۱. شلیک به پای خود در عکس اول (مغالطه گزینشگری): در همان تصویر باب امام حسین، کلینی بلافاصله بعد از «قُبِضَ» نام قاتلان و فعل قتل را صریحاً مینویسد: «قَتَلَهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ... وَ قَتَلَتْهُ عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ... بِكَرْبَلَاءَ»؛ اما در باب فاطمه زهرا کوچکترین اشارهای به قتل یا قاتل نکرده و مرگ او را ناشی از «حزن شدید بر پدر» گزارش داده است.
۲. تأیید حرف من با عکس دوم (باب امام جواد): کلینی برای امام جواد هم از واژه «قُبِضَ» و «تُوُفِّيَ» استفاده کرده چون در قرن چهارم هنوز افسانه «مسموم شدن همه امامان» ساخته نشده بود و شیخ مفید در الإرشاد صراحتاً مینویسد: «نزد من ثابت نشده که امام جواد با سم کشته شده باشد» (لَمْ يَثْبُتْ عِنْدِي أَنَّهُ قُتِلَ بِالسَّمِّ). پس کلینی دقیقاً هر جا قتل را قبول داشته فعل «قَتَلَهُ» را آورده و هر جا قتلی در کار نبوده صرفاً «تُوُفِّيَ» و «قُبِضَ» نوشته است.
۳. طفره رفتن از چالش اصلی (مغالطه انحراف): چسبیدن به لغتشناسی برای فرار از این حقیقت است که هنوز نتوانستهای حتی یک روایت صحیحالسند (بدون جاعلانی مثل ابان بن ابی عیاش و محمد بن سنان) در کتب اربعه برای اثبات شکستن در و سقط جنین ارائه دهی.
این اسکرینشاتهایی که فرستادی دقیقاً همون مغالطه تکرار ادعا به جای اثبات سنده؛ جمع کردن چندتا روایت جعلی از قرنهای چهارم و پنجم هجری، هیچکدوم رو تبدیل به سند معتبر تاریخی نمیکنه:
۱. ابطال ادعای لغوی درباره «وفات» و «شهید» (مغالطه اشتراک لفظ):
* توی ادبیات حدیثی اسلام، کلینی برای تمام امامهایی که معتقد بوده کشته شدن (از علی تا حسن عسکری)، توی سطر اول باب مربوطه از واژه دقیق «قُتِلَ» (کشته شد) یا «مَضَى مَسْمُوماً» (مسموم از دنیا رفت) استفاده کرده؛ تنها استثنا فاطمه است که با واژه «تُوُفِّيَتْ» (درگذشت) ثبت شده.
* این ادعا که «شهید در اسلام یعنی کسی که به دست دشمن کشته شده باشه» نشون میده از متون خودتونم خبر نداری؛ توی احادیث شیعه و سنی، کسی که بر اثر طاعون، دلدرد، غرق شدن، زایمان یا اندوه بمیره هم «شهید» حساب میشه (ر.ک: وسائل الشیعه، ج۲، ص۴۳۵).
۲. ابطال تکتک شش منبعی که توی عکسها فرستادی (مغالطه توسل به منابع ضعیف و جعلی):
تمام این ۶ تا روایت، یه ایراد مشترک دارن: سندشون طبق قواعد علم رجالِ خودِ حوزه علمیه، ساقط و غیرمعتبره:
* مورد ۱ (کامل الزیارات ابن قولویه، ص ۵۴۷): سند این روایت به «یعقوب بن یزید» و «محمد بن ابی عمیر» از یه فرد «مجهول» و پر از راویان غالی میرسه. آیتالله خویی که اولش به راویان این کتاب اعتماد داشت، آخر عمرش از این مبنا برگشت و اعلام کرد روایات این کتاب بدون بررسی تکتک اسناد حجت نیست.
* مورد ۲ (الأمالی شیخ صدوق، مجلس ۲۴): توی سند این روایت «مفضل بن عمر» و «محمد بن سنان» هستن که توی علم رجال خود شیعه به صراحت به عنوان «غالی» (غلوکننده)، «کذاب» (دروغگو) و «ضعیف» معرفی شدن (ر.ک: رجال نجاشی، ص ۳۲۸).
