امروز دلم نمی خواست از خواب زنده بیدار شم ، دلم می خواست بیان با برانکارد منو ببرن و هر چه زودتر دفنم کنن.
اما امروز هم زنده ام ، دلم می خواد ،فقط به دیوار خیره بشم یا نفسم بند بیاد.
یا خبر مرگمو بیان بخودم بدن.
دیگه طاقت ندارم این وضعیت رو تحمل کنم.
#وضعیت
هدف ما مردم ایران فقط یک چیز است و آن هم سقوط جمهوری اسلامی.
قول دادیم که تا پایان بایستیم و سر خم نکنیم.
این مسیر تا پایان ادامه دارد.
#انقلاب_شیروخورشید
@engelabiha امامامتون پوکید ،و از جسمی ناقص به مفقودالاثر تبدیل شد ، مجتبی هم رهبری رو ندید ، محور مقاومتتون هم از هم گسیخت،اورانیوم هاتون رو هم شوهر دادن، تنگه هم گشاد شد سپاه هم کودتا کرد و شما شغلمی دست به پرچم و مترسکی بیش نبودید .
حالا دوست داشتی صلواتم بفرست.
#جاویدشاه
من باور دارم که قدرتهای بزرگ هیچگاه خواهان ظهور یک ایران قدرتمند، مستقل و تأثیرگذار نبودهاند ایرانی که بر پشتوانه هزاران سال تمدن منابع عظیم و مردمی با استعداد و هوش کمنظیر بتواند به یکی از قدرتهای تعیینکننده جهان تبدیل شود.
آنچه بسیاری از قدرتها ترجیح میدهند، نه یک ایران مستقل، بلکه کشوری وابسته، ضعیف و قابل کنترل است کشوری که نقش خود را در چارچوب منافع دیگران تعریف کند.
درست یا غلط، بسیاری معتقدند که شاه حاضر نبود ایران را در چنین جایگاهی ببیند. رؤیای او تبدیل ایران به کشوری قدرتمند، مدرن و اثرگذار بود؛ کشوری که برای آینده خود تصمیم بگیرد، نه اینکه دیگران برایش تصمیم بگیرند.
قدرتهای خارجی همیشه از ایرانی قوی و مستقل هراس داشتهاند.
با ته مانده های امیدی که ندارم ، دارم خودم را می کشم ، و این بدن بیمار را تیمار می کنم.
حرف هایم بغض شده، و بی صدا آرام آرام از چشمم می افتد.
ای روی خوش زندگی کجایی ؟
که من نیافتمت.
@Hashshaashin من لابلای همین پیکرهام ، بی نام ، بی شماره ، هنوز کسی پیدام نکرده ، هنوز خاکم نکردن ، ولی منم تو یه کیسه مشکی زیپ دار همونجام ، بالاخره پیدام می کنه کسی ، منو فراموش نکنین .
#انقلاب_ملی_شیروخورشید#جاويدشاه
سالهاست که از «دشمنی ابدی»، «مقاومت تا آخرین نفس»، «مرگ بر این و آن» و «هیچوقت مذاکره نمیکنیم» حرف زدهاند. سالها مردم را با ترس، نفرت و شعار سرگرم کردند و هر صدای متفاوتی را به خیانت متهم کردند.
حالا اما همانهایی که میگفتند صلح با آمریکا محال است، پشت میز مذاکره نشستهاند. همانهایی که از «دشمن خارجی» میگفتند، امروز از تفاهم و توافق حرف میزنند. آن طرف هم کسانی که وعده میدادند «کمک در راه است» و تغییر از بیرون نزدیک است، حالا به جای طبل جنگ از مسیر دیپلماسی سخن میگویند.
شاید این روزها بیش از هر زمان دیگری ثابت شده باشد که بسیاری از شعارها، بیش از آنکه حقیقت باشند، ابزار سیاست بودهاند. مردمی که سالها هزینه این دشمنیها را پرداختند، امروز حق دارند بپرسند اگر قرار بود سرانجام به گفتوگو برسیم، چرا این همه سال نفرت کاشته شد؟ چرا این همه فرصت، امید و زندگی از دست رفت؟
صلح اگر برقرار شود، نه پیروزی این طرف است و نه شکست آن طرف؛ بلکه اعترافی است به این حقیقت ساده که هیچ شعاری نمیتواند برای همیشه جای عقل، گفتوگو و منافع مردم را بگیرد.
#جاویدشاه