Kamil Anduła

Historyk dziejów Ludowego Wojska Polskiego

@WBH_2016

[Kamil Anduła @AnduKamil]

Studzianki 1944! Maszynopis nowej książki już prawie gotowy. Jeszcze tylko ostatnie poprawki i na dniach wysyłam go do Wydawnictwa Bellona. Zgodnie z pierwotnym planem książka miała ukazać się właśnie dzisiaj, ale liczba nieznanych dotąd dokumentów przytłoczyła mnie do tego stopnia, że nie dotrzymałem terminu. Plusem jest jednak to, że do publikacji trafiło mnóstwo rewelacyjnych materiałów. Jestem naprawdę zadowolony z osiągniętego efektu i mam nadzieję, że Czytelnicy też będą zadowoleni.

[WCR Oświęcim @WCR_Oswiecim]

Wspólnie walczymy o zdrowie i sprawność żołnierza 15 Giżyckiej Brygady Zmechanizowanej im. Zawiszy Czarnego 💪

Każda wpłata i udostępnienie mają ogromne znaczenie!

https://t.co/6xix4O9fKy

[Wojskowe Biuro Historyczne @WBH_2016]

Oficer, dyplomata, polityk i publicysta. We wrześniu 1939 r. odpowiedzialny za ewakuację złota Banku Polskiego. Na emigracji współorganizował Komitet Narodowy Amerykanów Polskiego Pochodzenia oraz Instytut Piłsudskiego w Ameryce. Płk Ignacy Matuszewski urodził się 135 lat temu.

[Mateusz Grzeszczuk - Podróż bez Paszportu @PBPaszportu]

🇩🇪W furgonetce mężczyzny podejrzanego o sabotaż obiektów energetycznych w Niemczech, znaleziono notatnik z listą ponad 160 celów, z których część została już zaatakowana, a śledczy odnaleźli dowody w jego tajnych kryjówkach - DPA.

[Przewodzik @Przewodzik]

PrzewodzikKsiążkowy (wypisy)
PowojennyTydzień

„Przy­mu­sowe wy­sie­dle­nie 140 ty­sięcy lu­dzi wtedy, w 1947 roku, nie wy­da­wało się ni­czym waż­nym ani szcze­gól­nym. Bo niby dla­czego mia­łoby ta­kie być? Prze­cież w po­wo­jen­nej rze­czy­wi­sto­ści do po­rzu­ce­nia wła­snych do­mów zmu­szone zo­stały setki ty­sięcy Po­la­ków, a dzie­siątki ty­sięcy wciąż od­by­wały kary w głębi ZSRS. Ko­lejne par­tie de­por­to­wa­nych Niem­ców były trans­por­to­wane na za­chód, a ad­mi­ni­stra­cja w oku­po­wa­nych Niem­czech ugi­nała się pod cię­ża­rem ko­niecz­no­ści za­opie­ko­wa­nia się nimi.

Wy­sie­dlano Wę­grów z Cze­cho­sło­wa­cji i Wło­chów ze Sło­we­nii, ty­siące oca­la­łych Ży­dów pró­bo­wały zbu­do­wać nowy dom na gru­zach sta­rego, a je­śli nie – to w Pa­le­sty­nie lub na za­cho­dzie Eu­ropy. Co naj­waż­niej­sze, od Ham­burga do Trie­stu, nad całą Eu­ropą Środ­kowo-Wschod­nią, za­trza­snęła się że­la­zna kur­tyna i sta­li­ni­ści z mie­siąca na mie­siąc wpro­wa­dzali ko­lejne re­pre­sje. W Pol­sce wła­śnie sfał­szo­wali wy­bory, zmiaż­dżyli le­galną opo­zy­cję i pod­ziemny opór oraz przy­stę­po­wali do li­kwi­da­cji pry­wat­nego han­dlu.

Mi­liony lu­dzi z tru­dem wią­zały ko­niec z koń­cem, mie­rzyły się z biedną i opre­syjną rze­czy­wi­sto­ścią. Dla­czego więc kto­kol­wiek miał się przej­mo­wać nie­dolą grupy mało wy­kształ­co­nych chło­pów wy­wo­żo­nych z no­wych ru­bieży kraju na Zie­mie Od­zy­skane? Czyż nie za­słu­żyli oni na swój los, współ­pra­cu­jąc z ukra­iń­skimi na­cjo­na­li­stami lub zgoła Niem­cami?

