در عرض یک هفته پل راه آهن که اسرائیل زد را باز سازی کردند!
دو نتیجه می خواهم بگیرم
1 - پس می بینید که اگر بخواهند کار کنند خیلی سریع انجام می شود و 47 سال نخواستند و هر چه داشتیم را صرف جنگ و نابودی دیگران و پر کردن جیبشان کردند. اگر برای ایران خرج می شد شاید خیلی از کشورهای اروپایی جلوتر بودیم!
2 - دوباره جنگ شروع شد و پل راه آهن و اتوبانها را زدند زیرساخت تان درد نگیرد خیلی سریع می شود اینها را باز سازی کرد.
حشدالشعبی اومده که از کشور دفاع کنه؟ برفرض که درست؛ هواپیما و ضدهوایی و رادار آورده؟
جلوی حملات هوایی آمریکا و اسرائیل چی کار میخواد بکنه پس؟ فحش بده؟ تف کنه؟
برای مقابله با حملهی زمینی اومده؟ باشه، قبول. وسط تهران چه غلطی میکنه پس؟
کاش پول بگیرید اقلا بابت نفهمیتون.
اون صحنه که هلیکوپتر امریکایی داره آزادانه تو حومهی یاسوج پرواز میکنه و سمند نیرو انتظامی زده بغل مامورا با کلت سمتش شلیک میکنن خلاصهایه از توان جنگی جمهوری اسلامی.
آپاچی در حدی آدم حسابشون نمیکنه که بدون هیچ اعتنایی حتی تغییر مسیرم نمیده در حالی که اگه نود درجه بچرخه و تیربارشو روشن کنه کشتن این چند تا مامور بیشتر از چند ثانیه وقتشو نمیگیره، ولی کاریشون نداره چون براش خطری ندارن.
حالا همین مامورای خایهمال طوری مردم بیدفاع رو به رگبار میبستن که گویا دستور دارن هرچی میتونن بیشتر بکشن. ملت همین چیزا رو میبینن که باعث شده خیلیاشون از تموم شدن جنگ و تنها شدن با این آدما بیشتر از بمبارون امریکا و اسراییل بترسن.
شبهای ۱۸ و ۱۹ دی هنوز با چند نفری از داخل اراک در تماس بودم. روایتهایی که برام میگفتند شوکهکننده بود و فکر میکردم دارند اغراق میکنند. اما وقتی چند روز بعد، کمکم بقیه هم وصل شدند، فهمیدم که واقعا با ماشین نظامی از روی سر میثم صابری رد شدند، به قلب و سر امید و مهرداد و علی و ستایش و پرستو و دستکم ۸۴ نفر دیگر شلیک کردند. خانوادهها رو مجبور کرده بودند پول گلوله بدن. مجبورشون کرده بودند که عزیزانشون رو شبانه در قبرستانهای خارج شهر دفن کنند. اونقدر تهدیدشون کرده بودند که خیلی از خانوادهها بعد از اینکه خبر رو منتشر میکردم، به من پیام میدادند و اعتراض میکردند که چرا خبر جانباختن عزیزشون کار کردم. حق هم داشتند. حتی بعضی از خانوادهها رو تهدید کرده بودند که اموالشون رو مصادره میکنند و بچههاشون رو از تحصیل محروم میکنند. البته که کشتارهای اراک به اون دو روز ختم نشد. حسین وثوق رو فردای تجمعات، از جلوی در باشگاهش دزدیدند و با گردن کبود پیکرش رو تحویل خانواده دادند. علیرضا سیدی رو هم با بدن پر از ساچمه ربودند و یک هفته بعد، پیکر بیجان و شکنجهشدهاش رو ساعت ۴ صبح به پدرش تحویل دادند.
همین جنایتکارهایی که عکسشون رو این زیر میبینید، بچههای نازنین و شجاع ایران رو شکنجه کردند و جنایتکارانه کشتند. حالا دیدن داغ خانوادههای اینا، خبر اینکه توی تونلها زندهزنده دفن شدند، اینکه بدنهاشون تکهپاره شده، مرهمی است بر دل زخمخورده ما. من به مرگ ساده و سریع سپاهیها و آخوندها راضی نیستم. امیدوارم همهشون مثل همین ۴۲ نفری که ذرهذره توی تونل جون دادند، رنج بکشند. امیدوارم خانوادههاشون هم رنج بکشند، شاید رنجشون کمی دل ما و خانوادههای جانباختگان رو آرام کنه!
اعضای خبرگان اینترنت ندارن فکر کنم و گرنه خیلی ساده بود که پیدا کنن در ۹ اسفند ۱۴۰۲ در مصاحبه با خبرگزاری «ایلنا» محمود محمدی عراقی، عضو مجلس خبرگان گفت که خامنهای، «حتی با بررسی» یکی از فرزندانش به عنوان نامزد رهبری آینده حکومت مخالفت کرده است.
پدر شیردزد
۱-ننهٰ تو و مسن و یه جا دادیم رفته پیشقسط گلوله های A10. کالیبرتون فقط به فشنگ اون میخورد!
۲-اسهال عفونی! چهار سال پیش هر چی داشتم و نداشتم رو مصادره کردید. من موندم و خایه م!میخوری یا میبری؟
#علاجتون_پیش_عمو_اشکانه