CIDHR

Canadian Iranian Doctors for Human Rights

[National Post @nationalpost]

Hamed Esmaeilion: We will never forget what Iran did to Canadians https://t.co/FeJSQ18CTy

[Hamed Esmaeilion @esmaeilion]

مقاله‌ی امروز من در روزنامه‌ی نشنال‌پست در واکنش به اظهارات اخیر آقای نخست‌وزیر کارنی در مورد باز کردن سفارت ج ا در کانادا.

#دادخواهی
#PS752justice

[Behrang Rahbari @BehrangRahbari]

Apparently, after killing 40,000 people in January, Mark Carney intends to reward the regime.

@PierrePoilievre
@MelissaLantsman

[Nazanin Afshin-Jam MacKay @NazaninAJ]

Note the date of this article: 2012. I never thought I would have to revisit this struggle before Iran was free. Shabnam Assadollahi, Shadi P and I fought hard to have the embassy closed back then.

I especially never imagined that, months after the massacre of thousands of innocent Iranians gunned down during peaceful protests, my government and Prime Minister would suggest reopening this embassy. This is a profound betrayal of those who sacrificed their lives for freedom, as well as a disregard for all the Canadian lives lost because of this regime including victims of flight PS752 downed by the regime and all those that continue to suffer intimidation and harassment by regime affiliates here on Canadian soil.

[Medical Staff for Human Rights -Austria @MSHR_AUSTRIA]

مرگ یک زندانی سیاسی دیگر در اوین بدلیل عدم رسیدگی پزشکی

جبار مصطفی فررند جابر، زندانی سیاسی متولد عراق، شامگاه گذشته در زندان اوین جان خود را از دست داد.

وی به اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» به یک سال و نیم حبس محکوم شده بود و حدود پنج ماه از دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری کرده بود. جبار مصطفی در سالن ۲ بند ۷ زندان اوین نگهداری می‌شد.

بر اساس اطلاعات منابع تحکیم ملت، وی پس از بروز علائم سکته قلبی به مراقبت و مداخله فوری پزشکی نیاز داشت، اما رسیدگی لازم به وضعیت او انجام نشد و او در زندان جان باخت.

مرگ جبار مصطفی اولین بار دیگر موضوع وضعیت درمانی زندانیان و مسئولیت مقامات زندان در قبال حفظ جان و سلامت افراد تحت بازداشت را مطرح می‌کند. فعالان حقوق بشر سال‌هاست نسبت به تأخیر در اعزام زندانیان بیمار به مراکز درمانی، کمبود امکانات پزشکی و محرومیت زندانیان از دسترسی به خدمات درمانی مناسب هشدار داده‌اند.

طی دوسال گذشته حداقل ۱۰ نفر بدلیل عدم رسیدگی پزشکی در زندان اوین جان خود را از دست داده‌اند.

[Erfan Sabeti @ErfanSabeti]

نمایش پرچم «شیر و خورشید» در ورزشگاه یعنی تلاش برای جلب توجه جهانیان به «عادی نبودن» اوضاع در ایران.

به نظر لخ والسا نمایش پرچم «جنبش همبستگی» در جام جهانی ۱۹۸۲ اتفاقی مهم بود.

در زمان مسابقۀ تیم‌های ملی فوتبال لهستان و شوروی (۴ ژوئیه ۱۹۸۲) در جام جهانیِ اسپانیا بیش از شش ماه از اعلام حکومت نظامی در لهستان می‌گذشت.

رژیم کمونیست در پی سرکوب اعتصابات سراسری برآمده و حدود هزار نفر را به زندان انداخته بود. وقتی سرود ملی شوروی پخش شد، ناگهان گروهی از مهاجران لهستانیِ حاضر در استادیوم پرچم سفید و قرمزرنگِ بزرگِ «جنبش همبستگی» را برافراشتند.

میلیون‌ها بینندۀ تلویزیونی در سراسر دنیا ناظر این صحنۀ خیره‌کننده بودند اما تلویزیون دولتی لهستان، که نگران هرگونه ابراز مخالفت در استادیوم بود و عامدانه بازی‌‌ها‌ را با دو دقیقه تأخیر پخش می‌کرد، نماهای حاویِ پرچم جنبش همبستگی را حذف کرد و به جای آن تصاویر پیشتر ضبط‌شده‌ای از سکوهای تماشاچیان در بازیِ کاملاً متفاوت دیگری را نشان داد!