* مورد ۳ و ۶ (کتاب سلیم بن قیس، ص ۴۲۷ و ص ۱۵۳): استناد به کتاب سلیم بن قیس، شلیک به پای خودته؛ شیخ مفید (بزرگترین متکلم شیعه) توی کتاب تصحیح الاعتقاد (ص ۱۴۹) صراحتاً میگه این کتاب دستخوش جعل و تحریف شده و عمل بهش جایز نیست. راوی اصلیش هم «ابان بن ابی عیاش» است که تمام علمای رجال شیعه اون رو «ضعیف» و «جاعل حدیث» میدونن.
* مورد ۴ (کنز الفوائد کراجکی، ص ۱۵۰): این روایت کاملاً «مُرسَل» (بدون سند) است؛ کراجکی توی قرن پنجم هجری (۴۰۰ سال بعد از حادثه) بدون اینکه بگه از کی شنیده، یه جملهای رو نوشته که از نظر علمی پشیزی ارزش نداره.
* مورد ۵ (دلائل الإمامة طبری امامی، ص ۱۰۳): توی سند این حدیث افرادی مثل «محمد بن هارون تلعکبری» با واسطههای مجهول وجود دارن و خود این کتاب پیش محققان رجالی شیعه اعتبار سندی قطعی نداره.
۳. چالش نهایی برای پایان دادن به مغالطه:
به جای کپی کردن متنهای عربی بیسند از کانالهای تلگرامی، اگه فقط یه دونه روایت «صحیحالسند» (که تمام راویانش متصل و ثقه باشن) توی کل کتب اربعه شیعه (کافی، من لایحضره الفقیه، تهذیب، استبصار) درباره شکستن در و سقط جنین وجود داره، اسم راویانش رو بنویس. وجود نداره، چون تمام این داستانها محصول افسانهسازی قرنهای بعده.
و اما در جواب به جملهی اولت: «بجای هوش مصنوعی از عقلت استفاده کن» فقط میتونم لبخند بزنم🙂
چون وقتی یه «شیعهی ۳۱۳نشان» از عقل حرف بزنه مثل اینه که نتانیاهو از بشردوستی یا میا خلیفه از عفاف حرف بزنه.
اثباتش هم اینه که بجای نوشتن ۱ دونه روایت صحیحالسند (که البته وجود نداره)، آویزون «ابان بن ابی عیاش» و «مفضل بن عمر» و «محمد بن سنان» شدی.
در آخر، اینکه استفاده من از هوش مصنوعی اذیتت میکنه و تکتک مغالطاتت رو بهت نشون میدم، نشونهی توان ذهنی پایین و ضعف ساختاری در نظام فکریته.
متوجه منظورم نشدی.
میگم شما نمیتونی برای اثبات ادعای قتل، بگی «چون یه عده قرن ۲ ادعا کردن.» پس ادعا اثبات میشه.
خیر جانم.
علم رجال کاملاً مشخص میکنه که روش استدلالت چطور باید باشه.
روایت شما باید از ۴ فیلتر رد بشه. متأسفانه تا اینجا حتی یدونه از روایاتی که آوردی نتونسته رد بشه.
حالادر مورد این ۴ فیلتر به قول خودت قلمفرسایی میکنم که در مورد دین خودت یاد بگیری:
۱. اتصال سند (عدم ارسال و انقطاع):
معیار: زنجیره راویان از نویسنده کتاب تا شخص حاضر در صحنه (شاهد عینی یا امام معصوم) باید کاملاً پیوسته و بدون افتادگی باشد. اگر راوی قرن سوم بگوید «فلانی چنین کرد» بدون اینکه بگوید از چه کسی شنیده (مانند متنهای شهرستانی، صفدی یا کتاب سلیم بن قیس که دچار ارسال و اضطراب سندی است)، روایت «مُرسَل» محسوب شده و از درجه اعتبار ساقط است.
۲. وثاقت تمام راویان (تعدیل رجالی):
معیار: تکتک افراد موجود در زنجیره سند باید در کتب رجالی متقدم (مانند رجال نجاشی، فهرست طوسی یا رجال کشی) به صراحت «ثقه» (مورد اعتماد و راستگو) معرفی شده باشند.
