Behnam Amini

Writer, researcher.

[Behnam Amini @AminiBehnam]

فکر می‌کنم عنوان کامل مقاله به اندازه کافی گویا باشد.
«جمهوری اسلامی و مخالفانش: حکومتی مخوف و خلاق، اپوزیسیونی ناکارآمد»

[Radio Zamaneh @RadioZamaneh]

دیدگاه|| جمهوری اسلامی و مخالفانش
بهنام امینی ــ در آستانه سالگرد #قیام_ژینا قرار داریم. این مقاله خلاف یک جریان نیرومند موجود در فضای رسانه‌ای حرکت می‌کند؛ جریانی که حکومت را در حال سقوط می‌بیند و ضعف "اپوزسیون" را تنها در این می‌بیند که متحد نیست
https://t.co/AFDhEh87XI

[رضا حموله @reza_hamouleh]

جامعهٔ ایران در حال از هم پاشیدن است، مردم در حاشیهٔ شهرها مستئصل و گرفتارند.
شما خارج‌نشین‌‌های توییتر هم یا بر سر هم می‌زنید یا فضای شمال تهران را جای وضعیت عادی می‌فروشید یا برایمان تقاضای بمب‌باران می‌کنید.
کاش پولم را برای وی‌پی‌ان هدر نمی‌دادم و شما را نمی‌دیدم.

[Fouâd Oveisy @consul_general]

Azizi’s sophisticated analysis correctly disputes claims by Axios and similar outlets of a factional war in Iran. He is right that the split lies within the hardline bloc. I would, however, refine the two positions on which Azizi’s framing rests.

I would define the first faction as doctrinal (the Endurance Front), which treats nuclear and Hormuz sovereignty, the Axis of Resistance, and missile posture as linked instruments of strategic depth. On this view, Iran is defending its role as a forward base within a wider BRICS front, tied to Eurasian corridor politics and the rollback of US power across the region. That is why I argued in my April 13 Substack article that this position is irreducible to “maximalist” Iranian demands in negotiations. Rather, it sits inside the struggle over the Belt and Road, the Digital Silk Road, and the International North-South Transport Corridor, just as Israel and its partners seek to build rival routes through IMEC. The doctrinal current in Tehran is defending that role.

The second, conciliatory faction emphasises the cost of pursuing this doctrine under current conditions. If the US, under Israeli pressure, shifts from military attrition and a blockade to sustained attacks on both military and civilian infrastructure, it will threaten the regime’s internal coercive capacity. Effective civilian repression depends on functioning civilian infrastructure, including communications, detention systems, payroll networks, and transport corridors. Once that infrastructure is degraded, the state’s ability to move forces, sustain deployments, isolate rebellious regions, and suppress unrest weakens, especially in the peripheries. That is why a blockade and an indefinite ceasefire do not merely reduce state revenue but also deepen internet blackouts, leading to job losses, commercial paralysis, and strain on civilian life. Over time, that pressure can rekindle unrest rooted in economic discontent, while the coercive power to contain it weakens. This internal scenario is at the core of the argument in Tehran.

The current American posture sharpens that dilemma. The Abraham Lincoln remains in the Arabian Sea, the Gerald R. Ford is in the Red Sea, and the George H. W. Bush is approaching the former theatre. That positioning preserves coercive options from both east and west, sustains pressure on Hormuz, and contains the Houthi front. It does not yet preclude an immediate decision to escalate, but it preserves that option as the blockade continues. The practical question in Tehran is therefore precise: can the regime maintain its forward posture while sustaining the infrastructure needed to support itself internally and to withstand external pressure? Tehran’s position is not, per se, maximalist, but it could be overplaying its hand.

[nimania 🏳️‍⚧️ @nimnia11]

این‌ها را برای تو می‌نویسم شقایق نوروزی، که ما روایان آزارها و خشونت‌هایت را مگس‌هایی در باد خطاب کردی.

من شخصا به همه کسانی که در این مدت، بدون اینکه تمرکزشان را از جنایت‌های جمهوری اسلامی بردارند، همزمان به جنایت‌های اسرائیل، آمریکا و ترامپ که اصلا دشمن خونی من و امثال من است هم پرداختند، احترام می‌گذارم. این کار ساده‌ای نیست. اینکه بتوانی چند ساختار خشونت را همزمان ببینی و نام ببری، بدون اینکه یکی را فدای دیگری کنی، برای من ارزشمند و قابل احترام است و با آنها همدلم.

