Üzüldüğünüzü bile fark etmeyen birinin sizi mutlu etmesini beklemek; kör bir ressamdan tablo yapmasını istemek gibidir. O, ne renklerin farkındadır ne de sizde açtığı siyah boşluğun… İnsan, anlamadığı bir duyguyu onaramaz. Size dokunduğunda neyi incittiğini bilmeyen biri, sizi iyileştirmek bir yana daha da kanatır. Çünkü farkındalık yoksa şefkat de yoktur; şefkat yoksa sevgisi sadece kendi ihtiyaçlarının adıdır.