پلیس اسپانیا نیز در پی فشار سفیر و تلویزیون شوروی مداخله کرد و در نتیجه تا نیمۀ دومِ بازی همۀ پرچم‌های «همبستگی» ضبط و از استادیوم خارج شده بود.

با وجود این، دیگر تماشاچیانِ حاضر در استادیوم به حمایت از معترضان لهستانی برخاستند و شعار دادند: «همبستگی! لهستان!»

بازی با نتیجۀ مساویِ بدون گل پایان یافت و لهستان به مرحلۀ بعد صعود کرد و سرانجام به رتبۀ سوم دست یافت.

اما مهم‌تر از هر چیز، این بود که تلاش حکومت لهستان برای «نرمالیزاسیون» شکست خورد و میلیون‌ها نفر در خارج از این کشور دریافتند که اوضاع در لهستان «عادی» نیست.

لخ والسا نیز بعدها از این اتفاق به‌ عنوان یکی از لحظات مهم برای جنبش همبستگی یاد کرد.

[Lawdan Bazargan @LawdanBazargan]

تهمینه منزوی، عکاس و هنرمند مستند ایرانی، سال‌ها دوربینش را به سوی بخش‌هایی از جامعه گرفت که حکومت و جامعه ترجیح می‌دهند نبینند: زنان حاشیه‌نشین، بی‌خانمانی، اعتیاد، فقر، زخم، تنهایی و کرامت انسان‌هایی که از روایت رسمی حذف شده‌اند.

حالا نام او با «کنسرت کاروانسرا»ی پرستو احمدی هم گره خورده است؛ اجرایی که در آن یک زن آواز خواند، بدون حجاب اجباری، برای مردمی که دوستشان داشت.

طبق گزارش ایران‌وایر، تهمینه منزوی عکاس این کنسرت بود و نوشته است نتیجه آن‌همه زیبایی برای او و دیگر اعضای گروه شد: ۷۴ ضربه شلاق، دو سال ممنوعیت از فعالیت هنری، و دو سال ممنوعیت خروج از کشور.

این فقط مجازات یک خواننده و گروه نوازندگان ان یا یک عکاس نیست. این مجازات هنر است. مجازات شکستن زنجیرها است. مجازات ثبت کردن لحظه‌ای است که یک زن تصمیم گرفت صدایش را بلند کند.

جمهوری اسلامی نه فقط از زنی که می‌خواند می‌ترسد، بلکه از زنی که دوربین به دست می‌گیرد و آن لحظه آزادی را برای حافظه مردم ثبت می‌کند هم می‌ترسد، از نوازندگانی که با او همراهی می کنند هم وحشت دارد.

تهمینه منزوی نشان می‌دهد که گاهی مقاومت یعنی دیدن، ثبت کردن، و اجازه ندادن به حکومت که زیبایی، صدا و حقیقت را دفن کند.

#تهمینه_منزوی
#پرستو_احمدی
#زن_زندگی_آزادی

[Mai Sato @drmaisato]

همراه با دیگر کارشناسان سازمان ملل متحد، بیانیه‌ای مطبوعاتی درباره امضای یادداشت تفاهم میان ایالات متحده و ایران صادر کردم.
یادداشت تفاهم ۱۴ بندی بین آمریکا و ایران تقریباً به‌طور کامل بر خروج نیروهای نظامی، بازگشایی تنگه هرمز، تعهدات هسته‌ای، لغو تحریم‌ها و یک صندوق بازسازی ۳۰۰ میلیارد دلاری متمرکز است، اما حقوق بشر در آن نادیده گرفته شده است.
میلیون‌ها ایرانی به خیابان‌ها آمدند و خواستار تغییرات بنیادین شدند. صدای آنان باید در هر مذاکره‌ای که مدعی تأمین آینده آنان است، شنیده شود.
هر توافق نهایی باید شامل پاسخگویی و جبران خسارت برای قربانیان، توقف اجرای اعدام‌ها، آزادی کسانی که خودسرانه بازداشت شده‌اند، و محافظت از فضای مدنی باشد.
از زمان آغاز جنگ، مقامات ایرانی هزاران نفر را بازداشت کرده‌اند و گزارش شده است که بسیاری از آنان تحت شکنجه قرار گرفته یا به‌صورت قهری ناپدید شده‌اند. دست‌کم ۱۵۶ نفر نیز اعدام شده‌اند. ایرانیان بهایی، کرد و بلوچ همچنان به‌طور ویژه در معرض خطر قرار دارند.
پایان درگیری‌ها نباید با بازگشت حقوق و آزادی‌ها برای مردم اشتباه گرفته شود. برای مردم ایران، مسیر دستیابی به این حقوق هنوز آغاز نشده است.
متن کامل این بیانیه مطبوعاتی را اینجا بخوانید: https://t.co/nYJOx4iktf