اما مسئله‌ی من با تو فرق دارد.

مساله من موضع سیاسی تو نیست. مساله عدم صداقت توست. تو داری روایتی میسازی تا به واسطه آن چهره مخدوش خودت را از بلایی که بر سر جنبش می‌تونی ایران آوردی خلاص کنی، نه اینکه واقعیت را بگویی و این تفاوت مهمی است.

تو همان کسی هستی که کار داوطلبانه و تلاش‌های زن‌های ترنس، زن‌هایی مثل من را به نفع خودت مصادره کردی، از قلم و اندیشه‌های ما حتی در صفحه شخصی خودت استفاده کردی و مردم فکر می‌کردند اینها را خودت می‌نویسی. همانطور که حالا فکر می‌کنند این‌ها کلام توست، بدون اینکه هزینه‌ای که ما دادیم را بپذیری، بدون اینکه جایگاهت را شفاف کنی.

یادم هست وقتی رفتی و در برنامه کامبیز حسینی نشستی، ازت پرسیدم: پس پرنسیپت کجاست زن؟ چطور می‌شود خودت را فمینیست اینترسکشنال بدانی، اما در فضایی بنشینی که میزبان سابقه قلدر‌ی، روایت‌های کوییرستیز و زن‌ستیز دارد.

این سوال هنوز هم برای من پابرجاست. فمینیسم مگر یک برچسب است که هر جا به نفعت بود و نیاز به مجوز ورود داشتی از آن استفاده کنی؟ پرنسیپ یعنی انتخاب‌های سخت، حتی وقتی به ضررت تمام می‌شود.

یادت می‌آید به تو گفتم که خواهر جان با هر رسانه‌ای مصاحبه نکن. اینکه تریبون داشته باشی مهم است، اما مهم‌تر این است که آن تریبون چه چیزی را بازتولید می‌کند. افسوس که عنوان خواهر هم برایم خالی از اعتبار شد. حتما بخاطر داری که چقدر بخاطر همنشینی هرروزه تو با عده‌ای از فمینیست‌های «ترف» هشدار دادم؟ و چطور شانه بالا انداختی و حرف من را بی‌اعتبار کردی؟

تو همان کسی هستی که وقتی به نفعت بود، هر روز در ایران اینترنشنال حضور داشتی. آن موقع که نیاز داشتی برندت را بسازی، حالا مواضعت تغییر کرده؟ خیلی سریع، خیلی بی‌هزینه.

دو روزه ضد جنگ شدی.
دو روزه چپ شد

زخم‌هایی که تو به من زدی، درست در یکی از آسیب‌پذیرترین دوره‌های زندگی‌ام بود، وقتی بعد از ۱۵ سال از پارتنرم رامین جدا شده بودم و از نظر روانی در وضعیت پایداری نبودم. در همان دوره‌ای که مدام با افکار مرگ دست‌وپنجه نرم می‌کردم، تو بخاطر یک کار داوطلبانه آنقدر فشار و تنش به من وارد کردی که تا مرز فروپاشی پیش رفتم.

مشکل من اصلا این نیست که آدم‌ها تغییر می‌کنند. مشکل این است که این تغییر وقتی اتفاق می‌افتد که دیگر هزینه‌ای ندارد.

دیر آمدی اما انگار خیلی عجله داری که سریع هم از این موقعیت عبور کنی، بدون اینکه پاسخ‌گو باشی.

#من_هم

[Behnam Amini @AminiBehnam]

دعوت به مناظره با محورمقاومتی‌ها را به دلیل ضرورت شفاف‌کردن مرزبندی‌ها، دفاع از چپ مترقی و مستقل، و رد و نفی پروپاگاندای همراهی همه چپها با جمهوری اسلامی قبول کردم. نکات ناگفته زیادی هم باقی ماند که در صورت ادامه بحث آنها را هم مطرح خواهم کرد. https://t.co/j0fKm5hNCV

[The Kobeissi Letter @KobeissiLetter]

BREAKING: US March PPI inflation rises to 4.0%, its highest since February 2023.

Core PPI inflation was unchanged, at 3.8%, also the highest since February 2023.

We are now officially seeing inflation metrics in the US that are at 4% or higher.

Inflation is back.

