ساعاتی پیش، OpenAI با انتشار پیشنویس اثبات ۷۲۲ مسالهی بسیار چالشبرانگیز ریاضی توسط یکی از مدلهای هوشمصنوعی پیشگام داخلیاش، جامعهی علمی را در بهت و حیرت فرو برد. مسالههایی که بسیاری از آنها برای چند دهه باز بودند و حل آنها توسط ریاضیدانان بلافاصله به دریافت جایزهی فیلدز منتهی میشد.
این لحظهای است که یکی از اصلیترین مزایای تکاملی انسان، یعنی حل مسالههای انتزاعی پیچیده، به چالش کشیده شد. از این پس کشف و توسعهی علوم یک فرایند صنعتی و محاسباتی خواهد بود؛ پژوهشگران به جای تولید اثبات توان خود را معطوف به طرح سوالهای درست، تلفیق بینرشتهای و هدایت هوش ماشینی خواهند کرد.
اکنون زمان آن رسیده که از خود، جدیتر از قبل بپرسیم: آیندهی دانشگاهها و مراکز پژوهشی به چه شکل خواهد بود؟ و از آن مهمتر، تمدن بشری چگونه خواهد بود؟
https://t.co/UqaFDWc1HR
مردم ایران روی دریای نفت و گاز و ذخایر طبیعی، از فقر و گرسنگی و کمبود دارو رنج میبرند و جمهوری اسلامی حداقل ۱.۲ میلیارد دلار از ابتدای پارسال به لبنان پرداختهاست. این را بگذارید در کنار دهها میلیارد دلار چپاول توسط سپاه پاسداران و تراستیها.
لعنت بر رژیم غارتگر جمهوری اسلامی.
مسعود تجریشی، رئیس دانشگاه صنعتی آریامهر اعلام کرد ۵ یا ۶ دانشجوی این دانشگاه اخراج و ۴۰ دانشجو حکم انضباطی گرفتهاند. در حالی که جمهوری اسلامی زانوی استبداد خود را بر گلوی جوانان و دانشجویان داخل میفشارد، به ایرانیان خارج کشور التماس میکند برگردند.
جمهوری اسلامی شر مطلق است.
غارت ثروت نفت مردم ایران توسط جمهوری اسلامی و وابستگانش در دولت پزشکیان، به مراتب سهمگینتر از فساد سه میلیارد دلاری چای دبش دولت رئیسی است.
پزشکیان، پاکنژاد و سایر مسوولان جمهوری اسلامی باید به خاطر سرکوب و قتلعام مردم و غارت اموال ملی محاکمه شوند.
برای کشته شدن چند نفر از سرکوبگران و قاتلان خودشان، دهها نفر از مردم ایران را بدون شواهد و مدارک به بالای چوبههای دار میبرند ولی برای قتلعام هزاران نفر از مردم، حتی یک نفر محاکمه نمیشود.
لعنت بر رژیم اهریمنی، کودککش و تازهدامادکش جمهوری اسلامی.
#عليرضا_سپاهى#عليرضا_رئیسی
پاکنژاد، وزیر غارتگر نفت که دهها میلیارد دلار ثروت مردم ایران را بین تراستیها تقسیم کرد، بدون محاکمه رفت. همتی هم در حال تخلیهی سریع آخرین دلارهای خزانهی بانک مرکزی است. فریادهای امروز مجلس و تهدیدشان به خودسوزی جلوی بانک مرکزی، نفسهای آخر رژیم کودککش جمهوری اسلامی است.
#سارینا_اسماعیل_زاده ۱۶ ساله، کشتهشده به دست جمهوری اسلامی با ضربات متعدد باتوم در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱؛
واژگانت لرزه بر اندام ضحاک و پیروانش انداخت؛
نام باشکوهت در تاریخ ایران جاودان باد.
دستکم ۵ دانشجو توسط جمهوری اسلامی به اعدام محکوم شدهاند.
