📌سخنی با مخاطبان:
«مدافعان حق کودکی در ایران» معتقد است هیچ تحلیل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی یا حقوقی که کودکان را از قلم بیندازد، تحلیلی کامل و قابلدفاع نیست.
کودکان موضوعی فرعی در حاشیهی جنگ، سرکوب، فقر، مهاجرت، تخریب محیط زیست و تحولات سیاسی نیستند. آنان صاحبان مستقل حق و نزدیک به یکسوم جامعهاند؛ با حقوق، نیازها، تجربهها و صدایی مستقل از بزرگسالان. اهمیت و تقدم حقوق کودکان نیز وابسته به شمار آنان نیست؛ حقوق کودکان باید بر هر مصلحت و ملاحظهای مقدم باشد. هر جنگ، سرکوب، بحران معیشتی، مهاجرت اجباری، تخریب محیط زیست یا تصمیم سیاسی، پیامدهای مستقیم و ماندگاری بر زندگی کودکان دارد.
با این حال، کودکان در بسیاری از بیانیهها، برنامهها و تحلیلهای سیاسی و حقوق بشری یا کاملاً حذف میشوند یا در پایان، بهعنوان بندی فرعی به متن افزوده میشوند. این حذف، یک بیدقتی ساده نیست؛ بازتاب نگاهی است که هنوز کودک را بهعنوان صاحب مستقل حق به رسمیت نمیشناسد.
هیچ طرحی برای آزادی، عدالت، دموکراسی یا آیندهی ایران، بدون تعیین جایگاهی روشن و مستقل برای کودکان، نه تصویر کاملی از جامعه ارائه میکند و نه میتواند مدعی عدالت و مشروعیت باشد.
پرسش از جایگاه کودکان نباید به پایان بحثها موکول شود. باید از آغاز پرسید:
این وضعیت، سیاست، بحران یا تصمیم چه اثری بر حقوق، امنیت، بقا، رشد، کرامت، مشارکت، حال و آیندهی کودکان دارد، و چه مسئولیتی در قبال آنان ایجاد میکند؟
#حق_کودکی #حقوق_کودکان
This link https://t.co/a3ell0mTfQ contains draft letters to @UN officials, @UNICEF and other international bodies.@UNHumanRights@UNCRC
Anyone can use these templates, send an email and encourage others to take part.
Act now to help stop the execution of children before it is too late.
#StopChildExecutions
#EndViolenceAgainstChildren
#ChildrenRights
@Juvenilecentre@HosseinRaeesi@AmenAsgari
Joint Statement by Child Rights Activists in Iran and the Juvenile Justice Centre on the Risk of the Execution of Children and Adolescents in Iran
Alarming reports of the imminent execution of Shervin Bagherian, an eighteen-year-old from Isfahan, once again show that executing children and adolescents remains part of the Islamic Republic of Iran’s persistent practice. At dawn on Tuesday, 28 July, the Islamic Republic publicly executed two other defendants in the same case, sharply increasing fears for the others.
According to the latest information, as of 26 July at least 184 adolescents detained during the January uprising remained in prison; at least 14 faced death sentences, two have been executed, and 12 others are at serious risk. On 23 July, Meysam Irandegani, an eighteen-year-old, was executed for an offence alleged to have been committed when he was fourteen. More than one hundred other adolescents across Iran are awaiting execution.
Supporting the “No to Executions Tuesdays” campaign and the hunger strike in Ghezel Hesar prison, we reaffirm our unequivocal opposition to execution under all circumstances.
Executing persons who were under 18 at the time of the alleged offence is a clear violation of the Convention on the Rights of the Child (Article 37(a)) and the International Covenant on Civil and Political Rights (Article 6(5)).
We demand the immediate suspension of all such death sentences; an end to the use of charges such as moharebeh and efsad-e fel-arz against children and adolescents; their immediate access to independent lawyers; and the guarantee of proceedings that comply with international fair-trial standards.
Let us ask ourselves: if any one of us were that adolescent, knowing that we could be summoned for execution at any moment, what would we demand from the international community? Yet another expression of concern, or decisive action to end the execution of children once and for all?
Child Rights Activists in Iran
Juvenile Justice Centre
✍🏻The full statement is in the slides.
