@Rheumatology Had a similar case. Male 25yo, asymptomatic snapping since age of 16, esp during deep squatting. Started rowing 1.5 years ago. Last months stiffness/swelling/painful BUT snapping has disapeared since! Ultrasound: insertional BF tendinopathy, no snapping dynamically. Thoughts?
@GevaertThomas@nonkelpier@ChatGPTapp@grok Fysische geneeskunde is in hoofdzaak trouwens een klinische discipline, een skill die je met AI nooit adequaat zal kunnen coveren
@YesItsMe_1234@KoenLowet@GevaertThomas En wat te denken over thuiszorgwinkels en carrousel met vb. elektroscooters. Als pt. verw. door thuiszorgwinkel,verplichting tot (duur) multidisc. adviesrapport,ook al blijkt uit dossier dat pt. geen recht heeft.Wie beslist dan obv adviesrapport?Adv. arts van zelfde mutualiteit
Interessante opinie ikv de lopende onderhandelingen rond de hervorming van de ziekenhuisfinanciering.
Hier vinden artsen en ziekenhuisbeheerders elkaar in de vrees voor een uitwas van de huidige hervormingsplannen, namelijk een rigied staatsgeneeskundig ziekenhuissysteem waar ondernemerschap en innovatie worden gefnuikt.
Ook in de zorg is een zekere mate van marktwerking en concurrentie nodig om te blijven groeien en innoveren, alsook publiek-private financiering en eigen bijdragen van de patiënten (supplementen), mits sociale correcties en veel meer transparantie van de zorgfactuur.
Minister VDB wil graag dat de patiënt zo weinig mogelijk betaalt én zorgverstrekkers en ziekenhuizen in een strikt keurslijf duwen met quasi enkel overheidsfinanciering, waar hij dan kan beslissen hoe al die middelen worden gebruikt 😀
Ofte een vorm van staatsgeneeskunde.
Dat werkt niet (cfr. andere landen zoals UK), is niet realistisch (cfr. onze precaire budgettaire situatie), is nefast voor medische innovatie en is niet wat het terrein wil (de meeste mensen hebben genoeg aan 1 schoonmoeder).
Een overheid moet een kader scheppen, geen keurslijf creëren.
Zorgverstrekkers moeten publieke verantwoording afleggen voor de aanwending van publieke middelen.
Maar als artsen ea zorgverstrekkers het gevoel krijgen dat mensen die het terrein vaak niet kennen constant zeggen hoe zij moeten werken "want belastinggeld", dan gaan er meer en meer kiezen voor een systeem zonder belastinggeld en je de facto in een veel duurder parallel systeem komt zonder terugbetaling met een directe financiële relatie tussen zorgverstrekker en patiënt.
Autonomie, vertrouwen en flexibiliteit zijn voor quasi elke werkende mens essentieel, niet in het minst voor artsen.
https://t.co/qrJUyZSlEU