نقطه شکست ادعا: تقریباً تمامی روایات مربوط به هجوم به خانه فاطمه در منابع شیعه (از جمله روایات کتاب سلیم بن قیس، دلائل الامامة طبری، یا بحارالانوار مجلسی) یا دارای راویان «مجهول» (افراد ناشناخته بدون سابقه توثیق) هستند، یا در سند آنها افراد «ضعیف» و متهم به «غلو» و «جعل حدیث» (مانند ابان بن ابی عیاش، محمد بن سنان، یا مفضل بن عمر) حضور دارند.
۳. سلامت متن (عدم شذوذ و تعارض با مسلمات):
معیار: متن روایت (مَتن) نباید با عقل، بدیهیات تاریخی، یا روایات متواتر و قطعیتر در تضاد باشد؛ همچنین نباید دچار «اضطراب متنی» (تناقض در جزئیات اصلی در نقلهای مختلف) باشد.
نقطه شکست ادعا: در روایات مختلف این ماجرا، تناقضهای فاحش وجود دارد؛ از جمله اینکه آیا درِ خانه اصلاً در چوبی و لولا داشته یا پرده بوده است (در بافت معماری فقیرانه مدینه در قرن اول هجری، اکثر خانهها فاقد درهای سنگین میخدار بودهاند)، و همچنین سکوت مطلق شخص علی بن ابیطالب در خطبههای معتبر نهجالبلاغه (حتی در خطبه شقشقیه که تمام گلایههای خود از ابوبکر و عمر را با تندترین لحن بیان میکند) درباره کشته شدن همسر و فرزندش، این روایت را از نظر متنی در تضاد کامل با شواهد تاریخی قرار میدهد.
۴. اصالت نسخه کتاب (تواتر یا صحت انتساب کتاب به مؤلف):
معیار: باید با سند معتبر ثابت شود که کتابِ حاوی روایت، واقعاً نوشته همان مؤلف است و در طول قرون دستخوش تحریف و الحاق نشده است.
نقطه شکست ادعا: قدیمیترین منبع مدعی این داستان، کتاب سلیم بن قیس هلالی است که اکثر محققان رجالی شیعه (از جمله شیخ مفید در تصحیح الاعتقاد و علامه حلی و آیتالله خویی) تصریح کردهاند که این کتاب دستخوش جعل و تحریف (وضع و تدلیس) توسط غلات شده و استناد به آن جایز نیست.
نتیجه منطقی: بر اساس دقیقترین استانداردهای علم رجالِ خودِ حوزه علمیه، هیچ روایت «صحیحالسندی» که هم متصل باشد و هم تمام راویانش ثقه باشند، برای اثبات هجوم فیزیکی، شکستن در، و سقط جنین وجود ندارد؛ به همین دلیل فقهایی چون سید محمدحسین فضلالله (مرجع تقلید شیعه) صراحتاً به فقدان سند معتبر برای این ماجرا اعتراف و آن را رد کردند.
۱. تصریح کلینی به «وفات» در آغاز همین باب (ج۱، ص۴۵۷): کلینی در سطر اول «باب مولد الزهراء» دقیقاً مینویسد: «وَلِدَتْ... وَ تُوُفِّيَتْ...» (متولد شد... و وفات یافت). این واژه را کلینی با انتخاب آگاهانه و بر خلاف شیوه نگارش خود برای سایر ائمه (که با عبارت «قُتِلَ» یا «مَضَى مَسْمُوماً» ثبت کرده) به کار برده است.
۲. تفاوت فقهی و لغوی «شَهیدَة» با «مَقْتُولَة»: در حدیث مورد استناد شما («إِنَّ فَاطِمَةَ صِدِّيقَةٌ شَهِيدَةٌ»)، واژه «مقتوله» (کشتهشده) وجود ندارد. در متون روایی اسلامی، عنوان «شهید» بر کسی که در اثر بیماری، غرق شدن، سوختن، زایمان (نُفَساء) یا اندوه شدید بمیرد نیز اطلاق میشود (ر.ک: وسائل الشیعة، ج۲، ص۴۳۵، باب استحباب الشهید). بنابراین، عنوان «شهیده» در متن کلینی مطلقاً دلیل بر کشته شدن فیزیکی یا هجوم به خانه نیست.
