A couple, both age 78, went to a sex therapist’s office. The doctor asked, "What can I do for you?" The man said, "Will you watch us have sex?" The doctor looked puzzled, but agreed. When the couple finished,
@RXRqdEgogik2Z9P Συμβαίνει συχνά στα παιδιά των στρατιωτικών.
Παίρνουν μια μετάθεση στο ΝΑΤΟ π.χ. για δύο χρονάκια και γυρίζουν στην Ελλάδα στο τέλος της Γ Λυκείου δίνοντας κάποια μαθήματα με ελάχιστη ύλη.
Φαντάζομαι και σε άλλα επαγγέλματα.
“Ser comunista, inteligente y bueno es totalmente incompatible. El que es inteligente y bueno no es comunista. El que es comunista y bueno no es inteligente. Y por supuesto, el que es comunista e inteligente, es imposible que sea bueno”
A. Solzhenitsyn
ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ: Ο ΠΑΝΙΣΧΥΡΟΣ ΕΠΑΡΧΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΤΑΝ ΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟ ΘΡΟΝΟ
Στην Κωνσταντινούπολη του 6ου αιώνα έζησε ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους αξιωματούχους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Ιωάννης ο Καππαδόκης, ξεκινώντας από χαμηλή διοικητική θέση, αναρριχήθηκε στην κορυφή της αυτοκρατορικής γραφειοκρατίας και έγινε έπαρχος των Πραιτωρίων της Ανατολής, συγκεντρώνοντας τεράστια εξουσία και πλούτο.
Ο Ιουστινιανός Α΄ εκτίμησε ιδιαίτερα τις διοικητικές και οικονομικές του ικανότητες. Ο Καππαδόκης ήταν ο άνθρωπος που μπορούσε να εξασφαλίσει τα οικονομικά μέσα για τα φιλόδοξα σχέδια του αυτοκράτορα. Ωστόσο, η σκληρή φορολογική του πολιτική, οι αυθαιρεσίες και οι καταγγελίες για βασανισμούς τον κατέστησαν εξαιρετικά αντιδημοφιλή.
Το όνομά του βρέθηκε ακόμη και ανάμεσα στα βασικά αιτήματα των εξεγερμένων κατά τη Στάση του Νίκα το 532 μ.Χ. Ο Ιουστινιανός αναγκάστηκε προσωρινά να τον απομακρύνει, αλλά σύντομα τον επανέφερε στο αξίωμά του, αποδεικνύοντας πόσο απαραίτητος τον θεωρούσε για τη λειτουργία της αυτοκρατορικής διοίκησης.
Υπήρχε όμως και μια σκοτεινότερη πλευρά στην προσωπικότητά του. Ο Προκόπιος Καισαρείας τον κατηγορεί για επαφές με μάντεις, μαγικές πρακτικές και παγανιστικές τελετουργίες. Μάλιστα, σύμφωνα με την αφήγησή του, ο Ιωάννης πίστευε ότι ήταν προορισμένος να φορέσει την αυτοκρατορική πορφύρα!
Η φιλοδοξία του αυτή θα συνέβαλλε στην καταστροφή του. Το 541 μ.Χ., η αυτοκράτειρα Θεοδώρα, μέσω της Αντωνίνας, συζύγου του Βελισαρίου, οργάνωσε μια παγίδα. Ο Ιωάννης παρασύρθηκε σε μυστική συνάντηση, πιστεύοντας ότι θα συμμετείχε σε συνωμοσία για την ανατροπή του Ιουστινιανού. Η συνάντηση αποδείχθηκε παγίδα και η πολιτική του σταδιοδρομία κατέρρευσε.
Απομακρύνθηκε από το αξίωμά του, έχασε μεγάλο μέρος της περιουσίας του, χειροτονήθηκε διάκονος παρά τη θέλησή του και εξορίστηκε. Αργότερα οδηγήθηκε στην Αντινόη της Αιγύπτου, όπου, σύμφωνα με τον Προκόπιο, αναγκάστηκε ακόμη και να ζητιανεύει για να επιβιώσει.
Μετά τον θάνατο της Θεοδώρας, το 548, ο Ιουστινιανός τού επέτρεψε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Δεν ανέκτησε όμως ποτέ την παλιά πολιτική του ισχύ.
Ο Ιωάννης ο Καππαδόκης υπήρξε μια προσωπικότητα γεμάτη αντιφάσεις: εξαιρετικά ικανός διοικητικός, αδίστακτος φοροεισπράκτορας, άνθρωπος τεράστιας φιλοδοξίας και πρωταγωνιστής των σκοτεινών παρασκηνίων της αυλής του Ιουστινιανού.