Pa­trząc z tej per­spek­tywy, wy­sie­dle­nia w cza­sie ak­cji „Wi­sła”, je­śli w ogóle o nich wie­dziano, zda­wały się czymś nie­istot­nym, od­pry­skiem hi­sto­rii. Jed­nakże cier­pliwe trwa­nie mniej­szo­ści ukra­iń­skiej i łem­kow­skiej przy swo­jej mo­wie, wie­rze i kul­tu­rze, zbio­rowa od­mowa roz­to­pie­nia się w pol­skim mo­rzu, po­woli zmie­niały tę per­spek­tywę. Już w 1952 roku wła­dze zre­zy­gno­wały z pro­jektu po­lo­ni­za­cyj­nego. A w roku 1956, go­dząc się na pewne ogra­ni­czone cia­snym ide­olo­gicz­nym gor­se­tem ustęp­stwa w sfe­rze kul­tury i ję­zyka, przy­znały, że mniej­szość ukra­iń­ska w Pol­sce fak­tycz­nie ist­nieje, i w ten spo­sób wy­zna­czyły nowy po­czą­tek jej hi­sto­rii.

Hi­sto­rii, w któ­rej wy­wózka i wszyst­kie wy­pły­wa­jące z niej do­świad­cze­nia, duże i małe krzywdy, stały się punk­tem cen­tral­nym, wy­da­rze­niem, wo­bec któ­rego po pro­stu nie można przejść obo­jęt­nie. Bo skoro wy­sie­dle­nie, jak słusz­nie za­uwa­żyła Agnieszka Her­man, „było koń­cem to­tal­nym – kre­sem wszyst­kiego, co lud­ność znała i czego mo­gła się spo­dzie­wać”, to wspo­mnie­nie o nim stało się no­wym po­cząt­kiem, od któ­rego roz­po­czy­nano opo­wia­da­nie o dzie­jach każ­dej ro­dziny. Bo jak zro­zu­mieć, dla­czego mieszka się na Ma­zu­rach, Po­mo­rzu czy Dol­nym Ślą­sku, bez przy­po­mnie­nia so­bie nie­doli wy­sie­dle­nia?

Już w PRL stało się ja­sne: nie można być Ukra­iń­cem w Pol­sce i nie mieć ugrun­to­wa­nego po­glądu na te­mat roku 1947. Dla­tego kiedy w 1989 roku PRL za­stą­piła wolna Rzecz­po­spo­lita, nowo po­wstały Zwią­zek Ukra­iń­ców w Pol­sce opo­wieść o ak­cji „Wi­sła” jako nie­za­słu­żo­nej krzyw­dzie i zbrodni umie­ścił w cen­trum za­in­te­re­so­wa­nia. Aż chcia­łoby się po­wie­dzieć: gdyby nie było ak­cji „Wi­sła”, pol­scy Ukra­ińcy nie by­liby tym, kim dziś są...

Ale ak­cja „Wi­sła” jest ważna nie tylko dla nich. Pu­sty­nia, w jaką za­mie­niły się Biesz­czady, Be­skid Ni­ski i lu­ba­czow­ska część Roz­to­cza, stała się wy­rzu­tem su­mie­nia dla wielu Po­la­ków i za­chętą do po­zna­nia lo­sów ukra­iń­skich współ­o­by­wa­teli. W cza­sie re­wo­lu­cji So­li­dar­no­ści po­tę­pie­nie ak­cji „Wi­sła” zo­stało uznane przez śro­do­wi­ska opo­zy­cji de­mo­kra­tycz­nej za wa­ru­nek ko­nieczny po­jed­na­nia pol­sko-ukra­iń­skiego, do czego przy­czy­niła się pu­bli­cy­styka garstki osób sku­pio­nych wo­kół pa­ry­skiej „Kul­tury” Je­rzego Gie­droy­cia.

