برای من یکی از تاریکترین نقاط کارنامه قالیباف، واکنشش به پرونده محمد بیجه در سال ۱۳۸۳ بود. بهش فکر میکنم قلبم به درد میاد. بین ۱۷ تا ۲۷ کودک به شکل وحشیانهای مورد تجاوز قرار گرفته و به قتل رسیده بودن. قالیباف اون زمان فرمانده نیروی انتظامی کشور بود و دقیقا مثل امروز تشنه قدرت. پلیس چندبار به خونوادههای بچههای گمشده که کمبرخوردار بودن بیاعتنایی کرده بود. اگر دستشون رو دراز میکردن بیجه رو میگرفتن، با یک تحقیق ساده میشد از کشته شدن بچههای بیشتر جلوگیری کرد. انگار میترسیدن الگانسهای نوشون توی پاکدشت خاکی بشه. وقتی بالاخره بیجه دستگیر شد و کشور از شنیدن ابعاد جنایتها شوکه شد، بعضی مقامها دستکم ژست عذرخواهی و استعفا گرفتن. واکنش قالیباف چی بود؟ حاضر نشد حتی برای حفظ ظاهر عذرخواهی کنه و گفت این پرونده تجربهای برای اصلاح و آسیبشناسی عملکرد پلیسه!
کشته شدن این همه کودک که جمجمه بعضیهاشون با آجر خرد شده بود، از نظرش «تجربهای برای اصلاح عملکرد پلیس» بود. چرا عذرخواهی کنه وقتی سودی توش نیست؟
@psychogal0s حقیقتا گوه خوری پشت دخترا میشه چون خودشون مهمن از نظر اکثریت مثلاً دیدی کسی بگه هوی نره خر سیگار نکش بگا میری ..؟ نه ندیدی
ولی دختری که سیگار میکشه جذابه و اگه آدمی بتونه اونو از سیگار دور کنه و باهم باشن جذاب تره