۳. حذف کامل سناریوی هجوم در معتبرترین کتاب حدیثی شیعه: اگر حادثهای به عظمت شکستن درِ خانه دختر پیامبر، ضرب و شتم او و سقط جنین رخ داده بود، محال بود کلینی در الکافی (که هزاران روایت جزئی درباره آداب وضو و نکاح دارد) حتی یک حدیث درباره آن در این باب نقل نکند و به جای آن بنویسد او ۶۵ یا ۷۵ روز در سوگ پدرش گریه کرد و «قُبِضَتْ» (روحش قبض شد).
۴. ابهام در سند و متن: حدیث دوم به دلیل وجود «عمرکی بن علی» در سند، در علم رجال شیعه فاقد توثیق معتبر است؛ افزون بر این، انتساب «حائض نشدن» به دختران پیامبران در ادامه همان حدیث، نشان میدهد این متن یک گزاره اعتقادی-اسطورهای برای فضیلتسازی است، نه یک گزارش تاریخی از نحوه مرگ.
اگر سند معتبری در الکافی وجود دارد که به کشته شدن فیزیکی یا ضرب و شتم اشاره کرده، ارائه دهید؛ در غیر این صورت، رجزخوانی جایگزین فقدان سند نمیشود.
آفرین، بالاخره اعتراف کردی که هیچ سند تاریخی بیطرفی نداری و مجبوری برگردی به مغالطه «استدلال دوری» (یعنی ادعای شیعه رو با کتابِ خودِ شیعه ثابت کنی!).
اما مشکل بزرگترت اینجاست که همون تنها تکیهگاهت یعنی «کتاب سلیم بن قیس» رو هم بزرگترین علمای خودِ شیعه باطل و جعلی دونستن.
اگر معنی استدلال رو میفهمی، باید برای ادعات که «عمر قاتل فاطمه است» سند معتبر بیاری.
۱ دونه هم نمیتونی بیاری.
از منطق و استدلال بیبهرهای، برای همین فکر میکنی من حرف تو رو ثابت کردم.
بحث شما سر این بود که «آیا عمر فاطمه را کشت یا نه»، نه اینکه «چند فرقه غالی در قرن دوم به این ادعا باور داشتند»!
طبق همین صفحه کتاب، همون گروهی که در قرن دوم به «قتل محسن» باور داشتند، همزمان معتقد بودند «کل اصحاب پیامبر جز ۴ نفر مرتد و کافر شدند»! آیا چون این باور هم در قرن دوم بوده، پس درست و اصیل هست؟
باید برای ادعات سند بیاری، نه اینکه به ادعای بدون سند یکی مثل خودت ارجاع بدی.
در معتبرترین کتاب شیعه یعنی الکافی کلینی (ج ۱ ص ۴۵۸) عنوان مرگ فاطمه «وفات» قید شده و به دلیل فقدان سند معتبر، هیچوقت به عنوان «شهادت» ثبت نشده.
ضمناً ضرار بن عمرو اصلاً سنی نبود؛ او یک معتزلیِ طردشده بود که خودِ علمای سنی تکفیرش کرده بودند.
متنِ تصویربرداریشده از کتاب التحریش اثر ضرار بن عمرو غطفانی (متوفی حدود ۲۰۰ هـ.ق)، نه تنها وقوع این حادثه را تأیید نمیکند، بلکه صراحتاً آن را بهعنوان «حدیث گمراهکننده و ساختگیِ (مُفْتَعَل) غُلات و رافضه» افشا میکند.
بررسی فنی متن عربیِ داخل همین تصویر چهار حقیقت را آشکار میکند:
1. افشای صریحِ جعلی بودن روایت در ادامه همان جمله هایلایتشده:
نویسنده در بخش هایلایتشده (صفحه ۵۲) باورهای گروهی از رافضه را نقل میکند که مدعی بودند: «وأن أبا بكر وعمر ظلما وضربا فاطمة بنت رسول الله حتى ألقت جنيناً» (و اینکه ابوبکر و عمر به فاطمه دختر پیامبر ظلم کردند و او را زدند تا اینکه جنینش را سقط کرد).
اما بلافاصله در ادامه همین جمله (که از قصد هایلایت نشده است) حکم قطعی خود را درباره این روایت صادر میکند:
«وفي نحو هذا من الحديث الضال المضل المفتعل!!»
(و امثال اینها از احادیث گمراه، گمراهکننده و جعلی/ساختگی!).
واژه «المُفْتَعَل» در زبان عربی به معنای «دروغِ بافتهشده و جعلِ محض» است.