[Naeim Najafi | نعیم نجفی @Naeim_najafii]

کرماشان | از دبیراعظم به‌سمت میدان شهرداری
تقدیم به عزیزانی که دور از وطن‌اند؛
تصاویری از دیروز کرمانشاه (۲۳ فروردین ۱۴۰۵)؛ در روزهایی که میان سایه‌ی جنگ، بیم و امید و قطعی اینترنت می‌گذرد.

• مسیر دبیراعظم به سمت میدان شهرداری، اصالت دیرین شهر را در سینه دارد؛ تجلی‌گاه محله‌های قدیمی همچون چنانی (چەنانی)، علافخانه، برزه‌دماغ (بەرزە دەماخ)، فیض‌آباد (فەیزاوا)، سرتپه (سەر تەپە)، سبزه‌میدان (میدان توپخانه)، آوشوران، تاریکه‌بازار (تیەریکە بازاڕ)…

این محله‌ها برای اهالی این شهر، از دیرباز تاکنون، یادآور خاطراتی ماندگار، رویدادهای مهم سیاسی اجتماعی و پیوندهایی گسست‌ناپذیرند؛ از عصر مشروطیت و مجازات «اعظم‌الدوله» (حاکم مستبد شهر) در سبزه‌میدان توسط مبارزین کرماشانی، تا تلاطم‌های جنگ جهانی اول و تشکیل «دولت موقت ملی» در کرمانشاه، و وقایع حساس جنگ جهانی دوم…

محلاتی که زادگاه اساتیدی نظیر شهرام ناظری و کیهان کلهر، میرزا رضا کلهر، شاعر و مبارزانی نامی چون ابوالقاسم لاهوتی و نویسندگانی بزرگ همچون علی‌اشرف درویشیان هستند.
همچنین یادآور چهره‌های تاثیرگذاری چون هرمز گرجی‌بیانی (دبیر و مؤسس کانون مستقل معلمان که در ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ اعدام شد)؛ حسین‌علی‌خان هندسی (بنیان‌گذار آموزش نوین و مؤسس اولین مدرسه‌ در کرمانشاه در سال ۱۲۷۸)؛ ایرج هندسی (از پیشکسوتان روزنامه‌نگاری در ایران) و دکتر محمد کرمانشاهی (کفیل‌الاطباء)؛ اولین پزشک دانش‌آموخته و بنیان‌گذار طب نوین در ایران که در سال ۱۲۶۷ از فرانسه فارغ‌التحصیل شد.

هر سوی این مسیر، تجلی‌گاه محله‌هایی است که بخشی مهم از تاریخ و دارایی‌های کرماشان است؛ مسیری که حتی خشت‌خشتِ «خانه خدیوی» در محله سرتپه را در سینه دارد؛ جایی که اولین طنین صدای رادیو کُردی کرماشان از آنجا برخاست.

🎵 سرود کرماشان
با صدای فریدون صدیق و مریم خانه‌ساز

[Banafsheh.Jamali @BanafshehJamali]

تظاهرات ضد جنگ و ضد جمهوری اسلامی در تورنتو. آن پرچمهای شیر و خورشید و اسرائیل و ساواکی که در تصویر دوم میبینید پرچمهای سلطنت طلبان بود که آمده بودند با شعارهای کینگ رضا پهلوی، به خیال خودشان نگذارند تا این تجمع تشکیل شود. ما فریاد میزدیم زن، زندگی، آزادی، آنها فریاد میزدند فلانمان در نوار غزه. ما فریاد میزدیم اعدامها را متوقف کنید، آنها فریاد میزدند مرگ بر سه فاسد. ما فریاد میزدیم زندانی سیاسی باید آزاد گردد آنها فریاد میزدند جاوید شاه. ما فریاد میزدیم نه به جنگ، آنها تنکیو ترامپ و بی بی میگفتند. دختری را دیدم که پرچم اسرائیل بدست به دیگری میگفت امروز پلیس با آنها است و باید مراقب باشیم خیلی نزدیکشان نشویم. راستش هرروز بیشتر درک این گروه برایم سخت‌تر و سخت‌تر میشود.

#نه_به_جنگ

[Fouâd Oveisy @consul_general]

True, but IR cannot assert Hormuz sovereignty atop nuclear sovereignty and Axis of Resistance. Something must give, signalling improved behaviour. Playing hardball and zero-sum games are not the same. Both Iran and the US are overplaying their hands—risking irrational politics.👇

[Middle East Eye @MiddleEastEye]

During an appearance on France’s LCI earlier this week, Reza Pahlavi, the son of Iran’s last Shah claimed that he had never called for foreign military intervention in Iran.