[Medical Staff for Human Rights -Austria @MSHR_AUSTRIA]

توجه!!! تصاویر بسیار دلخراش هستند!
ثبت جنایت

تصویری دیگر از قتل عام مردم در ۱۸ دی ماه.
فیلم گرفته شده از بیمارستان تهرانپارس می باشد.

[Nazanin Boniadi @NazaninBoniadi]

Congratulations are not fitting for the Iranian people.

The thousands who sacrificed their lives for freedom were not represented in negotiations.

A people who have long been America’s most natural allies in the region have once again been treated as pawns in a deal struck over their heads.

[Saeid Vafa @SaeidVafa]

روز جمعه این هفته، ۱۲ جون، ساعت ۳:۳۰ عصر، در کنار خواهران و برادران افغانستانی خود، برای حمایت از #هرات و زنان افغانستان، در دانشگاه تورنتو راهپیمایی می‌کنیم.
#زن_زندگی_آزادی
#تحصیل_کار_آزادی

[Patriotic_Doctors_Iran @DoctorsIran]

با توجه به پرسش‌های فراوان هم‌میهنان درباره قرص ید، این راهنمای آموزشی را منتشر می‌کنیم. تأکید می‌کنیم که انتشار این مطالب به معنای وجود خطر فوری یا وقوع اتفاقی خاص نیست. هدف صرفاً آگاهی‌رسانی عمومی بر اساس دستورالعمل‌های WHO و FDA و مقابله با شایعات و اطلاعات نادرست است. لطفاً از مصرف خودسرانه قرص ید خودداری کنید و تنها به اطلاعیه‌های رسمی توجه داشته باشید.
پاینده ایران
#جاویدشاه

[Saeid Vafa @SaeidVafa]

اینکه از موضع یک مطلع بزرگ به مردم بگیم «باید کتاب بخونید» و «انقلاب باید با آگاهی بیاد»، رفتار درستی نیست. درسته که خیلی از مردم ایران این روزها در شرایط اقتصادی سختی به سر می ‌برند، اما اون مردمی که در دی‌ماه به خیابون رفتند، بیش از هر دغدغه اقتصادی، دلنگران آزادی ایران بودند. من ماه‌هاست که صفحه‌های خودشون و خانواده‌هاشون رو می‌بینم. جاویدنام‌های ما از آگاه‌ترین فرزندان این سرزمین بودند. وجود شریف‌شون اینقدر پر از روح آزادی‌خواهی بود که دیگه توان سکوت در مقابل این سیاهی و استبداد رو نداشتند.

[Masih Alinejad @AlinejadMasih]

اجازه ندهیم جهان، قتل عام ایرانیان را زیر سایه مذاکرات هسته‌ای دفن کند.
بیش از دو هزار نفر از جمله رهبران و فعالان بین‌المللی در واشنگتن برای بررسی چالش‌های جهان گرد هم آمدند. موضوع ایران یکی از مهمترین محورهای مورد بحث این اجلاس بود.
AJC Global Forum 2026 / Washington DC
#Iran

[Kiana Kasiri @KasiriKiana]

ج ا از ابتدا تا به امروز با استفاده از ابزار #محرومیت از #درمان و #دارو سعی در از بین بردن منتقدانش کرده. #شکنجه_سفید و #اعدام_خاموش حربه جمهوری اسلامی برای از سر راه برداشتن زندانیان سیاسی و عقیدتی است. اولین بار نیست. باید صدای تمام زندانیان بود و در اینجا باید صدای خانم #فاطمه_سپهری بود.

