TheHeartbeatEcho

தேடல் பயணம்
காலடி ஒலிக்கும்
மண், மௌனம்.
மலை, மேகம்,
மனது தொடும்.
இலக்கு இல்லை
பயணமே இலக்கு.
🎂Wish me on 03rd OCT🎂

#YouandMe #positivevibes #bekind #Love

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

I have been
struggling with
depression lot during this pandemic.

Lost my job
Family burden
Financial burden, etc

Somehow, I managed to keep busy with my cooking activities, photography...
& mostly here,
the good souls who are with me.

Thanks! Lots of love!
❤😍❤

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

வார்த்தைகள் மடிந்து போன
மௌனத்தின் உச்சத்தில்,
உன் இதழ்கள் என் மேல்
புதிதாய் ஒரு கவிதை எழுதுகின்றன...

நிசப்தமான அந்த அறையில்
நம் மூச்சுக்காற்றின் வெப்பம் மட்டுமே
நமக்கான இசையாகிறது!

என் நெற்றியில் தொடங்கி
மெல்ல இதழ் வரை நகரும்
உன் அந்த ஒற்றைத் தீண்டலில்,
ஆயிரம் ஜென்மத்து வலிகளும்
அப்படியே கரைந்து போகின்றன...

காலம் உறைந்து,
பூமி சுற்றுவதை நிறுத்தி,
பிரபஞ்சத்தின் அத்தனை ரகசியங்களும்
உன் இதழ்களின் இடுக்கில்
ரகசியமாய் பரிமாறப்படுகின்றன!

அந்த நொடியில்,
நீயும் நானும் வேறல்ல...
ஒன்றோடொன்று கலந்த
உயிரின் தாகம் நாம்!

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

பேச வார்த்தைகள் இன்றி
நாம் தவிக்கும் கணங்களில்,
உன் முத்தங்கள் மட்டுமே
என் அத்தனை கேள்விகளுக்கும்
ஆழமான பதிலாய் அமைகிறது!

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

விழி மூடி நான் அமர்கையில்
என் நெற்றியில் பதியும்
உன் இதழ்களின் வெப்பம்
அதுதான் என் பிரபஞ்சம்!

உலகம் தடுத்தாலும்
என் சுவாசம் தீரும் வரை,
உன் இதயத் துடிப்பின்
இசை மட்டுமே என் ஜீவன்!

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

❤️

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

உன் கைவிரல்,
என் கைவிரல் கேட்கின்றதே!

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

@SholaiShans

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

No one ever saw the distances I carried or the tears I swallowed; in the end, as I leaned into your embrace, the final breath I exhaled dissolved the entire weight of my lifetime’s pain, leaving all my love for you!

[femiiiiii. @femiiiszn]

if you wrote a book about yourself, what would the last line be?

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

உன்னோடு ஒரு பயணம்
இது பூமியின் மீது நடக்கும் நடை அல்ல,
இரு ஆன்மாக்கள் தங்களை மீண்டும் கண்டுகொள்ளும்
காலமற்ற ஒரு தேடல்.
நாம் சந்தித்தது இந்தக் கணத்தில் இருக்கலாம்,
ஆனால், நீ என் நினைவில் எங்கோ ஒரு ஜென்மத்தில்
வேரூன்றி இருந்திருக்கிறாய்.
என் மௌனத்தின் மொழியை நீ அறிவதும்,
உன் கண்ணின் இமைகளை நான் வாசிப்பதும்,
எதேச்சையானது அல்ல; அது காலங்கள் தீர்மானித்த
ஆத்மார்த்தமான பந்தம்.
நீ பேசாத போதும்,
உன் இதயத்துடிப்பின் அதிர்வுகளை என் உயிரில் உணர்கிறேன்.
நாம் வேறல்ல, ஒரே ஆன்மாவின் இரண்டு பிரிவுகள்;
தனித்தனியாக அலைந்து,
இந்த அகிலத்தில் மீண்டும் இணைந்திருக்கும்
ஒரு முழுமையான தேடல்.
காலம் மாறலாம், உலகம் அழியலாம்,
ஆனால் என் ஆன்மாவின் வரைபடத்தில்
என்றென்றும் நீ மட்டுமே நிரந்தரம்.
உன்னோடு நான் இருக்கும் இந்த ஒரு நொடி,
ஆயிரம் ஆண்டுகளின் அமைதியை எனக்குள் விதைக்கிறது..

