Bazen güvendiğiniz dağlara kar yağması iyidir. Kendi ayaklarınızın üzerinde durmanızı sağlar. Biriken öfkeniz ve iradeniz, çetin yolları aşmanızı sağlar. Bazen içinizdeki karanlık yerlerde, yarı yolda bırakılmış hissetmeniz gerekir.
Ve sevilmek için “tümüyle” normal, kaygısız, sorunsuz olmanız gerekmiyor. Sevilmek, böyle bir şey değil. Biri sizi bu yolla sevmek istiyorsa da (düzelirsen, kaygılarından kurtulursan vb söylemlerle) sevgisi gerçek değil.