Dünya uzay ve AI konuşurken sen mezardan Marx’la Engels’i çıkarıp AI’ya seslendirmiş, surların önünde kırmızı bayraklı kortej kurmuşsun. Videoyu üreten araç 2026’nın, içerik hâlâ 1848’in. Nostaljiyi teknolojiyle paketlemek, teoriyi diriltmiyor; sadece eskiyi daha parlak gösteriyor.
Afedersin ama o zeekik beynini alıp sektir olurmusun, Sayın Xapoçî yanaşması proxy vekil?
“Ne ji bo sahib rewacan,
Belkî ji bo biçûkêt Kurmancan.”
- Ehmedê Xanî
Bir milleti yaşatan yalnız kılıç veya iktidar değildir; kendi çocuklarına kendi diliyle bilgi aktarabilmesidir. Xanî, milleti yukarıdan değil, okul sırasından, çocuklardan kurmaya başlıyor.
یک قطره خون است و هزاران اندیشه
Qetreyekî xwîn e û hezârân endîşe
Sadî Şîrazî
İnsan, bir damla kanın içine sıkışmış sonsuz bir simülasyondur: bedeni kırılgan bir biyolojik donanım, zihni ise geçmişi sürekli yeniden yazan, geleceğin bin ihtimalini aynı anda hesaplayan devasa bir işlemcidir.
Endîşe burada yalnızca kaygı değil; düşünce, bilinç, arzu, hafıza ve ihtimaldir.
Trajedi tam da budur: İnsan öleceğini bilen tek madde, henüz yaşanmamış şeylerin acısını şimdiden çeken tek varlıktır
-bir damla kan kadar fani, kendi zihnine sığmayacak kadar sonsuz.
Made in USA!
NVIDIA 2025’te AI çiplerinin yaklaşık %70’ini oluşturuyordu; AWS–Microsoft–Google Q2 2026’da küresel bulut altyapısının %63’ünü tutuyor ve ABD şirketleri EDA yazılımlarında yaklaşık %67 paya sahip.
Üretimin kritik halkaları ise Tayvan, Güney Kore ve Hollanda’da.
ASI gökten inmeyecek. Donanımın üzerinde doğacak.
Elektrik → veri merkezi → GPU/ASIC → HBM → ağ → model → zeka.
Bugün bu zincirin stratejik merkezi büyük ölçüde ABD-merkezli teknoloji ekosistemi: NVIDIA, AMD, hyperscaler’lar, EDA ve AI yazılım yığını. Tayvan üretim, Kore bellek, Hollanda litografi açısından kritik; fakat bunları küresel ölçekte zekâya dönüştüren compute mimarisinin ağırlık merkezi ABD’de.
Bu yüzden geleceğin asıl güç sorusu yalnızca:
“En iyi AI’ı kim geliştirecek?” değil,
“ASI’yi çalıştıracak hesaplama gücünü kim kontrol edecek?”
Çünkü donanım olmadan yapay zekâ yoktur.
GPU yoksa model yalnızca bir dosyadır.
Enerji ve compute yoksa “süperzekâ” da yoktur.
21. yüzyılın petrolü veri değil; hesaplama gücüdür.
Kürdler için tarihi bir moment!
Pêşmerge'nin kaderi Kurdistan'ın kaderidir!
Ufukta ya bağımsız bir Kurdistan devleti var, ya da Kürdler tarihin Çöp tenekesine gitmemek için makul nedenler bulmak zorunda...
1500 yıl önceki Doğu Roma Arenalarından, bugünkü Amed’e arena değişti;
iktidarın kalabalığı yönetme tekniği pek değişmedi. Roma’da gladyatörün kanı akıtılır, tribüne ekmek ve gösteri verilirdi.
Öfke yukarıya değil arenaya yöneltilirdi. Modern çağda kılıçların yerini sloganlar, gladyatörlerin yerini kimlikler aldı; seyirci bağırırken sistem görünmezleşti, öfke aşağıya aktı, sadakat yukarıya.
Amedspor bu yüzden yalnızca 90 dakikalık futbol değildir. Kürd kimliği, güvenlik siyaseti ve tribün dili aynı stadyuma sıkıştırıldığında saha kolayca modern arenaya dönüşür: forma kimlik olur, rakip “düşman”, tribün öfke korosu.
Gladyatörler değişti, arena kaldı. Kanın yerini nefret, kılıcın yerini slogan aldı. Ve Roma’dan beri değişmeyen en eski oyun yine sahnede:
Aşağıdakiler birbirine bağırırken, yukarıdakiler oyunu yönetir.
Kardeşleri, olduğumuzu iddia eden Türkler:
Solumuzu çaldınız,
Sağımızı çaldınız,
Alevimizi çaldınız,
Sünnimizi çaldınız,
Dinimizi çaldınız,
Dilimizi çaldınız,
Sosyolojîmizi çaldınız,
Tarihimizi çaldınız,
Donumuza kadar çaldınız!
Taptığınız
Derin Devletiniz için
Pek bi güzel çaldınız!