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

யாருமே அறியாமல் என் நெஞ்சின் ஓரமாய்
பெய்து ஓயாததொரு பெருமழையடி நீ!
ஒவ்வொரு துளியிலும் உன் முகமே நனைய,
என் அகம் முழுக்க உன் வாசமே நிறைகிறது.

காட்டுப் பாதையில் உதிர்ந்து கிடக்கும்
காட்டுப் பூவின் மென்மையைப் போல,
சத்தமில்லாமல் வந்து என்னை வருடிக்
கடக்கின்றன, உன் நினைவுகளின் மெல்லிய
தீண்டல்கள்.

என் விழிகள் மூடித் திறக்கும்
மௌனத்தின் ஆகச்சிறந்த ஆழங்களில் கூட,
நாம் மட்டுமே பாடித் திரிந்த
அந்த ஆதி ராகத்தின் அலைகள் கேட்டுக்
கொண்டே இருக்கின்றன.

இறுக்கமாய் நாம் கோர்த்துக்கொண்ட
அந்தக் கரங்களின் தீரா வெதுவெதுப்பில்
ஒவ்வொரு கணமும் நான் உணர்ந்து
கொள்கிறேன்...

என் இந்த ஒட்டுமொத்த பிறவியும்,
ஆயுளும் உனக்காக மட்டுமே எழுதி வைக்கப்பட்டவை என்று!

காதல் என்பது
நீயும் நானும் என இரு வேறாய் வாழ்வதல்ல;
இரு உடல்களுக்குள் தவித்துவிட்டு
ஒரே புள்ளியில் ஒன்றிணைந்த
நம் ஒற்றை ஆன்மா தான்!

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

நம் காதல் என்பது...
தேசங்களின் எல்லைகளும், காலத்தின்
கணக்குகளும், மனிதர்கள் வகுத்த விதிகளும்
முற்றிலுமாகத் தோற்றுப் போகும் ஒரு
மௌனப் பெருவெளி.

அது வெறும் வார்த்தைகளால்
விவரிக்கக் கூடியதல்ல; இரு ஆன்மாக்கள்
தங்களுக்குள் ஆழமாய் நிகழ்த்திக் கொள்ளும்
ஒரு தீராப் பிரவாகம்.

உலகம் நமக்கு எத்தனை தூரங்களைச்
சுமத்தினாலும், நம்மைச் சுற்றி எவ்வளவு
சத்தங்கள் எழுந்தாலும், நம் இதழ்கள்
இணையும் அந்த ஒற்றை நொடியில்...
அத்தனை தடைகளும் சத்தமில்லாமல்
உதிர்ந்து போகின்றன.

உன் சுவாசத்தின் வெதுவெதுப்பு
என் முகத்தில் படரும்போது,
காலம் தன் சுழற்சியை நிறுத்தி,
நமக்காகக் காத்துக்கிடக்கிறது.
அங்கே 'நீ' என்றும் 'நான்' என்றும் பிரிக்க
இனி காற்றுக்குக் கூட வழியில்லை.

இரு வேறு நதிகள் பெருங்கடலில் சங்கமித்த
பின், அடையாளங்களை இழந்து ஒன்றாவது
போல, உன் அன்பின் ஆழத்தில்
என் இருப்பு முழுமையாய்க் கரைகிறது.