طبق اطلاع خبرنامهی امیرکبیر، امیدرضا حیدری ۱۹ ساله، نجمه امینی ۲۳ ساله، سپهر امیرزاده ۲۳ ساله، احسان فریدی ۲۲ ساله و آرمین نورمحمدی ۲۷ ساله به اتهاماتی چون محاربه به اعدام محکوم شدهاند.
جمهوری اسلامی شر مطلق است.
کل زندگی سیاسی این دانشجویان چند ساعت است: یکی در دانشگاه پرچم ایران برافراشته، دیگری عروسک به درخت آویخته، یا فریادی به اعتراض بلند کرده.
دولتی که این دانشجویان را اخراج و محروم از تحصیل کرد، برای افرادی که سالها به خامنهای فحاشی کردهاند فرش قرمز انداخته.
اصلاحات خدعه است.
حکم اخراج و ۵ سال محرومیت از تحصیل «فریبرز کهنزاد» و اخراج «پرنیان خدابخشی» به جرم برافراشتن پرچم ایران در دانشگاه صنعتی آریامهر به تصویب وزارت علوم رسید. در حکم پرنیان آمده است «در صورت ابراز ندامت» حکم او به ۳ ترم تعلیق کاهش مییابد.
جمهوری اسلامی در حال نبرد با دانشجویان است.
حسین شمخانی جوجه امنیتی نیست، فرزند دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی و دست راست خامنهای است. فروکاستن «تریلیونها دلار» ضرر ایران از سیاستهای خسارتبار جمهوری اسلامی به «یک میلیارد دلار» و نقش خامنهای و یارانش به «جوجههای امنیتی» سفیدشویی خامنهای، قالیباف و سایر غارتگران است.
محمدپارسا گلچین، دانشجوی ۱۹ سالهی ادبیات دانشگاه تهران و برندهی مدال طلای المپیاد ادبی کشور، با اتهامهای واهی سنگین از جمله «بغی» و «تبانی علیه امینت ملی» روبرو شدهاست.
جمهوری اسلامی برای غارت منابع ایران، جوانانی که کوچکترین صدایی به اعتراض بلند کنند را سرکوب و حذف میکند.
خامنهای کجاست که ترس و وحشت بازماندگان رژیم غارت و جنایت جمهوری اسلامی را از طنین نام مهسا، نیکا، سارینا، حمیدرضا، کیان و یکایک جاویدنامان این سرزمین ببیند؟
While the Islamic Republic's warmongers hide in Tehran and their safe havens, they have abandoned conscript soldiers and young troops in defenseless garrisons, without even the means to protect them. This regime has once again shown that when forced to choose between the lives of Iran's sons and its own survival, it will always choose its own survival.
The Islamic Republic has imposed this war on the Iranian nation, and the responsibility for the lives of all its victims, including the soldiers at Bampur garrison, rests with this very regime. We all wish for peace, security, and tranquility for all Iranians, but as long as this regime remains in power, neither lasting security nor genuine peace is possible.
This criminal regime is more concerned with preserving Hezbollah in Lebanon and its other proxy forces in the region than with the safety of the Iranian people. For this regime, the survival of its terrorist arms matters more than the security and lives of the people of Ahvaz, Zahedan, Bandar Abbas, Bushehr, Chabahar, and all of Iran.
So I speak to Iran's soldiers, officers, and all patriotic forces: do not risk your lives for the survival of the Islamic Republic. Your oath is to Iran, not to a regime whose leaders flee in moments of danger and leave you defenseless and abandoned.
I extend my deepest condolences to the bereaved families of the conscript soldiers who lost their lives in the recent attacks on Islamic Republic military installations, and I ask the families of all conscripts to do everything in their power to prevent their children from being sent to serve under these dangerous conditions. No mother or father should send their child to garrisons that have today become killing fields rather than places of service and duty.
These young people are the children of this land, not human shields for the Islamic Republic. They should not pay with their lives for the survival of a failing government.