W 1990 roku spe­cjalną uchwałą wy­sie­dle­nia 1947 roku po­tę­pił se­nat RP. Se­na­to­ro­wie, gło­su­jąc za przy­ję­ciem uchwały, do­pi­sali się do dłu­giej li­sty tych pol­skich po­li­ty­ków, któ­rzy pa­trzyli na Pol­skę jako na wspólny dom, gdzie po­winno się zna­leźć godne miej­sce dla wszyst­kich jej oby­wa­teli, nie­za­leż­nie od przy­na­leż­no­ści na­ro­do­wej czy re­li­gij­nej. Sprze­ciw wo­bec tej de­cy­zji, pod­nie­siony przez śro­do­wi­ska kre­sowo-na­ro­dowe z jed­nej strony, a z dru­giej przez PRL-owską ge­ne­ra­li­cję, na­dal spra­wu­jącą kon­trolę nad pol­ską ar­mią, ujaw­nił istotne róż­nice po­glą­dów.

Roz­po­częte wów­czas pu­bliczne spory na te­mat rze­ko­mej słusz­no­ści ak­cji „Wi­sła” trwały przez dwie de­kady i tylko po czę­ści cho­dziło w nich o prze­szłość. W isto­cie bo­wiem spór do­ty­czył tego, czy moż­liwe było po woj­nie współ­ist­nie­nie obok sie­bie Po­la­ków i Ukra­iń­ców. Można po­wie­dzieć, że był to i w ja­kiejś mie­rze jest na­dal spór opty­mi­stów wie­rzą­cych w moż­li­wość współ­ży­cia obok sie­bie dwóch na­ro­dów i pe­sy­mi­stów ka­te­go­rycz­nie od­rzu­ca­ją­cych taką ewen­tu­al­ność. W tym sen­sie spór ten jest nie tylko dys­ku­sją o prze­szło­ści, lecz także, a może przede wszyst­kim, o te­raź­niej­szo­ści i przy­szło­ści. Mamy tu bo­wiem do czy­nie­nia z jak naj­bar­dziej ak­tu­alną de­batą o tym, ja­kimi war­to­ściami po­winno kie­ro­wać się współ­cze­sne pań­stwo.

Mó­wiąc ina­czej, nasz sto­su­nek do ak­cji „Wi­sła” mówi wiele o tym, kim je­ste­śmy, ja­kie mamy spoj­rze­nie na pań­stwo i re­la­cje mię­dzy­ludz­kie. Czy bli­żej nam do cia­snego na­cjo­na­li­zmu, czy też do ide­ałów li­be­ralno-de­mo­kra­tycz­nego spo­łe­czeń­stwa otwar­tego? Jak de­fi­niu­jemy „swo­ich”, a jak „ob­cych”? Co na­prawdę są­dzimy o sta­li­now­skim sys­te­mie? Wszy­scy wer­bal­nie po­tę­piamy go jako nie­ludzki, lecz czy nie szu­kamy uspra­wie­dli­wień, gdy re­pre­sjo­no­wał nie „na­szych”, tylko tych „dru­gich”? Można po­wie­dzieć, że wy­sie­dle­nia 1947 roku stały się w wol­nej Pol­sce lu­strem, w któ­rym mo­żemy zo­ba­czyć sa­mych sie­bie ta­kimi, jacy je­ste­śmy. Py­ta­nie tylko, czy na pewno mamy od­wagę w nie spoj­rzeć”.

Grzegorz Motyka „Akcja Wisła '47. Komunistyczna czystka etniczna”, Kraków 2023

[Coffe Report @CoffeReport]

BREAKING: Reuters reports that the UK, Norway and US disrupted a covert Russian deep-sea operation near Svalbard earlier this year.

According to Western officials, Russia’s GUGI unit was testing technology designed to disable critical subsea cables without clearly revealing who was responsible.

Allied forces tracked and confronted the Russian vessels. No cables were damaged.