2. ماهیت استدلال ضرار بن عمرو (نقد سازوکار جعل حدیث):
ضرار بن عمرو در این بخش (ص ۵۱-۵۲) در حال توضیح این موضوع است که چگونه گروههای افراطی در قرن دوم با جعل کردن این داستانها، تمام مسلمانانِ صدر اسلام را (به جز چهار نفر) تکفیر میکردند و مال و جان مخالفان خود را حلال میشمردند («واستحلوا منه ما استحل محمد من أهل حربه فصاروا رافضة وشيعاً»).
3. هویت نویسنده (مغالطه توسل به مرجعیت کاذب):
ادعاکننده در متن تصویر، ضرار بن عمرو را «منبع اهل سنت» جا زده است؛ در حالی که ضرار بن عمرو از متکلمان جنجالی معتزله در قرن دوم بود که هم از سوی محدثان اهل سنت و هم از سوی شیعیان تکفیر و طرد شده بود و اصولاً کتابهایش نزد اهل سنت هیچ اعتبار حدیثی ندارد.
4. تفاوت بنیادین میان «تاریخنگاری رویداد» و «تاریخنگاری باورها»:
وجود یک داستان در میان فرقههای تندروِ قرن دوم هجری (مثل غُلات و اصحاب کتاب سلیم بن قیس)، فقط ثابت میکند که «افسانه سقط جنین در قرن دوم میان برخی فرقهها ساخته شده بود»؛ نه اینکه این اتفاق در سال ۱۱ هجری رخ داده است. برای مثال، گزارش مورخان قرن دوم درباره اعتقاد غُلات به «الوهیت علی» یا «تحریف قرآن» (که در خط اول همین صفحه هم به ارتداد کل امت اشاره شده) به معنای واقعی بودنِ آن ادعاها نیست.
@grok
مگه نه؟
این ادعا یک تحریف کامل متن (Textual Distortion) و نمونه بارز مغالطه نقل قول گزینشی (Quote Mining) است؛ متن تصویر ارائهشده نهتنها این واقعه را تأیید نمیکند، بلکه صراحتاً آن را بهعنوان «دروغپردازی فرقههای باطنی و قرمطی» گزارش میدهد.
بررسی فنی و محتوایی صفحه تصویربرداریشده (تثبیت دلائل النبوة، قاضی عبدالجبار معتزلی، متوفی ۴۱۵ هـ.ق، الجزء الثانی، ص ۵۹۴-۵۹۵) چهار جعل و تحریف آشکار را در ادعای مطرحشده نشان میدهد:
۱. هویت نویسنده: متکلم معتزلی، نه «استوانه حدیثی سنی»
* قاضی عبدالجبار بن احمد همدانی قاضیالقضات و بزرگترین متکلم مکتب معتزله در قرن چهارم و پنجم هجری است، نه یک محدث اهل سنت. به کار بردن عنوان «استوانه حدیثی سنی» برای او، یک جعل هویت علمی است تا به نقل قول او اعتبار حدیثی داده شود.
۲. مخاطب متن: افشای باطنیه و اسماعیلیه (قرامطه)، نه تایید تاریخ صدر اسلام
* اگر متن عربی موجود در صفحه سمت چپ (ص ۵۹۵) را بخوانید، قاضی عبدالجبار در حال برشمردن نام رهبران فرقههای باطنی/قرمطی همعصر خود است و مینویسد:
> «فهؤلاء بمصر والرملة وبصور، وبعكا وعسقلان ودمشق وبغداد وجبل السماق. وكل هؤلاء بهذه النواحي يدّعون التشيع ومحبة رسول الله وأهل بيته، فيبكون على فاطمة وعلى ابنها المحسن الذي زعموا أن عمر قتله، ويذكرون لهم تبديل القرآن والفرائض... ثم يأخذونهم في مجلس يسمى مجلس التغذية...»
>
* ترجمه دقیق: «این افراد در مصر، رمله، صور، عکا، عسقلان، دمشق، بغداد و جبل السماق حضور دارند. همه اینها در این مناطق ادعای تشیع و محبت پیامبر و اهل بیت او را میکنند، پس بر فاطمه و پسرش محسن که ادعا میکنند (زعموا) عمر او را کشته گریه میکنند، و از تحریف قرآن و فرایض سخن میگویند... و سپس آنها را به مجلسی به نام "مجلس تغذیه" (آموزش عقاید باطنی اسماعیلیه) میبرند.»
