با کشتن گلهایمان، روانمان را آلودند
هوامان را آلودند
غنی ترین مردم دنیا را، به فقر آلودند
ما را به مصیبت های پی در پی آلودند
مغرورند هیچ بارانی این آلودگی را نخواهد شست، اما درنهایت، یکبار سیل می شویم باقدرت عظیممان منشا آلودگی را برای همیشه از سرزمینمان می شوریم.
#MahsaAmini
مردی گفت در جنگل ده گرگ حمله کردند، همه رو کشتم
گفتند راست بگو
گفت ده تا نبودند ولی حمله کردند و کشتمشون
گفتند دروغ نگو
گفت نکشتمشون، ولی فراریشون دادم
گفتند راست بگو
گفت خشخشی از جنگل اومد، فرار کردم.
رضا پهلوی هم از ارتباط دو طرفه با سران سپاه و از ریزش مقامات نظامی و سیاسی رسیده به پیامهایی در دایرکت که میگن بلا بلا بلا!
دقیقاً در همان سالها رضا پهلوی شده بود ستاد انتخاباتی اصلاحطلبان و در مصاحبه با نادر رفیعی از شبکه امید ایران گفت:
«ما از مرحله انقلاب عبور کردیم و به مسئله تحول بایستی نگاه بکنیم»
ولی خب بخش رضای حافظه اینا پاک شده!
ماشین جمهوری اسلامی داره انتقام مرگ خامنه ای و سپاهی ها را با اعدام جوانان کشورمون می گیره!
خاکبرسر اوپوزیسیون خارج نشین کنند که عرضه نداره یک تجمع ضد اعدام بدون وابستگی حزبی برای رساندن صدای اینبچه ها تشکیل بدهند.
I am a woman from Iran. Let me tell you honestly how women like me see politicians like you in America, women who speak about freedom from the safety of Congress while sympathizing with our killers under Islamic regimes.
You stand next to the American flag, speaking about freedom. Now you launch campaigns saying, “No War With Iran.”
Now I want to introduce you to a brave Iranian woman who understood America better than you ever will.
Her name is Sara Saeidi.
Born and raised in Iran.
39 years old.
A mother of two daughters, 19 and 6.
She was shot in the head for the “crime” of peacefully protesting while wearing a sweatshirt that said MANHATTAN, with the American flag beneath it.
While you stood in Congress under that flag, she carried its name on her chest, not as symbolism for a photo opportunity but as a dream.
Three days after she was killed, her body was returned to her family only after threats and money were taken from them. They were banned from holding a proper funeral. Authorities falsified the circumstances of her death.
That is the regime you refuse to confront clearly.
She wanted the freedom Manhattan represents, the freedom to live without fear, without morality police, without a bullet in her head. The same freedom protected by the Constitution you swore to uphold.
You speak of “No War With Iran,” but you refuse to condemn the war being waged against us, the Iranian people, by the Islamic Republic.
More than 30,000 unarmed civilians have been killed.
Women blinded.
Teenagers hanged.
Mothers executed.
When American lawmakers like you reduce this reality to a partisan talking point, you do the regime’s work for it. Dictatorships thrive when moral clarity disappears and when lawmakers choose ambiguity instead of standing firmly with victims.
You call yourself anti war. But where is your condemnation of the regime’s massacre? Where is your outrage at its war against its own people? You are anti-Iranian women.💔
Peace without justice is surrender.
Your hatred of President Trump appears stronger than your love for America, stronger than your love for Manhattan, for freedom, for women’s rights. That is why you sound sympathetic to the Islamic Republic while remaining silent about women like Sara, like me, and like millions of Iranians who are victims of this barbaric regime.
You celebrating hijab day in Manhattan in beautiful New York and watching women get killed in Iran for not wearing hijab.
I dare you to share the picture of Sara, and say no to the war being wage by Islamist terrorist on us, Iranians.
گاهی تاریخ چنان بر گلو فشار میآورد که سکوت دیگر نه «تعلیق داوری»، که «تعلیق مسئولیت» است. آنچه این روزها بر کردها میگذرد، برای من از همان لحظههای گسست است؛ لحظهای که در آن، جانِ شخصی و جهانِ سیاسی در نقطهای خونین بر هم منطبق میشوند.