[NEXTA Polska @nexta_polska]

Pomnik zesłanych Polaków zburzono, a na jego miejscu postawiono monument uczestnikom wojny przeciwko Ukrainie

W Jakucji odsłonięto pomnik dwóch poległych rosyjskich okupantów. Stanął on na skrzyżowaniu, gdzie wcześniej znajdował się memoriał poświęcony Polakom i Litwinom zesłanym w XVIII–XIX wieku oraz ofiarom sowieckich represji.

Tablice z poprzedniego pomnika usunięto już latem 2023 roku, a później wywieziono także same kamienie memorialne. Władze tłumaczyły, że obiekt nie był wpisany do rejestru dziedzictwa kulturowego.

Podczas otwarcia wicepremier Jakucji Siemionow powiedział, że pomnik znajduje się obok placówek edukacyjnych po to, by młodzież „rozumiała, za co zginęli nasi chłopcy, i brała z nich przykład”.

No proszę.

[Kamil Anduła @AnduKamil]

Opowieść z czasów gdy na lotnisku w Jasionce urzędowali Rosjanie zamiast Amerykanów:

„Melduje, że pomimo kilka krotnych wysyłanych zarządzeń do Armii Czerwonej i W.P. stacjonowanych w Województwie Rzeszowskim w sprawie nie niszczenia sprzętu kwaterunkowego i samowolnego rabowania przedmiotów, nie odniosło żadnego skutku np. w dniu 18 bm. przyjechała maszyna Armii Czerwonej z lotniska w Jasionce pow. Rzeszów, Nr. maszyny B-616-11 i zabrali z obozu w m. Górno z Rejonu IV-go – okna i szyby z baraków, naszych wartowników wypędzili przy użyciu broni tak, że nasza warta była bezsilna”.

22 VI 1945 r.
Źródło: CAW-WBH

[Martin Laufen 🇩🇪 🇺🇸 @Osmium64]

Für Freunde des britischen Humor.

[Agaton Kozinski @AgatonKozinski]

Rosjanie zdemontowali w Jakucku pomnik poświęcony polskim naukowcom zesłanym na Syberię - a w to miejsce postawili pomnik upamiętniający wojnę z Ukrainą.

To może warto, by pomnik przypominający o losie Wacława Sieroszewskiego, Edwarda Piekarskiego, Jana Czerskiego i Aleksandra Czekanowskiego powstał w Polsce? Ważny gest

[Gabrielius Landsbergis🇱🇹 @GLandsbergis]

Dziękuję bardzo!

[Fake History Hunter @fakehistoryhunt]

Hey my fellow old people, remember these?
I know you can still get them and I reckon I need to go buy some, the nostalgia is overwhelming.
I even remember how that soft material felt.
I loved my little Spitfire.

[Lockheed Martin Europe @LMEuropeNews]

Details built for the mission. 🇵🇱 🧵👇

[UAVoyager🇺🇦 @CrimeanVoyager]

Hundreds of tons of medicines for Ukrainian patients are gone.

russia destroyed a warehouse belonging to Apteka Dobroho Dnia, one of Ukraine’s largest pharmacy chains.

Now, only ashes and ruins remain.

This is russian terrorism. These criminals must pay.

[Kamil Anduła @AnduKamil]

@JKostrubala Tak

[Kamil Anduła @AnduKamil]

Onuce, owijacze, kociołki i peleryny – oto lista strat 9. Dywizji Piechoty poniesionych w mieniu wojskowym (nieobejmująca broni) w trakcie walk w Niemczech w kwietniu 1945 roku. Interesujący dokument. Świadectwo całkowitego rozbicia urządzeń kwatermistrzowskich. Straty typowe dla walki w okrążeniu i pospiesznego odwrotu. Zupełnie jak we wrześniu 1939 roku, a to przecież był koniec wojny.

[ArkadiuszM Aki Tank @ArkadiuszMolis1]

Good day. Meanwhile Bellona Publishing House in Poland is publishing the book "Against Panthers and Tigers" by controversial author Artem Drabkin. Memoirs of T-34 tank crews, many collected before 2009, when WW2 many topics censorship began in Russia. 1/2 #WW2 #History #Tanks

[Gitanas Nausėda @GitanasNauseda]

Today, we mark 512 years since the Battle of Orsha (1514) - a decisive joint victory for the Grand Duchy of Lithuania and the Kingdom of Poland.