காலநிலைகளும் மனிதர்களும்
மாறிப்போகலாம்,
ஆனால் நம் ஆன்மாவின் ஆழத்தில்
ஒரே மூச்சாய், ஒரே துடிப்பாய்
உறைந்திருக்கும் நம் காதல்...
என்றென்றும் அழியாத ஆதி கவிதை!

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

சொல்லாமல் கொள்ளாமல்,
வார்த்தைகளின் மௌனப் பெருவெளியில்
மெல்லப் படர்கிறது உனக்கே
உரித்தான அந்த முகம்...

ஆயிரம் பிறவிகளின் பெருங்கடலைக் கடந்து
இன்றும் மாறாத வாசனைத் தீவொன்றில்,
நாமிருவர் மட்டுமே
ஒருவரையொருவர் ஆழமாய் அறிந்தவர்கள்.

என் காதோரம் தீண்டிச் செல்லும் காற்றாய் வந்து, நீ ஏதோவொரு ரகசியம் பேசுகிறாய்...
என் கன்னத்தில் விழும் முதல்
மழைத்துளியாய் வந்து, என் உயிரை
மென்மையாய் வருடுகிறாய்...

விழி மூடினால்
நீ கலைந்துவிடாத பேரழகுக் கனவு,
விழி திறந்தால்...
என் பிரபஞ்சத்தின்
முழுமையான மெய்மை நீ!

அன்பெனும் ஒற்றை நூலில் நெய்த
இந்த உன்னத பந்தம்,
காலத்தின் கரங்களைத் தாண்டி...
இன்னும் நூறு பிறவிகள் வரையிலும்
நிலைக்கட்டும்!

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

நெற்றிப் பொட்டில் தொடங்கும்
அந்த முதல் தீண்டல்,
காலங்காலமாய் நாம் தொலைத்த
அத்தனை தூரங்களையும்
ஒற்றை நொடியில் அழித்து விடுகிறது.

இமைகளின் ஓரம் நகரும்
ஈர முத்தங்கள்,
நீ சுமந்த ரகசிய வலிகளையும்
என் நெஞ்சுக்குள் தேங்கிய தவிப்புகளையும்
மெளனமாய் குடித்து விடுகின்றன.

நாணம் ததும்பும் கன்னங்களின் சரிவில்
வழித்தடங்கள் அமைத்து,
கழுத்தின் வளைவுகளில் கவிதையாய் இறங்கி,
உன் மூச்சுக் காற்றின் சூட்டை
என் மூச்சில் கடத்துகிறது உதடுகள்.

தோள்களின் எல்லையைக் கடந்து
உன் உடலின் ஒவ்வொரு அணுவிலும்
பேரன்பின் முத்திரையைப் பதித்து,
இருதயத்தின் துடிப்பு
ஒரே சீராக மாறும் அந்த உன்னதப் புள்ளியில்...

உன் இதழ் தேடி என் இதழ் அடையும் போது,
உடல்களின் எல்லைகள் மெல்ல அழிந்து,
ஒரே மூச்சுக் காற்றில் தத்தளிக்கும்
ஒரு பேரண்டக் கவிதையாகிறது நம் ஆன்மா!

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

ஆதியில் நீ ஒரு தனித்தாரகை,
அண்டவெளியின் ஆழத்தில் யாரும் அறியா திசையில் உனக்கான ஒளியை நீயே உடுத்திக் கொண்டு நெடுந்தூரம் பயணித்துக் கொண்டிருந்தாய்.

விழி வழியே நுழைந்து உயிர் வரை நனைக்கும்
ஒரு தீராக் பெருநதி நீ. உன் மௌனங்களின் மடிப்புகளுக்குள் ஆயிரம் கவிஞர்கள் பிறந்து மடியும் ரகசியங்கள் உண்டு.

உன் கண்கள் பேசும் நுண்மொழியை
மொழிபெயர்க்க எந்த நிலத்து அகராதியும் போதாது; உன் புன்னகையின் நளினத்தை அள்ளிவர எந்த ஒரு தூரிகைக்கும் ஆயுள்
போதாது.