#StopChildExecutions
#EndViolenceAgainstChildren
#ChildrenRights
@Juvenilecentre
Joint Statement by Child Rights Activists in Iran and the Juvenile Justice Centre on the Risk of the Execution of Children and Adolescents in Iran
Alarming reports of the imminent execution of Shervin Bagherian, an eighteen-year-old from Isfahan, once again show that executing children and adolescents remains part of the Islamic Republic of Iran’s persistent practice. At dawn on Tuesday, 28 July, the Islamic Republic publicly executed two other defendants in the same case, sharply increasing fears for the others.
According to the latest information, as of 26 July at least 184 adolescents detained during the January uprising remained in prison; at least 14 faced death sentences, two have been executed, and 12 others are at serious risk. On 23 July, Meysam Irandegani, an eighteen-year-old, was executed for an offence alleged to have been committed when he was fourteen. More than one hundred other adolescents across Iran are awaiting execution.
Supporting the “No to Executions Tuesdays” campaign and the hunger strike in Ghezel Hesar prison, we reaffirm our unequivocal opposition to execution under all circumstances.
Executing persons who were under 18 at the time of the alleged offence is a clear violation of the Convention on the Rights of the Child (Article 37(a)) and the International Covenant on Civil and Political Rights (Article 6(5)).
We demand the immediate suspension of all such death sentences; an end to the use of charges such as moharebeh and efsad-e fel-arz against children and adolescents; their immediate access to independent lawyers; and the guarantee of proceedings that comply with international fair-trial standards.
Let us ask ourselves: if any one of us were that adolescent, knowing that we could be summoned for execution at any moment, what would we demand from the international community? Yet another expression of concern, or decisive action to end the execution of children once and for all?
Child Rights Activists in Iran
Juvenile Justice Centre
✍🏻The full statement is in the slides.
#StopChildExecutions
#EndViolenceAgainstChildren
#ChildrenRights
@Juvenilecentre
در این لینک (https://t.co/a3ell0mTfQ ) پیشنویس نامههایی برای ارسال به یونیسف، نهادهای سازمان ملل و دیگر مسئولان بینالمللی قرار دادهایم. همه میتوانند از این متنها استفاده کنند، ایمیل بفرستند و از دیگران نیز بخواهند همراه شوند. برای توقف اعدام کودکان، پیش از آنکه دیر شود، اقدام کنیم.
#نه_به_اعدام_کودکان
#حق_کودکی
#نه_به_خشونت_علیه_کودکان
@Juvenilecentre@HosseinRaeesi@AmenAsgari
بیانیه مشترک «مدافعان حق کودکی در ایران» و «مرکز عدالت برای کودکان» درباره خطر اجرای احکام اعدام علیه کودکان و نوجوانان در ایران
گزارشهای نگرانکننده از احتمال اجرای قریبالوقوع حکم شروین باقریان، نوجوان ۱۸ ساله اهل اصفهان، بار دیگر نشان میدهد که اعدام کودکان و نوجوانان همچنان بخشی از رویه مستمر جمهوری اسلامی ایران است. بامداد سهشنبه ۲۸ ژوئیه، جمهوری اسلامی دو متهم دیگر همین پرونده را در ملاءعام اعدام کرد و بیم اجرای احکام دیگر متهمان بهشدت افزایش یافته است.
بر اساس آخرین اطلاعات، تا ۲۶ ژوئیه دستکم ۱۸۴ نوجوان از بازداشتشدگان خیزش دیماه همچنان در زندان به سر میبرند؛ دستکم ۱۴ نفر با حکم اعدام روبهرو بودهاند، دو نفر اعدام شدهاند و جان ۱۲ نوجوان دیگر در خطر جدی است. روز ۲۳ ژوئیه نیز میثم ایرندگانی، نوجوان ۱۸ ساله، به اتهامی منتسب به ۱۴ سالگیاش اعدام شد و بیش از صد نوجوان دیگر در سراسر ایران در انتظار اجرای حکم اعدام به سر میبرند.
ما ضمن حمایت از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و اعتصاب غذای زندانیان قزلحصار، بار دیگر بر مخالفت قاطع خود با اعدام در هر شرایطی تأکید میکنیم.
