حضور پررنگ رضاشاه در سیاست ایران امروز، و بزرگداشت نام و یاد او از سوی بخشهای بزرگی از ملت ایران، نشان از جاودانگی مردی دارد که علیرغم تکیه بر تخت پادشاهی، همیشه لباس سربازی به تن داشت؛ چرا که خود را سرباز ایران میدانست. #رضاشاه_روحت_شاد
او برای نجات جان خودش نرفته بود؛ برای نجات جان دیگری رفته بود
در تاریخ، لحظاتی وجود دارند که انسان زمان زیادی برای فکر کردن ندارد. فقط چند ثانیه. برای فرار کردن. برای پنهان شدن. یا برای ایستادن در برابر خطر به جای دیگری.
در شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، در حوالی پل هفتتیر مشهد، رضا قلیپور راه سوم را انتخاب کرد.
رضا ۳۱ سال داشت. مجرد بود. ساکن محله خواجهربیع مشهد بود. جوانی معمولی که او نیز رؤیاهای خودش را داشت، برای آیندهاش برنامههایی در سر داشت و مانند هر انسان دیگری امیدهای بسیاری برای زندگی داشت.
اما آن شام، زمانی که ترس و التهاب خیابانها را فرا گرفته بود، او به خودش فکر نکرد.
گفته میشود که برای دفاع از یکی از دوستانش پیش قدم شد. و همزمان برای کمک به یک فرد دارای معلولیت ذهنی نیز وارد صحنه شد.
گاهی تمام شخصیت یک انسان در یک لحظه آشکار میشود. در لحظهای که خطر نزدیک است، اما او به جای عقبنشینی، برای حمایت از دیگری قدم جلو میگذارد.
رضا احتمالاً از همین جنس انسانها بود. او تلاش کرد سپر دیگران شود. اما همان لحظه، خود هدف قرار گرفت.
گفته میشود نیروهای سرکوبگر از فاصلهای نزدیک به سوی او شلیک کردند. و تنها چند لحظه بعد، زندگی او به پایان رسید.
فکر میکنم دردناکترین بخش این داستان فقط مرگ او نیست. بلکه آن چیزی است که پس از آن اتفاق افتاد.
خانوادهای که پسر خود را از دست داد. خانهای که خندههایش خاموش شد. و سپس فشارها، دشواریها و رنجهایی که خانواده حتی پس از رفتن او نیز تحمل کردند.
گفته میشود برای تحویل گرفتن پیکر رضا، خانوادهاش تحت فشارهای سنگین مالی قرار گرفتند. تا جایی که مجبور شدند خودروی شخصی خود را بفروشند.
تصور کنید...
خانوادهای ابتدا فرزند خود را از دست میدهد. و سپس برای بدرقه آخر او، ناچار میشود بخشی از دارایی و زندگی خود را نیز از دست بدهد.
بعضی اندوهها آنقدر بزرگ هستند که واژهها در برابرشان کوچک میشوند.
گاهی با خود فکر میکنم...
آیا رضا آن صبح میدانست که آخرین روز زندگیاش را آغاز کرده است؟ آیا تصور میکرد که چند ساعت بعد، نامش به بخشی از خاطرات و یادها تبدیل خواهد شد؟
احتمالاً نه. زیرا هیچ انسانی از خانه خارج نمیشود با این تصور که دیگر هرگز باز نخواهد گشت.
امروز بسیاری رضا قلیپور را به عنوان یک جاویدنام به یاد میآورند. اما زمانی او فقط یک نام نبود.
او پسر یک مادر بود. دوست کسی بود. امید یک خانواده بود. و از آن انسانهایی بود که در لحظه خطر، به جای خودشان، به دیگران فکر میکنند.
شاید به همین دلیل است که بعضی داستانها در حافظه تاریخ زنده میمانند. زیرا به ما یادآوری میکنند که شجاعت فقط جنگیدن نیست. گاهی شجاعت یعنی سپر شدن برای یک انسان ضعیف.
و شاید رضا قلیپور به همین دلیل به یاد خواهد ماند. نه به خاطر نحوه مرگش، بلکه به خاطر اینکه در آخرین لحظه، به جای خودش، به دیگری اندیشید.
تلاشی برای به تصویر کشیدن یاد و خاطره رضا قلیپور با قلم دوست هندی من، هیمت سینگ انجام شده است.
با وجود هزاران کیلومتر فاصله، هنوز کسانی هستند که زخمهای ایران را نه فقط به عنوان یک خبر، بلکه به عنوان بخشی از رنج و خاطره انسانی احساس میکنند.
هیمت سینگ (@himmatsing32304) 🇮🇳❤️🇮🇷🕊️
@DimondSama@ArianMutter
هممیهنان عزیز خارج از کشور،
تصویری که شما در گردهماییهای «روز جهانی اقدام» در سراسر جهان به نمایش گذاشتید، تصویر واقعی ایران بود؛ تصویری باشکوه از صلحجویی، فرهنگ، تمدن، نظم و قانونمداری ایرانی؛ در نقطه مقابل تروریسم، عقبماندگی، خشونت، هرجومرجطلبی و افراطیگری جمهوری اسلامی.
در روزها و هفتههای پیش رو که هممیهنان ما در ایران، چشمانتظار کمک جهانی هستند، وظیفه ما این است که مطمئن شویم این کمک از راه خواهد رسید. از این رو، پیام شما به سیاستمداران و تصمیمگیران کشورهای میزبانتان بسیار روشن است: آنها که مانع از کمکرسانی به مردم ایران شوند رای و حمایت جامعه بزرگ ایرانیان خارج از کشور را نخواهند داشت، نه امروز و نه در آینده.