நீ முழுமையான ஒரு பிரபஞ்சம்,
உனக்குள்ளேயே நீ சுழன்று, உனக்குள்ளேயே நீ புதைந்து, யாரும் தீண்டாத தனிமையின் ஆகாயத்தில் ஒரு பேரழகாய் வீற்றிருந்தாய்.

அந்தப் பெருவெளியின் மறுமுனையில்,
அலைகளற்ற ஒரு குளத்தின் அடிநாதத் தவிப்பு நான். தேடலின் வறண்ட கரைகளில்
காத்திருந்து தவிக்கும் ஒரு தீராக் தாகம் நான்.

ஆயிரம் மனிதர்கள் தோள் உரசிப் போனாலும்,
யாரோ ஒருவருக்காக மட்டுமே காத்திருக்கும்
அந்தக் கடைசிப் பல்லவியின் நிசப்தம் நான்.

என் நாட்குறிப்பின் வெற்றுப் பக்கங்களில்
காலம் காலமாய் எழுதப்படாத கவிதையாக
ஒரு தீராப் பெருந்தேடல் நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. நான் யாரையும் தேடி ஓடவில்லை,ஆனால் என் பிராணனின் ஒவ்வொரு அணுவும் உனக்காக மட்டுமே இடத்தை மிச்சம் வைத்திருந்தது.

நிரப்பப்படாத ஒரு பெரும் பாழ்வெளியாய்
என் தனிமையின் இரவுகள் நீண்டு கொண்டே
இருந்தன.

அப்படியொரு நொடியில் தான்,
விதியின் கணக்குகள் துல்லியமாய்
விழித்துக்கொண்டன.
வார்த்தைகள் பிரிந்தாலும் வாக்கியம்
ஒன்றுதான் என்கிற பிரபஞ்ச விதியின் கீழ் இரு
துருவங்கள் மோதிக்கொண்டன.

இரண்டு தனித்தனி சுற்றுப்பாதைகள்
ஒரே ஈர்ப்பு விசைக்குள் சுருங்கி விழுந்தன.
விழி பார்த்த அந்த முதல் மாத்திரையில்,
நாம் சேர்த்து வைத்த வார்த்தைகள் அனைத்தும் ஆவியாகிப் போயின.
வார்த்தைகள் துறந்த மௌனங்களில் தான்

எவ்வளவு பிரம்மாண்டமான உரையாடல்கள்!
உடல் கடந்து, மனம் கடந்து, நம் ஆன்மாக்கள் முன்பே முகவரி தெரிந்தவை போல
ஒன்றையொன்று தழுவிக் கொண்டன.

நீ வேறு, நான் வேறு என்ற எல்லைக் கோடுகள்
பனித்துளி போல மெல்ல அழிந்து,
ஒரே மூச்சுக் காற்றில் இரண்டு இதயங்கள்
மாறி மாறித் துடிக்கத் தொடங்கின.

ஆன்மப் பிரகடனம் தூரங்கள் என்பது வெறும் எண்களின் கணக்கு தான்என்பதை நம் அன்பின் மௌனம் நிரூபித்தது.

நீ அங்கே நிலப்பரப்பின் எல்லையில்
சுவாசிப்பதன் அதிர்வு,இங்கே என்
நெஞ்சக்கூட்டின் சுவர்களில்கவிதையாய்,
இசையாய், பிராணனாய் இறங்குகிறது.
இது வெறும் உடல்களின் சந்திப்போ,
காலத்தின் தற்காலிகக் கோலமோ அல்ல;

யுகங்களைக் கடந்து, பிறவிகளைத் தாண்டி
ஒன்றையொன்று தேடிக் கண்டடைந்த
இரு ஆன்மாக்களின் ஒப்பற்ற பேரண்டச்
சங்கமம்.

