Repost. Save his life. The Islamic regime wants to execute student Erfan Shakourzadeh. His crime? Using the internet. No global outrage. No UN emergency. No protests in London. Because he is not Hamas. Not Hezbollah. Not a terrorist. Not a killer of Jews in Israel. Just an Iranian student whose life may end in silence while the world scrolls past his name.
Do not let him disappear quietly.
Speak his name.
Erfan Shakourzadeh.
رژیم اسلامی در ايران دشمن کشور ما، امارات، و دشمن جهان متمدن است. این رژیم دشمن مردم شریف ایران و دشمن تمدن بزرگ پارسی است. زمان آن رسیده است که همه در کنار مردم ايران بایستند و از تغییرات پیشِ رو حمایت کنند. ما دیگر نمیتوانیم در کنار شر و ظلم زندگی کنیم. آینده از آنِ مردم ایران است، نه این رژیم.
در سالگرد تولد کانت باید گفت امروز به جای تفکر انتقادی، میان بیاعتقادیِ محض و پیرویِ کورکورانه از مُدها در نوسانایم و مخالفتمان بیشتر نوعی ابراز وجود پرهیاهوی فردی (ترجیحاً ضبطشده توسط تلفن همراه) است تا نوعی فعالیتِ نقادانۀ جمعی.
#DigitalBlackOutIran
https://t.co/Gy8twCXvtw
امروز سخن گفتن از «حکومت جهانی» نوعی خیالبافی به نظر میرسد. اما در آن زمان تعداد بسیار زیادی از آدمهای معقول و مسئولیتپذیر احساس میکردند که تنها راه جلوگیری از تکرار فاجعهی هیروشیما تأسیس حکومت جهانی است.
وینستون چرچیل و کلمنت اتلی، دو نخست وزیر بریتانیا، از حامیان این ایده بودند. در فرانسه، ژان-پل سارتر و آلبر کامو این ایده را ترویج میکردند. قانون اساسی فرانسهی پس از جنگ، «محدودیتهای حاکمیت ملی» در صورت تشکیل یک حکومت جهانی در آینده را در نظر گرفته بود. قانون اساسی ایتالیا هم چنین احتمالاتی را در نظر گرفته بود.
حتی در آمریکا هم، که تأسیس حکومت جهانی به معنای پایان انحصار قدرت هستهای و برتریِ جهانیاش بود، بین یک سوم تا نیمی از شرکتکنندگان در نظرسنجیها از تشکیل حکومت جهانی حمایت میکردند. رئیس وقتِ دانشگاه شیکاگو نوشت: «این نسل در عمل اتفاق نظر دارد که حکومت جهانی تأسیس خواهد شد.» او حتی کمیتهای را تشکیل داد تا پیشنویس قانون اساسیِ حکومت جهانی را تهیه کند.
۵۷ درصد از نامزدهای انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۹۴۸، از جمله جان اف. کندی و ریچارد نیکسون، اعلام کردند که با تشکیل حکومتی جهانی ــ دارای حق حاکمیت مستقیم بر افراد و برخوردار از نیروی صلحبانی ــ موافقاند. در سال ۱۹۴۶ رونالد ریگان، ستارهی سینما، به یک سازمان طرفدار تشکیل حکومت جهانی ۲۰۰ دلار کمک مالی اهدا کرد.
#DigitalBlackOutIran
آقای حاجتی عزیز، بنده نه مشروطهخواه هستم و نه جمهوریخواه. خود را چپ یا راست هم نمیشمارم زیرا تحری حقیقت را با اسارت در این اردوگاههای فکری ناسازگار میدانم. میکوشم تا مطابق تعریف مایکل والزر، فیلسوف آمریکایی، در کتاب «مبارزه برای سیاستی آبرومند»، لیبرال باشم، نه در مقام «اسم» و به عنوان هوادار یک نظام فکری به این نام بلکه به عنوان نوعی «صفت».
بنده راست افراطی و چپ افراطی را با «سیاست ارزشمحور» ناسازگار میدانم زیرا هر دو، البته از دو قطب متضاد، بر طبل «سیاست هویتمحور» میکوبند و امکان همبستگی و «وحدت در کثرت» را از میان میبرند.
راستگرایان و چپگرایان میتوانند «میهندوست» باشند. از قضا عنوان کتاب جدیدی که انتشارات دانشگاه استنفورد دربارۀ جورج اورول چاپ کرده «سوسیالیستِ میهندوست» است.
اما راست افراطی و چپ افراطی چنین نیستند؛ اولی به ورطۀ «ناسیونالیسم» میافتد و دومی در قفس «کمونیسم» اسیر میشود. همانطور که کمونیسم به عدالتخواهی کمک نکرده، ناسیونالیسم هم با میهندوستی ارتباطی ندارد و حتی به آن صدمه میزند. میهندوستی و عدالتخواهی فضیلتاند اما ناسیونالیسم و کمونیسم دو ایدئولوژیِ قرن نوزدهمی هستند که با نیازهای دنیای درهمتنیده مغایرند.
میهندوستی مبتنی بر مهر، وجدان، و دیگرپذیری/دوستی است اما ناسیونالیسم متکی بر غرور، برتریطلبی و دیگرستیزی/هراسی.
