خستهام، خسته از این گونه دوام آوردن
خستهام، خسته از این صبح به شام آوردن
خستهام، خسته از این خستگی پی در پی
خستهام، خسته از این دانه به دام آوردن...
#علیاکبر_یاغیتبار#ذکر_ایام
حدود ساعت یک و نیم شب از خونه رفقا اومدیم بیرون. پدرام گفت زودتر بریم خونه کاش امشب نزنه یهکم بخوابیم. یکی از بچهها گفت خبراومده جنگندهها همدانن زود بریم الان میزنه. رسیدیم به خونه. کلید رو چرخوندم و در بازشد و رفتیم تو خونه پدرام جلوتر از من رفت. دیدم از گوشه سقف یهصدایی
اگر جنگ شد، اگر اینترنت قطع شد، اگر دیگر نتوانستیم از حال هم باخبر شویم، اگر برای هر کدام از ما اتفاقی افتاد
فقط این را به یاد داشته باشید:
ما زندگی را دوست داشتیم. ما طرفدار مرگ، ویرانی و نفرت نبودیم. ما با استبداد مخالف بودیم چه آنکه در داخل، نفس را تنگ میکند و چه آنکه از بیرون، با بمب و تحریم و تهدید بر سر مردم آوار میشود.
دل ما برای مردم ایران میتپید. برای کودکی که باید آینده داشته باشد، برای زنی که باید بیترس زندگی کند، برای مردی که نباید زیر بار تحقیر خم شود.
ما زندگی بهتر میخواستیم. برای همه. بیاستثنا.
شاید آرمانگرایانه بود. اما آرمانِ ما، زندگی بود نه ویرانی.
اگر صدایمان قطع شد، بدانید که تا آخر سمت زندگی ایستاده بودیم.
گوئید به نوروز که امسال نیاید
در کشور خونین کفنان ره نگشاید
بلبل به چمن نغمه شادی نسراید
ماتم زدگان را لب پرخنده نشاید
خون میدمد از خاک شهیدان وطن وای
ای وای وطن وای ........
۸:۱۵ صبح خواستم برم بیرون. یه ماشین جلوی پارکینگ بود. زنگ زدم ۱۱۰: یه ماشین جلوی پارکینگِ ما پارک کرده.
-ماشین جلوی پارکینگتونه؟ ما دیگه با تلفن پیگیری نمیکنیم. برید تو سامانهی پلیسِ من ثبت کنین.
تو پلیسِ من نشد کاری کرد.
۸:۳۳ زنگِ دوباره: یه ماشین جلوی پارکینگِ ما پارک کرده.
یک دوره انیمیشنهایی ساخته شدن که از نظر گرافیکی و داستانی جلوتر از زمان خودشون بودن. آثاری که به شکل جادویی برای کوچیک و بزرگ جذاب بودن.
عنوان Treasure Planet یکی از اونها بود. اثری فراموش شده که بعد از حدود 23 سال هنوز هم وقتی اسمش میاد به فکر ریواچ کردنش میوفتیم.
بیشرفترین آدمها کسایی هستن که دستمزد مردم رو نمیدن یا دیر میدن و بعد پیگیری اونها برای گرفتن حقشون رو «دوزاری بودن» میدونن.
بیشرفترین آدمها کسایی هستن که جیب همه رو یا جیب خودشون مقایسه میکنن و نمیفهمن ۲۰۰ هزار تومن هنوزم برای بعضی از آدمها پول زیادیه.