Ίσως η πιο χαρακτηριστική ειρωνεία της ζωής του είναι ότι ο άνθρωπος που ονειρευόταν να φορέσει την αυτοκρατορική πορφύρα κατέληξε να φορά το ένδυμα του κληρικού.
Πηγές:
J. B. Bury – The Fall of John the Cappadocian (541).
Geoffrey Greatrex – The Nika Riot: A Reappraisal, Cambridge University Press.
David Rockwell – Central European University, 2019.
#Βυζάντιο #Ιουστινιανός #Κωνσταντινούπολη #Ρωμανία #Ιστορία
@xwrikos Πριν μια δεκαετία ο γιος μου ήταν σε μια τοπική ομάδα και από τότε οι "χορηγοί" είχαν τα παιδιά τους στην ομάδα στους πανελλήνιους και ευρωπαικιύς αγώνες και ας μην άξιζαν.
Πόσους συνομήλικούς σας ξέρετε που μπήκαν σε ανώτατες σχολές με παρόμοιες άδικες επιδοτήσεις μορίων;
@xwrikos Να πούμε κάτι;
Αυτά τα γεγονότα συνέβαιναν στην Ελλάδα από ιδρύσεως 🇬🇷 Κράτους.Μην νομίζουμε τώρα ότι ανακαλύψαμε την 🔥.
Και κάτι ακόμα: Ποιός θα έφερνε αντίρρηση αν ερχόταν ο υπουργός και του έλεγε:
"βάλε και το παιδί μου μέσα.Δεν πειράζει και αν δεν παίξει ".👇
ΝΙΚΟΥΛΙΤΖΑΣ ΔΕΛΦΙΝΑΣ: Ο ΘΕΣΣΑΛΟΣ ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ 1066
Στη Θεσσαλία του 11ου αιώνα, μια εξέγερση εναντίον της βαριάς φορολογίας έφερε στο προσκήνιο έναν ισχυρό τοπικό άρχοντα: τον Νικουλίτζα Δελφινά. Η ιστορία του συνδέεται με τη Λάρισα, τις κοινότητες των Βλάχων και την πολιτική της Κωνσταντινούπολης επί αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ι΄ Δούκα.
Ο Νικουλίτζας ανήκε σε ισχυρή οικογένεια με βαθιές ρίζες στη Θεσσαλία. Ήταν κάτοχος του τίτλου του πρωτοσπαθαρίου και διέθετε οχυρωμένη ιδιωτική κατοικία στη Λάρισα, σημαντική προσωπική δύναμη και μεγάλη επιρροή στην περιοχή. Η οικογένειά του είχε παλαιότερους δεσμούς με τους Βλάχους της Ελλάδας, ενώ η ακριβής γενεαλογική του σχέση με τον παλαιότερο Νικουλίτζα, που συνδέθηκε με τα γεγονότα της εποχής του Βασιλείου Β΄, παραμένει αντικείμενο ιστορικής συζήτησης.
Το 1066, η επιβολή πρόσθετων φορολογικών επιβαρύνσεων και ο τρόπος είσπραξής τους προκάλεσαν έντονη δυσαρέσκεια στη Θεσσαλία. Βλάχοι, κάτοικοι της Λάρισας και άλλες τοπικές ομάδες αντιδρούσαν στις απαιτήσεις της αυτοκρατορικής διοίκησης, θεωρώντας ότι απειλούνταν η οικονομική τους επιβίωση και τα καθιερωμένα δικαιώματά τους.
Ο Νικουλίτζας πληροφορήθηκε την προετοιμασία της εξέγερσης και επιχείρησε να προειδοποιήσει τον αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη. Δεν κατάφερε, όμως, να εξασφαλίσει προσωπική ακρόαση από τον Κωνσταντίνο Ι΄. Όταν επέστρεψε στη Θεσσαλία, προσπάθησε να αποτρέψει τους εξεγερμένους, προβάλλοντας τους κινδύνους μιας σύγκρουσης με την αυτοκρατορική εξουσία.
Η θέση του, ωστόσο, ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Οι επαναστάτες θεωρούσαν απαραίτητη τη συμμετοχή του, καθώς το κύρος, η περιουσία και η στρατιωτική του δύναμη μπορούσαν να ενισχύσουν σημαντικά το κίνημά τους. Ο ίδιος δίσταζε, φοβούμενος ακόμη και για την ασφάλεια των γιων του, που βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη. Τελικά, βρέθηκε στην ηγεσία της εξέγερσης, αν και η αφήγηση του Κεκαυμένου παρουσιάζει τη συμμετοχή του ως αποτέλεσμα ισχυρής πίεσης.