زمانی که خالد عزیزی و عبدالله مهتدی در پیشگاهِ ما از «آتشبس همگانی» و «همسنگری برای ایرانی دموکراتیک» سخن گفتند، از یک تکنیک سیاسی حرف نمیزدند؛ آنها از «ارادهی حضور» در یک خانهی مشترک میگفتند. آنان امنیت را نه امتیازی برای کردها، که خشتِ اولِ بنای ایران صورتبندی کردند. این، دستِ دوستیِ مردمی بود که نمیخواست از جهانِ مشترک اخراج شود؛ جهانی که سیاست، تنها در هوای آن تنفس میکند.
اما پاسخی که از حنجرهی رضا پهلوی برخاست، نه گشودنِ دریچهی گفتگو، که کوفتنِ پُتکِ تهدید بود. همان برچسبِ فرسودهی «تجزیهطلبی» و همان تفکیکِ نخنمای تمایز «حسابِ مردم از حسابِ احزاب».
این طنین پیشوقت برای گوشِ کردها، انعکاسی هولناک دارد. در سال ۱۳۵۸ نیز، زبانِ قدرت همین مرز را ترسیم کرد؛ اما آنچه در کلام جدا شده بود، در عمل به هم پیوست و نتیجهاش، تعمیمِ قهر به کلِ یک جامعه بود: تولّدِ جنایت علیه بشریت از رَحِمِ کلمات.
فاجعه دقیقاً در همین «عادیسازیِ زبانِ حذف» نهفته است. سیاست زمانی به لجنزار سقوط میکند که «تهدید» جای «استدلال» را بگیرد و «انگ» جایگزینِ «قضاوت» شود. در این منطق، انسانها دیگر نه شهروندانی صاحبحق، که «مسئلهای امنیتی» هستند که باید حل (یا حذف) شوند. و این، دقیقاً همان لحظهای است که ترکِ عمیق بر پیکرهی مای جمعی میافتد.
برای یک کرد، این یک مناقشهی نظری میان تمرکزگرایی و فدرالیسم نیست؛ این یک «حافظهی مجسم» است. تاریخ به ما آموخته که چگونه فاصلهی میان یک «تمایز لفظی» تا یک «حذف فیزیکی» به چشمبرهمزدنی طی میشود. همانگونه که هیچ یهودیای نمیتواند هولوکاست را تا سطح یک اختلاف سیاسی تقلیل دهد، هیچ کردی نیز تهدیدِ جمعی را تنها یک بازیِ کلامی نمیبیند.
حافظه، شرطِ مسئولیت است؛ و فراموشی، فرشِ قرمزی برای تکرارِ فاجعه.
من به عنوان یک کرد، خود را در برابر فردای ایران مسئول میدانم. سیاست اگر معنایی داشته باشد، چیزی جز «هنرِ زیستن در کثرت» نیست. کردها نه حاشیهنشین، که متنِ این کثرتاند. اما این کثرت تنها زمانی دوام میآورد که هیچکس خود را «صاحبخانه» و دیگری را «مستأجرِ مشروط» نپندارد. هیچکس مجاز نیست دیگری را با زبانِ تهدید از قلمروی جهانِ مشترک بیرون براند.
اختلاف نظر، ضربانِ قلبِ سیاست است؛ اما تهدید، نشانهی ایستِ قلبیِ آن. ایرانِ نوین نمیتواند و نباید بازتولیدِ منطقِ قهر در لباسی جدید باشد؛ بلکه باید بر ستونهای «بهرسمیتشناختنِ دیگری» و «کرامتِ برابر» استوار شود.
من امروز سکوت را میشکنم، زیرا بحث بر سرِ یک تحلیلِ سیاسی ساده نیست؛ بحث بر سرِ دفاع از امکانِ سیاست است. کردها دستِ گفتگو و دوستی را هرگز پس نمیزنند، اما در برابر تهدید نیز کمر خم نمیکنند.
سکوت در برابر تهدید، امضایِ حکمِ اخراجِ خود از جهانِ مشترک است؛ و ما، هنوز و همچنان، میخواهیم در این جهان بمانیم. ما سکوت نمیکنیم.
برای رهبر خودخواندهای که فرمان جهاد علیه کُردها داد!
تو هرگز شاه نخواهی شد، این مردم نیز رعیتت نخواهند شد. تلاش میکنی تا دمکرات جلوه کنی، اما باز دم خروست میزند بیرون. تو نماد یک سراب بزرگی در سپهر سیاسی ایران، که به جای حقیقت تنها توهم فروختی.
در میانه این همه درد و خون باز آمدی و از نفرت گفتی. برای قاتلان آغوشت گشوده است، به مبارزان کارکشته میتازی. نه رنگ زندان دیدهای، نه فقر را چشیدهای. نقش فرمانده را بازی میکنی، بی آنکه زخم هیچ جنگی را به تن داشته باشی.