This comes despite previous comments such as those he made during an interview with American political commentator Glenn Beck in February, where he said: “Only a foreign military intervention can neutralise the apparatus of repression in Iran, namely the IRGC.”

[Fouâd Oveisy @consul_general]

Cracks in the IRGC over grand strategy would show around Hezbollah. Abandoning "axis of resistance" allies is a fair price for normalising relations with US—unless a faction in IRGC vies for retaining control over chokepoints like Bab al-Mandab as a deterrent against future wars.

[Fouâd Oveisy @consul_general]

While deterrence is already established, imposing its will on the US would secure North Korea-like deterrence against future intervention without going nuclear, while positioning the IRGC as a regional hegemon and economic power in Iranian reconstruction.https://t.co/9XmL4tuhNS

[NetBlocks @netblocks]

⚠️ Update: #Iran's internet blackout is now the longest nation-scale internet shutdown on record in any country, exceeding all other comparable incidents in severity having entered its 37th consecutive day after 864 hours.

[Farzad Seifikaran @FSeifikaran]

۱- مسلح کردن معترضان ایرانی و چند سوال

فارغ از اینکه حرف‌های ترامپ در موارد متعددی چقدر می‌تواند بی‌پشتوانه باشد و سریعا تغییر کند، اما با فرض صحت ادعای مسلح کردن معترضان ایرانی، چند سوال را بررسی کنیم:

- جدا از اینکه مشخص نیست منظور ترامپ از کردها دقیقا چه گروهی‌ست،👇

[Saniya Sayed @Ssaniya_]

Only 35 days of war with Iran and he is already saying Allahu Akbar.

[Behnam Amini @AminiBehnam]

@MarandiSahel مفصله. برای شروع اینها را ببینید:
درباره بزرگیان:
https://t.co/jQZu4USCz4
https://t.co/H5pS2rsboi
https://t.co/wFEy8xW3pt
درباره خلجی: هشتگ #خلجی_گیت را دنبال کنید

[Behnam Amini @AminiBehnam]

مسأله فراتر از اپوزیسیونه. جامعه روشنفکری ایرانی هم همینه. باندبازی و فرقه‌گرایی، منطق غالب تعامل اجتماعی-سیاسیه. هر گندی هم بزنید کافیه به دسته و باندی وصل بشوید و آن گروه هم با تمام ادعاهای اخلاقی و مترقی، سوابقتان را ندید می‌گیرد. مثالها فراوانند: خلجی، مهاجرانی، بزرگیان...

[LeyLaa 🌳 @leilaakhoda]

چرا اپوزوسیون ایران اینقدر فاسده؟
طرف هنوز یک هفته نیست از یه رسانه مزدوری اومده بیرون، یک خط توضیح درباره سازوکار اون شبکه نداده، حتی یه لحظه هم از عملکرد خودش شرمسار نشده
مث یه قهرمان اومده نشسته رو سن داره به بقیه درس چگونه فکر کنیم و چطور عمل کنیم می‌ده

[اسماعیل بخشی @salooooch]

ما مردم ایران بین دو گروه جانی گرفتار شدیم،گروه اول میخواهند با جنگ و سرکوب و خشونت برای آخرتمان بهشت بسازند و گروه دوم که میخواهند با جنگ و بمب و کشتار دنیایمان را بهشت کنند
ما هیچکدام را نمیخواهیم ما فقط آرامش و وطنمان را میخواهیم تا در آرامش، وطنمان را آنگونه که میخواهم بسازیم

[The Baloch World @TheBalochWorld]

تنب کوچک و تنب بزرگ جمعیت بومی ندارند و ایران به بومیان عرب ابوموسی ملیت ایرانی نداده و نمیده، غالب جمعیت موقت و نظامی اند که ده ساله فوقش اومدن جزیره.

یعنی متاسفانه برخلاف قشم، کیش یا هنگام یک جمعیت بومی هم نداریم که در صورت استعمار جزایر بتونه مثلا حرکتی بزنه و این حمله رو محکوم کنه.

[Fouâd Oveisy @consul_general]

The Iran–Israel–US war has entered a third phase, where negotiation and coercion operate together. From Hormuz and island threats to escalation scenarios in Lebanon and Yemen, I trace how conflict is changing and which outcomes are likely.https://t.co/yeC55IgsEv