اعدام افرادی که در زمان ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال داشتهاند، نقض آشکار کنوانسیون حقوق کودک (بند الف ماده ۳۷) و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (بند ۵ ماده ۶) است.
ما خواستار توقف فوری اجرای تمامی این احکام، لغو استفاده از اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فی الارض» علیه کودکان و نوجوانان، دسترسی فوری آنان به وکلای مستقل و تضمین دادرسی منطبق با معیارهای عادلانه بینالمللی هستیم.
از خود بپرسیم: اگر هر یک از ما همان نوجوانی بودیم که میدانست هر لحظه ممکن است برای اجرای حکم فراخوانده شود، از جامعه جهانی چه میخواستیم؟ ابراز نگرانی بیشتر، یا اقدامی قاطع برای پایان دادن به اعدام کودکان، یکبار برای همیشه؟
مدافعان حق کودکی در ایران
مرکز عدالت برای کودکان
✍🏻متن کامل بیانیه در اسلایدها آمده است.
#نه_به_اعدام_کودکان
#نه_به_خشونت_علیه_کودکان
#حق_کودکی
@Juvenilecentre
بیانیه مشترک «مدافعان حق کودکی در ایران» و «مرکز عدالت برای کودکان» درباره خطر اجرای احکام اعدام علیه کودکان و نوجوانان در ایران
گزارشهای نگرانکننده از احتمال اجرای قریبالوقوع حکم شروین باقریان، نوجوان ۱۸ ساله اهل اصفهان، بار دیگر نشان میدهد که اعدام کودکان و نوجوانان همچنان بخشی از رویه مستمر جمهوری اسلامی ایران است. بامداد سهشنبه ۲۸ ژوئیه، جمهوری اسلامی دو متهم دیگر همین پرونده را در ملاءعام اعدام کرد و بیم اجرای احکام دیگر متهمان بهشدت افزایش یافته است.
بر اساس آخرین اطلاعات، تا ۲۶ ژوئیه دستکم ۱۸۴ نوجوان از بازداشتشدگان خیزش دیماه همچنان در زندان به سر میبرند؛ دستکم ۱۴ نفر با حکم اعدام روبهرو بودهاند، دو نفر اعدام شدهاند و جان ۱۲ نوجوان دیگر در خطر جدی است. روز ۲۳ ژوئیه نیز میثم ایرندگانی، نوجوان ۱۸ ساله، به اتهامی منتسب به ۱۴ سالگیاش اعدام شد و بیش از صد نوجوان دیگر در سراسر ایران در انتظار اجرای حکم اعدام به سر میبرند.
ما ضمن حمایت از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و اعتصاب غذای زندانیان قزلحصار، بار دیگر بر مخالفت قاطع خود با اعدام در هر شرایطی تأکید میکنیم.
اعدام افرادی که در زمان ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال داشتهاند، نقض آشکار کنوانسیون حقوق کودک (بند الف ماده ۳۷) و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (بند ۵ ماده ۶) است.
ما خواستار توقف فوری اجرای تمامی این احکام، لغو استفاده از اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فی الارض» علیه کودکان و نوجوانان، دسترسی فوری آنان به وکلای مستقل و تضمین دادرسی منطبق با معیارهای عادلانه بینالمللی هستیم.
از خود بپرسیم: اگر هر یک از ما همان نوجوانی بودیم که میدانست هر لحظه ممکن است برای اجرای حکم فراخوانده شود، از جامعه جهانی چه میخواستیم؟ ابراز نگرانی بیشتر، یا اقدامی قاطع برای پایان دادن به اعدام کودکان، یکبار برای همیشه؟
مدافعان حق کودکی در ایران
مرکز عدالت برای کودکان
✍🏻متن کامل بیانیه در اسلایدها آمده است.
#نه_به_اعدام_کودکان
#نه_به_خشونت_علیه_کودکان
#حق_کودکی
@Juvenilecentre
Joint Statement by Child Rights Activists in Iran and the Juvenile Justice Centre on the Risk of the Execution of Children and Adolescents in Iran
Alarming reports of the imminent execution of Shervin Bagherian, an eighteen-year-old from Isfahan, once again show that executing children and adolescents remains part of the Islamic Republic of Iran’s persistent practice. At dawn on Tuesday, 28 July, the Islamic Republic publicly executed two other defendants in the same case, sharply increasing fears for the others.