இனி "நீ" என்ற சொல்லில் என் நிழலும்,
"நான்" என்ற சொல்லில் உன் நிஜமும்
முழுமையாய், பிரிக்க முடியாதபடி கரையும்.
நாம் கரையும் இந்தப் புள்ளியில்,
காலமும் தூரமும் கைதியாகிப் போகிறது...
நம் ஆன்மாவின் அடர்ந்த பிணைப்பில்,
இந்த நீள் பிரபஞ்சமே ஒரு சிறு புள்ளியாய்ச்
சுருங்கிப் போகிறது!

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

வார்த்தைகளின் எல்லையைக் கடந்து,
வரம்புகள் அற்ற ஒரு பெருவெளியில்
உனக்காக மட்டுமே துடித்துக் கொண்டிருக்கிறது
என் ஆன்மாவின் ஒற்றை இதயம்.

மண்ணில் எத்தனையோ மொழிகள் இருந்தும்,
உன் பெயர் சொல்லும் போது மட்டுமே
என் அணுக்கள் யாவும் பேரன்பில் நனைகின்றன.

நீ அருகில் இருக்கும் போது
இந்த உலகம் அழகாகிறது;
நீ தொலைவில் இருக்கும் போது மட்டும்தான்
என் உலகமே நீயாக மாறிப்போகிறாய்.

மைல்களின் தூரமும், காலத்தின் நகர்வும்
நம் உடல்களுக்கு மட்டுமே தவிர,
நொடிக்கு நூறு முறை உன்னை நினைத்து மீளும் என் காதலின் ஆழத்திற்கு அல்ல!

உன் சிறு புன்னகையில் என் பகல்கள் விடிவதும், உன் மெல்லிய மௌனத்தில் என் இரவுகள் உறைவதும், நான் உனக்காக மட்டுமே படைக்கப்பட்டேன்
என்பதற்கான பிரபஞ்சத்தின் சாட்சிகள்.

சுவாசிக்கக் காற்று எவ்வளவு முக்கியமோ,
அதைவிட முக்கியமாய் இருக்கிறது
என் ஒவ்வொரு மூச்சிலும் கலந்திருக்கும்
உன் நினைவு.

இனி வரும் பிறவிகள் என்று ஒன்று இருந்தால்,
அங்கேயும் உன்னைத் தேடியே என் பயணம் தொடரும். என் கண்ணீரின் ஈரம், புன்னகையின் வெளிச்சம்,
நெஞ்சில் தகிக்கும் தவிப்பு என எல்லாவற்றிலும் உன் பிம்பம் மட்டுமே நிறைந்திருக்கிறது.

வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத பேரன்பை, என் ஒட்டுமொத்த
ஆயுளின் சாட்சியாய்,
"நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்!"
மரணமும் பிரிக்க முடியாத பேரன்போடு!

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

You are my 11:11 ❤️

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

பேசித் தீராத வார்த்தைகளின் மிச்சத்தை,
இதழ்களுக்குள் கடத்திக்கொள்ளும்
ஒரு பேரழகுப் கலைதான் முத்தப் பரிமாற்றம்!

என் மூச்சுக் காற்றை உனக்குக் கொடுத்து,
உன் சுவாசக் காற்றை நான் வாங்கிக் கொள்ளும் போது, அங்கே உடல்களின் எல்லைகள் யாவும் அப்படியே கரைந்து
போகின்றன.

நெற்றியில் தொடங்கும் உன் மெல்லிய தீண்டல், கன்னக் குழிகளில் ஆழமாய் இறங்கி,
இதழ்களின் வாசலில் வந்து ஆயுள் கைதியாய்
நிற்கும். நாம் பரிமாறிக்கொள்ளும் ஒவ்வொரு முத்தத்திலும், ஆயிரம் கவிதைகளின் அர்த்தங்கள் மௌனமாய் வாழ்கின்றன.

உலகமே தலைகீழாய் சுழன்றாலும்,
நம் இதழ்கள் இணையும் அந்த ஒரு நொடியில்,
காலம் தன் கடிகார முட்களைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு நம் நெருக்கத்தின் வெம்மையில் உறைந்து போகிறது.