من از همه شما میخواهم که همچنان، نمایندگان شایسته ملت ایران باشید؛ مصمم و استوار، بابرنامه و باوقار، همچون «روز جهانی اقدام» به پیش بروید؛ چشم از هدف اصلی برندارید؛ از رفتارهایی که در شان ملت بزرگ ایران نیست، بپرهیزید؛ و اجازه ندهید حاشیهها و حاشیهسازان شما را از پیمودن مسیر پیروزی منحرف کنند.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
🚨‼️🚨
این مقاله خیلییییی مهم نشان میدهد که قالیباف برای برای پنهان کردن جنایات و سفیدشویی خودش از یک شبکه بینالمللی گسترده استفاده میکند.
که شامل روزنامهنگاران رسانههای بزرگ (CNN، BBC)، تحلیلگران سیاسی و افراد پرنفوذ در آمریکا، انگلیس و پاکستان است.
اگر میخواهید این موضوع بیشتر دیده شود و تحت فشار قرار بگیرد، این کارها را انجام دهید:
• این تحقیق را بازنشر کنید.
• به این خبرنگاران و تحلیلگران تگ بزنید:
@fpleitgenCNN@BarakRavid@JavierBlas@BBCKasraNaji@asmashirazi@suhasinih@carlquintanilla
• به این مراکز تحقیقاتی ایمیل بزنید و لینک تحقیق را بفرستید:
FDD: [email protected]
UANI:[email protected]
گزارشگر حقوق بشر [email protected]
هر چقدر بیشتر این موضوع را پخش کنیم و به افراد و سازمانهای مرتبط فشار بیاوریم، سختتر میتوانند حقیقت را پنهان کنند.
You can’t trust the
Islamic Republic. Period.
How do you trust a regime that slaughters more than 40,000 of its own citizens in two days and leads the world in executions?
If you’re genuinely talking about peace, this regime has to go!
فقط با اطمینان بالا میتوانم بگویم
دیکتاتور کشته و
پسر دیکتاتور مفقوداالاثره
تفاهم نامه برای گرفتن نفت در برابر غذاست
قطر و پاکستان که سابقه طولانی در ساختن گروهک های تروریستی دارند، دارند تلاش میکنند…
اسراییل تحمل نمیکند
این تفاهم به توافق نمیرسد ، اگر برسد به احرا نخواهد رسید
این آخرین تماس تصویری منو امین بود و قرار بود دو روز بعد برم شیراز پیشش.
اما جمهوری اسلامی این دیدار را از ما گرفت و امین را برای همیشه بردن وبعد ۸ماه استخوناش تحویلمون دادن.
استخوان های تو وطن من است
پهلوان همیشه زنده.
#امین_بذرگر#نویدافکاری
این تنها یک اسم نیست که بخوانیم
این زندگی ست در لبه ی پرتگاه
که کمک میخواهد
۵ ماه در انفرادی بوده بدون حق داشتن وکیل یا ملاقات با خانواده ، حالا هم به دروغ میگویند محارب است .
نام او #سروش_کرمی ست ، نامش را صدا بزن
ثریا طالبی، مادر امیرحسین موسوی، فعال فضای مجازی مشهور به «جیمز بیدین» که از آذرماه ۱۴۰۳ در بازداشت بهسر میبرد، میگوید پس از پخش گزارش تلویزیونی از فرزندش در جریان جنگ ۱۲ روزه، اتهام «همکاری با دول متخاصم» به پرونده او افزوده شده است.
مهر ۱۴۰۴ صداوسیما با پخش ویدئویی از اعترافات اجباری امیرحسین موسوی، او را به «جاسوسی و همکاری اطلاعاتی و امنیتی با اسرائیل» متهم کرد.
پس از آن امیرحسین موسوی که با نام کاربری «جیمز بیدین» در شبکههای اجتماعی فعالیت میکرد، با انتشار نامهای سرگشاده از زندان اوین اعلام کرده که پس از ۱۴۸ روز انفرادی، بازداشت همسرش و تهدید به تکرار شکنجهها، وادار به انجام مصاحبهای اجباری شده است.
یک آدم عادی با پرچم خرچنگ نشان از امارات نمیره آمریکا فقط به عشق فوتبال.
توی این ویدئو ببینید بعضی از کسایی که توی استادیوم میبینید بیشتر از چیزی که فکرشو بکنید وصل هستن.
منفعت مالی این افراد در گروی بقای جمهوری اسلامیه و براش هر کاری میکنن، سفر به آمریکا که چیزی نیست.
توافق ترامپ با سپاه مثل اینه که متففین تو جنگ جهانی، بعد از محاصره برلین برن با هیتلر یه توافق امضا کنند و هولوکاست یهودیان رو بعنوان مساله داخلی آلمان نازی کاملا نادیده بگیرند.
جلوی این شرارت بایستید. ما این ایستادگی رو به خون صد هزار هموطن مدیونیم
دوبیتی «یونجهٔ امریکایی» به مناسبت معاوضه رهبر مفعول با یونجه مرغوب 👇🏻
ذرّت و سویا به جای رهبری
خاکِ عالم بر خرانِ حیدری
بر پَلَشتانی زِ تخمِ رافضی
یونجه دارد بر شهادت برتری
#امت_مفعول