در نیم قرن گذشته مردمانی که تو تهدیدشان کردی در صف مقدم نبرد بودهاند. انگشتت را برای آنها تکان مده، چون که تو در این مدت تنها در کاخت لم داده بودی. در مسیر مردم برای آزادی تو تنها سنگ سر راهشان شدهای.
به مشاورانت بگو بجای ترویج برادرکشی و نفرت دنبال شغل دیگری بگردند، چرا که تو تاجگذاری نخواهی کرد و آنها وزیر و رئیس ساواک نخواهند شد. و بدان که مردمان آزادیخواه تا ریشه استبداد را از دل این خاک برنکنند، لحظهای پا پس نمیکشند.
کری لیک، رئیس سازمان رسانههای جهانی ایالات متحده:
بخش فارسی صدای آمریکا هماکنون از محبوبیت زیادی برخوردار است چرا که مردم ایران مشتاق هستند (مواضع رسمی در قبال ایران را مستقیم) از داخل آمریکا بشنوند؛ اینکه چه اتفاقی قرار است برای کشورشان بیفتد، کمکی میرسد و چه پیش رو خواهد بود. بنابراین ما پوشش خبری بسیار خوبی ارائه میدهیم، توجه زیادی به آن جلب شده است و همه منتظرند که ببینند چه اتفاقی میافتد. مردم آمریکا از مردم ایران حمایت میکنند، رئیسجمهور این را خیلی روشن اعلام کرده است.
با بررسی پوشش خبری این سازمان در دوران ریاستجمهوری بایدن، به نکتهای عمیقا نگرانکننده دست یافتم. در زمان دولت بایدن، خبرنگاران صدای آمریکا از پوشش اخبار رهبران اپوزیسیون و مخالفان رژیم منع شده بودند. آنها تنها اجازه داشتند از رژیم و اصلاحطلبان درون آن گزارش تهیه کنند، که عملا پوشش اخبار رژیم بود، امری بسیار نگرانکننده.
اما اکنون، ما مواضع ایالات متحده و رئیسجمهور را (در قبال ایران) بازتاب میدهیم و پیام امید به مردم ایران میدهیم، که به راهشان ادامه دهند، و اینکه ما از آنها حمایت میکنیم.
اینکه در ایران چه خواهد شد را نمیدانم، اما احساس میکنم اتفاقات واقعا خوبی قرار است بیفتد، که شاهد آزادی خواهیم بود، نه تنها در ایران، بلکه در سراسر جهان؛ از کوبا گرفته تا هر نقطهای که مردم زیر سلطه استبداد هستند. من از این بابت بسیار هیجانزدهام. این اتفاقات هرگز بدون پرزیدنت ترامپ، بدون رهبری عالی و جسورانه او و دولتش، رخ نمیداد.
📝اگر در مورد بیانیهٔ امروز احزاب کرد شنیدهاید، اما آن را به علت طولانی بودن نخواندهاید 👇#احزاب_کردستان#بیانیه
‼️نکات کلیدی و خلاصهٔ بیانیه «همپیمانی نیروهای سیاسی کردستان ایران» علیه رضا پهلوی:
۱. واکنش به اتهامات و تهدیدها
رد اتهام تجزیهطلبی: بیانیه این اتهام را «چماق فرسوده» و ابزاری برای سرکوب مطالبات حقطلبانه نامیده است.
محکومیت تهدید نظامی: اعتراض شدید به سخنان رضا پهلوی درباره مأمور کردن «ارتش» برای سرکوب جنبشهای کردستان پس از سقوط جمهوری اسلامی.
۲. نقد تاریخی و زیر سوال بردن ملیگرایی پهلوی
بخشیدن خاک ایران: اشاره به واگذاری مناطقی مانند بحرین، آرارات کوچک و سرچشمههای هیرمند در دوران پهلوی برای به چالش کشیدن ادعای صیانت آنها از تمامیت ارضی.
ترجیح فرار بر قرار: اتهام به خاندان پهلوی مبنی بر اینکه در بزنگاههای تاریخی با اولین گلولهها از کشور خارج شدهاند.
۳. افشای تناقضات سیاسی
درخواست همکاری از خمینی: یادآوری این نکته که رضا پهلوی خود بارها درخواست کرده بود به عنوان خلبان در خدمت نیروهای تحت فرمان خمینی باشد، در حالی که اکنون احزاب کرد را به همکاری با او متهم میکند.