According to the latest information, as of 26 July at least 184 adolescents detained during the January uprising remained in prison; at least 14 faced death sentences, two have been executed, and 12 others are at serious risk. On 23 July, Meysam Irandegani, an eighteen-year-old, was executed for an offence alleged to have been committed when he was fourteen. More than one hundred other adolescents across Iran are awaiting execution.
Supporting the “No to Executions Tuesdays” campaign and the hunger strike in Ghezel Hesar prison, we reaffirm our unequivocal opposition to execution under all circumstances.
Executing persons who were under 18 at the time of the alleged offence is a clear violation of the Convention on the Rights of the Child (Article 37(a)) and the International Covenant on Civil and Political Rights (Article 6(5)).
We demand the immediate suspension of all such death sentences; an end to the use of charges such as moharebeh and efsad-e fel-arz against children and adolescents; their immediate access to independent lawyers; and the guarantee of proceedings that comply with international fair-trial standards.
Let us ask ourselves: if any one of us were that adolescent, knowing that we could be summoned for execution at any moment, what would we demand from the international community? Yet another expression of concern, or decisive action to end the execution of children once and for all?
Child Rights Activists in Iran
Juvenile Justice Centre
✍🏻The full statement is in the slides.
#StopChildExecutions
#EndViolenceAgainstChildren
#ChildrenRights
@Juvenilecentre
گزارشهای نگرانکننده از احتمال اجرای قریبالوقوع حکم شروین باقریان، نوجوان ۱۸ ساله اهل اصفهان، بار دیگر نشان میدهد که اعدام کودکان و نوجوانان بخشی از سیاست مستمر جمهوری اسلامی است.
بامداد امروز، جمهوری اسلامی دو متهم دیگر همین پرونده را در ملأعام اعدام کرد؛ رخدادی که نگرانیها درباره اجرای احکام دیگر متهمان این پرونده، از جمله شروین باقریان، را بهشدت افزایش داده است.
«مدافعان حق کودکی در ایران» ضمن حمایت از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و اعتصاب غذای زندانیان زندان قزلحصار در اعتراض به مجازات اعدام، بار دیگر بر مخالفت قاطع خود با اعدام در هر شرایطی تأکید میکند و هشدار میدهد که استفاده از اتهاماتی چون «محاربه» علیه کودکان و نوجوانان، همراه با گسترش دادگاههای فاقد حداقل معیارهای دادرسی عادلانه، جان کودکان بیشتری را در معرض خطر قرار خواهد داد. نوجوانان در این پروندهها زیر شکنجه و فشارهای امنیتی به اعتراف علیه خود وادار میشوند و همین اعترافات اجباری و سناریوهای امنیتی، مبنای صدور و اجرای احکام اعدام قرار میگیرد.
ما از همه نهادهای بینالمللی، گزارشگران ویژه، دولتها، رسانهها و مدافعان حقوق بشر میخواهیم پیش از آنکه دیر شود، در کنار خانوادههای محکومان به اعدام، برای توقف اجرای این احکام اقدام کنند.
و از خود بپرسیم: اگر هر یک از ما همان نوجوانی بودیم که میدانست هر لحظه ممکن است برای اجرای حکم فراخوانده شود، از جامعه جهانی چه میخواستیم؟ ابراز نگرانی بیشتر، یا اقدامی قاطع برای پایان دادن به اعدام کودکان، یکبار برای همیشه؟
#حق_کودکی #حقوق_کودکان
#نه_به_اعدام #نه_به_اعدام_معترضان
گزارشهای نگرانکننده از احتمال اجرای قریبالوقوع حکم شروین باقریان، نوجوان ۱۸ ساله اهل اصفهان، بار دیگر نشان میدهد که اعدام کودکان و نوجوانان بخشی از سیاست مستمر جمهوری اسلامی است.