[Kiana Kasiri @KasiriKiana]

همیشه بوده
#شکنجه_سفید
و
#اعدام_خاموش

[Kiana Kasiri @KasiriKiana]

واقعا متاسفم😞😞
روحش شاد🙏🏻💐
#شکنجه_سفید
#اعدام_سفید
#اعدام_خاموش

[Asghar Sepehri @AsgharSepehri]

امروز، سه‌شنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۵، خانواده در ملاقات با خواهرم #فاطمه_سپهری این گزارش را از وضعیت جسمی او ارائه کردند:

از مهرماه ۱۴۰۲، زمانی که پس از عمل قلب باز و با تشخیص پزشک قانونی از ICU به زندان بازگردانده شد، روند درمان او همواره تحت کنترل و تصمیم مسئولان زندان بوده است؛ از تهیه داروها گرفته تا انتخاب پزشک و اعزام برای معاینه. اخیراً نیز اعلام کرده‌اند که بسیاری از داروهای قلب او، به دلیل گرانی و نایاب شدن، دیگر قابل تهیه نیست.

مشکل دیگر، بیماری روماتولوژی اوست. مهرماه ۱۴۰۴، به دلیل وجود غدد متعدد در بدن، او را نزد دکتر مرادی بردند. پزشک انجام آزمایش و نمونه‌برداری را تجویز کرد، اما این اقدامات در دی‌ماه ۱۴۰۴ و اردیبهشت امسال تنها به‌صورت ناقص انجام شده و هنوز امکان مراجعه دوباره به پزشک و بررسی نتایج آزمایش‌ها فراهم نشده است.

فاطمه سپهری همچنین حدود چهار ماه است که از مشکلات شدید گوارشی رنج می‌برد. امروز در ملاقات، از درد شدید معده سخن می‌گفت؛ به‌طوری که طی چهار روز گذشته تقریباً قادر به غذا خوردن نبوده است. پزشک زندان برای او سونوگرافی معده تجویز کرده، اما هنوز مشخص نیست مسئولان زندان چه زمانی اجازه انجام این دستور پزشکی را خواهند داد.
#محمدحسین_سپهری

[Association of Families of Flight PS752 Victims @ps752justice]

بیانیه‌ی انجمن خانواده‌های جانباختگان پرواز PS752 درباره‌ی اصلاح قوانین بین‌المللی پس از شش سال تلاش

تحقیقات ایمنی در فاجعه‌ی سرنگون شدن پرواز پی‌اس۷۵۲ در هجدهم دی ماه ۱۳۹۸ در تهران به عهده‌ی‌ جمهوری اسلامی ایران بود. قوانین بین‌المللی که طی دهه‌ها پاسخ‌گوی فجایع هوانوردی بود در مورد این جنایت الکن و ناکافی به نظر می‌رسید. طبق ضمیمه‌ی ۱۳ از کنوانسیون شیکاگو رهبری تحقیقات ایمنی بر عهده‌ی کشوری می‌افتاد که این فاجعه در آن رخ داده بود. بدین‌ترتیب در سکوت سازمان‌های بین‌المللی چون ایکائو پرونده‌ی تحقیقات درباره‌‌ی قتلی جمعی به دست قاتلین افتاد.

اینک پس از شش سال و نیم تلاش‌ِ انجمن در دیدارهای گسترده با تصمیم‌گیرندگان و رایزنی‌های دولت کانادا در مجامع بین‌المللی چون ایکائو، قوانین بین‌المللی و ضمیمه‌ی ۱۳ اصلاح خواهند شد.

طبق نامه‌ی رسیده از وزیر محترم حمل و نقل به انجمن، «اصلاحیه‌ای که به‌تازگی تصویب شده، بر اهمیت انجام تحقیقات ایمنی پس از سرنگونی هواپیما یا اقدامات مشابهِ مداخله‌ی غیرقانونی تأکید می‌کند. این موضوع اهمیت دارد، زیرا مواردی وجود داشته است که یک دولت پس از وقوع اقدامی غیرقانونی، تصمیم گرفته تحقیقات ایمنی را ادامه ندهد.