ان اپلبام، روزنامهنگار و مورخ، مینویسد: «جوهره و عصارۀ ناسیونالیسم عبارت است از نوعی احساس برتری: ما از شما بهتریم. کشور ما از کشور شما بهتر است… ناسیونالیسم با میهندوستی فرق دارد زیرا میهندوستی یعنی میل به فعالیت به نفع هموطنان خود، دفاع از ارزشهای مشترک و بنا نهادن چیزی سودمند…ناسیونالیسم هیچ ربطی به ارزشهای دموکراتیک ندارد: اقتدارگرایان میتوانند ناسیونالیست باشند؛ در واقع، اکثر اقتدارگرایان ناسیونالیستاند. ناسیونالیسم هیچ ربطی به قانونمداری، عدالت یا فرصت ندارد. ناسیونالیسم در اصل نوعی رقابت است، رقابتی زشت و زیانبار.»
به نظر آدام میچنیک، روزنامهنگار لهستانی، میهندوستیِ حقیقی یعنی اعتراف به خطا و اشتباه هممیهنان و احساس سرافکندگی از ظلم و ستم و بیعدالتیِ هموطنان: «کسی که از خطاهای لهستانیها شرمسار است، لهستانی است.»
مارک کوهن، نویسندۀ بریتانیاییِ لهستانیتبار، در تفسیر سخن میچنیک میگوید که او «وجدان را مبنای هویت میداند…میهندوستی بدون وجدان بیمعناست. میهندوستی اغلب مایۀ غرور است؛ غرور مستلزم وجدان است؛ و وجدان احتمالاً متضمن شرم است. اگر تنها احساس غرور مجاز باشد، وطندوستی چیزی جز شوونیسم نیست.» شگفت نیست که بسیاری از ناسیونالیستهای ایرانی تا همین چند سال قبل چشم بر جنایتهای جمهوری اسلامی در سوریه بسته بودند و قاسم سلیمانی را قهرمان ملی میخواندند.
حال میتوان فهمید که چرا یولین توویم، شاعر لهستانی، میگفت که از نقض حقوق بشر به دست هممیهنان خود بیش از نقض حقوق بشر به دست غیرلهستانیها برآشفته میشود، و این امر را گواه راستین لهستانی بودنش میدانست.
میهندوست روادار است و پذیرای کثرت اما ناسیونالیست ناروادار است و وطندوستی را ملک طلقِ خود میداند. درست همانطور که به روایت بیهقی در ماجرای اعدام حسنک وزیر، سلطان محمود به درخواست خلیفۀ عباسی بیوقفه به دنبال دگراندیشان میگشت تا آنان را «قرمطی» بخواند و «بر دار» کشد، امروز نیز ناسیونالیستها بی اعتنا به خِرَد و اخلاق، دگراندیشان را به «خیانت، مزدوری، بیوطنی و تجزیهطلبی» متهم میکنند تا اسباب حذف آنان را فراهم آورند.
یک ایرانیِ میهندوست بهرغم اختلافنظر با دیگر مخالفان ج.ا، هرگز به خود اجازه نمیدهد که چنین اتهامات بیاساسی را به آنان نسبت دهد، اما یک ناسیونالیست به آسانی مرتکب چنین کارهای غیراخلاقیای میشود زیرا رانۀ اصلیِ ناسیونالیست، نه مهر و دوستی بلکه ستیزهجویی و رقابتطلبی است. میهندوستی را باید از قفس ناسیونالیسم آزاد کرد. جانتان خوش باد
Children of the lion and the sun, be ready for round 2. This time, the Islamic terrorists will go, and you will stay . More likely, PAKISTAN WILL FAIL AGAIN. Kashmir unresolved, borders messy, and yet somehow volunteering to fix everyone else. Impressive confidence. You can’t be a lifeguard when you’re still learning how to swim. If you’re serious about tackling Iran’s terrorism, maybe start with the fires closer to home Kashmir isn’t exactly quiet. Pakistan failed because Iran still hasn’t opened the Strait of Hormuz. The reality is simple: this isn’t negotiation with Trump administration, it’s control. The UAE DOES NOT ACCEPT PIRACY, TERRORISTS, or anyone trying to control international waters. FREEDOM of NAVIGATION is not a FAVOR it’s international law.
شما بازیگران، خوانندههای دوزاری و هنربندان این صحنهها رو در ایران دیدین و تصمیم گرفتین در کنار جمهوری اسلامی وایساین.
مردم اینو فراموش نخواهند کرد. فردای آزادی دیگه هیچ عذر و بهانهای نمیتونین بیارین.
#آیدا_عقیلی
در فاکسنیوز خطاب به پرزیدنت ترامپ،
اگر روی میز مذاکره ۱۰ یا ۱۵ بند را مبنای گفتگو قرار دادهاید، بند مسائل انسانی را نیز در آن بگنجانید. زندانیانی که در زندان زیر تیغ اعدام هستند، به کمک فوری نیاز دارند. برای حکومت توقف اعدامها را خط قرمز قرار بده تا ماشین کشتارشان متوقف شود.
This image of the regime washing blood off the streets after they massacred protestors in January in Iran is intensely symbolic
The "international community" is whitewashing the regime all over again
خبر بد برای پروپاگاندای رژیم: امریکا با حرف کسی وارد جنگ نشده!
روبیو رسماً گفت که ترامپ از دههها پیش و قبل از ورود به سیاست، در مورد خطرِ این رژیم هشدار میداد.
اون روزهایی که آرزوی مرگ برای کشورها میکردید و پرچم آتش میزدید باید فکر این روزاتونو میکردید.