I also sincerely thank the noble people of Iranshahr and Zahedan who rushed to donate blood and assist the wounded soldiers of Bampur garrison. This national solidarity is a reminder of the truth that the Iranian people, even in their darkest days, do not abandon their own children.
Iran needs its children alive, to build a future that is free, prosperous, and proud.
هممیهنانم، ملت بزرگ و دلیر ایران،
امروز، با افزایش تنشها و احتمال گسترش حملات، بهویژه در جنوب کشور، میخواهم با شما سخن بگویم؛ بهویژه با مردم شریف سیستان و بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، خوزستان و همه ساکنان سواحل خلیج فارس و دریای مَکران.
جنگ و بحرانی که امروز کشور ما با آن روبهروست، تنها یک باعث و بانی دارد: رژیم جمهوری اسلامی.
اما جنگ اصلی، یعنی جنگ جمهوری اسلامی علیه ملت ایران، چهلوهفت سال پیش آغاز شد و تا امروز ادامه یافته است.
همه ملت ایران از این رژیم زخم خوردهاند. نگذاریم بگویند که جنوب ایران تازه وارد جنگ شده است. جنوب ایران از همان روزی وارد جنگ شد که کودکان بلوچ، به دلیل نبود آب آشامیدنی و زیرساختهای اولیه، قربانی گاندوها شدند؛ از روزی که در سیستان و بلوچستان، سرزمین رستم و قلب اسطورههای ایران، جوانان برای تامین معاش ناچار به سوختبری شدند؛ از روزی که استان هرمزگان و بندرعباس، بزرگترین بندر ایران، در فقر و محرومیت رها شدند؛ از روزی که بوشهر، تأمینکننده بخش بزرگی از گاز کشور، و خوزستان، قلب صنعت نفت ایران، خود از ثروتشان بیبهره ماندند.
اما ایران آزاد، ایرانی متفاوت خواهد بود.
با استقرار دولتی ملی، کارآمد و توسعهگرا، سیستان و بلوچستان میتواند با تکیه بر موقعیت راهبردی، نیروی انسانی جوان و دسترسی به آبهای آزاد، به یکی از موتورهای اصلی رشد و شکوفایی کشور تبدیل شود. چابهار میتواند قلب تجارت ایران و دروازه اتصال اقیانوس هند، آسیای مرکزی و بازارهای جهانی باشد؛ با بهروزرسانی همان برنامه جامعی که پیش از فاجعه ۵۷ قرار بود اجرا شود.
هرمزگان، بوشهر، خوزستان و جزایر خلیج فارس میتوانند با توسعه تجارت، گردشگری، صنعت و جذب سرمایهگذاری، به ثروتمندترین و پیشرفتهترین مناطق ایران بدل شوند.
هممیهنانم،
این رژیم جنگافروز نه برای مردم پناهگاهی ساخته است و نه توان دفاع از آسمان کشور را دارد. سردمداران آن در حالی که زیر زمین پنهان شدهاند، از مدارس، بیمارستانها و دیگر مراکز غیرنظامی، استفاده نظامی میکنند، و مردم ایران، از جمله سربازان وظیفه را در پادگانها، به سپر انسانی تبدیل کردهاند.
در جنگی که جمهوری اسلامی بر کشور تحمیل کرده است، نخستین و مهمترین وظیفه شما حفظ جان، امنیت و سلامت خود و خانوادههایتان است. زیرا شما سرمایه ایران و سربازان واقعی نبرد برای بازپسگیری میهن هستید.
در همین ارتباط، دفتر ارتباطات و رسانه من، توصیهها و راهنماییهای لازم را برای افزایش امنیت هممیهنان منتشر خواهد کرد.
مبارزه و کسب آمادگی برای پیروزی نهایی یک وظیفه همیشگی است. در نبرد نهایی، هر قدر ما توانمندتر، و جمهوری اسلامی ضعیفتر باشد، پیروزی سریعتر و کمهزینهتر به دست خواهد آمد.
پاینده ایران