Ana hesabım @alp_bugdayci erişime engellendi. Artık burdayım. İktisat tarihi, kalkınma ve politik ekonomi. @LMU_Muenchen Econ, @LSEEcHist. Cumhuriyetçi.
Merhaba arkadaşlar, ben Alp Buğdaycı. @alp_bugdayci isimli hesabım, bugün mahkeme kararıyla Türkiye’den erişime engellendi maalesef. Eğer, rt/alıntı girerek destek olursanız, çok memnun olurum🙏🏻
@uyarhakki Hocam, İstanbul’daki askerlerin ve Fahrettin Altay’ın da en az Bayar ve Çakmak kadar bir etkisi yok muydu sizce? Kitabınızda galiba bu konuya değiniyordunuz, yanlış hatırlamıyorsam.
Cumhuriyet’in dayandığı düşünsel arkaplanın varolabilmesi için, illa ki, Atatürk’ün veya çevresinin, Locke veya Rawls gibi bir felsefik opus magnum üretmesine de gerek yok nitekim. Sadece 3. Cumhuriyet Fransa’sına uzanan düşünsel yolculuğu incelemek, böyle bir şeyin varlığını kabul edebilmek için yeterli bir koşul.
Kurucu kadronun; Mahmut Esat’tan, Saffet Engin’e kadar dayandığı belli bir fikirsel altyapı var. Bu da Bourgeois’ten Leroux’a kadar uzanan Fransız radikal geleneği. Örneğin Atatürk, Nutuk’ta dahi duguit’in realist devlet kavramına atıf yapıyordu. Zafer Toprak, kısmen 1930’lardaki kültür devrimindeki bu Fransız düşünce geleneğinin izdüşümlerine değinmişti. Bu bağlamda böyle bir düşünsel arkaplanı hiçe sayıp, “bu adamlar dümdüz subay” diye olayı geçiştirmek, hiç hakkaniyetli değil. Atatürk’ün elyazmalarındaki “dayanışmacılık” kısmının dayandığı tarihi geleneği ve bunun niteliğini görmemek, oldukça zor. Fransız solidarizminden Cumhuriyet’e uzanan düşünsel gelenekle de sınırlı değil bu. 1930’lardaki Kemalizm tartışmalarında da birçok farklı düşünsel geleneğin etkisine rastlayabiliyoruz. Üstelik mesela Hasan Ali Yücel üzerindeki hümanizm etkisi ve buna dayalı olarak yazıp çizdikleri; veya Dewey’in eğitim felsefesinin nasıl köy enstitilülerine ilham verdiği hususu da birer örnek. Bunu söylerken, dönemi bir akademik fikir tartışmalarına indirgemek gibi bir niyetim yok; fakat sadece, bunun da mevcut bulunduğunu ifade ediyorum. Zira 1930’larda açıkçası canlı bir kültürel hayat da vardı. Tuncay Birkan’ın Dünya ile Devlet Arasında Türk Muharriri kitabı, 1930’lardaki kültür ve edebiyat tartışmalarının, sansür uygulamalarının varlığına karşın, nasıl kompleks bir düşünsel temele, duygulara ve hayallere göre şekillendiğini uzunca gösterir örneğin. Üstelik bu insanlar kendi başına nesne de değildi, birçok kere içinde bulundukları bağlamı, mesela dil devrimi örneğinde olduğu gibi, şekillendirmeyi başarmış simâlardı.
Cumhuriyet bir stratejiydi de, doğru. Fakat aktörlerin izlediği stratejiler ile onların barındırdığı düşünsel etkileri ayırmak mümkün değil. Zira 1923’te ilan edilen Cumhuriyet, çoğu açıdan oldukça beklenmedik ve alışılmadık özellikler de taşıyordu. Medeni Kanun bağlamında, meclisin tavrına karşın, Atatürk’ün yukarıdan tek başına etkisiyle şerri hukuk tartışmalarına noktayı koyması bir örnektir.