۴. تحلیل ساختار سیاسی مورد نظر رضا پهلوی
تداوم نگاه امنیتی-نظامی: بیانیه مدعی است که شیوه مواجهه رضا پهلوی با مطالبات مدنی، تفاوتی با رژیمهای سرکوبگر گذشته و حال ندارد.
توتالیتاریسم: متهم کردن او به داشتن ادبیات «خودشاهپندارانه» و فاقد درک از دموکراسی و منشور حقوق بشر.
۵. نقد عملکرد در جنبش «زن، زندگی، آزادی»
ایجاد تفرقه: اتهام به رضا پهلوی و «حلقه مشکوک پیرامونیاش» در جهت پراکنده کردن صفوف مخالفان و ایجاد انشقاق در اپوزیسیون.
تطهیر نیروهای مسلح رژیم: انتقاد از وی به دلیل تبرئه کردن نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی از جنایات دیماه و نسبت دادن آنها به «عوامل خارجی».
۶. اتهام فریب و به دام انداختن معترضان
وعدههای دروغین: اشاره به ادعاهای او درباره «نیروهای ریزشی»، «صدها هزار دستگاه استارلینک» و «کمکهای خارجی» که از نظر بیانیه باعث به دام افتادن آزادیخواهان در داخل کشور شده است.
لزوم پاسخگویی: تأکید بر اینکه او نیز باید در آینده در قبال این «اشتباهات خیانتگونه» حساب پس بدهد.
۷. مواضع نهایی و فراخوان
پافشاری بر حقوق اقوام: تأکید بر عزم جدی برای تحقق آرمانهای مردم کرد و سایر اقوام تحت ستم ایران.
دعوت به اتحاد ضدتوتالیتر: فراخوان به تمامی نیروهای کردستان برای پیوستن به این همپیمانی جهت مقابله با «گفتمانهای تمامیتخواه».
«اگه از پهلوی خوشتون نمیاد، چرا گروه خودتون رو راه نمیاندازین؟» خیلی زود تبدیل شد به «شما چه حقی دارین گروه خودتون رو راه بندازین؟»
خانم انتخابیفرد یا معتقده که ٪۱۰۰ مردم از پهلوی حمایت میکنند، یا فکر میکنه هر درصدی که حمایت نمیکند حق نداردند نهاد و رهبران خودش را داشته باشند.
دیکتاتوری شاخ و دم نداره؛ همینه.
🚨🚨🚨
روز ۲۳ مفقود شدن #مسعود_مسجودی
وقتی یه آدم اینجوری ناپدید میشه، فقط خودش گم نمیشه، رد حرفهاش، اسنادی که رو میکرد، و پروندههایی که باز کرده بود هم میره توی سایه.
مسعود مسجودی یه اسم ساده نبود که راحت از کنارش رد شن. برای بعضیا، حضورش هزینه داشت.
این فقط یه مفقودی نیست، یه آزمونه. ببینیم چه کسانی ترجیح میدن زمان بگذره و اسمش کمرنگ بشه، و چه کسانی نمیذارن سؤال اصلی خاک بخوره:
مسعود مسجودی کجاست؟
#مسعود_مسجودی_کجاست
Share this. Send it to your elected officials. Make them choose, publicly.
I brought two Iranian women onto the stage. One was shot in the eye by Security Forces in the uprising pricing and blinded. The other lost her arm.
I challenged Europe’s leaders, especially the so-called feminist officials who once bowed to the Islamic Republic and wore the mandatory hijab to tear up the image of @khamenei_ir and tear up the fantasy that this regime can be reformed.
Who stands up now?
In my address, I explained how Europe waited, appeased.
negotiated.And that delay cost innocent lives. How did the United Nations become a sad joke? And what does Iran truly need now?
@GenevaSummit
آقای پهلوی دیگر با چه زبانی باید بگوید آشکارا مخالفِ به هم پیوستنِ صفوف متنوع و متکثرِ مخالفان جمهوری اسلامی است و تنها و تنها صدایی که میخواهد بشنود صدایی است که مسیر او برای در اختیار گرفتنِ قدرت را هموار میسازد.
آنچه امروز ایشان علیه ائتلاف احزاب کردستان منتشر کرد؛ نهایت تباهی سیاسی و اخلاقی، خودمرکزپنداری و جاهطلبیِ پیش از موعد بود.
