"Ben Trabzon’un Akçaabat ilçesinin 40 haneli köyünde doğmuş, Karadenizli Ekrem’im. Okudum, çok çalıştım, uğraştım, didindim ve hep bu ülkeye yararlı olmak için çaba sarf ettim. Atatürk Cumhuriyeti’nin fırsat eşitliği yolculuğuna inanarak hayatımı yaşadım." s.59
Ekrem İmamoğlu: "Tövbe istiğfar makamı Yaradan’la kul arasındadır. Memleketin mahkemesinde ya da memleketin kanununda ‘tövbe hesabı’ diye bir şey olmaz."
Öğretmenler eğitimi işin ehli akademisyenlere bırakmalılarmış, derse girmelerini geçtim okula ayak dahi basmamış, havalı koltuklarında pembe masallar yazan plaza şövalyeleri ne zamandan beri eğitim ehli olmuş…
Ben karar alan akademisyenlerin bir hafta yerime geçmesini rica ediyorum. Maarif modelini uygulamak şartıyla ama eski usul öğretmenlik yok. Nöbet de tutarlarsa sevinirim. Daha sonra aldıkları bütün kararları sorgusuz sualsiz uygulayacağım söz.
Eğitimin doğası çağlar geçse de değişmez. EBA, ÖBA, MEBİ, e-okul öğretmen, MEB Ajanda vs ile insan yetiştirilmez. Kitap, defter yoksa öğretim, disiplin (ödül-ceza) yoksa da eğitim olmaz. Dünya bu hatayı yavaştan anladı, bizim anlamamız çok sürmez umarım.
Bizim zamanımızda öğretmen dersi anlatırdı, test dağıtırdı veya deneme yapardı biz de adam akıllı oturur yapardık. Anlayamadığımız yeri de sorardık anlatırdı, sistem bu şekilde işlerdi. Ne zaman sözde öğrenci odaklı eğitime geçildi, sürekli dersi eğlenceli hale getirin zırvaları başladı. Yahu ben öğretmenim soytarı ya da şaklaban değilim, öğrenci de benim efendim değil. Benim işim dersi anlatmak onun ise dinlemek bu kadar basit.
M. Çopur
Maarif model kitap yazarları sınıfın gerçeklerinden o kadar uzak ki Kitapta konu yok ama sınavda var çözüm karekodda ama okulda internet yok telefon yasak siteler engelli karekod bozuk... Eğitimi öğrencinin ve öğretmenin elinden alıp tamamen kağıt üstünde bir hayale dönüştürdünüz ve benden ders anlatmamı istiyorsunuz ayrıca bu da son internetimdi
Kervan yolda düzülür öğretmen böyle ezilir mantığıyla MEB yine sahneye çıkmış. Yine bir tek öğretmenin fikri alınmadan, sahaya inip öğrenci görmeden, okulların kapısından dahi geçmeden dönen koltuklarında göbek kaşıyan akademisyenler öğretmenlere yeni iş yükü yüklemiş. Öğretmen dersten çok analizle uğraşıyor, içi boş etkinliklerle boğuşuyor. Üstüne deniliyor ki, “Öğrencinin aldığı notu değil, her soruda aldığı puanı gireceksiniz.” Ben Türkçe öğretmeni olarak bir sınıfa üç ayrı sınav yapıyorum, notları girmek bile günler alıyor günler! Kısacası dijital dönüşüm dedikleri olay; öğretmekten ve öğrenmekten kopuk bürokrasi hamallığından başka bir şey değildir, eğitime de bir katkısı yoktur!