Genel olarak, Ha-Joon Chang’in Kicking Away the Ladder kitabının neredeyse tamamı, tarihsel açıdan hatalı ve yüzeysel bir okumaya dayanıyor. Aslında lise yıllarımda Chang’in çalışmalarını severdim. Ancak lisans döneminde Profesör Koyama ve Rubin ile birlikte yazdığı kitabı okurken dipnotlarda Irwin’in çalışmalarına rastladım. Ardından, Irwin’den başlayarak alakalı literatürü okumaya başlayınca; son 20 yılda iktisat tarihi literatüründe bebek sanayi korumacılığı hipotezinin ampirik olarak büyük ölçüde geçersiz kılındığını görmüş, Chang’in adeta insanları kandırdığını fark etmiştim :D Kitapta resmen doğru ve olgusal bir tane bile bir şey yok. İngiltere’deki gümrük kanunlarını bile doğru aktarmaz! (sheilagh oglieve, Chang’in bu çarpıtmasını çok iyi afişe etmişti:D)
Örneğin Prusya meselesinde, gümrük vergilerinin birincil rolü oynamadığını kabul etse de Chang, bunların “olumlu etkilerini” vurgulamaktan geri durmaz. Oysa bu konudaki nispeten yeni bir çalışma, Prusya örneğinde gümrük vergilerinin etkilerini ampirik olarak ayrıştırarak devletin uyguladığı gümrük vergilerinin etkisiyle “bileşim” ve “fiyat” etkisini birbirinden ayırıyor. Bu ayrıştırmanın ardından, gümrük vergilerinin sanayileşme üzerinde kayda değer bir etkisinin kalmadığını görüyoruz:
Reading for the next iteration of my series on state capacity in Prussia and it is interesting to see where popular account such as Ha-Joon Chang get their image of Prussia as a case of state-led economic development from and why it is largely wrong.
Atatürk’ü anarken hala Atatürkçülere laf yetiştirme derdinde olmak çok üzücü bir durum. Akyol, 1920’lerin ve 1930’ların bize çözüm sunamayacağını söylüyor. Oysa nasıl ki Akyol, Tocqueville, Montesquieu ve onların temsil ettiği düşünsel gelenekten hareketle Türkiye için bir çözüm yolu öneriyorsa, neden bir başkası da Cumhuriyet devriminin dayandığı düşünsel altyapıdan esinlenerek bir çözüm formüle edemesin?
Meseleyi yalnızca kuvvetler ayrılığı ve kuvvetler birliği ikiliğine indirgemek de başlı başına ayrı bir problem. Kimse Cumhuriyet’in düşünsel altyapısını inceleyip ondan esinlenirken “hadi kuvvetler birliğine geri dönelim” demiyor. Fakat Akyol’un ısrarla görmezden gelmeyi tercih ettiği bir husus var: Cumhuriyet’in düşünsel altyapısından esinlenmek, Atatürk’ün sözlerinden ve alıntılarından hareketle basit, sloganvari çözümler formüle etmek anlamına gelmez. Nitekim Cumhuriyet’in kurucu düşüncesinin beslendiği ve üzerine yeni bir siyasal düşünce inşa etmeye çalıştığı Fransız Üçüncü Cumhuriyeti’nin felsefi geleneğinin varlığı, tek başına bu indirgemeci yaklaşımı çürütmeye yeter.
Atatürk’ü anlamak - Taha Akyol https://t.co/ywa1jown1q @KararHaber
Atatürk konusunda farklı düşünceler, duygular var. İki gerçek inkar edilemez:
1.Milli Mücadele’nin rakipsiz lideridir.
2.Devrimci bir liderdir.
Zeferden sonra yollar ayrındı: M.Kemal ve İsmet’in devrimci Halk Fırkası… Karabekir ve Rauf’un evrimci Terakkiperver Fırkası.
Devrim, muhalefete son verdi.
Nutuk tarihi bir belgedir aynı zamanda muhalefete karşı polemiktir.
Nutuk’la birlikte İnönü’nün, Karabekir’in, Rauf’un, Ali Fuat’ın yazdıkları okumadıkça, resmin tamamı görülemez.
Tek Parti rejimin metotları ve zihniyeti, artık tarihin konusudur.
Atatürk, Milli Mücadele lideri ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu olarak milyonların kalbindedir.
Türkiye’nin geleceği, Cumhuriyeti’imizi kuvvetler ayrılığına dayalı, demokratik hukuk devleti seviyesine çıkarmaktır.
Daha önceki mesajlarımızı okudum.Abim mezarına kabul edildiği için sevinmiş.Bir de bana da sevinmemi söylemiş.Bu kadar. Başka diyecek bir şeyim yok.Üç beş daha fazla kazanmak için benim abimi diri diri yaktılar.
#patlama
COP31 için Antalya'da iklim namına organize bir çılgınlık yaşanıyor. Maliyetleri tahmin edebilmeniz için:
- En uygun oteller 150-200 Euro seviyesinde, bildiğimiz ortalama tatil otelleri gecelik 350-400 euro. İyi otellerin gecelik ücretlerinin ucu bucağı yok.
- Standlar için bazı ekipman maliyetleri:
Çöp kutusu 100 dolar,
otomatik kahve makinası 1650 dolar,
Koltuk çeşitleri 1250-1650 dolar.
