Mohammad Hossein Ahmadi

محمدحسین احمدی
• دانشجوی انسان‌شناسی

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

هر لحظه‌ای که مرگ رو تصور می‌کنم سراسر شادیه
وقتایی که با درد قفسه سینه یا تنگی نفس شروع میشه بهتر لمس میشه کرد اون حس سراسر شادی رو
شاید عده‌ای از ما به دنیا اومدیم تا بمیریم
بدنم هر روز انگار فرسوده‌تر از دیروزه، تقریبا شبیه ذهنم، البته هنوز نشناختمش، ذهنم رو
شاید بشه صیقلش داد

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

شاید اون کسی که از همه بیشتر محبت می‌کنه، از همه بیشتر محتاج محبته، شاید چون نمی‌خواد حتی یه نفر مثل اون محتاج بشه، وسواسی‌طور به بقیه محبت می‌کنه. شاید اگه محبت ببینه، دیگه محبت نکنه. شاید فراموش کنه که قبلاً چقدر زیاد محتاج محبت بود. شاید فکر کنه هیچ محتاج محبتی دیگه وجود نداره

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

پیش‌نیازِ حرف زدن و همدلی، انگار تا حدی شناختنِ طرف مقابله
اما انگار بعد از شناخت کامل، دیگه حرفی که زدنی باشه نمی‌مونه، درحالیکه اصلا شبیه سکوت بین دو غریبه نیست.

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

@Rasool__sp داشتی همه‌ی احتمالات ممکن رو درنظر می‌گرفتی.

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

@zahour_mat یاد داستان دوست محجبه‌ام افتادم که توی رابطه بود و همزمان خواستگار قبول می‌کرد. اون پسر از همه جا بیخبر با گل و شیرینی و خانوادش میرفتن خونشون و جواب رد می‌شنید. بهش گفتم چرا؟ گفت می‌خوام خانوادم یه وقت شک نکنن که تو رابطه‌ام.

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

دلم برای همه‌ی آدمایی که از کودکیشون اینجا بودن میسوزه.
انگار شهر بزرگ نمی‌تونه حافظه‌ی زیبا و منظم و آرومی توی ذهن کودک بسازه.
اما من و دوستام که از کودکی تا نوجوونیمون رو توی یه تابلوی نقاشی کوچیک به اسم طبس گذروندیم، انگار حافظه‌ی قوی و ساختاریافته و تمیز و قشنگ و محکمی داریم.

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

شاید تقدیر ما اینه. خوبه که دراماتیک نوشته شده. از گروه نویسنده‌ها ممنونم که چرک‌نویسای منو وارد داستان اصلی نکردن و جوری دورانداختنشون که حتی تو حافظمم پیدا نمیشن. آبکی می‌شد، چون خوب نوشتن رو بلد نبودم. الآنم که بلدم بازم اونا باتجربه‌ترن. من نظاره می‌کنم و احساس و اعتماد و صبر

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

@wishpalalight معجزه‌ی «صبر»

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

آه... تو اگه اندازه من تخم داشتی قید پول و تضمین شغل و سربازی و نظر خانواده رو میزدی و علوم انسانی‌رو شروع می‌کردی
تا ابدم اگه گوه اقتصاد سیاسی بخوری با داد زدن از خودت یه دلقک گوش‌خراش ساختی
برای دکتر مهندسا نه
برای من و هم‌رشته‌ای‌هام
به قول شاعر: بم راست بگو، فک کن گوش چپم کره

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

@Melinapq6 @gimmemorechance سیاست کثیفیه که شاید فقط از...

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

@gimmemorechance @mohammad_sk1895 اون حق داره بدونه تو داری واسه کات آماده میشی. یه لحظه خودتو بذار جای اون

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

دیالوگ انتزاعی

- اینقدر به غریبه‌ها خوشبین نباش، باهاشون خوب رفتار نکن. چرا اینقدر به آدمای رندوم اهمیت میدی؟

- چون اگه یه آشنای قدیمی رو دیدم بتونم باهاش خوب رفتار کنم. نه به این معنی که بخشیدمش، این عادت بهم این معنی رو میده که الان دیگه برام با بقیه غریبه‌ها فرقی نداره.

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

مسئولیت هنر و به طور خاص‌تر تصویر، در تعریف و بازتعریف مفهوم زیبایی بین آدما مشخص میشه.
مفهومی که بیشتر محسوسه تا مفهوم. یعنی فهمیده شدنش همزمانه با حس کردنش
آیا احساسات ما نسبت به چیزی که زیبا میدونیمش، قائم به ذات خودشونن یا قائم به دیدگاه هنرمندها و تصویرهایی که بیرون میبینیم؟

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

@b__sama @HoseiniMah73682 از ظرفیت داشتنش مطمئن شو بعد عاشقش شو.

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

فکر می‌کنم اعتقاد داشتن به خدا آسون‌تره
از امید به اینکه محبتمون در قبال دیگری یادش بمونه و حالشو خوب کنه. و از اینکه بین این شک و تردید آیا حتی ذره‌ای همدلی با خوشحالیش از اینکه دوسش داریم نصیبمون میشه یا نه.

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

انگار انسان وقتی در ضعیف‌ترین حالت خودش قرار می‌گیره، یعنی وقتی بی‌آزارتره، نه به خاطر اینکه نمی‌خواد آزار بده، بلکه به خاطر اینکه نمی‌تونه آزار بده، دوست‌داشتنی‌تر میشه.
مثل حالت احتضار، یا لحظه‌ی ارگاسم، یا مثل سربازی که بدنش پر تیره، یا مثل نوزادی که تازه به دنیا اومده.

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

توی محل کارم، از مکالمه همکارام با همدیگه بعد قطع کردن تلفن رو مشتری فهمیدم به مشتری‌ای که درآمد زیادی نداره و مجبوره واسه هزینه کارش چونه بزنه میگن: پلشت
گاهی به محل زندگی و نژاد هم مرتبط میدوننش.

با این تعریف، تقریبا همه‌ی همکارام پلشتن و نتیجه اینه که تهرانی جماعت پلشته.

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

منی که معروفم به نداشتن سیاست، تا حدی که میگن بی‌سیاستی‌م عامدانه‌س و سیاستمه که خودمو به سادگی بزنم تا مسئولیت قبول نکنم، و از شفافیت برای شونه خالی کردن از تحمل پیچیدگیای دنیا دارم سوءاستفاده می‌کنم، چرا دلم می‌خواد چیزی رو به تصویر بکشم که هر کسی ممکنه برداشت متفاوتی ازش بکنه؟

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

@Rasool__sp کاملا ارادی؟

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

@BlackMike0 دیگ دیگه

[Mohammad Hossein Ahmadi @Bahman77_]

«دیگی که واسه من نجوشه می‌خوام سر سگ توش بجوشه» ضرب‌المثل خوبی نیست. اما وقتی میبینم نه‌تنها برای من نه، بلکه به من و اطرافیانمم داره به‌چشم هیزم نگاه میشه، ترجیح میدم نه‌تنها سر سگ، بلکه سر آشپز و مهموناشو توش در حال جوشیدن ببینم.