Η εξέγερση δεν εξελίχθηκε σε γενικευμένο πόλεμο εναντίον της αυτοκρατορίας. Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις και οι εξεγερμένοι έλαβαν αυτοκρατορικές διαβεβαιώσεις. Παρά τις προσπάθειες και την αρχική του στάση, ο Νικουλίτζας συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Αμάσεια του Πόντου. Το 1067, ενώ βρισκόταν ακόμη στη φυλακή, έστειλε γραπτή αφήγηση των γεγονότων στον πατέρα του Κεκαυμένου, διασώζοντας έτσι πολύτιμες λεπτομέρειες για την εξέγερση.
Με την άνοδο του Ρωμανού Δ΄ Διογένη στον θρόνο, ο Νικουλίτζας φαίνεται ότι απέκτησε ξανά ελπίδες αποκατάστασης. Οι σχέσεις του με τον νέο αυτοκράτορα ήταν ήδη γνωστές από παλαιότερη επαφή τους, όταν ο Ρωμανός υπηρετούσε στη διοίκηση της περιοχής του Παριστρίου. Ωστόσο, η υποδοχή που έτυχε δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες του και δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα ποια ακριβώς θέση κατέλαβε στη συνέχεια.
Η ιστορία του Νικουλίτζα Δελφινά διασώθηκε κυρίως χάρη στον Κεκαυμένο, συγγενή του μέσω γάμου και συγγραφέα του έργου που είναι γνωστό ως «Στρατηγικόν» ή «Συμβουλές και Διηγήσεις». Η μαρτυρία του αποτελεί σχεδόν μοναδική πηγή για την εξέγερση του 1066.
Η περίπτωση του Νικουλίτζα αποκαλύπτει πόσο ισχυροί μπορούσαν να είναι οι τοπικοί άρχοντες της μεσοβυζαντινής Θεσσαλίας, αλλά και πόσο εύθραυστες ήταν οι σχέσεις ανάμεσα στις επαρχιακές κοινωνίες και την κεντρική διοίκηση. Παράλληλα, αναδεικνύει την παρουσία και τον πολιτικό ρόλο των Βλάχων της Θεσσαλίας, οι οποίοι δεν αποτελούσαν απλώς πληθυσμιακή ομάδα, αλλά συμμετείχαν ενεργά στις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις της εποχής.
Πηγή: Το άρθρο βασίστηκε κυρίως στην ψηφιακή έκδοση και εισαγωγή του έργου του Κεκαυμένου από το πρόγραμμα Sharing Ancient Wisdoms του King's College London, στη μελέτη του Achille Lazarou για την εξέγερση των Λαρισαίων το 1066 και σε νεότερες μελέτες για τις επαρχιακές εξεγέρσεις και την ταυτότητα στο Βυζάντιο.
🇹🇷🇬🇷 Ο έλεγχος μετράει
Αυτό που γίνεται με το καλώδιο αποτελεί άλλο ένα κομμάτι του ολοκληρωτικού πολέμου που διεξάγει η Άγκυρα εναντίον της Ελλάδας όμως πολλοί δεν έχουν καταλάβει με τι όρους διεξάγεται.
Βρισκόμαστε στην σφαίρα των υβριδικών επιχειρήσεων του Πολιτικού Πολέμου, όπου η χρήση των ενόπλων δυνάμεων δεν είναι ουσιαστική αλλά επικοινωνιακή:
▫️Η Τουρκία με τα θαλάσσια πάρκα, το τουρκολυβικό μνημόνιο και το καλώδιο δεν δημιουργεί συνθήκες κυριαρχίας, αλλά στοχεύει στην διάσπαση της εμπιστοσύνης κράτους και πολίτη στην Ελλάδα.
▫️Αυτό γίνεται αντιληπτό μέσω της νομικίστικης επιφανειακής παρουσίας της Τουρκίας: η Τουρκία ΔΕΝ διαθέτει παρουσία στο πεδίο πέραν των ορίων της. Απλώς διαμηνύει τι είναι διατεθειμένη να πράξει.
▫️Αυτό έχει τη σημασία του, διότι στην Ελλάδα έχει δημιουργηθεί η άποψη πως η Τουρκία ΚΕΡΔΙΣΕ κάτι και η Ελλάδα ΥΠΟΧΩΡΗΣΕ.
