به ایجاد تنش و اخلال در روند تجمع کرد. این حادثه با واکنش سریع نیروهای پلیس برلین همراه شد و فرد مذکور در محل بازداشت گردید.
این تجمع با هدف اعتراض به سیاستها و عملکردامارت شی///طانی طالبان و همچنین حمایت از حقوق و آزادیهای اساسی مردم افغانستان برگزار شده بود و دهها تن از فعالان، شهروندان و اعضای جامعه افغانستان در آن حضور داشتند. با وجود فضای مسالمتآمیز و آرام برنامه، در بخشی از تجمع تلاشهایی برای برهم زدن نظم و ایجاد آشوب صورت گرفت که جدیترین مورد آن، پرتاب بطریهای شیشهای از سوی فرد بازداشتشده بود.
بر اساس مشاهدات عینی یکی از اعضای برگزارکننده، یکی از بطریهای پرتابشده از فاصله بسیار نزدیک از مقابل صورت وی عبور کرد. با این حال، خوشبختانه این حادثه هیچ مصدومی بر جای نگذاشت و هیچیک از شرکتکنندگان آسیب ندیدند.
نیروهای پلیس برلین بلافاصله پس از وقوع حادثه وارد عمل شدند و با مدیریت حرفهای وضعیت، فرد مهاجم را بازداشت کردند. تا زمان انتشار این گزارش، هویت، ملیت و انگیزه این فرد از سوی پلیس اعلام نشده و تحقیقات درباره ابعاد مختلف این حادثه همچنان ادامه دارد.
برگزارکنندگان تجمع ضمن محکوم کردن هرگونه خشونت، تهدید و اقدام اخلالگرانه علیه گردهماییهای مدنی و دموکراتیک، تأکید میکنند که چنین رفتارهایی نمیتواند مانع از ادامه فعالیتهای مدنی و حق آزادی بیان و تجمعات مسالمتآمیز شود.
در عین حال، برگزارکنندگان مراتب قدردانی و تشکر ویژه خود را از پلیس برلین ابراز میدارند. واکنش سریع، مسئولانه و حرفهای نیروهای پلیس در کنترل وضعیت و تأمین امنیت شرکتکنندگان، نقش مهمی در جلوگیری از بروز خسارات احتمالی و حفظ آرامش تجمع داشت. همکاری و حضور مؤثر پلیس موجب شد که برنامه بدون وقوع حادثهای جدی ادامه یافته و امنیت شرکتکنندگان حفظ شود.
با توجه به اینکه تاکنون اطلاعات رسمی درباره انگیزه و پیشینه فرد بازداشتشده منتشر نشده است، برگزارکنندگان از هرگونه گمانهزنی درباره هویت، وابستگی یا انگیزه احتمالی وی خودداری کرده و اعلام میکنند که جزئیات بیشتر پس از انتشار گزارش رسمی پلیس در اختیار افکار عمومی قرار خواهد گرفت.
خوشبختانه این حادثه بدون تلفات و آسیب جانی پایان یافت و تجمع اعتراضی ۳۰ می علیه طالبان با وجود این اقدام اخلالگرانه، در فضایی مسئولانه و مسالمت آمیز به کار خود ادامه داد.
وعده دیدار ما روز شنبه ۳۰ می در شهر Berlin
جایی که صدای خاموشناشدنی عدالت، آزادی و مقاومت طنین خواهد انداخت.
ما گردهم میآییم تا فریاد بزنیم:
طالبان نه نماینده مردماند و نه مشروع؛
بلکه دشمن آزادی، دشمن زن، دشمن انسانیت و دشمن آینده افغانستاناند.
ما برای حق زنان و دخترانی میایستیم که از آموزش، کار و زندگی محروم شدند؛
برای کودکانی که آیندهشان به تاریکی کشانده شد؛
برای مادرانی که عزادارند؛
و برای مردمی که زیر سایه وحشت و سرکوب نفس میکشند.
حضور هر یک از شما، یک فریاد علیه ظلم است.
سکوت در برابر طالبان، همدستی با جنایت است.
عادیسازی روابط با این گروه تروریستی، خیانت به انسانیت و شریک شدن در جنایتهای آنان است.
بیایید دست در دست هم، اتحاد و قدرت مردم افغانستان را به جهان نشان دهیم.
تا دنیا بداند:
افغانستان تسلیم تاریکی نخواهد شد.
آزادی زنده است، مقاومت زنده است، و مردم ما ایستادهاند.
� مکان: Wittenbergplatz – برلین
📅 تاریخ: شنبه 30.05.2026
⏰ ساعت: 14:30 تا 17:00
⚠️ از آوردن هر پرچم دیگری یا نمادهای قومیتی جدا خودداری کنید.
✅ فقط پرچم سهرنگ افغانستان را همراه داشته باشید.
بیایید اتحاد و همبستگی مردم افغانستان را به جهان نشان دهیم.
صدای ما، آینده ما؛
کنار هم برای افغانستان آزاد.