نکته مهم این است که این اصلاحیه همچنین مساله‌ی تضاد منافع دولت‌ها را پس از سرنگونی هواپیما توضیح می‌دهد و اقداماتی را که می‌توانند برای حفاظت از استقلال تحقیقات ایمنی انجام دهند، تشریح می‌کند. به عنوان مثال، واگذاری انجام تحقیقات ایمنی به دولتی دیگر و ارائه‌ی به‌موقع اطلاعات واقعی و تأییدشده به افکار عمومی از این دست اقدامات است. به این ترتیب، این اصلاحات کمک خواهند کرد تا تحقیقات ایمنی پس از سرنگونی هواپیما از اعتبار و شفافیت بیشتری برخوردار شوند.

این اصلاحیه از نوامبر ۲۰۲۸ برای دولت‌ها لازم‌الاجرا خواهد شد. این بازه زمانی به دولت‌ها فرصت می‌دهد تا سازوکار داخلی خود را با این تغییرات هماهنگ کنند.»

آقای استیون مک‌کینون وزیر محترم حمل و نقل در این نامه به انجمن خانواده‌های پرواز، با اشاره به نقش برجسته‌ی خانواده‌ها گفتند: «از پیگیری و تلاش‌های مستمر شما در واکنش به سرنگونی پرواز پی‌اس۷۵۲ توسط ایران سپاسگزاریم.

این تغییر موفقیت‌آمیز در ضمیمه ۱۳ نیز گواه دیگری بر تلاش‌های خستگی‌ناپذیر شما در زنده نگه داشتن یاد عزیزانتان است. آنان هرگز فراموش نخواهند شد.»

ما باور داریم جمهوری اسلامی همواره با آگاهی از وجود چنین نقایصی در قوانین بین‌المللی دست به ارتکاب جنایت می‌زند و خرسندیم که با اصلاح این قوانین راه برای تکرار جنایاتی از این دست بسته خواهد شد.

ماموریت ما تنها دادخواهی برای عزیزان‌مان نیست بلکه تضمین امنیت جان انسان‌ها در آینده را نیز شامل می‌شود. ما تا رسیدن به حقیقت و عدالت قاتلین عزیزان‌مان را نه فراموش می‌کنیم و نه می‌بخشیم.

[Mansour Soleimani @InfoMansour]

روایت نسرین ستوده از زندان و شکنجه ؛ ۱۲ فروردین سال جاری، ماموران اطلاعات با یورش به منزل‌مان مرا دستگیر و به محل بازداشتگاه این وزارت بردند. در بدو ورود به بازداشتگاه دست و پایم را بستند و مرا بابت حجاب اجباری کتک زدند. روزهای پس از آن نشانه‌های کبودی روی پایم و صورتم که در اثر چسبی که به دهانم زده بودند، زخم شده بود، خود را نشان دادند.
شرایط بازداشتگاه غیر انسانی بود و غذایی که می‌دادند غیر قابل خوردن بود. بازار ضرب و شتم و گرفتن اعتراف اجباری داغ بود و آزادی افراد به دادن فیلم اعتراف اجباری موکول می‌شد.
من پس از آزادی موقت‌ام در تاریخ ۲۳ اردیبهشت با تشکیل پرونده‌ی جدید آزاد شدم.
آزادی ام را به لطف کسانی به دست آورده‌ام که همیشه به ما زندانیان سیاسی در ایران توجه داشته‌اند. دوستان زیادی که در سراسر دنیا داریم. از ایرانیان تا غیر ایرانیانی که دل‌شان به حال انسان امروزی می سوزد که برای داشتن یک زندگی معمولی و شرافتمندانه مدام ناگزیر از پرداخت هزینه اند.
این لطف و محبت ضمنا به من این قدرت را می‌داد تا هر گاه صدای شکنجه و ضرب و شتم را در بازداشتگاه می‌شنیدم، اعتراض ام را با صدای بلند فریاد می‌زدم. این یک وظیفه ی انسانی بود.
نه به جنگ، نه به #زندانی_سیاسی #نسرین_ستوده