Led by Grand Hetman Konstanty Ostrogski, born in the Ruthenian lands of modern-day Ukraine, the allied forces defeated a vastly larger Muscovite army.

Today, Lithuania and Poland stand united in supporting Ukraine’s fight for freedom and European security. History proves that strategic vision, courage, and solidarity can defeat even an aggressor superior in numbers.

[Kamil Anduła @AnduKamil]

@Siwald1 Tajemnica wojskowa 😉

[Instytut Pamięci Narodowej @ipngovpl]

❗ „Ginę po to, żeby zwyciężyła prawda"

🟥 Ryszard Siwiec, w akcie protestu przeciwko interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji, dokonał aktu samospalenia. Odbyło się to 8 września 1968 r. w czasie Centralnych Uroczystości Dożynkowych na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie, w obecności I sekretarza Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, urzędników partyjnych i państwowych oraz około 100 tysięcy osób❗

🔥 Płonąc, krzyczał: „Protestuję, protestuję, protestuję!”, „Niech żyje wolna Polska!”, „To jest okrzyk konającego, wolnego człowieka!” oraz „Nie ratujcie mnie, zobaczcie, co mam w teczce”. Jak się później okazało, w teczce Siwca znajdowała się biało-czerwona flaga z napisem: „Za naszą i waszą wolność. Honor i Ojczyzna” oraz ulotki dot. inwazji na Czechosłowację.

🟥 Nie pozwalał innym siebie ratować, bronił się przed osobami, które próbowały gasić ogień. W czasie tego dramatycznego aktu na płycie stadionu nadal grała muzyka i odbywały się uroczystości. Nikt nie przerwał imprezy, a Służba Bezpieczeństwa od razu rozpoczęła działania operacyjne w tej sprawie. Ryszard Siwiec został przetransportowany do Szpitala Praskiego z poparzeniami II i III stopnia, obejmującymi ponad 80 procent powierzchni ciała.

🟥 Tego samego dnia kpt. Kazimierz Masewicz z Komendy Stołecznej MO wszczął dochodzenie przeciwko Ryszardowi Siwcowi, zarzucając mu, iż 8 września 1968 r publiczne rozpowszechniał ulotki, zawierające fałszywe wiadomości o sytuacji polityczno-społecznej w PRL. Równocześnie dokonano rewizji w miejscu jego zamieszkania i pracy oraz na posesji należącej do jego rodziny w Lipowicy. W szpitalu odizolowano Ryszarda Siwca od innych pacjentów i poddano stałej inwigilacji, m. in. nagrywano jego wypowiedzi. Dostęp do niego miały jedynie wyznaczone osoby z personelu medycznego, które zostały poinstruowane przez SB na temat obserwacji pacjenta i osób, które go odwiedzały.

🏴 Ryszard Siwiec zmarł 12 września 1968 r., dochodzenie w sprawie umorzono 16 października 1968 r. Służba Bezpieczeństwa nałożyła całkowitą blokadę informacyjną na wydarzenia, do których doszło podczas uroczystości dożynkowych na Stadionie Dziesięciolecia. Ukryto prawdziwe motywy postępowania Ryszarda Siwca, a jednocześnie rozpowszechniano informacje o jego rzekomej niepoczytalności. Przykład ten obrazuje ogromną skuteczność działania bezpieki i władz komunistycznych PRL, które sprawiły, że jego czyn do lat 90. pozostał prawie nieznany❗

[Coffe Report @CoffeReport]

Did some digging because public tracking over Europe is busier than usual today.

Several exercises are underway: ARCTIC SHIELD in the High North, PEGASE 26 starting toward Greenland, Falcon Leap in the Netherlands, plus separate Polish training activity.

But none cleanly explains what we’re seeing.
A Turkish E-7T, French E-3F, NATO E-3A, USAF RC-135W, BRIO66, SVF680, and multiple NATO/MMF tankers are all active — and most of their tracks don’t appear to converge on those exercise areas.

It's probably still simply several unrelated missions overlapping, but it’s a notably busy day on public tracking.