ایشان با چه حقی ائتلاف احزابی را که خود در بیانیه ائتلافشان بر تمامیت ارضی ایران تأکید کردهاند «تجزیهطلب» خطاب میکند؟ با کدام پشتوانه، ارتشِ خیالیِ خود را موظف به سرکوب مردم کردستان میکند؟
ایشان زمانی کوشید خود را «وکیل» ملت معرفی کند؛ نشد! بعد خود را «پدر» ملت خواند، کم مانده بود کار به عموی ملت بکشد! حالا هم که پادشاهِ دیجیتال و فرمانده ارتشِ خیالی است و قدرتِ نداشته را خرجِ فرمانِ سرکوبِ کردستان میکند!
آن هم به چه جرمی و چرا؟ چون پنج حزب جمع شدهاند دور هم و میگویند ائتلاف کنیم، ائتلاف را به تمام ایران بگسترانیم و همه با هم برای سرنگونی جمهوری اسلامی کار کنیم!
آقای پهلوی با تکرار ادبیاتِ مستهلک و سرکوبگر ج.ا، این احزاب را فقط به خاطر کُرد بودن، «تجزیهطلب» میخواند و با آویزان شدن به مفهوم «تمامیت ارضی»، بیشرمانه از هر گروه و جریانی جز خود، دیگری میسازد.
بیانیه امروز آقای پهلوی علیه ائتلاف احزاب کُرد را بخوانید، در آن دقیق شوید و از آن بهراسید!
این بیانیه کسی است که هنوز نه قدرت دارد، نه حتا یک عضو ارتش!
https://t.co/U6dgu4PHlT
#فوری| یک مورد عجیب در دانشگاه
دیروز دانشجویی جلوی صف بود و همراه با ما مشتهاشو گره کرده و شعار میداد وقتی شعارها تند و رادیکال میشدند علیه جنایتهای نظام (هر ی نفر کشته شه هزار نفر پشتشه، کشته ندادیم که سازش کنیم رهبر قاتل رو ستایش کنیم ، مرگ بر دیکتاتور)
اون شروع میکرد به شعار جاوید شاه جاوید شاه گفتن و نمیگذاشت این شعارها پا بگیره!!
چون از قبل برای شعارهایی که قرار بود بدیم هماهنگ شده بودیم و قرار وتوافقمون برای شعارهای مشخص بود!
عجیبترش این بود که بعدش دیدیم کنار مامورین یگان ویژه وایستاده ، بعد از اینکه چن نفر بازداشت شدن ،فهمیدیم کار همین موجود بود.
ی مورد دیگه این بود که چند نفری دیگه هم روز قبل بودن که قبلا ندیده بودیمشون و قاطی جمع ما بودن و هر وقت شعارها تند و رادیکال میشد شروع میکردن شعار جاوید شاه جاوید شاه !!
دانشگاه فردوسی-5 اسفند 1404
لطفا نشر حداکثری بدین ، و نذارین این بسیجیها تجمعهای اعتراضیمون خراب کنن🙏
امیر وظیفهشناس میگه «علیحسین قاضیزاده» خودش شخصا اعلام کرده که در روز «جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴» (که میشه روز بعد از اولین شب قتل عام)، با شهر رشت در تماس بوده و میدونسته که «محوطه بیمارستان پورسینا رشت، مملو از هزاران جسد کشتهشدگان شب قبل بوده» ولی با این حال، خفهخون مرگ گرفته و چیزی نگفته!
رفتهرفته ابعاد و اهداف «سکوت تعمّدی شبکه ایراناینترنشنال و کارمندانش نسبت به کشتار ۱۸ دی ۱۴٠۴» روشن میشه!
#ایران_اینترنشنال
پیامی از سردبیر اجرایی بخش فارسی صدای آمریکا در مورد پهلوی:
برنامه مناظره صدای آمریکا (VOA) به نام «میدان»، میزبان گفتگوهایی با افراد مختلف از بین مخالفان حکومت ایران بوده است.
بخش فارسی صدای آمریکا از رضا پهلوی برای شرکت در این برنامه دعوت کرد. متاسفانه، او به این دعوت جوابی نداد. در عوض، تیم او ادعا میکند که صدای آمریکا نمیخواهد او را به برنامه بیاورد. این یک دروغ است. این دعوت هنوز پابرجاست.
بخش فارسی صدای آمریکا همچنان دیدگاههای مختلف درباره ایران و اعتراضات اخیر را پخش خواهد کرد و از هیچ رهبر خاصی طرفداری نمیکند.
این تصمیم فقط بر عهده مردم شجاع ایران است.