بامداد امروز، جمهوری اسلامی دو متهم دیگر همین پرونده را در ملأعام اعدام کرد؛ رخدادی که نگرانیها درباره اجرای احکام دیگر متهمان این پرونده، از جمله شروین باقریان، را بهشدت افزایش داده است.
«مدافعان حق کودکی در ایران» ضمن حمایت از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و اعتصاب غذای زندانیان زندان قزلحصار در اعتراض به مجازات اعدام، بار دیگر بر مخالفت قاطع خود با اعدام در هر شرایطی تأکید میکند و هشدار میدهد که استفاده از اتهاماتی چون «محاربه» علیه کودکان و نوجوانان، همراه با گسترش دادگاههای فاقد حداقل معیارهای دادرسی عادلانه، جان کودکان بیشتری را در معرض خطر قرار خواهد داد. نوجوانان در این پروندهها زیر شکنجه و فشارهای امنیتی به اعتراف علیه خود وادار میشوند و همین اعترافات اجباری و سناریوهای امنیتی، مبنای صدور و اجرای احکام اعدام قرار میگیرد.
ما از همه نهادهای بینالمللی، گزارشگران ویژه، دولتها، رسانهها و مدافعان حقوق بشر میخواهیم پیش از آنکه دیر شود، در کنار خانوادههای محکومان به اعدام، برای توقف اجرای این احکام اقدام کنند.
و از خود بپرسیم: اگر هر یک از ما همان نوجوانی بودیم که میدانست هر لحظه ممکن است برای اجرای حکم فراخوانده شود، از جامعه جهانی چه میخواستیم؟ ابراز نگرانی بیشتر، یا اقدامی قاطع برای پایان دادن به اعدام کودکان، یکبار برای همیشه؟
#حق_کودکی #حقوق_کودکان
#نه_به_اعدام #نه_به_اعدام_معترضان
سهم کودکان ایران از جنگ
با شروع دور تازه جنگ رژیم حاکم بر ایران با آمریکا و کشورهای عرب همسایه، موج جدید گرانیها و تورم و کمیابی مواد غذایی و داروهای اساسی، زندگی در ایران برای بسیاری از اقشار مردم و ازجمله کودکان تبدیل به "جهنم" شده است. علاوه برآن بمباران و حملات موشکی که عمدتا" در استانهای جنوبی اتفاق افتاده؛ زندگی ساکنان را در آتش و وحشت و آوار گرفتار کرده است.
ازبین رفتن مراکز کار و نا ایمنی مناطق درگیر جنگ و همچنین بیکاری، اخراج سازی، دستمزدهای زیر خط فقر درکنار تورم افسارگسیخته و گرانیهای سرسامآور؛ چهرهی آخرالزمانی را برای مردم محروم و تحت ستم رژیم غارتگر جمهوری اسلامی را رقم زده است.
بسیاری از فجایع امروز، قدمتی به اندازه عمر حاکمیت دارد و چیز تازهای نیست. اما حاکمیت و حامیان داخلی و خارجی آن حتی درصفوف مخالفانش، در تلاشند تا این شرایط غیرانسانی و "جهنمی" را گردن جنگ انداخته و هزینه را به حساب مردم جان به لب رسیده تمام کنند.
حال آنکه همه مردم ایران و جهانیان واقف و شاهدند که سیاستها و اقدامات تروریستی و ضدبشری جمهوری اسلامی طی بیش از ۴۷ سال عمر تبهکارانهاش عامل و باعث جنگها و درگیریها؛ ازجمله ۳ دوره جنگ اخیر که بیش از یکسال بر زندگی مردم ایران و منطقه آوار شده است.