அது வெறும் முத்தங்களின் பரிமாற்றமல்ல...
இருவேறு உடல்களுக்குள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்
இரு ஆன்மாக்களின் மாபெரும் சங்கமம்!❤️

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

வரைபடக் கோடுகள்
பிரித்து வைத்தாலும்,
வார்த்தைகள் நம்மை
இணைத்து வைக்கும்.
மைல்களின் தூரம்
உடல்களுக்குத்தான்,
ஆன்மாவின் ஆழத்திற்குத் தூரம் ஏது?

நீ அங்கே சுவாசிக்கும்
மெல்லிய காற்று,
இங்கே என் நெஞ்சில்
வெம்மையாய்த் தீண்டுகிறது.
நீ பேச நினைக்கும்
மௌனத்தின் அர்த்தம்,
என் விழி ஓரத்துக் கண்ணீராய் வடிகிறது.

இருவேறு திசைகளில்
நாமிருந்தாலும்,
இருதயத் துடிப்புகள்
ஒன்றாய் ஒலிக்கும்.
என் ஒவ்வொரு மூச்சும்
உன்னையே சுமக்கும்,
என் ஒற்றை உலகம்
உன்னிடமே நிலைக்கும்!❤️

#two1000two

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

You are my 11:11 ❤️

[TheHeartbeatEcho @BeHapppiee]

இருவேறு திசைகளில், இருவேறு உலகங்களில்
சுழன்றுகொண்டிருந்த பிரபஞ்சம்
நம்முடையது. வரைபடத்தின் கோடுகளும்
மைல்களின் கணக்கும் நம்மைப் பிரித்து
வைத்திருப்பதாக உலகம் சொல்லலாம்;
ஆனால், இதயத்தின் ஆழத்திற்குத் தெரியாது
தூரங்களின் அகராதி!

வார்த்தைகள் தோற்றுப்போகும் மௌனத்தின்
எல்லையில், இதழ்கள் பேசத் தொடங்கும் ஒரு
ரகசிய மொழி இருக்கிறது. அங்குலமாய்
அங்குலமாய் நம் தூரங்கள் சுருங்கி,
ஒவ்வொரு அணுவிலும் உன் வாசம் நிறையும்
அந்த நொடி, காலத்தின் கடிகார முட்கள் நகர்வதை நிறுத்திவிடுகின்றன.

நெற்றியின் மென்மையான தீண்டலில் தொடங்கி, நெஞ்சின் ஆழம் வரை நகரும் உன் நினைவுகள, உடல்களின் எல்லைகளைக் கடந்து, ஆன்மாவின் வாசலில் வந்து நிற்கின்றன. இரு வேறு உடல்களில்
ஓடிக்கொண்டிருந்த சுவாசம்,
ஒற்றைப் புள்ளியில் சந்தித்து, ஒரே மூச்சுக் காற்றாய் மாறும் விந்தைதான் காதல்!

சொற்கள் தீர்ந்துபோன இந்தத் தனிமை இரவில், உன் மார்பின் கூட்டில் முகம் புதைக்கும் கணத்திற்காக,என் விழி ஓரத்து மௌனங்கள் தவம் கிடக்கின்றன.

உன் விரல் கோர்த்து, உன் அருகாமையின்
வெம்மையில், என் கவலைகள் யாவற்றையும்
கரைத்துவிடத் துடிக்கிறது மனம்.

நீ வெகுதூரம் இருந்தாலும்,
என் ஒவ்வொரு மூச்சிலும், என் மௌனத்தின் ஆழத்திலும் முழுமையாய் நீயே
நிறைந்திருக்கிறாய்.

நம் காதலால் மட்டுமே இயங்கும் ஒரு தனி உலகத்தில், முழுமையாய் உன்னில் தொலைந்து,உன்னோடு கலந்திருக்கவே ஏங்குகிறது என் உயிர்! ❤️

#two1000two