Sandalye çeşitleri 400-850 dolar.
Kahve masaları 300-2000 dolar.
- Standlar için yer kiralama bedellerine hiç girmiyorum çünkü katalog fiyatlarına istinaden söylüyorum: HERKES KAFAYI YEMİŞ.
- 100 bin katılımcının gidiş-dönüş uçak biletleri en ihtiyatlı tahminle 50-70 milyon dolar tutar.
Bir arkadaşım bugün Fiji > Yeni Zelanda > Los Angeles > İstanbul > Antalya rotasıyla gelen bir katılımcıyla tanışmış. Bu rota tek başına Türkiye’de ortalama bir insanın bir yıllık karbon salınımından daha fazla sera gazı salıyor :)
Bugün abimin sadece saçını görebildim. Acımı sizler anlayın.Yarın abimin cenazesi kalkacak.Cenazeden sonra her türlü konuşmaya,röportaja açığım.Lütfen bana ulaşın.Ölüler hakkını savunamaz,bu bizim görevimiz.
Cenaze öğle namazında Fatih Sultan Mehmet Camii'denkalkacak.
#patlama
Devletten hukuku çıkardığınızda elinizde kalanın adına devlet değil çete denir.
Ve hukukun sınırlandırmadığı böyle bir düzen her zaman kendi kötülüğü için bir gerekçe bulur.
Bugün “siyasi ve askeri casusluk” diye gerekçe uydurmaya çalışarak boyundan büyük işlere kalkışan çete mensubuna Murathan Mungan’ın söylediklerini anımsatmak elzem:
“Büyük konuşmasın hiç kimse hayat kelimelerden daha büyük.”
“Rethinking Kemalism with Hüseyin Nail Kubalı: Solidarism beyond Corporatist Teleology” makalem Turkish Studies’te yayımlandı.
Uzun süredir aklımı kurcalayan soru şuydu. Kemalist solidarizm korporatizm dışında düşünülemez miydi?
https://t.co/Z4qyxXbM2F
Aliyev, her hamlesiyle Erdoğan'a karşı hamle yapıyor. Bu diplomatik krizin 3 önemli sonucu oldu:
1- Erdoğan'ın suni "dünya lideri" imajı yerle bir oldu.
2- Tr'deki İslamcı taban ile iktidar arasındaki ideolojik mesafe daha da açıldı. +++
Emin’e katılmadığım tonla konu vardır; fakat kölelik meselesinde haklı. Öncelikle, ekonominin bütünü açısından ortaya çıkan verimlilik meselesi ile iktisadi aktörlerin bireysel olarak karşı karşıya kaldıkları teşvikleri ve kârlılığı birbirinden ayırmak gerekiyor.
Kölelik, Güney ekonomisinin bütünü açısından oldukça verimsiz bir kurumdu. Bu yıl okuduğum en ilginç iktisat doktora tezlerinden biri, kölelik 60 yıl daha erken kaldırılmış olsaydı, Güney’in 1910 yılındaki GSYİH’sinin yüzde 43 daha yüksek olabileceğini tahmin eder. Buna karşın, bireysel plantasyon sahipleri ve tarım sektörü açısından köle emeği son derece kârlıydı.
Allen, Chen ve Naidu’nun bu seneki bir projesi, köleliğin kaldırılmasının sektörel etkilerini coğrafi düzeyde hesaplamay çalışır. Aşağıda çalışmanın temel bulgularını gösteren haritayı bırakıyorum. Mavi renkler çıktıda düşüşü, kırmızı renkler ise artışı gösterir. Görüldüğü üzere, köleliğin kaldırılması Güney’in neredeyse tamamında tarımsal üretimde keskin bir düşüşe yol açıyor (a). Buna karşılık, işgücünün serbestleşmesi sanayileşmeyi ve yapısal dönüşümü önemli ölçüde hızlandırıyor.
Dolayısıyla, ekonomi genelinde önemli bir verimlilik ve refah kazanımı ortaya çıkarken, bu dönüşümün kazananları ve kaybedenleri de vardı. Köle emeğine dayalı üretim düzeninden kazanç sağlayan plantasyon sahipleri ve genel olarak Güney’in tarım sektörü, bu dönüşümün kaybedenleri arasındaydı.
Jahrein, Emin Uygun'un söylediklerine cevap verdi.
“18 yaşına girdikten kısa bir süre sonra iş hayatına atılmadın; amcana gidip "bana sigorta başlatalım" dedin. Kanıtların varsa göster. 18 yaşında seni kim alsın işe? 17-18 yaşında çocuğa kimse sigorta yapmaz. Sanayide manayide, kurumsal şirkette yaparlar.