Ο υβριδικός πόλεμος εμπλέκει μέσα τόσο επικοινωνιακά όσο και στρατιωτικά αλλά με μια χρήση που περισσότερο στοχεύει στην αντίληψη του στόχου και όχι στην πραγματική άσκηση ισχύος.
Αυτό στην Ελλάδα ΔΕΝ είναι αντιληπτό διότι καταλαβαίνουμε τα πράγματα μέσα από τον δυτικό δυισμό: Πόλεμος-Ειρήνη, Νίκη-Ήττα, Θόρυβος-Σιωπή.
Υπάρχει στρατιωτικός κίνδυνος; Ναι υπό προϋποθέσεις.
Η βασική είναι εάν η Τουρκία κατορθώσει να αποκτήσει στρατιωτικό πάτημα στην Ανατολική Λιβύη ώστε να χτίσει βάσεις, ραντάρ επιτήρησης, βάση μη επανδρωμένων και συστοιχίες πυραύλων.
Οι ακτές της απέχουν πολύ από την Λιβύη και τα πλοία της είναι εκτεθειμένα.
Για αυτό η Τουρκία όπως και το 20 έτσι και τώρα χρησιμοποιεί τον στόλο της στα όρια.
Αυτά τα όρια το ελληνικό κοινό δεν τα αντιλαμβάνεται διότι θεωρεί την θάλασσα ως ενιαίο πεδίο και δεν κατανοεί που σταματάει η δικαιοδοσία και που ξεκινά η κυριαρχία.
Στις Πληροφοριακές Επιχειρήσεις μπορώ να σου κουνάω ένα χαρτί και αυτό στα μάτια σου να αποτελεί νίκη, ενώ εγώ απουσιάζω από το πεδίο!
Η Τουρκία έχει μάθει να χρησιμοποιεί τον στρατό της και με πολιτική χροιά ενώ η Ελλάδα πιστεύει πως οι ένοπλες δυνάμεις είναι μόνο για άμυνα.
Αυτό πλέον έχει απλά αποτελέσματα στην Ελλάδα καθώς στόχος είναι το κοινό και οι πολιτικοί. Η Τουρκία σε αυτό έχει δημιουργήσει σοβαρά προγεφυρώματα.
@LeonPalaiodimos Στη μητέρα μου το ανακαλύψαμε στην ηλικία των 52 ετών.
Έκανε την πρώτη επέμβαση.
Σε δύο χρόνια χρειάστηκε να κάνει ακόμα μία.
Έκανε τις χημειοθεραπείες της σύμφωνα με τα πρωτόκολλα της εποχής.
Έζησε καλά και πέθανε στην ηλικία των 82 από άλλη αιτία.
Εννοείται ότι ελεγχόμαστε
Αν είστε 50 ετών και πάνω (θα έλεγα ακόμη και από τα 45) και δεν έχετε κάνει ακόμη προληπτικό έλεγχο για καρκίνο του παχέος εντέρου, απευθυνθείτε σε έναν γαστρεντερολόγο ή μιλήστε με τον παθολόγο ή τον γενικό οικογενειακό ιατρό σας για να σας εξηγήσουν γιατί είναι πολύ σημαντικό.
Συνοπτικά, ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ένας από τους καρκίνους που παρουσιάζουν αύξηση σε νεότερες ηλικίες. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους καρκίνους που μειώνονται.
Και είναι ένας από τους καρκίνους που, συνήθως, χρειάζονται χρόνια για να εξελιχθούν. Συχνά ξεκινάει ως προκαρκινική βλάβη (πολύποδας) και έπειτα εξελίσσεται σε καρκίνο.
Οπότε υπάρχει ένα σημαντικό χρονικό παράθυρο στο οποίο μπορούν να εντοπιστούν και να αφαιρεθούν αυτές τις βλάβες με την κολονοσκόπηση, προλαμβάνοντας την εμφάνιση του καρκίνου.
Η διαδικασία δεν είναι τόσο πολύπλοκη ή επώδυνη όσο πολλοί νομίζουμε.
Μην αμελούμε τον προληπτικό μας έλεγχο.
@LeonPalaiodimos@grivas_digenis Ας'τον άνθρωπο!!
Ενήλικας είναι...
Και μάλλον διαβασμένος!!
Σάμπως δεν ξέρει αυτός το καλύτερο για τον εαυτό του;
Ή μήπως θα τον πείσεις, εσύ;;;..ο γιατρός!!!...