۳. تحلیل لغوی واژه «زَعَمُوا» و «دَعَاوَى»
* در ادبیات کلاسیک عربی، فعل «زَعَمَ / زَعَمُوا» (که در خط ۴ صفحه ۵۹۵ آمده) و واژه «دَعَاوَى» (ادعاهای بیاساس) دقیقاً زمانی به کار میرود که نویسنده میخواهد بگوید «این یک ادعای دروغین و بیسند است».
* قاضی عبدالجبار در این صفحه دقیقاً در کنار داستان قتل محسن، «اعتقاد به تحریف قرآن» و «مراسم باطنی اسماعیلیه» را بهعنوان ابزارهای فریب این فرقهها برای جذب پیروان معرفی میکند. استناد شیعیان امروزی به این متن برای اثبات شهادت فاطمه، دقیقاً مثل این است که کسی به همان جمله استناد کند تا بگوید قاضی عبدالجبار «تحریف قرآن» را تأیید کرده است!
۴. اثبات مدعای قبلی درباره زمان پیدایش افسانه (قرن چهارم و پنجم)
* این سند نهتنها تاریخ صدر اسلام را اثبات نمیکند، بلکه دقیقاً همان تحلیل تاریخی قبلی را تأیید میکند: قاضی عبدالجبار (متوفی ۴۱۵ هـ.ق، یعنی پایان قرن چهارم و آغاز قرن پنجم) در حال گزارش رواج این داستان در میان فرقههای باطنی و شیعیِ قرن چهارم هجری است؛ همان دورهای که پس از ۳۰۰ سال سکوتِ منابع اولیه، این افسانهها برای بسیج مذهبی و سیاسی در شام و مصر (تحت حکومت فاطمیان اسماعیلی) ساخته و ترویج شد.
جمعبندی منطقی (مغالطه برش گزینشی متن)
تولیدکننده این تصویر با حذف ادامه پاراگراف (که به تحریف قرآن و آیینهای باطنی اسماعیلیه اشاره دارد) و پنهان کردن معنای واژه «زعموا»، گزارشِ یک منتقدِ قرن پنجم درباره «دروغهای فرقههای باطنی زمان خودش» را به عنوان «سند تاریخی وقوع حادثه در قرن اول» جا زده است.
@Aydahrmn@AbdulRHesami@ahmadrezasaraf@grok عبدالرحمن داره میگه این حرفت که «علی در کعبه متولد شد» دروغه!
بعد شما میگی «منم حرفم همین بود».
گاهی از مغزتون استفاده کنید.
Dear Muslim women!
Did you know that in Paradise too, just like in this world, you will face gender discrimination and sexual objectification?
Just as the Quran addresses men saying you were created for their tranquility (30:21), are their "tilth" to be approached however they wish (2:223), and most of your bodily and legal autonomy lies in a man's hands; in Paradise too, your virtue is defined as being confined in pavilions (55:72), restraining your gaze strictly for your husband (55:56) or if he is in Hell, being married off again to another man (Majmu' al-Fatawa 4/313, Tafsir al-Qurtubi 16/154) and sharing him in eternal polygamy with virgin Houris (56:36, 78:33, Sahih al-Bukhari 3254).
Dear Muslim women!
Did you know that in Paradise too, just like in this world, you will face gender discrimination and sexual objectification?
Just as the Quran addresses men saying you were created for their tranquility (30:21), are their "tilth" to be approached however they wish (2:223), and most of your bodily and legal autonomy lies in a man's hands; in Paradise too, your virtue is defined as being confined in pavilions (55:72), restraining your gaze strictly for your husband (55:56) or if he is in Hell, being married off again to another man (Majmu' al-Fatawa 4/313, Tafsir al-Qurtubi 16/154) and sharing him in eternal polygamy with virgin Houris (56:36, 78:33, Sahih al-Bukhari 3254).
@ZandiBahar34174@theninewish احتمالاً شما به اندازهی سِنت تجربهی گشتن در جامعه رو نداری.
داشتن ماشین میلیاردی (چه دنا چه بنز) چه تغییری در آدم دوزاری ایجاد میکنه؟
خیلیا هم زن دارن هم دوسدختر، ولی جندهبازی هم میکنن. چون جندهان.