اگر ظهر، با لذت به «رقص مرگ» گوش میدی،
دو حالت بیشتر نداره:
یا سلیقه موسیقی خاصی داری، یا باید کمتر با آدمهایی مثل خودت معاشرت کنی.😅
پ.ن: اجرای بسیار زیبایی هستش
دارم به این فکر میکنم که چه اتفاقی توی ذهن ما میافته که یاد کسی میافتیم.
اینکه خودمون دنبالش میگردیم،
یا جایی درون ما هنوز چیزی از او باقی مونده که گاهی خودش را یادآوری میکنه؟
گاهی بیشتر از اینکه دنبال واژه درست باشم، دنبال واژهای میگردم که هنوز معنیش رو از دست نداده باشه. خیلی از کلمههای قشنگ اینقدر بیحساب خرج شدن که دیگه سخت میشه باورشون کرد.