Sen 23 yaşında 9 ülkede kaç yıl yaşamış olabilirsin? Bu 1-2 ay yaşadıklarını falan "yaşadım" mı sayıyor acaba? Benim İngiltere'de 1 yılım geçti, "İngiltere'de yaşadım" diye saymam. Çok delüzyonel bu çocuk. Sana spesifik olarak sataşan yok. İnsanlar görüyor, "şu malın anlattıklarına bak" diyor, t*şak geçip kapatıyoruz. 9 ülke gezmişsin, üniversite mezunluğunu hala bir ilim veya irfan kıstası sayıyorsan gerçekten pasaportunu yak.
Kasa açma sponsorluğu aldım, o legit bir şirket. Kapatıldığı gece açıldı. Deterjan olayının benle ne alakası olabilir? Bula bula CHP trollerinin bulduğu deterjan olayını mı buldun? Ben mesela bir tane limon sıkacağı satsam, bu limon sıkacağını üreten adam birilerini dolandırsa benle ne alaka yani?
"Jahrein okuyabiliyor mu?" kısmı anırttı bu arada. Onca ülke gezmişsin, Türkçe'yi zar zor konuşuyorsun. Ben 3 dilde okurum, konuşurum, tartışırım. Sizin ağababalarınızı, formasyonlu phd'lerinizi biz son seçim dönemi ters tutup düz s*ktik. Hepsi bir şeyler yazdı çizdi, bizim dediğimiz oldu. Demek ki bu işler formasyonla olmuyormuş. Cahil olduğun o kadar belli ki... Karl Marx eserlerini bir oku. Ben Marx'ı 19 yaşında ana dilinde okumuş adamım, "Okuyabiliyor mu?" diyorsun. Bizim cephanemizde 4000 kitap var. Arkaya raf dizmekle olmuyor o işler.
Sen projesin. Belli zaten ne olduğun. Benim burnuma başka bir koku da geliyor da... İstediğin küpeyi tak, ben senin içindeki o maklube kokusunu alırım.”
@emremavistr Tam anlamıyla sataşabilmek için önce anlatım bozukluklarıyla malul cümleler kurma alışkanlığından tez vakitte vazgeçmen gerekiyor, benden söylemesi :d
Atatürk’ün hatırasına saygı duymayanlar, bizden de saygı beklemesin. Bu kadar basit. Anmıyorsan, sonra gelip “aman efendim bize neden saygı duymuyorlar” diye mağduru oynamayacaksın.
Zamanında o faşoları destekleyip alkışlamadın mı? Şimdi hiç bilmiyormuş gibi yapma. 66. madde konusu açılınca nedense tartışmaktan kaçınman da ayrıca güldürdü. Türkiye’de sivil milliyetçilik meselesini tartışırken 66. maddeyi dışarıda bırakmak zaten mümkün değil. Günün sonunda sen de Amedspor gibi bu ulus tahayyülüne karşı çıkıyorsun zira. Üstelik, Türkiye’nin üniter varlığına karşı çıkanlara tepki gösterdiğim bir gönderiye gelip “E hani sivil milliyetçilik?” diyebilecek kadar histerik bir konumdasın. Sonra da “çok konuşma” cevabını alınca “E o zaman onlara da çok konuşma de” diyorsun. Ulan, zaten o gönderi bahsettiğin güruha karşı bir tepki. Sen gelip burada sataşıyorsun; cevabını alınca da “E hani onlara?” demene hiç gerek yok :D
Ahmet vekilimizin eşi Yonca Şık gözaltına alındı.
Hırsızlığını arsızlıkla, haksızlığını hukuksuzlukla perdelemeye çalışanlara sözümüz belli: Gözaltılarla, düzmece mahkemelerle, yalan, iftira ve tehditlerle bizi korkutamazsınız.
Siz gideceksiniz, biz kalacağız!
Şahane bir ülkede yaşıyoruz
Dün Erkan Baş , Ahmet Şık’a twitini silme karşılığında Ahmet Saymadi’yı tutuklamama teklifi iletildiğini söylemişti.
Ertesi gün Ahmet Şık’ın eşini gözaltına aldılar.
Adaleti sopa yapmışlar sallıyorlar.
Bakın hiç politik doğruculuk yapmayacağız.
Sizi sizin adaletinizle yargılayacağız
@fusinka_ Neyse, ama demeye çalıştığım mevzu bu. Ha, ama kültür savaşı hususunda dediklerine katılıyor; fakat sadece bunun o kapsamda ele alınabileceği hakkında emin değilim.