مواردی همچون آلودگی هوا، قطع گاز، برق و آب (آشامیدنی و کشاورزی)، کمیابی مواد غذایی، وارد کردن و فروش اقلام غذایی فاسد و غیراستاندارد، کمبود دارو، توزیع داروهای تقلبی و بیکیفیت، و محرومیت عموم مردم، بهویژه کودکان و بیماران مبتلا به بیماریهای خاص، از خدمات درمانی؛
فقدان حمایتهای اجتماعی از کودکان طبقات پایین، محرومیت از آموزش باکیفیت و تهاجم از طریق آموزش بیکیفیت و ایدئولوژیک؛
استفاده از کودکان در مقاصد نظامی و بهعنوان گوشت دم توپ (بسیجی)، اعمال فشار امنیتی، ترور، سرکوب، بازداشت و زندان برای کودکان، زنان و عموم ساکنان ایران، تبعیض، سرکوب و محرومیت گروههای قومی و مذهبی، بهویژه مهاجران افغانستانی، و نیز زندان و اعدام کودکان، معترضان و اقلیتهای جنسی و جنسیتی؛
تحقیر، تبعیض و فشار بر زنان و مادران، گسترش ناامیدی، یأس، اعتیاد، تنفروشی و خودکشی در جامعه و متأسفانه در میان کودکان، افزایش شدت استثمار و شمار کودکان کار در سایه جنگ و فروپاشی مالی و اقتصادی خانواده و جامعه، سقوط ارزش ریال، دستمزدهای چندین برابر زیر خط فقر، بیکاری، فقر، گرانی و هزاران مشکل و مسئله دیگر که مردم و جامعه را فلج کرده است؛
همگی از آثار سیستم و رژیمی است که بیش از ۴۷ سال، از یکسو به اختلاس، دزدی و غارت منابع، ثروت و دسترنج مردم، و از سوی دیگر به جنگافروزی، گسترش آشوب و راهاندازی دستجات و گروههای تروریست و جنایتکار در منطقه و جهان اشتغال داشته است.
ما "مدافعان حق کودکی در ایران" راه خلاصی از جنگ و فلاکت حاکم بر زندگی کودکان و اقشار مختلف جامعه را پایان دادن به عمر تبهکارانه رژیمی میدانیم که عامل و بانی چنین فجایعی است. راهی که جنبش کارگران، بازنشستگان، معلمان، پرستاران، رانندگان حمل و نقل و دیگر زحمتکشان و مزدبگیران و در کنار آنان جنبش زنان، دانشجویی، دانشآموزان و دیگر گروهها و اقوام جامعه به آن همت گمارده و مبارزه میکنند.
ما ضمن محکوم کردن جنگ و جنگافروزی از هرسو و همچنین مذاکره با رژیم جنایتکار و کودککش حاکم برای دست یافتن به توافق (که به بقای حتی کوتاه مدت منجر شود)، همگان را به همکاری گسترده برای بایکوت همه جانبه سیاسی، اقتصادی تمامی اجزاء حاکمیت از سوی تمامی کشورها و نهادهای بینالمللی فرامیخوانیم.
رهایی کودکان از جنگ، آوارگی و کشتار، جز با ساختن جهانی شایستهی کودکان ممکن نیست؛ چراکه جهانی شایستهی کودکان، بیتردید شایستهی همهی انسانهاست.
مدافعان حقکودکی در ایران
#حق_کودکی
#حقوق_کودکان
روز جهانی حمایت از کودکان قربانی خشونت
۴ ژوئن امسال برای کودکان در ایران در حالی فرا میرسد که جامعه با مجموعهای درهمتنیده از خشونتهای سیاسی، نظامی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی روبهروست. از خیزش دیماه تا کنون، کشتار، بازداشت، جنگ و پیامدهای پس از آن، فضای امنیتی، سرکوب خیابانی، استفادهی ابزاری از کودکان در تظاهراتهای شبانه و بهکارگیری آنان در ساختارهای نظامی و شبهنظامی، خشونتهایی است که بر زندگی کودکان تحمیل میشود.
ابعاد مستند این سرکوب گویاست: بنا بر گزارش سازمان هرانا با عنوان «زمستان سرخ» و شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، شمار کودکان جانباخته در جریان خیزش دیماه ۱۴۰۴ از مرز ۲۳۰ تن گذشت و هزاران کودک نیز بازداشت شدند. کمتر از دو ماه بعد، مدرسهی شجره طیبه در میناب هدف حملهی موشکی قرار گرفت و بیش از یکصد کودک—که بیشترشان دختران و پسران هفت تا دوازدهساله بودند—کشته شدند. کودکان میناب، در کنار دیگر کودکانی که در این جنگ جان باختند، یادآور آناند که بهای جنگ، پیش و بیش از همه بر تن کودکان نوشته میشود.
خشونت علیه کودکان صورتها و علتهای مختلفی دارد. اعمال هر نوع رفتار فیزیکی، عاطفی و کلامی که به منزلهی تعرض جسمی، جنسی، روحی و روانی به کودک باشد، خشونت محسوب میشود. از سوی دیگر، هرگونه ترک رفتار که موجب آزار روحی، جسمی و شخصیتی کودک شود، نظیر محدودیت، محرومیت (مادی و معنوی) و غفلت از وظایف ضروری برای تأمین منافع عالیهی کودکان (بقا، رشد، حمایت و مشارکت)، نیز مصداق بارز خشونت است.
خشونت علیه کودکان از هر جا و از هر سو که وارد شود، یک عامل مشترک دارد؛ چه در خانه و از سوی والدین و اعضای خانواده، همبازیها و افراد محلی اعمال شود، و چه از سوی مسئولان مدارس، نظام آموزشی، کارفرمایان و مهمتر از همه، از جانب دولتها و نهادهای حقوقی و اجرایی؛ این خشونت محصول مناسباتی طبقاتی است که کودک را مایملک خویش میداند. خشونت در بستر تبعیضهای ناشی از نابرابری ساختار اقتصادی و به تبع آن، تبعیضهای اجتماعی، فرهنگی و حقوقی به زندگی کودکان عارض میشود.
این وضعیت، بستر گسترش شکلهای مختلف خشونت علیه کودکان را فراهم کرده است. دستمزدهای چندین برابر زیر خط فقر، بیکاری و ناامنی شغلی و اقتصادی، در کنار اختلاسها، غارت و دزدیهای کلان از ثروت عمومی، جامعه و خانوادهها را دچار فلاکت و محرومیتی باورنکردنی کرده است.
از خشونت خانگی، سلب حمایت، محرومیت از آموزش و اجبار به کار گرفته، تا کودکهمسری، تجاوز، بهرهکشی جنسی، قاچاق، کولبری، سوختبری، بهکارگیری کودکان در مخاصمات و ساختارهای نظامی و شبهنظامی، و استفاده از آنان در مناسبات مذهبی، فرهنگی، رسانهای و تبلیغاتی؛ همه و همه مغایر با حقوق و منافع دوران کودکی است.
عامل تمامی این خشونتها، فجایع و جنایتها علیه کودکان، ساختاری است که از اساس ضدکودک و مغایر با شرایط و منافع کودکی است؛ مناسباتی سودمحور که ثروت، قدرت، امنیت و بقای حکومت را بر زندگی، امنیت و منافع کودکان مقدم میشمارد.
از همین روی، نقش و مسئولیت ما روشن است؛ کودکان قادر به دفاع از خود در برابر ساختارهایی نیستند که خشونت را بر زندگی آنان تحمیل میکنند. دفاع از کودکان در برابر خشونت، از هر سو و به هر اندازه، وظیفهای انسانی، اجتماعی و تاریخی برای همهی ماست؛ وظیفهای به وسعت رنج کودکان و به عمق حقوق پایمالشدهی آنان.
بر این اساس، ما جمهوری اسلامی ایران را مسئول مستقیم این وضعیت و خشونتها میدانیم؛ حکومتی که با سرکوب، جنگافروزی، امنیتیسازی جامعه، غارت دسترنج مردم، فقر، تبعیض، بازداشت، کشتار، محرومسازی آموزشی، اخراج پناهجویان، و استفاده از کودکان در ساختارهای ایدئولوژیک و شبهنظامی، حق کودکی را بهطور سیستماتیک نقض کرده است.
جا دارد به مناسبت «روز جهانی حمایت از کودکان قربانی خشونت»، اعتراضها و مبارزات خود را علیه این ساختار سازماندهی کنیم؛ ساختاری که خشونت علیه کودکان را بهعنوان بخشی از شیوهی حکمرانی خود تولید و بازتولید میکند. ما برای جهانی مبارزه میکنیم که در آن حق کودکی بر هر مصلحتی مقدم باشد؛ چرا که جهانی شایستهی کودکان، بیشک شایستهی همهی انسانهاست.
مدافعان حق کودکی در ایران
۴ ژوئن ۲۰۲۶